Αυτοδικαίωση: Μια Θεολογική Θεώρηση της Ανθρώπινης Ατελείας

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΓΕΩΡ. ΚΑΤΣΟΥΛΗΣ
Πτυχιοῦχος Κλασσικῆς Φιλολογίας Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν
Μεταπτυχιακός τοῦ Τομέα Ἐπιστημῶν τῆς Ἀγωγῆς, 
«Ἐφηρμοσμένη Παιδαγωγική», Διδακτική - Προγράμματα Σπουδῶν, Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν
Ὑπ. Δρ. Κλασσικῆς Φιλολογίας Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν


Η Ψευδαίσθηση της Αυτοδικαίωσης και η Οδός της Ταπείνωσης: 
Θεολογική θεώρηση της ανθρώπινης ατελείας, της κρίσεως και του Θείου Ελέους

HUMILITAS_SUPERAT_SUPERBIAM


Εισαγωγή: Η υπαρξιακή αγωνία του προσώπου ενώπιον του Απροσίτου

Η πορεία του ανθρώπου εντός του ιστορικού χρόνου συνιστά μια διαρκή αναζήτηση νοήματος, μια αδιάκοπη προσπάθεια υπέρβασης της φθαρτότητας και της οντολογικής του ανεπάρκειας. Από την αυγή της θρησκευτικής συνείδησης έως τη σύγχρονη υπαρξιακή αγωνία, το ερώτημα της καταξίωσης και της τελικής δικαίωσης του ανθρώπινου προσώπου παραμένει το κεντρικότερο διακύβευμα της πνευματικής ζωής. Στον πυρήνα της ορθόδοξης θεολογίας, η απάντηση στο ερώτημα αυτό δεν δίνεται διά της οδού της ηθικής αυτονομίας ή της κοσμικής καταξίωσης, αλλά διά της μυσταγωγικής συντριβής, της έμπρακτης μετάνοιας και της απόλυτης εναπόθεσης του πεπρωμένου μας στο άπειρο έλεος του Τριαδικού Θεού.


Η Αλλοίωση του Ορθόδοξου Ήθους: Η Αντικανονικότητα του Επιταφίου και των Εγκωμίων της Παναγίας

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΓΕΩΡ. ΚΑΤΣΟΥΛΗΣ
Πτυχιοῦχος Κλασσικῆς Φιλολογίας Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν
Μεταπτυχιακός τοῦ Τομέα Ἐπιστημῶν τῆς Ἀγωγῆς, 
«Ἐφηρμοσμένη Παιδαγωγική», Διδακτική - Προγράμματα Σπουδῶν, Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν
Ὑπ. Δρ. Κλασσικῆς Φιλολογίας Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν


festum_dormitionis_deiparae


Εισαγωγή: Η Κρίση της Λειτουργικής συνείδησης

Η Ορθόδοξη Καθολική Εκκλησία του Χριστού δεν αποτελεί έναν οργανσμό αενάως αυτοσχεδιαζόμενο, ούτε έναν θεσμό που προσαρμόζει τη λατρεία του στις εφήμερες συναισθηματικές ανάγκες ή στις φολκλορικές αξιώσεις της εκάστοτε εποχής. Η θεία λατρεία, ως η έμψυχος έκφραση του δόγματος και της πίστεως («lex credendi, lex orandi»), διέπεται από απαρασάλευτους κανόνες, οι οποίοι θεσπίστηκαν από τους αγίους και θεοφόρους Πατέρες υπό την έμπνευση του Παναγίου Πνεύματος. Ωστόσο, η σύγχρονη εκκλησιαστική πραγματικότητα σημαδεύεται από μια επικίνδυνη λειτουργική ανομία.


Ἡμέρωσις Διανοίας: Δίων Χρυσόστομος και Ιωάννης Σιναΐτης

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΓΕΩΡ. ΚΑΤΣΟΥΛΗΣ

Πτυχιοῦχος Κλασσικῆς Φιλολογίας Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν
Μεταπτυχιακός τοῦ Τομέα Ἐπιστημῶν τῆς Ἀγωγῆς, «Ἐφηρμοσμένη
Παιδαγωγική», Διδακτική - Προγράμματα Σπουδῶν, Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν
Ὑπ. Δρ. Κλασσικῆς Φιλολογίας Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν


VINCIT_QUI_SE_VINCIT


Η Θηριομορφία του Πάθους και ο Ηράκλειος Άθλος της Καθάρσεως: Μια Συγκριτική Προσέγγιση μεταξύ του Λιβυκού Μύθου του Δίωνος Χρυσοστόμου και της Κλίμακος του Ιωάννου του Σιναΐτου



Πρόταση Αναθεώρησης της Συνοδικής Διαδικασίας: Η Αρχή της Διαδοχικής Συναίνεσης


του
ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΓΕΩΡ. ΚΑΤΣΟΥΛΗ
- Υπ. Δρ Κλασσικής Φιλολογίας


Synodus-Orthodoxa-Processus-Consensus-Per-Temopa-Et-Loca

Προς: Την Α.Θ.Π. τον Οικουμενικό Πατριάρχη και τους Μακαριωτάτους Προκαθημένους των Αγιωτάτων Αυτοκεφάλων Ορθοδόξων Εκκλησιών.



Θεολογική Δοκιμή: Ο Φίλιππος ως Προαγωγός της Χάριτος και η Προοιμιακή Λειτουργία του «Ἔρχου καὶ Ἴδε» στην Καινή Διαθήκη

του
ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΓΕΩΡ. ΚΑΤΣΟΥΛΗ
-φιλολόγου

Sub-arbore-ficus-vidi-te



Η Κανονική Κλήση: Από την Ακολούθηση στην Ευαγγελική Ανακάλυψη

Η περικοπή του Ευαγγελίου κατά Ιωάννη (Ιωάν.1:43-51) δεν συνιστά απλώς μια χρονολογική καταγραφή της κλήσεως δύο μαθητών, του Φιλίππου και του Ναθαναήλ (Βαρθολομαίου). Αντιθέτως, λειτουργεί ως προτύπωση της αυθεντικής κηρυγματικής διαδικασίας, θεμελιώδους για την οικοδόμηση του Χριστιανικού σώματος.


Ο Γάμος, τα Πουρνάρια και η Κραυγή της Ψυχής


του
ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΓΕΩΡ. ΚΑΤΣΟΥΛΗ
- φιλολόγου

Ποια μέριμνα της καθημερινότητάς σας
νιώθετε ότι έχει γίνει ο «αγρός» που σας κρατά μακριά από τον «Γάμο» της ψυχής;


Πόσο συχνά ηχούν μέσα μας τα λόγια της Ευαγγελικής παραβολής; «Ἀγρὸν ἠγόρασα καὶ ἔχω ἀνάγκην ἐξελθὼν ἰδεῖν αὐτόν· ἀξιῶ σε, ἔχε με παρῃτημένον» (Λουκ. 14:18). Ένα προσκλητήριο έρχεται, ένα κάλεσμα σε έναν Γάμο – όχι τον κοσμικό, αλλά τον μέγα, τον μυστικό, την ένωση με τον Χριστό, την Βασιλεία των Ουρανών. Και η απάντησή μας; Πάντα η ίδια: «Αγρόν ηγόρασα».


Η Απολογητική του Ευσεβίου: Μια Κριτική Ανάλυση του Έργου «Κατά Ιεροκλέους»

επιμέλεια
ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΓΕΩΡ. ΚΑΤΣΟΥΛΗ
-φιλολόγου


Μια Κριτική Ανάλυση του Έργου «Κατά Ιεροκλέους»


Εισαγωγή

Η διαμάχη μεταξύ Χριστιανισμού και παγανισμού κατά τον 3ο και 4ο αιώνα μ.Χ. παρήγαγε μια πλούσια απολογητική γραμματεία. Ένα από τα πλέον χαρακτηριστικά δείγματα αυτής της γραμματείας είναι το σύντομο, αλλά μεθοδικό έργο του Ευσεβίου της Καισαρείας, Κατά Ιεροκλέους. Το κείμενο αυτό αποτελεί άμεση απάντηση στις κατηγορίες του παγανιστή φιλοσόφου Ιεροκλή, ο οποίος είχε επιχειρήσει να υπονομεύσει τη θεότητα του Ιησού Χριστού συγκρίνοντάς τον με τον νεοπυθαγόρειο φιλόσοφο και «θείο ανδρα» Απολλώνιο τον Τυανέα. Η παρούσα μελέτη εξετάζει την κεντρική επιχειρηματολογία του Ευσεβίου, αναλύοντας τις στρατηγικές του απέναντι στην παγανιστική πρόκληση.


ΛΟΓΟΣ εἰς τὴν «Κατάθεσιν τῆς Τιμίας Ζώνης τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου»

του
ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΓΕΩΡ, ΚΑΤΣΟΥΛΗ
- φιλολόγου

«Κατάθεσις τῆς Τιμίας Ζώνης τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου»


Στην αρχαία ελληνική φιλοσοφία, οι επιθυμίες δεν είχαν μια ενιαία έδρα. Διαφορετικοί φιλόσοφοι τις τοποθετούσαν σε διαφορετικά μέρη της ψυχής, ανάλογα με τη θεωρία τους.


Η αφήγηση της Κοίμησης και της ταφής της Παναγίας


επιμέλεια
ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΓΕΩΡ. ΚΑΤΣΟΥΛΗΣ
- φιλόλογος



Σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση, μετά την Κοίμηση της Θεοτόκου δεν υπήρξε απλώς ένας θάνατος, αλλά ένα ξεχωριστό γεγονός που ονομάζεται Μετάσταση της Θεοτόκου.

Σύμφωνα με αυτή την παράδοση:


Το βλέμμα σου

Kalliopi Ziogou


Καλλιόπη Ζιώγου,
θεολόγος


matia


Τα βλέμματα των σημερινών ανθρώπων τα λένε όλα. Βλέμματα θολά και μπερδεμένα, περιφέρονται απλανώς και άσκοπα. Γιατί ; Τονίζει ο Παύλος Ευδοκίμωφ : « Σήμερα δεν έχουμε σύγχυση γλωσσών, έχουμε σύγχυση πνευμάτων, πράγμα πιο επικίνδυνο ». Ναι, διότι απλά για να αρθρωθεί λόγος εγκάρδιος, αγαπητικός, εύσπλαχνος προς τον διπλανό μας πρέπει να ενοικήσει στο νου και στην καρδιά του ανθρώπου, ο Λόγος του Θεού, ο ίδιος ο Χριστός.


Στην πόλη της ερήμου ή στην έρημο της πόλης ;

Kalliopi Ziogou
Καλλιόπη Ζιώγου

θεολόγος
ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ ΕΡΜΗΣ

Μα πού ζεις ; Πιστεύεις στον Χριστό ; Ακόμη εκεί είσαι ; Αυτά είναι για τους ηλικιωμένους.. Άντε να ’ρθει το Πάσχα να πάμε στο χωριό, στην Ανάσταση να δούμε κανέναν γνωστό που έχουμε χρόνια να δούμε και να φάμε κιόλας, της προκοπής φαγητό.. Έλα τώρα που δεν έχεις ακούσει κάτι τέτοιο ή παρόμοιο.. ή δεν το έχεις σκεφτεί κιόλας !! Αλήθεια όμως.. έχεις αναρωτηθεί ποτέ σου, πού ζεις τελικά ;; στην πόλη της ερήμου ή στην έρημο της πόλης ;


Η Παναγιά.. η a la carte ;

Kalliopi Ziogou
Καλλιόπη Ζιώγου,

θεολόγος


ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ ΕΡΜΗΣ


Σε προκαλεί ο τίτλος του άρθρου, ε; Σε ξενίζει ; Σε θυμώνει ; .. Μη βιάζεσαι.. σε καμία περίπτωση δεν θα έγραφα κάτι εις βάρος της Παναγιάς μας, της Μάνας μας, της Υπερμάχου Στρατηγού του έθνους μας. Το βάρος των σκέψεων μου που αποφάσισα να αποτυπώσω ψηφιακά πέφτει στις υπόλοιπες λέξεις του τίτλου, τις γαλλικές και πασίγνωστες : a la carte. Μα πώς σχετίζονται αυτές οι λέξεις, μαζί της ; Φυσικά και δεν σχετίζονται από μόνες τους.. εμείς οι άνθρωποι δυστυχώς τις συνδέσαμε.


Ό,τι λάμπει δεν είναι χρυσός.. είναι Χριστός

Kalliopi Ziogou
Καλλιόπη Ζιώγου -
θεολόγος
Ό,τι λάμπει δεν είναι χρυσός.. είναι Χριστός


Ανέκαθεν τραβάει την προσοχή το λαμπερό, το γυαλιστερό. Πέφτει το μάτι πάνω του, δεν κοιτάει αλλού, εκεί κολλάει και θαμπώνεται.. γι’ αυτό κάνουμε το ίδιο και στα πνευματικά μας και δυστυχώς δεν το καταλαβαίνουμε. Τι θέλουμε; Τι επιζητούμε; Τον ανθρώπινο έπαινο, την προβολή, το « φαίνεσθαι », το « θεαθήναι », να λάμπουμε εξωτερικά για τους άλλους. Και για να το πετύχουμε .. δε βαριέσαι.. πατάμε και τις ανάγκες, και τις επιθυμίες, και την αξιοπρέπεια του διπλανού μας, του αδελφού μας όποιος κι αν είναι αυτός, ακόμη και στενός συγγενής !! Ω, αγαπημένο μου Εγώ ! Τι καλά ! Λάμπεις ! Τα κατάφερες ! … αλήθεια ; τα κατάφερες ; Για ποιον ; Για σένα ; Χαίρεσαι, ε; Η ψυχή σου όμως ; Χαίρεται το ίδιο ;; Δεν νομίζω.. Για παρ το αλλιώς.. 


ΚορονοΥιός

Kalliopi Ziogou


Καλλιόπη Ζιώγου,
θεολόγος

ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ ΕΡΜΗΣ


Σήμερα είναι ο κορονοϊός, αύριο θα είναι κάτι άλλο.. Ε και; Μη φοβού!! Αυτό το μη φοβού αλλά πίστευε δεν το λέω ή μάλλον δεν το γράφω πρώτη εγώ φυσικά! Το πρωτοείπε ο Χριστός στην αιμορροούσα γυναίκα που τον άγγιξε εν μέσω απίστευτης κοσμοσυρροής για να θεραπευτεί και το είπε ο Κύριος και πάλι στον Ιάειρο, όταν είχε φύγει η μοναχοκόρη του από τη ζωή και τον θερμοπαρακαλούσε να την επαναφέρει. Να το θυμόμαστε, να το λέμε, να το εννοούμε, να το νιώθουμε κάθε μέρα, κάθε ώρα, κάθε λεπτό..κάθε λεπτό ολιγοπιστίας μας έχει την απάντησή του σε αυτή τη φράση..


ΙΕΡΑ ΜΝΗΜΗ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΙΕΡΑΡΧΩΝ


Πρεσβύτερος Γεώργιος Προμπονάς*



ΞΕΧΑΣΤΗΚΕ ΚΑΙ ΑΥΤΗ ΠΙΑ ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΜΕ ΜΟΝΟΜΕΡΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ





Ιερή μνήμη σήμερα 30η Ιανουαρίου των τριών Σοφών Θεοπνεύστων γιγάντων του πνεύματος Τριών Μεγάλων Ιεραρχών ,που η σοφία τους διδάσκεται σήμερα σε πολλά ξένα σχολεία εκτός βέβαια από τα δικά μας ! Παρά την ρητή και κατηγορηματική επιταγή όλων των μέχρι τώρα Ελληνικών Συνταγμάτων από συγκροτήσεως του νεοσύστατος Ελληνικού Κράτους · στην επικείμενη αναθεώρηση αυτή θα καταργηθεί αφού ήδη με αντισυνταγματική υπουργική απόφαση καταργήθηκε - τα οποία αποσκοπούσαν απαραίτητα ,στην πάνω από όλα και πρώτα από όλα διάσωση και διατήρηση της εθνικής ταυτότητα μέσω της σφυρηλάτησης της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης του Έλληνα ,που θα πρέπει να έχει σαν κύρια αποστολή της η Ελληνική Παιδεία. 



Θέλεις Χριστό; Πάρε Σταυρό..

Kalliopi Ziogou
Ζιώγου Καλλιόπη,
θεολόγος
ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ ΕΡΜΗΣ


Κι έρχεται μια μέρα που σκάει η οβίδα στα χέρια σου και ο πόνος πατάει το κουμπί της « Επανεκκίνησης » στη ζωή σου. Κοιτάς τα συντρίμμια και λες τώρα εγώ πρέπει με αυτά να ξεκινήσω από την αρχή, τώρα πρέπει να βαδίσω στον μονόδρομο που ανοίχτηκε. Σε αυτήν την περίπτωση δεν έχεις το δικαίωμα να κοιτάξεις ούτε δεξιά, ούτε αριστερά, ούτε πίσω, παρά μόνον μπροστά και ψηλά. Έρχεται η ώρα που η απώλεια του αγαπημένου σου προσώπου σε καλεί να κολυμπήσεις στα βαθιά νερά του ωκεανού, χωρίς αναπνευστήρα. 



Οἱ Προάγοντες Ἐπετίμων Αὐτῷ Ἳνα Σιωπήσῃ




Τῷ καιρῷ εκείνω, εγένετο δὲ ἐν τῷ ἐγγίζειν Ἰησοῦν εἰς Ἱεριχὼ τυφλός τις ἐκάθητο παρὰ τὴν ὁδὸν προσαιτῶν· ἀκούσας δὲ ὄχλου διαπορευομένου ἐπυνθάνετο τί εἴη ταῦτα. Ἀπήγγειλαν δὲ αὐτῷ ὅτι Ἰησοῦς ὁ Ναζωραῖος παρέρχεται. Καὶ ἐβόησε λέγων· Ἰησοῦ υἱὲ Δαυίδ, ἐλέησόν με·
Τον καιρό εκείνο, καθὼς ἐπλησίαζε ὁ Ἰησοῦς εἰς τὴν Ἱεριχώ, ἕνας τυφλὸς ἐκαθότανε κοντὰ εἰς τὸν δρόμον καὶ ζητιάνευε. Ὅταν ἄκουσε νὰ περνᾷ πολὺς κόσμος, ἐρώτησε τί συμβαίνει. Τοῦ εἶπαν, ὅτι ὁ Ἰησοῦς ὁ Ναζωραῖος διαβαίνει. Τότε ἐφώναξε, «Ἰησοῦ, υἱὲ τοῦ Δαυΐδ, ἐλέησέ με».


Μα δεν έχεις λίγο φιλότιμο ;

Kalliopi Ziogou


Ζιώγου Καλλιόπη,
θεολόγος



ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ ΕΡΜΗΣ


« Λίγο τσίπα δεν έχεις πάνω σου;; Ντροπή σου! »..φράση χιλιοειπωμένη και χιλιοακουσμένη, από γονείς, δασκάλους κτλ. ιδιαίτερα στη νεότητα, όταν κάναμε κάτι επονείδιστο και έπρεπε να συναισθανθούμε τι πράξαμε. Και μετά κατεβάζαμε το κεφάλι και ζητούσαμε συγγνώμη… μμμ μάλλον.. διότι επιλέγαμε κάποιες φορές να απαντούμε με αυθάδεια, να αντιμιλάμε, να μην υποχωρούμε. Και τότε θέριευε ο εγωισμός και ούτε που μας περνούσε από το μυαλό να κάνουμε ένα βήμα πίσω, το απαραίτητο βήμα για να έρθει η συγχώρηση και η ψυχή να βρει την ηρεμία της. Κακώς όμως θέτω το θέμα σε χρόνο παρελθοντικό. Και σήμερα το ίδιο κάνουμε. Απλά το πράγμα είναι πιο δύσκολο, όταν έχουμε ανατραφεί, χωρίς να έχουμε μάθει να ζητάμε συγγνώμη, όταν φταίμε, τότε το φιλότιμο είναι μιαν άγνωστη λέξη για μας. Αυτό το ρημάδι το φιλότιμο..σώζει ποικιλοτρόπως, ειδικά στο πνευματικό μετερίζι. 


ΜΕ ΤΟ ΖΟΡΙ.. ΑΓΙΟΣ

Kalliopi Ziogou
Καλλιόπη Ζιώγου ,
θεολόγος


ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ ΕΡΜΗΣ


« Παντού ταραχή, σατανική ακολασία, αχορταγιά, άρπαγμα, ακούραστη κακία, ακοίμητη πανουργία, σιχαμερά πάθη »… γράφει ο Φώτης Κόντογλου ( 08/11/1896 – 13/07/1965 ) και περιγράφει χρόνια πριν, ωμά και αληθινά το….σήμερα. Μέσα σε ένα τέτοιον κόσμο καλούμαστε να μεγαλώσουμε παιδιά ως ευσυνείδητοι γονείς, να εμπνεύσουμε με το παράδειγμά μας ως παιδαγωγοί.



ΕΣΕΙΣ ΖΗΣΑΤΕ ΤΟ ΠΑΣΧΑ ;

Kalliopi Ziogou

Ζιώγου Καλλιόπη - θεολόγος


Εσείς πού κάνατε Πάσχα; Κάθε χρόνο και χειρότερα.. Πόλεις που κινητοποιούνται για το Πάσχα αντιμετωπίζοντάς το σαν ευκαιρία για αρπαχτές, « έθιμα » που « μαγνητίζουν » τουρίστες και « αναδεικνύουν » την παράδοση της περιοχής, ενώ στην πραγματικότητα πρόκειται για ξεζουμισμένα έθιμα, κομμένα και ραμμένα στις οικονομικές ανάγκες της περιοχής..Εσείς ζήσατε το Πάσχα;