Ξενοφῶν – Ἑλληνικά 2.4.§21-23.3 | Κουίζ Αρχαίων Ελληνικών με Λύσεις

Ξενοφῶντος Ἑλληνικά 2.4.21–23.3

Διαδραστικό κουίζ Αρχαίων Ελληνικών με αυτόματη βαθμολογία, αναλυτική αξιολόγηση και λύσεις.

Μελέτησε προσεκτικά το απόσπασμα του Ξενοφώντα και έλεγξε τις γνώσεις σου στην κατανόηση του κειμένου, τη γραμματική, το συντακτικό και την ετυμολογία. Οι ερωτήσεις είναι κλιμακούμενης δυσκολίας και απαιτούν όχι μόνο ανάκληση γνώσεων αλλά και προσεκτική παρατήρηση του αρχαίου κειμένου.

Το κουίζ περιλαμβάνει 27 ερωτήσεις. Στο τέλος θα δεις το συνολικό σου σκορ, την επίδοσή σου ανά ενότητα και μπορείς να ανοίξεις τις αναλυτικές λύσεις για να ελέγξεις τα λάθη σου.

Xenofon_ Ellinika_ Athenes_ Dimokratia_ Empylios_Polemos

Ξενοφῶντος Ἑλληνικά 2.4.21–23.3

Διαδραστικό κουίζ Αρχαίων Ελληνικών με αυτόματη βαθμολογία, αναλυτική αξιολόγηση και λύσεις.

Κείμενο αναφοράς

Πρὸς θεῶν πατρῴων καὶ μητρῴων καὶ συγγενείας καὶ κηδεστίας καὶ ἑταιρίας, πάντων γὰρ τούτων πολλοὶ κοινωνοῦμεν ἀλλήλοις, αἰδούμενοι καὶ θεοὺς καὶ ἀνθρώπους παύσασθε ἁμαρτάνοντες εἰς τὴν πατρίδα, καὶ μὴ πείθεσθε τοῖς ἀνοσιωτάτοις τριάκοντα, οἳ ἰδίων κερδέων ἕνεκα ὀλίγου δεῖν πλείους ἀπεκτόνασιν Ἀθηναίων ἐν ὀκτὼ μησὶν ἢ πάντες Πελοποννήσιοι δέκα ἔτη πολεμοῦντες.

Ἐξὸν δ’ ἡμῖν ἐν εἰρήνῃ πολιτεύεσθαι, οὗτοι τὸν πάντων αἴσχιστόν τε καὶ χαλεπώτατον καὶ ἀνοσιώτατον καὶ ἔχθιστον καὶ θεοῖς καὶ ἀνθρώποις πόλεμον ἡμῖν πρὸς ἀλλήλους παρέχουσιν.

Ἀλλ’ εὖ γε μέντοι ἐπίστασθε ὅτι καὶ τῶν νῦν ὑφ’ ἡμῶν ἀποθανόντων οὐ μόνον ὑμεῖς ἀλλὰ καὶ ἡμεῖς ἔστιν οὓς πολλὰ κατεδακρύσαμεν.

Ὁ μὲν τοιαῦτα ἔλεγεν· οἱ δὲ λοιποὶ ἄρχοντες καὶ διὰ τὸ τοιαῦτα προσακούειν τοὺς μεθ’ αὑτῶν ἀπήγαγον εἰς τὸ ἄστυ.

Τῇ δ’ ὑστεραίᾳ οἱ μὲν τριάκοντα πάνυ δὴ ταπεινοὶ καὶ ἔρημοι συνεκάθηντο ἐν τῷ συνεδρίῳ· τῶν δὲ τρισχιλίων ὅπου ἕκαστοι τεταγμένοι ἦσαν, πανταχοῦ διεφέροντο πρὸς ἀλλήλους.

Οδηγίες

Διάβασε προσεκτικά το κείμενο αναφοράς και επίλεξε μία απάντηση σε κάθε ερώτηση.

Οι ερωτήσεις χωρίζονται σε τέσσερις ενότητες: Κατανόηση, Γραμματική, Συντακτικό και Ετυμολογία.

Οι ερωτήσεις έχουν κλιμακούμενη δυσκολία. Μην αρκεστείς στην αναγνώριση μιας λέξης· σε αρκετές περιπτώσεις χρειάζεται να αξιοποιήσεις το νόημα και τη συντακτική λειτουργία της.

Όταν ολοκληρώσεις το κουίζ, πάτησε «Υποβολή απαντήσεων».

Α. Κατανόηση κειμένου

Εύκολη

1. Γιατί ο ομιλητής επικαλείται θεούς, συγγένεια, κηδεστία και εταιρία στην αρχή του λόγου του;

α. Για να παρουσιάσει λεπτομερώς την καταγωγή των αντιπάλων. β. Για να υπενθυμίσει τους δεσμούς που ενώνουν τους Αθηναίους και να ενισχύσει την έκκλησή του για παύση της εμφύλιας σύγκρουσης. γ. Για να αποδείξει ότι όλοι οι Αθηναίοι ανήκουν στην ίδια οικογένεια. δ. Για να ζητήσει τη θεϊκή τιμωρία των τρισχιλίων.

Εύκολη

2. Τι κάνουν οι υπόλοιποι άρχοντες αμέσως μετά την ομιλία;

α. Διαλύουν το συνέδριο και επιστρέφουν στην πατρίδα τους. β. Συλλαμβάνουν τους Τριάκοντα. γ. Ζητούν από τους τρισχιλίους να συνθηκολογήσουν. δ. Απομακρύνουν από την πόλη τους ανθρώπους που ήταν μαζί τους.

Μέτρια

3. Ποια λειτουργία έχει η συσσώρευση των υπερθετικών «αἴσχιστον», «χαλεπώτατον», «ἀνοσιώτατον», «ἔχθιστον»;

α. Εντείνει την καταδίκη του εμφυλίου πολέμου και παρουσιάζει τη σύγκρουση ως ακραία και απολύτως καταστροφική. β. Δείχνει ότι ο ομιλητής θεωρεί τον πόλεμο αναπόφευκτο. γ. Αποδεικνύει ότι ο ομιλητής προτιμά τον πόλεμο από την ειρήνη. δ. Περιγράφει αποκλειστικά τις στρατιωτικές δυσκολίες της σύγκρουσης.

Μέτρια

4. Τι δηλώνει ουσιαστικά η φράση «Ἐξὸν δ’ ἡμῖν ἐν εἰρήνῃ πολιτεύεσθαι»;

α. Ότι η ειρήνη είχε ήδη επιτευχθεί. β. Ότι οι Αθηναίοι δεν μπορούσαν πλέον να επηρεάσουν τα γεγονότα. γ. Ότι υπήρχε η δυνατότητα ειρηνικής πολιτικής ζωής, αλλά αυτή εμποδιζόταν από τους αντιπάλους. δ. Ότι μόνο οι Τριάκοντα είχαν δικαίωμα να επιβάλουν ειρήνη.

Μέτρια

5. Ποιο είναι το βασικό ρητορικό αποτέλεσμα της φράσης «οὐ μόνον ὑμεῖς ἀλλὰ καὶ ἡμεῖς»;

α. Ο ομιλητής ξεχωρίζει απόλυτα τον εαυτό του από τους αντιπάλους. β. Δημιουργεί κοινό έδαφος με τους ακροατές, δείχνοντας ότι και η δική του πλευρά έχει πενθήσει νεκρούς. γ. Υποστηρίζει ότι μόνο οι δικοί του άνθρωποι υπέφεραν. δ. Αμφισβητεί την ύπαρξη νεκρών στην άλλη παράταξη.

Δύσκολη

6. Γιατί η σύγκριση «ἐν ὀκτὼ μησὶν» με «δέκα ἔτη πολεμοῦντες» ενισχύει ιδιαίτερα την κατηγορία εναντίον των Τριάκοντα;

α. Επειδή αποδεικνύει ότι οι Πελοποννήσιοι ήταν στρατιωτικά ασθενέστεροι. β. Επειδή δείχνει ότι ο πόλεμος κράτησε λιγότερο από έναν χρόνο. γ. Επειδή συγκρίνει δύο απολύτως ίσες περιόδους. δ. Επειδή παρουσιάζει ως εξαιρετικά μεγάλη την αιματοχυσία που προκάλεσαν οι Τριάκοντα μέσα σε πολύ μικρότερο χρονικό διάστημα.

Δύσκολη

7. Ποια αντίθεση αναδεικνύεται ανάμεσα στους Τριάκοντα και στους τρισχιλίους στην τελευταία περίοδο;

α. Οι Τριάκοντα εμφανίζονται απομονωμένοι και ταπεινωμένοι, ενώ οι τρισχίλιοι παρουσιάζονται σε κατάσταση εσωτερικής διχόνοιας. β. Οι Τριάκοντα οργανώνονται στρατιωτικά, ενώ οι τρισχίλιοι εγκαταλείπουν την πόλη. γ. Οι Τριάκοντα συμφιλιώνονται με τους τρισχιλίους. δ. Οι τρισχίλιοι εμφανίζονται ενωμένοι και οι Τριάκοντα διαιρεμένοι σε στρατόπεδα.

Δύσκολη

8. Ποια από τις παρακάτω αποδίδει καλύτερα την πορεία του λόγου από την αρχή έως το τέλος;

α. Περιγραφή μάχης → στρατιωτική εντολή → συμφιλίωση → αποχώρηση. β. Έπαινος των Τριάκοντα → κατηγορία των τρισχιλίων → ειρήνη. γ. Έκκληση για συμφιλίωση → καταδίκη της βίας των Τριάκοντα → επίκληση του κοινού πένθους → άμεσες συνέπειες της ομιλίας. δ. Παράθεση νόμων → περιγραφή συμμάχων → στρατιωτική νίκη.

Β. Γραμματική

Εύκολη

9. Ποιος είναι ο γραμματικός τύπος του «παύσασθε»;

α. Οριστική αορίστου μέσης φωνής, β΄ πληθυντικό. β. Υποτακτική αορίστου ενεργητικής φωνής, β΄ πληθυντικό. γ. Προστακτική αορίστου μέσης φωνής, β΄ πληθυντικό. δ. Προστακτική ενεστώτα μέσης φωνής, β΄ πληθυντικό.

Εύκολη

10. Πώς χαρακτηρίζεται γραμματικά ο τύπος «αἴσχιστον»;

α. Ουδέτερο, αιτιατική ενικού, υπερθετικός βαθμός. β. Αρσενικό, ονομαστική ενικού, συγκριτικός βαθμός. γ. Ουδέτερο, ονομαστική πληθυντικού, θετικός βαθμός. δ. Θηλυκό, αιτιατική ενικού, υπερθετικός βαθμός.

Μέτρια

11. Τι αναγνωρίζουμε στον τύπο «ἀπεκτόνασιν»;

α. Παρατατικό ενεργητικής φωνής, γ΄ πληθυντικό. β. Αόριστο ενεργητικής φωνής, γ΄ πληθυντικό. γ. Υπερσυντέλικο ενεργητικής φωνής, γ΄ πληθυντικό. δ. Παρακείμενο ενεργητικής φωνής, γ΄ πληθυντικό.

Μέτρια

12. Ποια είναι η σωστή γραμματική αναγνώριση του «ἀποθανόντων»;

α. Γενική πληθυντικού μετοχής παρακειμένου ενεργητικής φωνής. β. Γενική πληθυντικού μετοχής αορίστου ενεργητικής φωνής. γ. Αιτιατική πληθυντικού μετοχής αορίστου μέσης φωνής. δ. Ονομαστική πληθυντικού μετοχής ενεστώτα ενεργητικής φωνής.

Μέτρια

13. Πώς αναγνωρίζεται ο τύπος «πολιτεύεσθαι»;

α. Απαρέμφατο αορίστου ενεργητικής φωνής. β. Απαρέμφατο παρακειμένου μέσης φωνής. γ. Απαρέμφατο ενεστώτα μέσης φωνής. δ. Μετοχή ενεστώτα μέσης φωνής.

Δύσκολη

14. Ποια είναι η γραμματική ταυτότητα του «κερδέων»;

α. Γενική πληθυντικού ουδετέρου του ουσιαστικού «κέρδος». β. Αιτιατική πληθυντικού αρσενικού του «κερδής». γ. Γενική ενικού ουδετέρου του «κέρδος». δ. Ονομαστική πληθυντικού ουδετέρου του «κέρδος».

Δύσκολη

15. Ποια είναι η σωστή αναγνώριση του «οὓς»;

α. Ονομαστική πληθυντικού αρσενικού της αναφορικής αντωνυμίας. β. Γενική πληθυντικού αρσενικού της αναφορικής αντωνυμίας. γ. Αιτιατική πληθυντικού ουδετέρου της αναφορικής αντωνυμίας. δ. Αιτιατική πληθυντικού αρσενικού της αναφορικής αντωνυμίας.

Δύσκολη

16. Πώς χαρακτηρίζεται ο περιφραστικός τύπος «τεταγμένοι ἦσαν»;

α. Παρατατικός μέσης φωνής. β. Υπερσυντέλικος μέσης/παθητικής φωνής σε περιφραστικό σχηματισμό. γ. Παρακείμενος ενεργητικής φωνής. δ. Αόριστος παθητικής φωνής.

Γ. Συντακτικό

Εύκολη

17. Τι δηλώνει το «ἡμῖν» στη φράση «Ἐξὸν δ’ ἡμῖν ἐν εἰρήνῃ πολιτεύεσθαι»;

α. Το πρόσωπο στο οποίο αναφέρεται η δυνατότητα που δηλώνει η απρόσωπη έκφραση. β. Το ποιητικό αίτιο του «πολιτεύεσθαι». γ. Το αντικείμενο του «πολιτεύεσθαι». δ. Τον επιρρηματικό προσδιορισμό του τρόπου.

Μέτρια

18. Ποια συντακτική σχέση έχει το «ἰδίων κερδέων ἕνεκα»;

α. Δηλώνει τόπο. β. Δηλώνει χρόνο. γ. Είναι εμπρόθετος προσδιορισμός αιτίας/σκοπού. δ. Είναι αντικείμενο του «ἀπεκτόνασιν».

Μέτρια

19. Πώς λειτουργεί συντακτικά το «ἁμαρτάνοντες» στη φράση «παύσασθε ἁμαρτάνοντες εἰς τὴν πατρίδα»;

α. Είναι επιρρηματική μετοχή που δηλώνει χρόνο. β. Είναι κατηγορηματικός προσδιορισμός στο «τριάκοντα». γ. Είναι γενική απόλυτη. δ. Είναι συμπληρωματική/κατηγορηματική μετοχή που συμπληρώνει το νόημα του «παύσασθε».

Μέτρια

20. Σε ποια λέξη αναφέρεται η αναφορική αντωνυμία «οἳ» στην πρώτη περίοδο;

α. Στο «Ἀθηναίων». β. Στο «τριάκοντα». γ. Στο «Πελοποννήσιοι». δ. Στο «θεούς».

Δύσκολη

21. Τι είδους δευτερεύουσα πρόταση εισάγει το «ὅτι» στη φράση «ἐπίστασθε ὅτι...»;

α. Ειδική πρόταση, αντικείμενο στο «ἐπίστασθε». β. Αιτιολογική πρόταση. γ. Αναφορική πρόταση. δ. Τελική πρόταση.

Δύσκολη

22. Ποιος είναι ο συντακτικός χαρακτηρισμός του «τεταγμένοι ἦσαν»;

α. Απλός επιθετικός προσδιορισμός. β. Κατηγορούμενο χωρίς συνδετικό ρήμα. γ. Περιφραστικός σχηματισμός υπερσυντελίκου μέσης/παθητικής φωνής. δ. Δοτική απόλυτη.

Δύσκολη

23. Πώς αναλύεται συντακτικά το «τῶν νῦν ὑφ’ ἡμῶν ἀποθανόντων»;

α. Ονομαστική απόλυτη. β. Αντικείμενο του «συνεκάθηντο». γ. Γενική της ιδιότητας. δ. Γενική διαιρετική, ενώ το «ὑφ’ ἡμῶν» δηλώνει το ποιητικό αίτιο της μετοχής.

Πολύ δύσκολη

24. Στη φράση «διὰ τὸ τοιαῦτα προσακούειν τοὺς μεθ’ αὑτῶν ἀπήγαγον», ποια ανάλυση είναι ορθότερη;

α. Το «διὰ τὸ» εισάγει τελική πρόταση και το «τοὺς μεθ’ αὑτῶν» είναι αντικείμενο του «ἀπήγαγον». β. Το «διὰ τὸ τοιαῦτα προσακούειν» είναι εμπρόθετος αιτιολογικός προσδιορισμός με αιτιατική + απαρέμφατο, ενώ το «τοὺς μεθ’ αὑτῶν» λειτουργεί ως υποκείμενο του απαρεμφάτου. γ. Το «τοιαῦτα» είναι υποκείμενο του «ἀπήγαγον». δ. Το «τοὺς μεθ’ αὑτῶν» είναι υποκείμενο του «ἔλεγεν».

Δ. Ετυμολογία

Εύκολη

25. Ποια λέξη της Νέας Ελληνικής συνδέεται ετυμολογικά με τη λέξη «συγγενείας»;

α. συγγένεια β. γέννηση γ. γενναίος δ. γενέθλια

Μέτρια

26. Ποια από τις παρακάτω λέξεις συνδέεται ετυμολογικά με το «ἀνοσιωτάτοις»;

α. νόσημα β. νοσηλευτής γ. οσιότητα δ. ανοχή

Πολύ δύσκολη

27. Ποια από τις παρακάτω λέξεις της Νέας Ελληνικής συνδέεται ετυμολογικά με το «ἀπήγαγον»;

α. αγωγή β. αγωνιστής γ. εισαγωγή δ. αγέλη

Αποτελέσματα

0 / 27

Κατανόηση

0 / 8

Γραμματική

0 / 8

Συντακτικό

0 / 8

Ετυμολογία

0 / 3

×

📖 Αναλυτικές λύσεις

1. β — Η επίκληση των κοινών δεσμών λειτουργεί ως έκκληση για συμφιλίωση και παύση της εμφύλιας σύγκρουσης.

2. δ — Οι υπόλοιποι άρχοντες απομακρύνουν τους ανθρώπους που ήταν μαζί τους προς το άστυ.

3. α — Η διαδοχή υπερθετικών εντείνει την καταδίκη του εμφυλίου πολέμου.

4. γ — Υπήρχε δυνατότητα ειρηνικής πολιτικής ζωής, η οποία όμως δεν πραγματοποιείται εξαιτίας των αντιπάλων.

5. β — Ο ομιλητής δημιουργεί κοινό συναισθηματικό έδαφος, τονίζοντας ότι και η δική του πλευρά έχει πενθήσει.

6. δ — Η σύγκριση υπογραμμίζει τη μεγάλη αιματοχυσία μέσα σε πολύ μικρότερο χρονικό διάστημα.

7. α — Οι Τριάκοντα παρουσιάζονται ταπεινωμένοι και απομονωμένοι, ενώ οι τρισχίλιοι διχάζονται μεταξύ τους.

8. γ — Ο λόγος ξεκινά με έκκληση για ενότητα, συνεχίζει με καταδίκη της βίας και καταλήγει στο κοινό πένθος και στις άμεσες συνέπειες της ομιλίας.

9. γ — Προστακτική αορίστου, μέση φωνή, β΄ πληθυντικό.

10. α — Ουδέτερο, αιτιατική ενικού, υπερθετικός βαθμός.

11. δ — Παρακείμενος ενεργητικής φωνής, γ΄ πληθυντικό.

12. β — Γενική πληθυντικού, μετοχή αορίστου ενεργητικής φωνής.

13. γ — Απαρέμφατο ενεστώτα μέσης φωνής.

14. α — Γενική πληθυντικού ουδετέρου του «κέρδος».

15. δ — Αιτιατική πληθυντικού αρσενικού της αναφορικής αντωνυμίας.

16. β — Περιφραστικός υπερσυντέλικος μέσης/παθητικής φωνής.

17. α — Δοτική του προσώπου στο οποίο αναφέρεται η δυνατότητα της απρόσωπης έκφρασης.

18. γ — Εμπρόθετος προσδιορισμός αιτίας/σκοπού.

19. δ — Συμπληρωματική/κατηγορηματική μετοχή που συμπληρώνει το νόημα του «παύσασθε».

20. β — Το «οἳ» αναφέρεται στους «τριάκοντα».

21. α — Ειδική πρόταση, αντικείμενο στο «ἐπίστασθε».

22. γ — Πρόκειται για περιφραστικό σχηματισμό υπερσυντελίκου μέσης/παθητικής φωνής.

23. δ — Η γενική είναι διαιρετική, ενώ το «ὑφ’ ἡμῶν» δηλώνει το ποιητικό αίτιο.

24. β — Το «διὰ τὸ τοιαῦτα προσακούειν» είναι αιτιολογικός εμπρόθετος προσδιορισμός με αιτιατική και απαρέμφατο· το «τοὺς μεθ’ αὑτῶν» είναι υποκείμενο του απαρεμφάτου.

25. α — «συγγενείας» → συγγένεια.

26. γ — «ἀνοσιωτάτοις» → ὅσιος → οσιότητα.

27. α — «ἀπήγαγον» ανήκει στην οικογένεια του ρήματος «ἄγω» και συνδέεται ετυμολογικά με τη λέξη «αγωγή».