Η Γένεση, η Δυναμική και η Κάθαρση των Παθών

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΓΕΩΡ. ΚΑΤΣΟΥΛΗΣ
Πτυχιοῦχος Κλασσικῆς Φιλολογίας Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν
Μεταπτυχιακός τοῦ Τομέα Ἐπιστημῶν τῆς Ἀγωγῆς, 

«Ἐφηρμοσμένη Παιδαγωγική», Διδακτική - Προγράμματα Σπουδῶν, Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν
Ὑπ. Δρ. Κλασσικῆς Φιλολογίας Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν

Η Φαινομενολογία της Ψυχής και η Αρχιτεκτονική του Πνευματικού Αυτοκρατορισμού: 

Η Γένεση, η Δυναμική και η Κάθαρση των Παθών

HERCULES_VS_LERNAEAN_HYDRA_THE_FIGHT_WITH_THE_PASSIONS

Εισαγωγή: Η Αδιάρρηκτη Ενότητα του Ψυχικού Βίου και η Οντολογία του Πάθους

Η ανθρώπινη ψυχή, προσεγγιζόμενη μέσα από τον αυστηρό φακό της κλασικής ψυχολογικής και φιλοσοφικής επιστήμης, δεν αποτελεί ένα άθροισμα αποσπασματικών αντιδράσεων ή τυχαίων συναισθηματικών εξάρσεων. Συνιστά έναν αδιαίρετο, ζώντα οργανισμό, εντός του οποίου καμία εκδήλωση, καμία κίνηση και καμία ροπή δεν συντελείται μεμονωμένα ή σε καθεστώς απομόνωσης. Όταν η σκέψη διεισδύει στους βαθέος κείμενους μηχανισμούς της βούλησης και της συνείδησης, αναδύεται μια θεμελιώδης αλήθεια: τα πάθη δεν είναι απλές, εφήμερες επιθυμίες που εξαντλούνται στη στιγμή της εκδήλωσής τους. Αντιθέτως, αποτελούν δυναμικά, αυτόνομα σχεδόν συστήματα τα οποία, από τη στιγμή που θα εγκατασταθούν στον εσωτερικό ορίζοντα του ατόμου, καταλαμβάνουν εκ θεμελίων ολόκληρη την ψυχική επικράτεια.

Διαβάστε Περισσότερα

Η Κληρονομική Διαδοχή ως Καθρέφτης της Ενδοοικογενειακής Δυσλειτουργίας: Μια Συστημική Ανάλυση

του

ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΓΕΩΡ. ΚΑΤΣΟΥΛΗ

- φιλολόγου

Η Εικόνα-το-Βάρος-της-Κληρονομιάς-της-Οικογένειας

Η κληρονομική διαδοχή, πέραν της τυπικής της νομικής υπόστασης ως μεταβίβαση περιουσίας, συνιστά ένα κομβικό ψυχοκοινωνικό ορόσημο στον οικογενειακό κύκλο ζωής. Ο θάνατος του γεννήτορα καταργεί τη δομική και συναισθηματική αγκύρωση του συστήματος, μεταλλάσσοντας τη διαχείριση της υλικής περιουσίας σε ένα δραματικό πεδίο επαναδραματοποίησης και τελικής επικύρωσης άλυτων αδελφικών ζητημάτων.

Διαβάστε Περισσότερα

Σενέκας, ο ιατρός ψυχών και σωμάτων...

Του Γαβριήλ Μπομπέτση

«Σερένε, η διαγνώση μου για αυτήν την κατάσταση ψυχικής αστάθειας και ανισορροπίας που νιώθεις είναι ότι αυτοϋποβάλλεσαι, δημιουργώντας προβλήματα εκεί που δεν υπάρχουν. Να προσπαθείς, λοιπόν, να παραμένεις ατάραχος στη ζωή σου και να επιδιώκεις την εὐθυμίαν, όπως έλεγε ένας Έλληνας φιλόσοφος, ο Δημόκριτος».

Διαβάστε Περισσότερα

Η Ακριβολογική Περιγραφή του Ψυχολογικού Φαινομένου

τοῦ
ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΓΕΩΡ. ΚΑΤΣΟΥΛΗ

Πτυχιούχου Κλασσικῆς Φιλολογίας Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν
MSc Ἐφηρμοσμένης Παιδαγωγικῆς Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν
Ὑπ. Δρος(Dph) Κλασσικῆς Φιλολογίας Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν

Το Ψυχολογικόν Φαινόμενον έχει το γνώρισμα της παραπομπής εις κάτι, όπερ ευρίσκεται πέρα και έξω των ορίων του ψυχικού βιώματος. Π.χ όταν έχω την παράστασιν ενός δένδρου εντός μου, η παράστασις αύτη με παραπέμπει εις κάτι το οποίον ευρίσκεται έξω από την ψυχικήν μου συνείδησιν, εις τον εξωτερικόν χώρον κι ουχί εντός της συνειδήσεώς μου μόνον. Επίσης όταν βούλωμαι, η βούλησίς μου έχει έν αντικείμενον τα δε συναισθήματα είναι συναισθήματα χαράς, λύπης, αγωνίας κτλ. 

Διαβάστε Περισσότερα

Μια βόλτα στη φύση αρκεί να εμφυσησεις στα παιδιά σου νοήματα ζωής!

Της Δρος Αριστονίκης Θεοδοσίου-Τρυφωνίδου

Ανακαλύψαμε ένα δύσβατο μονοπάτι της φύσης σε ένα ξεχασμένο στον χάρτη χωριό. Το επισκεφθηκαμε ένα απόγευμα με το σκύλο μας. Ένα μονοπάτι με καταρράκτη, ποτάμι, ξερά και χλωρά χόρτα, καλαμιές, γκρεμούς, βουνοκορφές, πυκνή βλάστηση, λάσπη και αρουραίους.

-Είμαστε ομάδα παιδιά, όλοι βοηθάμε ολους, λέει ο συζυγος καθώς προχωράμε.

-Μπαμπά, εδω γλιστράει δεν μπορώ να προχωρήσω, τσιριζει η οκταχρονη κόρη μας.

-Κορίτσι μου, πάρε αυτό το καλάμι θα σε βοηθήσει να στηριχθείς, της απαντάει.

-Λάζαρε προχώρα μπροστά με τον Ζητη εσύ θα μας δείχνεις τον δρομο, λέω στον δεκατριαχρονο γιο μας

-Μαμά, έλα δεν μπορώ.

-Μαρια μου θέλω να στηρίζεσαι στον εαυτό σου. Θα πατάς και θα λες - είναι ένα σταθερό βήμα αυτό; -. Εμείς θα σε βοηθάμε αλλά θα στηρίζεσαι στις δυνάμεις σου. Όποτε νιώθεις φόβο θα λες - μπορώ, και θα ενθαρρύνεις τον εαυτό σου να συνεχίσει αλλά αν νιώσεις πως κάτι δεν μπορείς να το χειριστείς θα μας φωνάξεις.

-Ναι, μαμά απαντά, ενώ τα μάτια της ρουφάνε καθετί που κινείται.

-Μπαμπά, κοίτα εδώ είναι δύο βράχοι που μοιάζουν σαν συμπληγάδες πέτρες. Είμαστε Αργοναυτες εσύ είσαι ο Ηρακλής η μαμά ο Ορφέας, εγω ο Ιασονας, η Μαρία είναι ο Καλαις και ο Ζητης είναι ο Ζητης. Ο Ζητης στη μυθολογια είχε πιο μεγαλα μάτια για να βλέπει τα αστέρια καθώς είχε 12 φορές μεγαλύτερα μάτια από τους άλλους Αργοναυτες. Άλλωστε ο πατέρας του έφτιαχνε χάρτες. Ξέρεις οτι στο βιβλιο που διάβασα ειχε και μπλε μαλλιά. Ο δικός μας Ζητης έχει μπλε μάτια, λέει ο Λάζαρος καθώς στην ματιά του διέκρινες ενθουσιασμό.

-"Υπέροχη παρομοίωση Λάζαρε μπράβο παιδί μου φωνάζει εκστασιασμενος ο αντρας μου.

-Δεν πειράζει να λερωθειτε φθάνει να μην κτυπήσετε. Με προσοχή, κάντε σταθερά βήματα, χρησιμοποιειτε το ένστικτό σας, τους φωνάζω.

Σουρουπωνε και τα βήματα γίνανε πιο γοργά. Έπρεπε να φθάσουμε γρήγορα στον καταρράκτη καθώς απο κει θα φαινόταν το χωριό. Κάποια στιγμή χάσαμε το μονοπάτι και μας έσωσε το φως του φεγγαριού που ήταν σαν μικρός ήλιος πάνω από τα κεφάλια μας. Ο Ζητης, αντάξιος του μυθικου του ονόματος του, έμοιαζε σαν φτεροποδαρος. Σαν αρχηγός αγέλης προχωρουσε μπροστά γυρνώντας συνεχώς το κεφάλι του για να σιγουρευεται οτι τον ακολουθούμε.

Φθάσαμε στο χωριό.

-Η νύκτα σε καταπίνει όταν δεν ξέρεις σίγουρα που να πας, λεει ποιητικα η κόρη μου. Και συνεχίζει: ενω τη μέρα ασχολούμαστε όλοι με διάφορα τη νύκτα κοιτάμε τα βήματα μας.

Την κάνω μια τεράστια αγκαλια.

-Μαμά αυτή η βόλτα θα μείνει χαραγμένη στην μνήμη μου, μου λέει

-Γιατί κορίτσι μου;

-Γιατί περασα φανταστικά. Ήμασταν όλοι ο ένας για τον άλλον, μια ομάδα αλλά ο καθένας ήταν υπεύθυνος για τον εαυτό του. Επίσης, ηταν μια βόλτα περιπέτειας.

-Και μένα μου άρεσε γιατί ενώ σκεφτόμασταν να τα παρατησουμε τολμησαμε και προχωρήσαμε. Πηγαίναμε στο άγνωστο και αξιοποιώντας σαν ομάδα τις γνώσεις μας τα καταφέραμε. Αποδειξαμε οτι είμαστε οικογένεια, λεει ο Λάζαρος.

Μια βόλτα στη φύση αρκεί να εμφυσησεις στα παιδιά σου νοήματα ζωής! Δοκιμάστε το! 

 

 

 

Διαβάστε Περισσότερα

Εσύ μπορείς να ζήσεις με τις μισές σου ρίζες;

της Δρος Αριστονίκης Θεοδοσίου-Τρυφωνίδου

Έχω γνωρίζει κάτι παιδιά που με κοιτούσαν με κενό βλέμμα καθώς μέσα τους φώλιαζε η σύγχυση, το μπέρδεμα, το δηλητήριο που τους πότισε ο Αποξενωτής γονιός τους. Αυτά τα παιδιά βίωναν συγκρουση αφοσίωσης. Τι είναι η σύγκρουση αφοσίωσης; 

Σύγκρουση αφοσίωσης βιώνει ένα παιδί όταν αισθάνεται ότι πρέπει να επιλέξει ανάμεσα σε δύο ανθρώπους και να διατηρήσει σχέση με έναν από αυτούς αντί και με τους δύο, λόγω του ανταγωνισμού μεταξύ τους. 

Αν το παιδί εμπλέεται σε σύγρουση αφοσίωσης ισχυρίζεται επανειλημμένως ότι τα αρνητικά του συναισθήματα που νιώθει για τον αποξενωμένο γονιό του είναι πέρα για πέρα δικά του και ότι δεν έχει επηρεαστεί καθόλου από τον αποξενωτή γονιό κάτι που ονομάζεται το φαινόμενο του ανεξαρτητου στοχαστή!

Γιαυτά τα παιδιά και για τους γονείς τους, τους εκπαιδευτικούς και τους ειδικούς έχω γράψει αυτό το παραμύθι. Το παραμύθι αυτό εμπεριέχει ασκήσεις και δραστηριότητες για τα παιδιά καθώς και μια πλούσια και ευφάνταστη εικονογράφηση από την ταλαντούχα εικονογράφο Εμμανουέλα Κακαβιά.

<Οι γονείς μας είναι οι ρίζες μας. Όσο πιο βαθιά είναι η σχέση

μας τόσο πιο χαρούμενοι είμαστε. Υπάρχουν παιδιά που δεν

έχουν καλή σχέση με τους γονείς τους.

Εσύ τι σχέση έχεις με τους γονείς σου;

Με αυτή την ιστορία θα μάθεις πώς θα κάνεις τη σχέση σου

με τους γονείς σου καλύτερη.

Ακολούθησε τη σκέψη του Ανέστη και της μαγικής Ροδιάς του>.

-----------------------------

Για προπαραγγελίες εδώ

Διαβάστε Περισσότερα

Τι μπορεί να περιμένει κανείς από ένα παιδί της πρώτης γυμνασίου;

 της Δρος Αριστονίκης Θεοδοσίου-Τρυφωνίδου

Για τα περισσότερα παιδιά, το γυμνάσιο είναι η πρώτη φορά που θα έχουν περισσότερους καθηγητές, από τους οποίους ο καθένας θα έχει τις δικές του απαιτήσεις για τον τρόπο αξιολόγησης, για την οργάνωση των τετραδίων και πως θα παραδίδονται οι εργασίες. Στο γυμνάσιο οι απαιτήσεις στη μνήμη εργασίας, στον σχεδιασμό, στην οργανωτικότητα και στην διαχείριση του χρόνου αυξάνεται.

Διαβάστε Περισσότερα

Γιατί τα παιδιά με Δυσλεξία συγχέουν παρόμοια γράμματα;

της Δρος Αριστονίκης Θεοδοσίου-Τρυφωνίδου

Η Δυσλεξία είναι Ειδική Διαταραχή της Μάθησης νευροβιολογικής προέλευσης η οποία διακρίνεται από δυσκολία στην Ανάγνωση! Παρουσιάζεται σε ποσοστό 3-5% των παιδιών Σχολικής ηλικίας. Τα παιδιά που έχουν αυτή την ΕΔΜ έχουν συνήθως φυσιολογικό δείκτη νοημοσύνης αλλά κατώτερο από τον μέσο όρο επίπεδο Ανάγνωσης στην ταχύτητα Ανάγνωσης αλλά και στην επιμέλεια (αριθμό λαθών). Η ταχύτητα Ανάγνωσης είναι ο αριθμός των αναγνωσμένων συλλαβων διά τα δευτερόλεπτα που δαπανήθηκαν. Από διαγνωστική θεώρηση, αν η ταχύτητα Ανάγνωσης ενός ατόμου απέχει από τον μέσο όρο δύο τυπικές αποκλίσεις, τότε το άτομο, σύμφωνα με τον Benso (2015), μπορεί να θεωρηθεί Δυσλεξικό.

Διαβάστε Περισσότερα

Πόσο εκτιμάς τον εαυτό σου;

της Δρος Αριστονίκης Θεοδοσίου-Τρυφωνίδου

Η αυτοεκτίμηση έχει δυο μέρη: ένα αίσθημα προσωπικής ικανότητας και ένα αίσθημα προσωπικής αξίας. Αν η αυτοεκτίμηση ήταν μαθηματική εξίσωση τότε η αυτοπεποίθηση σύν τον αυτοσεβασμό θα ισούτο με την θετική αυτοεκτίμηση. Η αυτοεκτίμηση αντανακλά το πως αντιλαμβανόμαστε το δικαίωμα μας στην ευτυχία. Όσο πιο υψηλή αυτοεκτίμηση έχουμε τόσο πιθανότερο είναι να δημιουργούμε υγιείς σχέσεις. Όταν έχουμε χαμηλή αυτοεκτίμηση, νιώθουμε ότι είμαστε λάθος και κατά κάποιο τρόπο ελαττωματικοί. Μαστιζόμαστε από συναισθήματα ανεπάρκειας, ανασφάλειας, δυσπιστίας και ενοχής.

Διαβάστε Περισσότερα

Αντίο, αγαπημένε Freud!

Ο Freud ήταν το σκυλάκι μας. Το πήραμε πριν 2 περίπου χρόνια, 15 Μαρτίου το 2016, μόλις γεννήθηκε. Ζήσαμε μαζί του όλα τα στάδια ανάπτυξης του και το αγαπήσαμε πολύ! Ο Freud πέθανε την μέρα των γενεθλίων μου. Τον βρήκαν οι γείτονες μας σκοτωμένο στην ακρή του δρόμου νωρίς το πρωί της Κυριακής 1/7/2018. Στο άκουσμα ότι πέθανε ένιωσα ένα πάγωμα σε όλο μου το κορμί και ύστερα σιγά σιγά άρχισα να αισθάνομαι κάτι να μου τρώει τα σωθικά. Τον θάψαμε 15 λεπτά αργότερα. Όλα έγιναν τόσο γρήγορα που δεν προλάβαινα να το χωνέψω.

Διαβάστε Περισσότερα

Μαθησιακό έλλειμμα ή Ειδικές μαθησιακές δυσκολίες;

της Δρος Αριστονίκης Θεοδοσίου-Τρυφωνίδου

Σε δύο κατηγορίες διακρίνονται τα παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες: 1. στα παιδιά με μαθησιακά ελλείμματα και 2. στα παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες ήπιες ή ειδικές. Στην πρώτη κατηγορία ανήκει το 15% του μαθητικού πληθυσμού ενώ στην δεύτερη κατηγορία στις ήπιες μορφές μθησιακών δυσκολιών το 7% και στο 3% οι ειδικές μαθησιακές δυσκολίες.

Διαβάστε Περισσότερα

Πώς μπορεί ο γονιός και ο εκπαιδευτικος να υποστηρίξει το παιδί με Ειδικές Μαθησιακές Δυσκολίες;

της Δρος Αριστονίκης Θεοδοσίου-Τρυφωνίδου

 

 Οι μαθησιακές δυσκολίες είναι ένας γενικός όρος που αναφέρεται σε μια ανομοιογενή ομάδα διαταραχών που εκδηλώνονται με δυσκολίες στις εξής ικανότητες: ομιλία, ανάγνωση, γραφή, συλλογισμού ή μαθηματικής ικανότητας. Αυτές οι διαταραχές είναι εγγενείς.
Σύμφωνα με το DSM-V οι μαθησιακές δυσκολίες είναι οι εξης:
1. Διαταραχή ανάγνωσης (Δυσλεξία)
2. Διαταραχή στη γραπτή έκφραση
3. Διαταραχή στα Μαθηματικά
4. Μαθησιακή διαταραχή μη προσδιοριζόμενη αλλιώς
Δυσκολίες οπτικής και ακουστικής αντίληψης είναι χαρακτηριστικές στα παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες. Οι κυριότερες περιοχές της οπτικής αντίληψης που εμφανίζονται προβλήματα είναι: οπτική διάκριση, οπτική μνήμη, οπτική ακολουθία και η αντίληψη σχέσεων του χώρου. Ενώ οι δυσκολίες στην ακουστική επεξεργασία σχετίζονται με την ακουστική μνήμη και την ακουστική ακολουθία. Επιπλέον, μαθητές με μαθησιακές δυσκολίες μπορεί να εμφανίζουν ελλείψεις στην φωνολογική επίγνωση/ενημερότητα. Αυτό σημαίνει πως δυσκολευονται να αναγνωρίσουν τα διακριτά μέρη του προφορικού λόγου και να τα χειριστούν. Αρκετές έρευνες δεικνύουν πως το επίπεδο φωνολογικής επίγνωσης συνδέεται άμεσα με την επίδοση του μαθητή σε ορθογραφία και ανάγνωση.
Άλλη δυσκολία που συναντούν οι μαθητές με δυσκολίες μάθησης είναι στην μνήμη αλλά και στη συγκέντρωση. Η αργή επεξεργασία των πληροφοριών και η έλλειψη κινήτρων και στρατηγικών μάθησης είναι αιτιακοί παράγοντες δυσκολίας στην συγκέντρωση.
Σημαντική είναι η δυσκολία των μαθητών με δυσκολίες μάθησης και στην αυτορρύθμιση αλλά και στην μεταγνώση.
Ενδεικτικές προτάσεις αντιμετώπισης των δυσκολιών στην ανάγνωση:
1. επιλογή κειμένων με θεματικές που ενδιαφέρουν τον μαθητή
2. Ενημέρωση του μαθητή για το ύφος του κειμένου
3. Τεμαχισμός του κειμένου σε μικρότερες ενότητες
4. Ηχητική βιβλιοθήκη (ηχογραφήσεις κειμένων)
5. Ο εκπαιδευτικός ή ο γονιος να διαβάζει ο ίδιος το κείμενο μια φορά φωναχτά στον μαθητή
6. Χρησιμοποιηση έντονων χρωμάτων, υπογράμμιση λέξεων και καταλήξεων, εικονογραφήσεις κειμένων, αναδιήγηση κειμένου, αναπαράσταση κειμένου με παιγνιώδη τρόπο
Ενδεικτικές προτάσεις αντιμετώπισης των δυσκολιών στην γραφή:
1.Προγραφικές ασκήσεις
2. μείωση γραπτών εργασιών στο σπίτι
3.ασκήσεις λεπτής κινητικότητας
4. Να επιτραπεί στον μαθητή να γράφει σε διαφορετικής υφής επιφάνειες όπως στην άμμο, με κραγιόν, με κέτσαπ
Ενδεικτικές προτάσεις αντιμετώπισης των δυσκολιών στην ορθογραφία:
1. γραφή λέξεων στον αέρα και κατοπιν στο χαρτί
2. μάθηση κανόνων ορθογραφίας και δημιουργία αφισών με τους κανόνες
3. λίστες λέξεων, χρησιμοποιηση λεξικών
4. αντιγραφή κειμένων με θεατική που ενδιαφέρει τους μαθητες
5. χρήση ηλεκτρονικού υπολογιστή
Ενδεικτικές προτάσεις αντιμετώπισης των δυσκολιών στα Μαθηματικά:
1. Οι έννοιες και οι δεξιότητες να αναπαρίστανται πρώτα στο πραξιακό, στο εικονιστικό και κατόπιν στο συμβολικό επίπεδο
2. Διδασκαλία μέσα από εικόνες
3. χρησιμοποιηση φύλλων ανίχνευσης μαθηματικών δυσκολιών
4. Διδασκαλία μεταγνωστικών στρατηγικών
5. Επίλυση μαθηματικών πράξεων φωναχτά από τον μαθητή και εποπτεια μαθηματικού συλλογισμού από τον γονιό και τον εκπαιδευτικό
6. Χρησιμοποίηση Μοντεσσοριανού υλικού

Διαβάστε Περισσότερα

Η αντίρρηση της φυγής ως λύση

της Δρος Αριστονίκης Θεοδοσίου-Τρυφωνίδου

Έλεγε ο Baudelaire: Στη Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του ανθρώπου ξέχασαν δύο δικαιώματα: της αντίρρησης και της φυγής.
Αντίρρηση για όσα ζω και είμαι αναγκασμένη να τα υπομένω σε μια χώρα πάτρια αλλά τόσο ξένη
Και το δικαίωμα στην Φυγή

Να μπορείς να φεύγεις όταν δεν μπορούν τα πράγματα να γίνουν όπως ονειρεύεσαι γιατί οι αυτοί που κινούν τα νήματα είναι τόσο αλλιώτικοι από σένα
Ψάχνω μια χώρα, έναν πλανήτη που οι Άνθρωποι έχουν δικαίωμα στο όνειρο
Μα νιώθω πως το αγκυροβόλι με κρατά δέσμια σε μια χώρα που την είπαν «πατρίδα μου»
Δεν μπορώ να αλλάξω τον κόσμο, τι κρίμα!
Άλλαξα τον εαυτό μου και τώρα δεν μπορεί να χωρέσει πουθενά!

Πολύ συχνά συνηθίζω να γράφω αυτό που με απασχολεί. Το γράφω, όπως μου βγει, χωρίς φτιασίδια και περιττά κοσμητικά επίθετα. Σαν το γράψω μοιάζει αυτό το ίδιο το «πρόβλημα», αν μπορώ να το ονομάσω έτσι, να αρχίζει να παίρνει μια απόσταση από εμένα και έτσι βοηθιέμαι να το δω πιο καθαρά!

Ένα τέτοιο «πρόβλημα» είναι αυτό που γράφω πιο πάνω. Είναι ένα από αυτά τα ζητήματα που έρχονται, σε βασανίζουν και ύστερα σβήνουν γιατί κάτι άλλο τα επισκιάζει. Και κάνουν έτσι ένα μεγάλο σεργιάνισμα για χρόνια καθότι μόνο χρόνια μπορώ να ονομάσω την κατάσταση μιας πατρίδας που μένει στάσιμη. Στάσιμη σε συνήθειες παρακμής, σε τακτικές και βολέματα!

Διαβάστε Περισσότερα

Επιθετικότητα:Παράγοντες που συντελούν στην εκδήλωση της

της Δρος Αριστονίκης Θεοδοσίου-Τρυφωνίδου

Η επιθετική συμπεριφορά των παιδιών, που αυξάνεται με ραγδαίους ρυθμούς και ανυπολόγιστες δυστυχώς συνέπειες, δεν γεννιέται από τη μια μέρα στην άλλη. Ποιοι είναι αυτοί οι παράγοντες, που φροντίζουν να καλλιεργήσουν αυτού του είδους τη συμπεριφορά;

Δεν είναι ένα ούτε δύο τα περιστατικά βίας από μαθητές σε μαθητές ή από μαθητές σε δασκάλους ή ακόμη και σε γονείς, που βγήκαν στο φως της δημοσιότητας και έγιναν τροφή για συζήτηση στη Βουλή, στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, στα μέσα μαζικής ενημέρωσης κ.λπ. Οι αρμόδιοι τα χαρακτηρίζουν ως μεμονωμένα περιστατικά, οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί έχουν αντίθετη άποψη. Οι μαθητές από την άλλη μιλούν στα «κρυφά» και δεν αποκαλύπτουν τι πραγματικά συμβαίνει.

Διαβάστε Περισσότερα

Πώς μπορούμε να βοηθήσουμε το παιδί μας να διαβάζει στα πρώτα του αναγνωστικά βήματα;

της Δρος Αριστονίκης Θεοδοσίου-Τρυφωνίδου

Το πώς και πότε μαθαίνει ένα παιδί να διαβάζει εξαρτάται από πολλούς παράγοντες. Τα παιδιά τυπικά και επίσημα ξεκινούν να μαθαίνουν ανάγνωση και γραφή με την είσοδό τους στη σχολική κοινότητα. Κάποια παιδιά ήδη έχουν μάθει πράγματα από το νηπιαγωγείο ή και νωρίτερα με τη βοήθεια των γονιών ή των αδερφών τους. Κάθε παιδί έχει δικό του ρυθμό μάθησης, γι’ αυτό οι γονείς πρέπει να προσαρμόζονται σε αυτόν το ρυθμό και να μην έχουν παράλογες απαιτήσεις από τα παιδιά τους συγκρίνοντάς τα με άλλα. Από τη στιγμή που το παιδί πηγαίνει στην Α’ δημοτικού μπαίνει «στα βαθιά νερά» της ανάγνωσης και της γραφής.

Διαβάστε Περισσότερα

Μεταγνωστικές δεξιότητες και μάθηση

της Δρος Αριστονίκης Θεοδοσίου-Τρυφωνίδου

Η μεταγνώση μπορεί να χωρισθεί σε δύο μεγάλες κατηγορίες: στις μεταγνωστικές εμπειρίες και στις μεταγνωστικές δεξιότητες. Ο όρος μεταγλωσσικές δεξιότητες ανήκει στην ευρύτερη σφαίρα των μεταγνωστικών διεργασιών. Αν ένα παιδί λέει: <Πριν έλεγα παλονι αλλά τώρα λέω μπαλόνι>, αυτό σημαίνει πως έχει φωνολογική ενημερότητα αλλά και μεταφωνολογική γνώση όσο για το τι ισχύει τώρα όσο και για το τι ίσχυε τότε. Αυτή η μεταγλωσσική και μεταγνωστική αυτοενημερότητα μπορεί να υπάρχει από την ηλικία των 2-3 ετών.

Διαβάστε Περισσότερα

Η ζωγραφιά μας, δεν μας λέει ποτέ ψέματα

της Δρος Αριστονίκης Θεοδοσίου-Τρυφωνίδου

 

Ξεκινάς να ζωγραφίζεις δίχως να αναρωτιέσαι αν είσαι εσύ για την ζωγραφική ή η ζωγραφική για σένα. Η ζωγραφική είναι ένας τρόπος έκφρασης! Άσε την να σε παρασύρει σε μη λεκτικούς τρόπους έκφρασης!

Υπάρχει ένα τυφλό κομμάτι του μυαλού στον άνθρωπο που είναι το τέχνασμα της προσπάθειας να ξεφύγει κανείς από την αναγκαιότητα της παραδοχής δυσάρεστων πραγμάτων για τον εαυτό του αποδίδοντας τα στους άλλους. Ο περιορισμός της θέλησης ενός ανθρώπου που του επιβάλλεται από την εξουσία μερικές φορές μπορεί να γίνει αισθητός σαν μια υπαρξιακή απειλή αλλά και σαν μια προσπάθεια να τον χωρίσουν από την ίδια την πηγή της δημιουργικής σχέσης με τον κόσμο. Ζούμε σε ένα κόσμο που συνεχώς μας ζητά να δώσουμε κομμάτια από την ελευθερία μας! Να προσαρμοζόμαστε, να υπακούμε, να συμμορφωνόμαστε! Αν λοιπόν υποκύψει κανείς σε εκβιασμούς ή περιορισμούς ενδεχομένως να το αισθάνεται ως βαθύτερη δειλία ή και προδοσία ολόκληρης της ταυτότητας του.

Διαβάστε Περισσότερα

Χαρούμενα παιδιά...Χαρούμενοι γονείς

της Δρος Αριστονίκης-Θεοδοσίου-Τρυφωνίδου

Θεωρώ πως δεν μπορεί κανένας μας να είναι ιδανικός γονιός. Η λέξη «ιδανικό» είναι πολύ βαριά για να την επικαλεστεί ακόμα και η ίδια η επιστήμη. Αυτό που μπορεί να κάνει ένας γονιός είναι να είναι ενσυνείδητος και υπεύθυνος, εκφραστικός, ενθαρρυντικός. Εκείνο, όμως, που βοηθά πραγματικά τα παιδιά είναι να τα ενθαρρύνει ο γονιός να μεγαλώσουν, να τα παροτρύνει να αυτενεργούν και να αυτοεξυπηρετούνται. Είναι στη φύση της ανθρώπινης ανάπτυξης να περνά μέσα από στάδια εξέλιξης, που αυτά με τη σειρά τους σηματοδοτούν κάποιες συμπεριφορές οι οποίες θεωρούνται φυσιολογικές. Το παιδί βρεφικής, προσχολικής και πρώτης σχολικής ηλικίας θαυμάζει και εξαρτάται από τον γονιό, αλλά το παιδί δεύτερης σχολικής ηλικίας, προεφηβείας και εφηβείας χρειάζεται να αμφισβητήσει τον γονιό, να τον αποκαθηλώσει. Οπότε κάποιες συμπεριφορές των παιδιών απέναντι στους γονείς δικαιολογούνται ιδωμένες μέσα από το πλαίσιο της ανάπτυξης.

Διαβάστε Περισσότερα

Πώς γίνεται μια χρονιά <Καλή>;

Της Δρος Αριστονίκης Θεοδοσίου-Τρυφωνίδου

Μια λέξη σκίζει τον αιθέρα του μυαλού σου προκαλώντας αλυσιδωτές αντιδράσεις: ήχους, εικόνες, μυρωδιές, αναμνήσεις, σημασίες, όνειρα, ευχές! Και ύστερα μια λέξη είναι σε θέση να ξυπνήσει εμπειρίες μνήμης, φαντασίας του παρελθόντος, του παρόντος και του μέλλοντος!Μια λέξη δρά και συνενεργεί με μια άλλη λέξη ή άλλες λέξεις για να ανακαλύψουν παρέα νέα σημαίνοντα και σημαινόμενα. Σκοπός μιας λέξης είναι να μετουσιωθεί σε ένα αντικείμενο που να μας δίδει την εντύπωση πως είναι να οραματιζόμαστε!Κατόπιν η λέξή αυτή αποξενώνεται από το ίδιο το αντικείμενο.Έτσι μένοντας με το όραμα ακολουθούμε μια ακολουθία συνειρμικών αντιδράσεων προκειμένου να αντιληφθούμε κάτι βαθύτερο!Και μετά; Η αγαπημένη φράση των παιδιών μετά από κάθε αφήγηση μας. Και μετά...οι λέξεις επαναστατουν δημιουργώντας νοήματα! Τούτα τα νοήματα είναι σε θέση να ξεκλειδώνουν χρονοντούλαπα μυστικών και μύθων ιδιωτικών ή δημόσιων!

Διαβάστε Περισσότερα

Εσύ μετέθεσες την ευθύνη σου;

της Δρος Αριστονίκης Θεοδοσίου-Τρυφωνίδου

Η μετάθεση (Displacement) ως ψυχολογικός όρος σημαίνει την αλλαγή κατεύθυνσης της έκφρασης μιας ενστικτώδους αντίδρασης από ένα απειλητικό σε ένα λιγότερο απειλητικό στόχο. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το παιδί που το μαλώνουν οι γονείς του και αντί να κατευθύνει την επιθετικότητα του προς εκείνους, ξεσπά στο μικρότερο αδερφάκι του, στους φίλους του, στο κατοικίδιο του, στα παιχνίδια του. Σε αυτή την περίπτωση ο πραγματικός στόχος της επιθετικότητας του αντικαταστάθηκε από ένα λιγότερο απειλητικό για το ίδιο το παιδί.

Η εκδήλωση υπερβολικού θυμού ως απάντηση σε ασήμαντα ερεθίσματα στην καθημερινότητα ή το να στρέφεται κανείς εναντίον του εαυτού του αναπτύσσοντας υποτιμητικά, πεσσιμιστικά συναισθήματα (καταθλιπτική συμπεριφορά) συνιστά και αυτό μετάθεση ευθύνης. Μετάθεση ευθύνης κάνουν και οι ενήλικες. Αυτό συμβαίνει ακόμη και στη θεραπευτική σχέση όταν ο θεραπευόμενος μεταθέσει την ευθύνη του στον θεραπευτή του. Εκεί που νιώθει κανείς το τέρας μέσα του/τον εαυτό του/να τον κατατρύχει και να στροβιλίζουν αρνητικές σκέψεις και συναισθήματα νιώθει συνάμα και την αδυναμία να το πολεμήσει όλο αυτό.

Μεταθέτοντας λοιπόν την ευθύνη που του αναλογεί αλλού, μειώνει μέρος της έντασης που βιώνει. Χρειάζεται θάρρος για να μπορέσει κανείς να αντιμετωπίσει αυτό το τερας. Καθότι αυτο το τέρας έχει ριζώσει για τα καλά και έχει μολύνει κάθε καλή πρόθεση και θετική διάθεση. Και αυτή η αρνητική διάθεση έχει ενεργοποιήσει το σύνδρομο κατωτερότητας.

Άνθρωπος που δεν έχει θετική εικόνα για τον εαυτό του δύσκολα αντιλαμβάνεται ότι μεταθέτει την ευθύνη του για τη ζωή του στους άλλους. Στην ουσία αυτός που μεταθέτει την ευθύνη του στους άλλους αντιμετωπίζει δυσκολία θετικής ανταπόκρισης στη δυσκολία. Αυτό μπορεί να οφείλεται στην χαμηλή του αυτοεκτίμηση αλλά μπορεί να οφείλεται και στην πραγματική του πνευματική δυσκολία να αντιμετωπίσει με θάρρος τα προβλήματα του.

Η ευθύνη για τις δυσκολίες μας είναι δική μας υπόθεση. Η ευθύνη για να την αντιμετωπίσεις κατάματα χρειάζεται θέληση, σταθερότητα και υπομονή. Αν και συ συνηθίζεις να μεταθέτεις την ευθύνη σου αλλού, μήπως είναι καιρός να αναρωτηθείς τι κάνεις εσύ για το πρόβλημα που επιθυμείς να μεταθέσεις;

 

 

 

Διαβάστε Περισσότερα