Πτυχιοῦχος Κλασσικῆς Φιλολογίας Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν
Μεταπτυχιακός τοῦ Τομέα Ἐπιστημῶν τῆς Ἀγωγῆς, «Ἐφηρμοσμένη Παιδαγωγική»,
Ὑπ. Δρ. Κλασσικῆς Φιλολογίας Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν
![]() |
| regulation animi |
-->
![]() |
| regulation animi |
![]() |
| NOMEN_EST_OMEN_DIAGNOSIS_FATUM_EST |
Η Οντολογική Απομείωση του Παιδαγωγικού Υποκειμένου: Σημειολογία της Κλινικής Επιτήρησης και ο Ανθρωπολογικός Ανακαθορισμός του Μαθητικού Γίγνεσθαι
![]() |
| Cognitive-Development-Stages-From-Birth-To-Adulthood-As-Per-Piaget's-Theory |
![]() |
| «Η κρυφή πλευρά του αριθμού απατά, η αλήθεια του συστήματος παραμένει» |
Η παρούσα αναλυτική πραγματεία θέτει υπό επιστημολογική αμφισβήτηση την αξιωματική εγκυρότητα των δεικτών Πρόωρης Εγκατάλειψης της Εκπαίδευσης και Κατάρτισης (ΠΕΕΚ), οι οποίοι, παρά τη φαινομενική τους συγκριτική ελαχιστοποίηση στον ελλαδικό χώρο, συγκαλύπτουν την ενδημική δυσλειτουργία του βασικού εκπαιδευτικού κορμού. Διερευνάται ο τρόπος με τον οποίον η μετατόπιση των αποχωρούντων μαθητών σε μηχανισμούς αντιστάθμισης (Εσπερινά Σχολεία, Σχολεία Δεύτερης Ευκαιρίας - ΣΔΕ) λειτουργεί ως στατιστικό καμουφλάζ της πρωτογενούς σχολικής αποτυχίας. Η κριτική εστιάζει στον ετεροχρονισμό της εκπαιδευτικής ολοκλήρωσης και την απώλεια πολιτισμικού κεφαλαίου που υφίσταται ο μαθητής, επιβεβαιώνοντας τη ρήξη μεταξύ της θεσμικής ρητορικής της συμπερίληψης και της ποιοτικής πραγματικότητας της εκπαιδευτικής εκροής.
Η παρούσα δοκιμιακή ανάλυση αποσκοπεί στη διερεύνηση της ετερογενούς φαινομενολογίας της Σχολικής Διαρροής (ΣΔ), εστιάζοντας στην κρίσιμη μετάβαση της Δευτεροβάθμιας Κατώτερης βαθμίδας (Γυμνάσιο). Παρά την αριθμητική ελαχιστοποίηση του δείκτη Πρόωρης Εγκατάλειψης της Εκπαίδευσης και Κατάρτισης (ΠΕΕΚ) σε εθνικό επίπεδο, η ποιοτική εκτίμηση αποκαλύπτει ενδημικές ανεπάρκειες στην παιδαγωγική υποδομή. Εξετάζεται η αμφίδρομη σχέση μεταξύ του απρόσωπου εκπαιδευτικού παραδείγματος και της αδυναμίας πρόσληψης και αφομοίωσης των αποκλινόντων μαθησιακών προφίλ. Τονίζεται η απορρύθμιση του επαγγελματικού ήθους του εκπαιδευτικού λειτουργού, ο οποίος αδυνατεί να πραγματώσει τον ρόλο του ως αρχιτέκτονας της συμπερίληψης, οδηγώντας σε θεσμική περιθωριοποίηση των ευάλωτων ομάδων.
![]() |
| το "Αγριόπαιδο του Αβερόν" |
![]() |
| Το Σχολείο ως Αποτυχία Δέσμευσης (Commitment) |