Από το Σκήπτρο στην Έδρα: Η «Βασιλική Τέχνη» της Παιδαγωγικής και η Οντολογική Αποκατάσταση του Μαθητή κατά τον Δίωνα Χρυσόστομο

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΓΕΩΡ. ΚΑΤΣΟΥΛΗΣ

Πτυχιοῦχος Κλασσικῆς Φιλολογίας Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν
Μεταπτυχιακός τοῦ Τομέα Ἐπιστημῶν τῆς Ἀγωγῆς, «Ἐφηρμοσμένη Παιδαγωγική», 
Διδακτική - Προγράμματα Σπουδῶν, Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν
Ὑπ. Δρ. Κλασσικῆς Φιλολογίας Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν


regulation animi

Εισαγωγή: Η Παιδαγωγική ως Άσκηση Εσωτερικής Ηγεμονίας

Στο σύγχρονο εκπαιδευτικό οικοσύστημα, η σχολική αίθουσα μεταστοιχειώνεται συχνά σε πεδίο συγκρουόμενων ενορμήσεων, όπου η πληροφοριακή υπερπλήρωση συνυπάρχει με μια οδυνηρή πνευματική αποξένωση. Η επιστροφή στους Περί Βασιλείας Λόγους του Δίωνος Χρυσοστόμου δεν συνιστά μια απλή αρχαιογνωστική παλιννόστηση, αλλά μια επιτακτική οντολογική αναγκαιότητα. Ο Δίων, απευθυνόμενος στον Τραϊανό, δεν ιχνογραφεί απλώς το πολιτικό ιδεώδες· εγκαθιδρύει το αρχέτυπο του Παιδαγωγού-Ηγεμόνα, του οποίου η εξουσία δεν απορρέει από την εξωτερική επιβολή, αλλά από τη συγκρότηση μιας «εσωτερικής ηγεμονίας» που εμπνέει την αιδώ και τον σεβασμό.
Ο Πυρήνας της Διάγνωσης: Η «Τρυφή» και η «Αργία» ως Ψυχικά Καταγματα


Η Οντολογική Έκπτωση του Λόγου: Από το Έμψυχο Γένος στην Ουδετεροποίηση και την Αποϊεροποίηση του Κόσμου


ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΓΕΩΡ. ΚΑΤΣΟΥΛΗΣ
  • Πτυχιοῦχος Κλασσικῆς Φιλολογίας Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν
  • Μεταπτυχιακός τοῦ Τομέα Ἐπιστημῶν τῆς Ἀγωγῆς, «Ἐφηρμοσμένη Παιδαγωγική», Διδακτική - Προγράμματα Σπουδῶν, Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν
  • Ὑπ. Δρ. Κλασσικῆς Φιλολογίας Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν


GENUS_PERDITUR_SPIRITUS_OCCIDIT_A_STELLA_AD_SIDUS_AB_AEDE_AD_DOMUM


Εντός του βαθυκύμονος ορίζοντος της ελληνικής διαλεκτικής, η γλώσσα ουδέποτε υπήρξε ένα συμβατικό σύστημα σημείων ή μια απλή διευθέτηση φωνητικών συμβόλων προς χάριν της επικοινωνιακής διεκπεραιώσεως, αλλά αντιθέτως, αποτελεί την αποκρυστάλλωση της ίδιας της κοσμοθεωρητικής αντιλήψεως του όντος, όπου το γραμματικό γένος λειτουργεί ως οντολογικός προσδιορισμός που προσδίδει στο αντικείμενο πνευματική υπόσταση, ιερότητα και δραστική δύναμη.


Η Παλινωδία ως Παιδαγωγικό Μοντέλο: Από τη Θεία Αποκάλυψη στη Φιλοσοφική Ωρίμανση


του 
ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΓΕΩΡ. ΚΑΤΣΟΥΛΗ
- φιλολόγου

Μεταμόρφωση-Ψυχής-Σοφία-Από-Εμπειρία


Εισαγωγή: Η Κρίσιμη Στιγμή της Αναθεώρησης

Η Παλινωδία, ως έννοια που δηλώνει την ανάκληση ή την αναθεώρηση μιας προηγούμενης θέσης, διατρέχει τη γραμματεία και τη θεολογία, σηματοδοτώντας μια κομβική στιγμή πνευματικής ή ηθικής αλλαγής. Το παρόν συγκρίνει τις αιτίες της παλινωδίας σε πέντε εμβληματικές μορφές—τους Στησίχορο, Σαούλ/Παύλο, Άγιο Ευστάθιο, Λουκιανό και Δίωνα τον Χρυσόστομο—με στόχο να αναδείξει την παιδαγωγική αξία της εσωτερικής ωρίμανσης, ενός φαινομένου που εκπροσωπεί ο Δίων, ως υπόδειγμα για την κατανόηση της εξέλιξης των ιδεών.


Εκ της Λακεδαίμονος Πειθαρχίας το Κράτος: Η Πολιτική Υπεροχή του Λυκούργειου Πολιτεύματος Έναντι της Σολώνειας Δημοκρατικής Ευαισθησίας

του
ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΓΕΩΡ, ΚΑΤΣΟΥΛΗ
- φιλολόγου

Σπάρτης: Νίκη - Αταραξία (ή Σταθερότητα) Αθηνών: Καταστροφή - Ελευθερία Μάθετε (Διδαχθείτε): Όπλα - Σταθερότητα

Εισαγωγή: Το Δίλημμα της Πολιτείας και το Τέλος των Αντιπάλων

Η σύγκριση των θεμελιωδών πολιτικών αρχών που εισηγήθηκαν ο Σόλων στην Αθήνα και ο θρυλικός Λυκούργος στη Σπάρτη αποτελεί διαχρονικό πεδίο επιστημονικής και πολιτικής αντιπαράθεσης. Ο Σόλων, ο «Μεσολαβητής», επέλεξε την οδό του κοινωνικού συμβιβασμού και της τιμοκρατικής διεύρυνσης, θέτοντας τα θεμέλια μιας ευέλικτης, αλλά συχνά ασταθούς, πορείας προς τη Δημοκρατία. Ο Λυκούργος, ο «Νομοθέτης», επέβαλε την απόλυτη πειθαρχία, τη στρατιωτική ομοιομορφία και την κρατική κυριαρχία επί του ατομικού βίου.


Η Νάξος υπό Κατοχή (1941-1944): Διοίκηση, Αντίσταση και οι Ενδοκοινοτικές Συγκρούσεις για την Επιβίωση

επιμέλεια
ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΓΕΩΡ. ΚΑΤΣΟΥΛΗΣ
- φιλόλογος

Καταπιεσμένη Νάξος: Αδελφοί εναντίον Αδελφών


Η Νάξος, ως μέρος των Κυκλάδων, περιήλθε στην Ιταλική Ζώνη Κατοχής από τον Απρίλιο του 1941, μετά την κατάρρευση του Αλβανικού Μετώπου και την εισβολή των Γερμανών. Η Ιταλική Κατοχή διήρκεσε μέχρι τη συνθηκολόγηση της Ιταλίας τον Σεπτέμβριο του 1943. 

Οι συνθήκες στη Νάξο κατά τη διετία αυτή χαρακτηρίστηκαν από οικονομικές δυσχέρειες, ασταμάτητη φτώχεια και έλεγχο από τις ιταλικές αρχές, αν και η κατάσταση ήταν γενικά ηπιότερη σε σχέση με τις περιοχές της Γερμανικής Κατοχής ή τη φρίκη του επισιτιστικού προβλήματος στην Αθήνα.


Ἡ Συστηματικὴ Χρῆσις τοῦ Πάθους ὡς Τεχνικὴ Νομιμοποιήσεως στοὺς Πρώτους Δικανικοὺς Λόγους τοῦ Δημοσθένους (Or. 27–31)

του
ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΓΕΩΡ. ΚΑΤΣΟΥΛΗ
- φιλολόγου


Ἡ Ἐκδίκησις τοῦ Ὀρφανοῦ: Ὁ Νεαρὸς Δημοσθένης στὴν Ἀγορὰ (Δικαστήριο)
Ἀγωνίζεται ὑπὲρ τῆς Δικαιοσύνης.



Περίληψις

Ἡ παροῦσα μελέτη ἔχει ὡς σκοπὸ νὰ ἀναλύσει τὸν ρόλο τοῦ πάθους (τῆς συναισθηματικῆς ἐπικλήσεως) ὡς κύριου ῥητορικοῦ μέσου στοὺς πέντε πρώτους δικανικοὺς λόγους τοῦ Δημοσθένους, οἱ ὁποῖοι ἀφοροῦν στὴν διεκδίκηση τῆς περιουσίας του ἀπὸ τοὺς κηδεμόνες του. Ἀποδεικνύεται ὅτι ἡ χρήση τοῦ οἴκτου (ἔλεος) καὶ τῆς δείνωσης (ἐξόργιση) δὲν εἶναι ἁπλῶς μία ἐπιλογή, ἀλλὰ μία στρατηγικὴ ἀναγκαιότητα γιὰ νὰ νομιμοποιηθεῖ ὁ νέος ῥήτορας ἀπέναντι στοὺς δικαστὲς (Ἡλιαστὲς) καὶ τὴν κοινωνία, ἰδίως ἀντιμετωπίζοντας ἀντιδίκους μὲ ἰσχυρὴ κοινωνικὴ θέση. Ἡ κατασκευὴ τοῦ ἤθους τοῦ ἀδικημένου ὀρφανοῦ χρησιμοποεῖται ὡς βάση γιὰ νὰ προβάλει τὴν οἰκογενειακὴ τιμή καὶ νὰ γενικεύσει τὴν ἀδικία ὡς ἀπειλὴ γιὰ τὴν εὐνομία τῆς πολιτείας.


Καλλίμαχος: Επίγραμμα, Κυνήγι & Αισθητική της Επιδίωξης

του
ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΓΕΩΡ. ΚΑΤΣΟΥΛΗ
- φιλολόγου

"Venari est amare"


Το άρθρο που ακολουθεί αφορά στο επίγραμμα του Καλλιμάχου (Epigramma 27 ή 31 Pf.), το οποίο χρησιμοποιεί τη μεταφορά του κυνηγιού για να σχολιάσει τον έρωτα και την ποιητική θεωρία. Ακολουθεί το αρχαίο κείμενο (όπως διασώζεται στην Παλατινή Ανθολογία 12.118) και μια σύγχρονη απόδοσή του: