Ἡ Ἀνάστασις τοῖς Ἓλλησι

ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΑΣΧΑ

τοῦ

κ. Δημητρίου Κουτσουλέλου,

Ἐπιτ. Ἐπόπτου Δημ. Ἐκπαιδεύσεως

«Πρόσταξε τοῦ ὄκνου οἱ δαίμονες

νά πέσουν καί τοῦ μίσους νεκροί.

Στῆσε μας τῆς θυσίας βωμούς

καί τῆς ἀγάπης Κροίσους,Λαμπρή».

Κωστῆς Παλαμᾶς

Ἀπ ̓ τά ὕψη τῶν καμπαναριῶν ἀντιλαλεῖ καί πάλι ἀπόψε, μέσα στήν εὐωδιασμένη γαλήνη τῆς ἀνοιξιάτικης νύχτας, τό μεγάλο μήνυμα τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Λυτρωτῆ καί τό ἀνέσπερο Φῶς της θερμαίνει καί κατευθύνει τίς ψυχές μας στήν ἀλήθεια, στήν ἀγάπη καί στή δικαιοσύνη. Οἱ ἀναμμένες λαμπάδες φωτίζουν την ἀνθρώπινη σκέψη καί ἡ ἀνοιξιάτικη πνοή φέρνει παντοῦ ἀγαλλίαση. Τό μέγιστο θαῦμα, τό «ἄφραστον θαῦμα», ἡ Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου, ἔδωσε ἐλπίδα καί πίστη στο ἀπελπισμένο ἀνθρώπινο Γένος. Ἡ ζωή ἐνίκησε τό θάνατο καί ἡ ἀνθρώπινη προσωπικότητα, μέ τη βαθύτατη διαίσθησή της, ἀντίκρυσε τόν περίλαμπρο καί ἀληθινό κόσμο, πού κυβερνᾶ ὁ Πανάγαθος καί Παντοδύναμος Θεός:

«Νῦν πάντα πεπλήρωται φωτός, οὐρανός τε καί γῆ καί τά καταχθόνια».

* * *

Τό Φῶς τῆς Ἀναστάσεως, το Θεῖο Φῶς τῆς ζωῆς, εἶναι ἡ ὁλόφωτη πνευματική ὡραιότητα και τό ἔκπαγλο μεγαλεῖο τῆς αἰώνιας ἀληθείας τοῦ Χριστοῦ, πού ἀνεβαίνει στό μαρτυρικό Σταυρό, ἐκπληρώνοντας τό χρέος γιά την Ἀλήθεια, τή Δικαιοσύνη καί τή Λύτρωση τοῦ κόσμου. Τό πνεῦμα τῆς ἀγάπης καί τοῦ πόνου, τῆς θυσίας καί τῆς ταπεινώσεως ἐκδηλώνεται σ ̓ ὅλη τή μεγαλειώδη πληρότητά του. Ὕστερ ̓ ἀπό τό Θεῖο Δράμα, ἔρχεται ἡ Λαμπροφόρα Ἀνάσταση. Ὕστερ ̓ ἀπ ̓ τήν ὑπέρτατη θυσία τοῦ Γολγοθᾶ, προβάλλει ἡ Θεία Νίκη, γιά νά λυτρώσει καί ν ̓ ἀνυψώσει τόν ἄνθρωπο. Τό μεγάλο, ὁλόλαμπρο καί ὑπερκόσμιο γεγονός, πού πανηγυρίζουμε, σημαίνει τή δημιουργία μιᾶς νέας ζωῆς, ἐξαγγέλλει τή θαυματουργή κάθαρση καί ὁδηγεῖ στήν ὀρθή ἐνατένιση γιά τήν ἠθική τελείωσή μας. Οἱ ἀπροσμέτρητες, σέ βάθος καί πλάτος, ἀλήθειες τοῦ Θείου Λόγου φωτίζουν τίς σκοτισμένες διάνοιες, γαληνεύουν τίς τρικυμισμένες ψυχές καί ἀναστηλώνουν τήν ἀξία τῆς ἀρετῆς. Ἡ Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ εἶναι ἡ νίκη τοῦ καλοῦ ἐναντίον τοῦ κακοῦ. Ὁ γυρισμός μας στόν ὁλόφωτο χριστιανικό δρόμο μᾶς ὑποχρεώνει να συντρίψουμε μέσα μας τήν ὕλη, νά ξερριζώσουμε τήν πονηρή σκέψη, τήν ἀσεβῆ γνώση, τά εὐτελῆ πάθη, γιά ν ̓ ἀνακαλύψουμε τον ἀληθινό ἄνθρωπο, τή γνήσια εἰκόνα τοῦ Θεοῦ καί νά χαροῦμε την παρουσία Τοῦ «ἐξαστράπτοντος» Ἀναστημένου Χριστοῦ. Μονάχα δακρυσμένα μάτια καί σπαραγμένα στήθη μποροῦν ν ̓ ἀτενίσουν τόν Ἰησοῦ, πού ὕψωνε καί ἔχει τη δύναμη νά ὑψώνει σέ δυσθεώρητα ὕψη τόν ἄνθρωπο καί τήν πονεμένη ἀν θρωπότητα.

* * *

Μέ τά μύρα τῆς πίστεως καί τῆς ἀγάπης, πορευόμαστε κι ἐμεῖς, ὅπως οἱ Μυροφόρες, στόν κενό τάφο τοῦ Χριστοῦ, γιά νά φωτισθοῦν καί νά λυτρωθοῦν οἱ ψυχές μας. Νιώθουμε νά ἀποκυλιέται ἡ βαρειά πέτρα, πού σφραγίζει και πνίγει τήν καρδιά μας. Ἀντικρύζουμε τή θεία ἀστραπή, μέ τή μορφή τοῦ Ἀγγέλου, νά μᾶς δίνει το σωτήριο μήνυμα τῆς Ἀναστάσεως. Καί μαζί, μέ τόν ποιητή μας, ψάλλουμε:

«Χριστός Ἀνέστη! Ἀνάψετε φίλοι καί ἐχθροί λαμπάδες.

Τήν Ἀπριλομαγιάτικη πιέτε, σά θεία, τή ζεστή μετάληψη.

Μαρτυρικοί λαοί, πικρές Ἑλλάδες

ἀπόψε ξανασταίνονται μ ̓ Ἐσέ!

Χριστός Ἀνέστη!»

 

Πηγή: ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΤΥΠΟΣ