Ο Γάμος, τα Πουρνάρια και η Κραυγή της Ψυχής

του

ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΓΕΩΡ. ΚΑΤΣΟΥΛΗ

- φιλολόγου

Ποια μέριμνα της καθημερινότητάς σας
νιώθετε ότι έχει γίνει ο «αγρός» που σας κρατά μακριά από τον «Γάμο» της ψυχής;

Πόσο συχνά ηχούν μέσα μας τα λόγια της Ευαγγελικής παραβολής; «Ἀγρὸν ἠγόρασα καὶ ἔχω ἀνάγκην ἐξελθὼν ἰδεῖν αὐτόν· ἀξιῶ σε, ἔχε με παρῃτημένον» (Λουκ. 14:18). Ένα προσκλητήριο έρχεται, ένα κάλεσμα σε έναν Γάμο – όχι τον κοσμικό, αλλά τον μέγα, τον μυστικό, την ένωση με τον Χριστό, την Βασιλεία των Ουρανών. Και η απάντησή μας; Πάντα η ίδια: «Αγρόν ηγόρασα».

Ο «αγρός» δεν είναι παρά οι ασήμαντες μέριμνες του βίου. Τα «πουρνάρια» με τα οποία επιλέγουμε να ασχοληθούμε: το 24ωρο αφιερωμένο στο «τί φάμε, τί πιούμε, τί μαζέψουμε». Η αδιάκοπη, αγχωτική προσήλωση στο «έχειν» και στο «φαίνεσθαι», που αφήνει την ουσία της ύπαρξής μας, την Ψυχή, να λιμοκτονεί και να κατακλύζεται από σκέψεις ξένες προς την κλήση της.

Η Καμπάνα: Ένας Συναγερμός Πνευματικής Αποστασίας

Η καμπάνα της Εκκλησίας δεν είναι ένας απλός ήχος, είναι ένας πνευματικός συναγερμός. Μια διαρκής υπενθύμιση: «Μην ασχολείσαι με τα πουρνάρια, έρχεται ο Γάμος!»

Αυτός ο ήχος μάς καλεί σε μια ριζική αναθεώρηση της κλίμακας αξιών μας. Διότι, τι ωφελεί τον άνθρωπο να κερδίσει όλο τον κόσμο και να χάσει την ψυχή του (Μάρκ. 8:36); Αφιερώνουμε ώρες ατελείωτες στο σώμα, την εργασία, τον υλικό μας περίγυρο, και αφήνουμε την ψυχή μας, αυτό το «κατ’ εικόνα» του Θεού, να παραμένει άσχολη, ανεκπαίδευτη, άδεια από ουσία.

Και μετά, τελειώνοντας την «περιπολία» μας στον «αγρό», κάνουμε μηχανικά τον Σταυρό μας, μια κίνηση που υποτίθεται ότι πιστοποιεί το «είμαστε Χριστιανοί». Πόσο βαθιά υποκρισία! Η ψυχή, αντί να είναι χώρος συνάντησης με τον Νυμφίο, μετατρέπεται σε αποθήκη αντικειμένων και σκέψεων που μας κρατούν καθηλωμένους.

Η Προτεραιότητα του Ανέστιου

Το πρωτότυπο και αδημοσίευτο μήνυμα είναι η ανάγκη επαναπατρισμού. Να αντιστρέψουμε το «Αγρόν ηγόρασα» σε «Τον Νυμφίο μου αγόρασα».

Η Χριστιανική ζωή δεν είναι μια σειρά από τελετουργίες, αλλά μια διαρκής προτεραιότητα. Όταν η ψυχή μας κατακλύζεται με άλλες σκέψεις, σημαίνει πως έχουμε απομακρύνει τον Νυμφίο από το κέντρο. Αυτό το άρθρο δεν είναι μια απλή κριτική, αλλά μια πατρική φωνή που υπενθυμίζει:

Ο Γάμος είναι Εδώ και Τώρα: Η συνάντηση με τον Θεό δεν είναι μια μεταθανάτια υπόσχεση, αλλά μια συνεχής, μυστική πραγματικότητα που βιώνεται μέσα από την προσευχή, τη νηστεία, την αγάπη και τα Μυστήρια.

Η Πνευματική Λιτότητα: Ας μειώσουμε τον χρόνο που αφιερώνουμε στα «πουρνάρια» – τις άχρηστες πληροφορίες, τις ανούσιες συζητήσεις, την αδηφάγο συλλογή υλικών αγαθών – και ας τον μεταφέρουμε στην καλλιέργεια της ψυχής.

Ας αφήσουμε, επιτέλους, τον αγρό και ας τρέξουμε να τιμήσουμε το προσκλητήριο. Η Βασιλεία των Ουρανών δεν δέχεται δικαιολογίες.