Αυτοδικαίωση: Μια Θεολογική Θεώρηση της Ανθρώπινης Ατελείας

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΓΕΩΡ. ΚΑΤΣΟΥΛΗΣ
Πτυχιοῦχος Κλασσικῆς Φιλολογίας Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν
Μεταπτυχιακός τοῦ Τομέα Ἐπιστημῶν τῆς Ἀγωγῆς, 
«Ἐφηρμοσμένη Παιδαγωγική», Διδακτική - Προγράμματα Σπουδῶν, Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν
Ὑπ. Δρ. Κλασσικῆς Φιλολογίας Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν


Η Ψευδαίσθηση της Αυτοδικαίωσης και η Οδός της Ταπείνωσης: 
Θεολογική θεώρηση της ανθρώπινης ατελείας, της κρίσεως και του Θείου Ελέους

HUMILITAS_SUPERAT_SUPERBIAM


Εισαγωγή: Η υπαρξιακή αγωνία του προσώπου ενώπιον του Απροσίτου

Η πορεία του ανθρώπου εντός του ιστορικού χρόνου συνιστά μια διαρκή αναζήτηση νοήματος, μια αδιάκοπη προσπάθεια υπέρβασης της φθαρτότητας και της οντολογικής του ανεπάρκειας. Από την αυγή της θρησκευτικής συνείδησης έως τη σύγχρονη υπαρξιακή αγωνία, το ερώτημα της καταξίωσης και της τελικής δικαίωσης του ανθρώπινου προσώπου παραμένει το κεντρικότερο διακύβευμα της πνευματικής ζωής. Στον πυρήνα της ορθόδοξης θεολογίας, η απάντηση στο ερώτημα αυτό δεν δίνεται διά της οδού της ηθικής αυτονομίας ή της κοσμικής καταξίωσης, αλλά διά της μυσταγωγικής συντριβής, της έμπρακτης μετάνοιας και της απόλυτης εναπόθεσης του πεπρωμένου μας στο άπειρο έλεος του Τριαδικού Θεού.


Η Αλλοίωση του Ορθόδοξου Ήθους: Η Αντικανονικότητα του Επιταφίου και των Εγκωμίων της Παναγίας

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΓΕΩΡ. ΚΑΤΣΟΥΛΗΣ
Πτυχιοῦχος Κλασσικῆς Φιλολογίας Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν
Μεταπτυχιακός τοῦ Τομέα Ἐπιστημῶν τῆς Ἀγωγῆς, 
«Ἐφηρμοσμένη Παιδαγωγική», Διδακτική - Προγράμματα Σπουδῶν, Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν
Ὑπ. Δρ. Κλασσικῆς Φιλολογίας Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν


festum_dormitionis_deiparae


Εισαγωγή: Η Κρίση της Λειτουργικής συνείδησης

Η Ορθόδοξη Καθολική Εκκλησία του Χριστού δεν αποτελεί έναν οργανσμό αενάως αυτοσχεδιαζόμενο, ούτε έναν θεσμό που προσαρμόζει τη λατρεία του στις εφήμερες συναισθηματικές ανάγκες ή στις φολκλορικές αξιώσεις της εκάστοτε εποχής. Η θεία λατρεία, ως η έμψυχος έκφραση του δόγματος και της πίστεως («lex credendi, lex orandi»), διέπεται από απαρασάλευτους κανόνες, οι οποίοι θεσπίστηκαν από τους αγίους και θεοφόρους Πατέρες υπό την έμπνευση του Παναγίου Πνεύματος. Ωστόσο, η σύγχρονη εκκλησιαστική πραγματικότητα σημαδεύεται από μια επικίνδυνη λειτουργική ανομία.


Ἡμέρωσις Διανοίας: Δίων Χρυσόστομος και Ιωάννης Σιναΐτης

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΓΕΩΡ. ΚΑΤΣΟΥΛΗΣ

Πτυχιοῦχος Κλασσικῆς Φιλολογίας Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν
Μεταπτυχιακός τοῦ Τομέα Ἐπιστημῶν τῆς Ἀγωγῆς, «Ἐφηρμοσμένη
Παιδαγωγική», Διδακτική - Προγράμματα Σπουδῶν, Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν
Ὑπ. Δρ. Κλασσικῆς Φιλολογίας Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν


VINCIT_QUI_SE_VINCIT


Η Θηριομορφία του Πάθους και ο Ηράκλειος Άθλος της Καθάρσεως: Μια Συγκριτική Προσέγγιση μεταξύ του Λιβυκού Μύθου του Δίωνος Χρυσοστόμου και της Κλίμακος του Ιωάννου του Σιναΐτου



Πρόταση Αναθεώρησης της Συνοδικής Διαδικασίας: Η Αρχή της Διαδοχικής Συναίνεσης


του
ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΓΕΩΡ. ΚΑΤΣΟΥΛΗ
- Υπ. Δρ Κλασσικής Φιλολογίας


Synodus-Orthodoxa-Processus-Consensus-Per-Temopa-Et-Loca

Προς: Την Α.Θ.Π. τον Οικουμενικό Πατριάρχη και τους Μακαριωτάτους Προκαθημένους των Αγιωτάτων Αυτοκεφάλων Ορθοδόξων Εκκλησιών.



Θεολογική Δοκιμή: Ο Φίλιππος ως Προαγωγός της Χάριτος και η Προοιμιακή Λειτουργία του «Ἔρχου καὶ Ἴδε» στην Καινή Διαθήκη

του
ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΓΕΩΡ. ΚΑΤΣΟΥΛΗ
-φιλολόγου

Sub-arbore-ficus-vidi-te



Η Κανονική Κλήση: Από την Ακολούθηση στην Ευαγγελική Ανακάλυψη

Η περικοπή του Ευαγγελίου κατά Ιωάννη (Ιωάν.1:43-51) δεν συνιστά απλώς μια χρονολογική καταγραφή της κλήσεως δύο μαθητών, του Φιλίππου και του Ναθαναήλ (Βαρθολομαίου). Αντιθέτως, λειτουργεί ως προτύπωση της αυθεντικής κηρυγματικής διαδικασίας, θεμελιώδους για την οικοδόμηση του Χριστιανικού σώματος.


Ο Γάμος, τα Πουρνάρια και η Κραυγή της Ψυχής


του
ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΓΕΩΡ. ΚΑΤΣΟΥΛΗ
- φιλολόγου

Ποια μέριμνα της καθημερινότητάς σας
νιώθετε ότι έχει γίνει ο «αγρός» που σας κρατά μακριά από τον «Γάμο» της ψυχής;


Πόσο συχνά ηχούν μέσα μας τα λόγια της Ευαγγελικής παραβολής; «Ἀγρὸν ἠγόρασα καὶ ἔχω ἀνάγκην ἐξελθὼν ἰδεῖν αὐτόν· ἀξιῶ σε, ἔχε με παρῃτημένον» (Λουκ. 14:18). Ένα προσκλητήριο έρχεται, ένα κάλεσμα σε έναν Γάμο – όχι τον κοσμικό, αλλά τον μέγα, τον μυστικό, την ένωση με τον Χριστό, την Βασιλεία των Ουρανών. Και η απάντησή μας; Πάντα η ίδια: «Αγρόν ηγόρασα».


Η Απολογητική του Ευσεβίου: Μια Κριτική Ανάλυση του Έργου «Κατά Ιεροκλέους»

επιμέλεια
ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΓΕΩΡ. ΚΑΤΣΟΥΛΗ
-φιλολόγου


Μια Κριτική Ανάλυση του Έργου «Κατά Ιεροκλέους»


Εισαγωγή

Η διαμάχη μεταξύ Χριστιανισμού και παγανισμού κατά τον 3ο και 4ο αιώνα μ.Χ. παρήγαγε μια πλούσια απολογητική γραμματεία. Ένα από τα πλέον χαρακτηριστικά δείγματα αυτής της γραμματείας είναι το σύντομο, αλλά μεθοδικό έργο του Ευσεβίου της Καισαρείας, Κατά Ιεροκλέους. Το κείμενο αυτό αποτελεί άμεση απάντηση στις κατηγορίες του παγανιστή φιλοσόφου Ιεροκλή, ο οποίος είχε επιχειρήσει να υπονομεύσει τη θεότητα του Ιησού Χριστού συγκρίνοντάς τον με τον νεοπυθαγόρειο φιλόσοφο και «θείο ανδρα» Απολλώνιο τον Τυανέα. Η παρούσα μελέτη εξετάζει την κεντρική επιχειρηματολογία του Ευσεβίου, αναλύοντας τις στρατηγικές του απέναντι στην παγανιστική πρόκληση.