"Αγανακτισμένου Πολίτη"
 |
| fiasko |
Η Ελλάδα βιώνει σήμερα μια από τις μεγαλύτερες θεσμικές αντιφάσεις της σύγχρονης ιστορίας της. Με πρόσχημα τον εκσυγχρονισμό και την ψηφιοποίηση, το «Ελληνικό Κτηματολόγιο» έχει μετατραπεί σε έναν δυσλειτουργικό μηχανισμό που, αντί να κατοχυρώνει την περιουσία των πολιτών, την αμφισβητεί, την ακρωτηριάζει και, τελικά, την απαξιώνει.
Τίτλοι ετών στα αζήτητα
Είναι αδιανόητο στην Ευρώπη του 2026, πολίτες που κατέχουν νόμιμους, μεταγεγραμμένους τίτλους ιδιοκτησίας από τις αρχές του προηγούμενου αιώνα, να καλούνται σήμερα να αποδείξουν ότι «δεν είναι ελέφαντες». Τίτλοι που άντεξαν σε πολέμους, κατοχές και κοινωνικές αλλαγές, σήμερα καταρρίπτονται από την πρόχειρη πένα ενός αναδόχου ή από την αυθαιρεσία ενός αλγορίθμου που χαράζει δρόμους μέσα σε ιδιωτικές αυλές και «εξαφανίζει» οικόπεδα.
Η «βιομηχανία» των ενστάσεων
Το φαινόμενο της Προανάρτησης και της Ανάρτησης έχει εξελιχθεί σε ένα ατελείωτο «φιάσκο». Πολίτες καταθέτουν τεκμηριωμένες αντιρρήσεις, πληρώνουν παράβολα, δαπανούν εκατοντάδες εργατοώρες με μηχανικούς και δικηγόρους, μόνο και μόνο για να δουν τις ενστάσεις τους να αγνοούνται προκλητικά. Το αποτέλεσμα; Ένας φαύλος κύκλος 15 και 20 ενστάσεων για το ίδιο ακίνητο, με το κράτος να εισπράττει ξανά και ξανά τέλη για σφάλματα που το ίδιο προκάλεσε.
Οικονομική Αιμορραγία και Κληρονόμοι υπό Διωγμό
Η οικονομική διάσταση του ζητήματος αγγίζει τα όρια της ληστείας. Σε περιπτώσεις εξ αδιαθέτου διαδοχής, το κράτος απαιτεί από κάθε κληρονόμο ξεχωριστά να πληρώσει το «χαράτσι» του Κτηματολογίου για το ίδιο ακίνητο. Την ίδια στιγμή, οι πολίτες συνεχίζουν να πληρώνουν ΕΝΦΙΑ και φόρους για εκτάσεις που το Κτηματολόγιο εμφανίζει ως «αγνώστου» ή ως «διεκδικούμενες». Πρόκειται για μια πρωτοφανή διπλή φορολόγηση: μία για να κατέχεις τη γη σου και μία για να πείσεις το κράτος ότι σου ανήκει.
Ποιος κρίνει την τύχη μας;
Το πιο εξοργιστικό στοιχείο είναι η απουσία ουσιαστικής κρίσης. Την τύχη περιουσιών αιώνων δεν την αποφασίζουν δικαστές σε πρώτη φάση, αλλά γραφεία μελετών που λειτουργούν με όρους μαζικής παραγωγής. Η «ασφάλεια δικαίου» έχει αντικατασταθεί από την «ταχύτητα ολοκλήρωσης του έργου», ακόμα κι αν αυτό το έργο είναι γεμάτο τρύπες και αδικίες.
Ώρα για Ευθύνες
Το Κτηματολόγιο δεν μπορεί να είναι μια εισπρακτική μηχανή ούτε ένα εργαλείο δήμευσης περιουσιών. Αν το κράτος δεν σεβαστεί τους ίδιους τους τίτλους που εξέδωσαν και μεταέγραψαν οι υπηρεσίες του (Υποθηκοφυλακεία) εδώ και χρόνια, τότε η εμπιστοσύνη του πολίτη προς το κράτος δικαίου καταρρέει οριστικά.
Δεν ζητάμε χάρη. Ζητάμε τον σεβασμό των τίτλων των προγόνων μας και τον τερματισμό αυτής της ψηφιακής ομηρίας.
0 comments:
Δημοσίευση σχολίου