ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ ΕΡΜΗΣ

ΔΙΚΑΝΙΚΟΙ ΛΟΓΟΙ ΩΣ «ΤΕΧΝΗ» ΚΕΚΡΥΜΜΕΝΗ (ΜΕΡΟΣ Γ')



ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΓΕΩΡ. ΚΑΤΣΟΥΛΗ
-Φιλολόγου


Κάθε ρητορικός λόγος σύγκειται από τέσσερα μέρη, το «προοίμιο», την «διήγηση», τον «αγώνα» και τον «επίλογο». Άλλοι βέβαια πιστεύουν ότι τα μέρη αυτά είναι πέντε κι όχι τέσσερα, αφού το μέρος του «αγώνα» τον αντικαθιστούν με τις «αντιθέσεις» και «λύσεις», άλλοι πάλι με τις «πίστεις» και «λύσεις» και άλλοι άλλως.

Εμάς μας ενδιαφέρει να κοιτάξουμε εις βάθος το μέρος όμως του «αγώνα». Ο «αγών», δηλαδή η αναπτυσσόμενη επιχειρηματολογία διαιρείται, ας καταλήξουμε, σε «Πίστεις» και «λύσεις».



Η ζωή και το έργο του Albrecht Dürer

της Ιωάννας Αρβανιτίδου

ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ ΕΡΜΗΣ

Ο Albrecht Dürer θεωρείται ο σημαντικότερος Γερμανός καλλιτέχνης του 16ου αιώνα, ο οποίος με την πολύπλευρη δραστηριότητα του σημάδεψε μια ολόκληρη εποχή και διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στην έναρξη της Αναγέννησης στη Βόρεια Ευρώπη.



ΔΙΚΑΝΙΚΟΙ ΛΟΓΟΙ ΩΣ «ΤΕΧΝΗ» ΚΕΚΡΥΜΜΕΝΗ (ΜΕΡΟΣ Β')


ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΓΕΩΡ. ΚΑΤΣΟΥΛΗ
- Φιλολόγου




Τα πρωιμότερα δείγματα ρητορείας που έχουμε είναι οι «Τετραλογίες» του Αντιφώντα. Στον ρήτορα αυτόν, τον αρχαιότερο από τους δέκα ρήτορες του αττικού κανόνα (περ. 480-411 π.Χ.), βρίσκουμε αυτούς του πρώτους σύντομους δικανικούς λόγους.



Ἡ Ἱστορία τοῦ Θεοδώρου Κολοκοτρώνη


υπό 
Θεμιστοκλέους Κ. Αποστόλου




Ιστορία του Θεοδώρου Κολοκοτρώνη 
ενδόξου στρατηγού των Πελοποννησίων κατά την μεγάλην υπέρ της παλιγγενεσίας του ελληνικού έθνους επανάστασιν του 1821, 
ερανισθείσα εξ επισήμων ιστορικών κειμένων 
και συμπληρωθείσα εξ αναμφισβητήτου κύρους ανεκδότων πηγών

Εν Κωνσταντινουπόλει: Τύποις Ευαγγέλου Βασιλειάδου, 1909




ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΑΔΟΣ


ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΑΔΟΣ 
ΑΠΟ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΟΤΑΤΩΝ ΧΡΟΝΩΝ ΜΕΧΡΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΜΟΝΩΝ ΤΗΣ ΡΩΜΑΙΚΗΣ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ 
 
ΠΑΠΑΣΤΑΥΡΟΥ ΣΤ. ΙΩΑΝΝΗΣ
 

Περιεχόμενα
 
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Α΄. ΠΑΛΑΙΟΤΑΤΟΙ ΧΡΟΝΟΙ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Β΄. Η ΕΛΛΑΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΧΑΛΚΗΝ ΕΠΟΧΗΝ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Γ΄. ΜΙΝΩΙΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Δ΄. ΟΙ ΠΡΩΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Ε΄. ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΙΣ ΤΟΥ ΑΡΧΑΙΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΒΙΟΥ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΣΤ΄. ΑΡΧΑΙΚΗ ΕΠΟΧΗ. Ο ΜΕΓΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΑΠΟΙΚΙΣΜΟΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Ζ΄. ΤΥΡΑΝΝΙΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Η΄. ΤΑ ΣΠΟΥΔΑΙΟΤΕΡΑ ΚΕΝΤΡΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ. ΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑΙ ΤΑΣΕΙΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΑΡΧΑΙΚΗΝ ΕΠΟΧΗΝ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Θ΄. ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΤΩΝ ΠΕΡΣΩΝ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Ι΄. ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΤΩΝ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΙΑ΄. ΠΕΝΤΗΚΟΝΤΑΕΤΙΑ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΙΒ΄. ΚΛΑΣΙΚΟΙ ΧΡΟΝΟΙ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΙΓ΄. ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΙΑΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΙΔ΄. Η ΕΛΛΑΣ ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΠΕΛΟΠΟΝ. ΠΟΛΕΜΟΝ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΙΕ΄. ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ Ο Α΄ ΤΩΝ ΣΥΡΑΚΟΥΣΩΝ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Ις΄. ΕΛΛΗΝΙΣΤΙΚΟΙ ΧΡΟΝΟΙ - ΦΙΛΙΠΠΟΣ Β΄ Ο ΜΑΚΕΔΩΝ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΙΖ΄. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ Ο ΜΕΓΑΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΙΗ΄. Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΚΑΤΑ ΤΟΝ Δ΄ π.Χ. ΑΙΩΝΑ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ΙΘ΄. ΟΙ ΔΙΑΔΟΧΟΙ ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ
ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Κ΄. ΕΛΛΗΝΙΣΤΙΚΑ ΚΡΑΤΗ
ΕΠΙΜΕΤΡΟΝ
ΠΙΝΑΞ ΤΩΝ ΚΥΡΙΩΤΕΡΩΝ ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΩΝ
ΠΙΝΑΞ ΤΩΝ ΚΥΡΙΩΤΕΡΩΝ ΟΝΟΜΑΤΩΝ
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟΝ ΣΗΜΕΙΩΜΑ
 


ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΚΑΙ ΜΑΘΗΣΗ

ΤΗΣ ΒΙΚΥΣ ΣΙΑΜΑΝΤΑ


ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ ΕΡΜΗΣ


        Ένα από τα πολυτιμότερα δώρα που μπορούν οι γονείς να προσφέρουν στα παιδιά τους είναι η παιδεία, και όχι απαραίτητα γνωστικές πληροφορίες. Συνήθως, οι γονείς, αγχωμένοι για τη σχολική επίδοση των παιδιών τους, γίνονται αρκετά πιεστικοί, αντικαθιστώντας τη διδακτική διαδικασία της μελέτης στο σπίτι με έναν εξουθενωτικό αγώνα διαβάσματος τόσο για τους ίδιους όσο και για τα παιδιά. Για να είναι αποτελεσματική όλη αυτή η διαδικασία, στόχος των γονέων θα πρέπει να είναι η προσωπική ευτυχία και ηρεμία του παιδιού και όχι η σχολική επίδοση. Η δημιουργία εσωτερικών κινήτρων θα οδηγήσουν στην ουσιαστική μάθηση του παιδιού. Σε αντίθεση, η πίεση, το άγχος και η επιμονή έχει παρατηρηθεί ότι οδηγούν σε ρήξη τις σχέσεις γονέα-παιδιού. 

      Στο τελευταίο είναι σημαντικό να δίνεται ο κατάλληλος χρόνος και χώρος ώστε να δρα αυτόνομα, να αποκτήσει το ίδιο την επιθυμία για γνώση, να αναπτύξει προσωπικές δεξιότητες με βάση τις οποίες θα μπορέσει να ανταπεξέλθει στις σχολικές απαιτήσεις.Σε αυτό, βέβαια, δε συμβάλει ο τυποποιημένος- παραδοσιακός τρόπος διδασκαλίας στο σχολείο, με το φόρτο εργασίας και τις πολλαπλές ασκήσεις για το σπίτι που δε χαρακτηρίζονται από προσωποποίηση σε κανένα επίπεδο. 

        Ωστόσο, είναι καίριο το παιδί να γνωρίζει τις υποχρεώσεις του, αλλά και να τις διαχειρίζεται κατάλληλα. Πολλές φορές έρχεται αντιμέτωπο με δυσκολίες που το οδηγούν να «σηκώσει τοίχους» και να αρνείται το διάβασμα. Και εκεί έρχεται ο γονέας, έχοντας το άγχος ότι η επίδοση του παιδιού συνδέεται άμεσα με τη δική του εικόνα προς το σχολείο –και όχι μόνο- να επιφορτίσει την όλη κατάσταση ερχόμενος σε σύγκρουση με το παιδί του. 

       Τα άγχη αυτά είναι αναμενόμενα και απολύτως δικαιολογημένα. Το ζήτημα, όμως, είναι να λειτουργούν παραγωγικά. Οι γονείς να αποδέχονται το παιδί τους για αυτό που είναι, κατανοώντας το όταν αυτό προβάλλει αρνητικά συναισθήματα απέναντι στη μάθηση. Έχοντας ρεαλιστικές απαιτήσεις και ενθαρρύνοντας το διάλογο μαζί του, να τονίζουν τα θετικά του σημεία και να το ενθαρρύνουν να συνεχίσει δίνοντας του και εναλλακτικές δράσεις όταν το ίδιο πιέζεται. Έτσι, διαχωρίζουν το ρόλο τους από το ρόλο του «δασκάλου», βρίσκονται κοντά στο παιδί τους και το αντιμετωπίζουν σα μια ξεχωριστή προσωπικότητα, με την οποία μπορούν να μοιραστούν προβληματισμούς. 

         Το παιδί, κατά αυτόν τον τρόπο, καταλαβαίνει ότι έχει δίπλα του ανθρώπους που το αγαπούν, το σέβονται και το υπολογίζουν. Τότε, ακόμα και οι αποτυχίες του θα είναι κάτι που από μικρή ηλικία θα ξέρει να αντιμετωπίζει, καθώς θα γνωρίζει ότι ό,τι κατάφερε, το κέρδισε στηριζόμενο στις δικές του δυνάμεις και ότι δε θα είναι λιγότερο αγαπητό εξαιτίας αυτών.

        Δίνοντας έμφαση, λοιπόν, στην ενίσχυση της αυτοεκτίμησης και της θετικής αυτοεικόνας του παιδιού, αυτό μπορεί να οδηγηθεί σε υψηλές σχολικές επιδόσεις, αλλά και στην αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση κάθε δυσκολίας που θα συναντήσει σε όλο το εύρος της ζωής του. 

      Η έννοια της υπευθυνότητας και της ανεξαρτησίας που θα καλλιεργηθεί στους κόλπους της οικογένειας θα αποτελέσουν τις ρίζες για να κτίσει μια ζωή ποιοτική, ουσιώδη και ευτυχισμένη.


ΔΙΚΑΝΙΚΟΙ ΛΟΓΟΙ ΩΣ «ΤΕΧΝΗ» ΚΕΚΡΥΜΜΕΝΗ (ΜΕΡΟΣ Α')


τοῦ
ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΓΕΩΡ. ΚΑΤΣΟΥΛΗ
Φιλολόγου

ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ ΕΡΜΗΣ
Εξώφυλλο της έκδοσης 1720 του Institutio Oratoria που δείχνει τον Κουιντιλιανό σε ώρα διδασκαλίας.

Ο Ρήτωρ κατά την αρχαιότητα, και με τούτο νοούμε τον άνδρα που γνωρίζει τα πολιτικά πράγματα, τις υποθέσεις που απασχολούν την πολιτεία, ως οργανωμένη κοινωνία ανθρώπων και που επιχειρεί επεμβάσεις εις αυτά και λαμβάνει θέση στα προβλήματα της εποχής του, έχει κυρίως τέσσερα έργα να επιτελέσει. Πρώτον και κύριο έργο του είναι να εννοήσει, συνειδητοποιήσει εντός του όλες τις διαστάσεις του προβλήματος και φυσικά να κρίνει ως αληθώς υπάρχον το πρόβλημα, εάν όντως συνίσταται δηλαδή και ποιές οι προεκτάσεις του στον βίο των πολιτών. Δεύτερον δέον να βρεί τα ορθά εκάστοτε επιχειρήματα δια τα κεφάλαια του λόγου του ή τα μέρη με τα οποία θα απαρτίσει αυτόν. Τρίτον έργον του είναι να διαθέσει το υλικό του εις σύνθεση τέτοια, ώστε άπαντα απ’ όσα θα εκθέσει και να κατανοηθούν από το ακροατήριό του αλλά και να εύρει την διάταξην εκείνην, την δομή του ευρεθέντος υλικού που θα αρμόζει στην περίσταση που θα εκφωνήσει τον λόγον του. Τέταρτον τελευταίο έργον του αλλά καθόλου αμελητέο είναι να αποφασίσει με ποίον τρόπον θα υποστηρίξει τον λόγο του ενώπιον του ακροατηρίου, με ποίαν υπόκριση ή ηθοποιεία αν θέλετε θα φανερώσει τις σκέψεις του.


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...