ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ ΕΡΜΗΣ

Πώς συντηρείται η μεσαία τάξη;




Η μεσαία τάξη ανακατασκευάζεται συνεχώς και συντηρείται υπό την απειλή της δαμόκλειας σπάθης: τον συνεχή καταιγισμό φοβικών ερεθισμάτων δια μέσου της ανομίας, την καταστροφολογία και φυσικά με το πελατειακό σύστημα. Έρχονται λοιπόν σαν τεράστια αρπακτικά πουλιά οι λέξεις και φράσεις <χρέος> και τα συνώνυμα αυτής, εκποίηση ακινήτων, ρευστότητα κ.ά και σφηνώνονται στον εγκέφαλο επηρεάζοντας το μέσο προμετωπιαίο λοβό του εγκεφάλου μας. 

Ο μέσος προμετωπιαίος λοβός ελέγχει μέσω νευρωνικών συνδέσεων τις συναισθηματικές αντιδράσεις που προκαλούνται από την αμυγδαλή. Η αμυγδαλή είναι η δομή η οποία σχετίζεται με τη δημιουργία της φοβικής συμπεριφοράς μετά από ένα στρεσσογόνο ερέθισμα. Όταν δυσλειτουργεί ο προμετωπιαίος λοβός τότε οι φοβικές αντιδράσεις που προκαλεί η αμυγδαλή είναι ανεξέλεγκτες. Είναι λοιπόν, στρεσσογόνο ένα ερέθισμα το οποίο έχει τη δυνατότητα της συνειρμικής συνδεσιμότητας με εικονικές αναπαραστάσεις προσδιορισμού της αθλιότητας: άστεγοι, επαιτεία, χαράτσια, διώξεις, πτωχεύσεις, φυλάκιση κ.ά.

 Η μεσαία τάξη αλλιώς η τάξη των οικογενειάρχων είναι η τάξη των ιδεατών πολιτών που κατάφεραν να πληρούν τα κριτήρια της κοινωνικής ταυτότητας που επιβλήθηκε δεκαετίες τώρα: μια καλή θέση εργασίας, ένα καλό αυτοκίνητο, ένα σπίτι τουλάχιστον 150 τετραγωνικών κ.ά. Αυτός λοιπόν ο οικογενειάρχης είναι ένας ατομικός μικρόκοσμος καθότι ελπίζει έχοντας ανάγκες, αποκτά συνεχώς καινούργιες ανάγκες επιβεβλημένες από την αγορά και σερβιρισμένες από τα μέσα επικοινωνίας, ανησυχεί για το μέλλον, επενδύει στα παιδιά του, αγοράζει και διαχειρίζεται όσο πιο συνετά μπορεί τα οικονομικά του νοικοκυριού του.  

Ο οικογενειάρχης παίρνει το μισθό του και αρχίζει να τον ταξινομεί: δάνεια ή ενοίκια, λογαριασμοί, βενζίνες, έξοδα σίτισης, φροντιστήρια και δίδακτρα παιδιών, χρήματα για υπόδηση και ένδυση, αγορά προιόντων κτλ. Αυτός ο οικογενειάρχης ως συνετός πολίτης, ιδιαίτερα στην εποχή που διανύουμε, προκειμένου να καλύψει τις ανάγκες του νοικοκυριού του και αφού υπέστη μνημονιακές περικοπές και κατακρεούργηθηκε από φορολογικές επιδρομές ξεκινά τις εξοικονομήσεις και τις περικοπές. Τι κάνει δηλαδή; καταφεύγει στη λιτότητα μέσω ενός οικιακού μνημονίου (μείωση της ταχύτητας του διαδικτύου, προσοχή στην κατανάλωση ρεύματος, προσεκτικοί εξόδοι κ.ά ενώ ήδη έχει περικόψει αρκετές δικές του ευχαριστήσεις μέσω του εαυτό-μνημονίου (σταμάτησε το γυμναστήριο, τον πρωινό καφέ σε συνοικιακή καφετέρια κ.ά). 
 
Αν και το κράτος αλλά και ολόκληρος ο κόσμος είναι ένα νοικοκυριό όπου χρειάζεται λιτότητα, διαχείριση του χρέους, δεύτερο πλάνο, εξοικονόμηση πόρων με ταυτόχρονο κούρεμα του χρέους τότε πόσο εύκολα μπορεί ο κάθε καλός και συνετός οικογενειάρχης να κατανοήσει την επιβεβλημένη ανάγκη των μνημονίων; Πολύ πιο εύκολα. Γιατί γίνεται αυτό; Γιατί μόνο αν μιλήσει κανείς στη γλώσσα σου μπορείς να καταλάβεις τι θέλει να σου πει. Και συ καλέ μου οικογενειάρχη όπως και γω αυτή τη γλώσσα την χρησιμοποιούμε συνέχεια από το περίπτερο μέχρι το αρτοποιείο και από την δουλειά μέχρι το σπίτι μιλάμε για δάνεια και εξοικονόμηση, για χρέη και διαχείριση.

 Μιλάμε ακόμη για τους πατεράδες μας και τους παππούδες μας που στερήθηκαν για να χουμε εμείς σήμερα μια πιο καλή ζωή. Και εσύ, όπως και εγώ αγαπητέ μου οικογενειάρχη γιατί να αντιδρούμε αν το καλό κράτος μας ζητά να κάνουμε ακριβώς το ίδιο; Για τα δικά σου παιδιά και τα δικά μου θα στερηθούμε. Και έτσι αποκτά νόημα όλο αυτό το νεοφιλελεύθερο λεξιλόγιο. Η αποδόμηση της μεσαίας τάξης και επανοδόμηση της σε τάξη των ορθολογιστικών οικογενειαρχών. Η σύμπτυξη της ορολογίας των αγορών με το λαικό λεξιλόγιο δημιουργεί τον σύγχρονο οικιακό μάνατζερ. Εσένα και μένα που συνεχίζουμε να πιπιλούμε την καραμέλα που μας σερβίρουν ελπίζοντας σε απατηλά όνειρα!

Δρ Αριστονίκη Θεοδοσίου-Τρυφωνίδου


Είμαστε μάζα ή κοινό;


«Όρθιοι και μόνοι μες στη φοβερή ερημιά του πλήθους».
Μανώλης Αναγνωστάκης
(Ναυρίδης, 2005)


Το ερώτημα μάζα ή κοινό έχει απασχολήσει πάρα πολλές φορές τους αναλυτές των τηλεοπτικών προτιμήσεων του κοινού, τους διαφημιστές, τους κοινωνιολόγους, τους ψυχολόγους και άλλους επιστήμονες. Το κοινωνικό status, η ψυχολογία της στιγμής, το οικονομικό υπόβαθρο και το μορφωτικό επίπεδο των τηλεθεατών παίζει ένα μεγάλο ρόλο στη διαμόρφωση της τηλεοπτικής πραγματικότητας. Το ποσοστό του λαού που παρακολουθεί συγκεκριμένου είδους προγράμματα και γιατί –υπό ποιες συνθήκες- καθώς και το πώς χαρακτηρίζεται η συγκεκριμένη ομάδα των τηλεθεατών «μάζα ή κοινό» σκιαγραφεί μια πραγματικότητα.
Κάθε άνθρωπος είναι μοναδικός. Ο χαρακτηρισμός «μάζα» δεν συνάδει με τη μοναδικότητα του ανθρώπου. Ένα από τα γνωρίσματα της εποχής μας είναι ότι η ζωή του ανθρώπου κινείται με πολύ μεγάλη ταχύτητα από άλλοτε. Το γεγονός αυτό μείωσε πολύ τη σταθερότητα των κοινωνικών και ψυχικών καταστάσεων της ανθρώπινης ζωής. Ακόμη και τη ζωή των αγροτικών πληθυσμών, η οποία άλλοτε παρά τις μεταβολές και τις ανατροπές της αστικής ζωής, δεν έχανε τη σταθερότητα των ψυχικών και κοινωνικών μορφών της, σήμερα κινείται και αυτή με την ίδια σχεδόν ταχύτητα.
Οι αλλαγές των κοινωνικών καταστάσεων άλλοτε έθιγαν ορισμένα μόνο στρώματα της κοινωνίας, ενώ σήμερα εκτείνονται στο σύνολο της. Ότι ονομάζουμε «αντικειμενικό», κοινωνικό πνεύμα, το οποίο είναι ενσωματωμένο μέσα σε θεσμούς, ήθη, έθιμα και γενικά στην παράδοση, παλιότερα ήταν καθολικός κανόνας που δέσμευε τους ανθρώπους. Μεταβολές υπήρχαν και τότε αλλά δεν κλόνιζαν το αντικειμενικό, κοινωνικό πνεύμα. Αντίθετα, σήμερα, όλος ο κόσμος, όλοι οι άνθρωποι μετακινούνται από τις παλαιές δόκιμες μορφές της ζωής προς τρόπους ζωής ρευστούς και διαρκώς κινητούς.
Σήμερα συντελείται μια ψυχική και πνευματική μετανάστευση, η οποία απειλεί να ξεριζώσει όλα τα καθιερωμένα. Το γεγονός αυτό δημιουργεί ότι ονομάζουμε «μάζα», δηλαδή μεγάλα πλήθη ανθρώπων αποχωρισμένα από την παράδοση και από το δόκιμο πνεύμα του λαού, πλήθη δίχως εσωτερικότητα και πνευματικότητα, τα οποία είναι έκθετα σε κάθε επίδραση ή και ψυχική και πνευματική αποπλάνηση. Η μάζα είναι το αντίθετο του λαού. Ο λαός είναι συντεταγμένος, έχει τρόπους ζωής και ορισμένους τρόπους σκέψης και πνευματική ατμόσφαιρα.
Αντίθετα, η μάζα είναι ασύντακτη, αδιαφοροποίητη και δίχως αυτοσυνείδηση. Η μάζα είναι δημιούργημα και θύμα της προπαγάνδας. Το κάθε άτομο είναι σήμερα ταυτόχρονα και λαός και μάζα. Ως λαός το άτομο γυρίζει προς το παρελθόν, προς τα αντικειμενικά φανερώματα της παράδοσης προς την εσωτερικότητα, την πνευματικότητα. Ως μάζα, το άτομο τείνει προς την ομοιομορφία, προς το συρμό, προς την εφημερότητα της τηλεόρασης. Ως λαός το άτομο γίνεται πρόσωπο, ως μάζα αποχρωματίζεται και χάνει την ατομικότητα του (Παπαστάμος, 2006).
Μεταξύ όμως λαού και μάζας υπάρχει ακόμη και μια τρίτη κατηγορία ανθρώπων, υπάρχει το κοινό. Το κοινό έχει ενδιαφέροντα. Το κοινό είναι ο άνθρωπος, ο οποίος καταναλώνει καινούρια πράγματα, διανοητική τροφή και ζητά κάτι νέο. Το κοινό σήμερα αυξάνεται λόγο της διάδοσης των γραμμάτων. Από την άλλη πλευρά όμως το μεταφυσικό βάθος της ζωής του κοινού έχει πάρα πολύ μειωθεί (Θεοδωρακόπουλος, 1952).
Η δημιουργία ενός νέου είδους ανθρώπου –άνθρωπος μάζα- ο οποίος, χαμένος μέσα στις μεγαλουπόλεις, έρχεται αντιμέτωπος με μια επιβεβλημένη συλλογικότητα σε όλους τους τομείς της ζωής του, είναι γεγονός. Η τυποποίηση των σκέψεων, των συναισθημάτων και των πράξεων είναι η ολοένα και εντονότερη μαζικοποίηση του ατόμου, η διεύρυνση της ανωνυμίας του, η διάχυση του στο πλήθος, η ολοκληρωτική εξάρτηση από τον τύπο. Αυτός ο άνθρωπος μάζα, αυτή η ανθρωπομάζα αποτελεί, την πρώτη ύλη από την οποία φτιάχνονται οι μάζες και τα πλήθη που χαρακτηρίζονται από μια πρωτόγνωρη και απροσδόκητη παντοδυναμία, ικανή να αμαυρώσει συνειδήσεις, να ρίξει κυβερνήσεις και να υλοποιήσει τις πιο ακραίες επικίνδυνες και παράλογες αποφάσεις (Παπαστάμου, 2006).
Δρ Αριστονίκη Θεοδοσίου-Τρυφωνίδου


ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΚΑΙ ΘΑΝΑΤΟΣ..


Καλλιόπη Ζιώγου
ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ ΕΡΜΗΣ



Καθισμένη στις πίσω καρέκλες του σχολικού μας αμφιθεάτρου παρακολουθώ την άρτια οργανωμένη εορτή για τη διπλή επέτειο, της 25ης Μαρτίου 1821 και του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου. Και φυσικά αντηχεί στ’ αυτιά μου ακόμη, το χιλιοειπωμένο: « ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Ή ΘΑΝΑΤΟΣ »..όμως αμέσως ο νους μου σκαλώνει κάπου..πού; Στην επιλογή των προγόνων μας, το γεγονός δηλαδή να προτιμήσουν να πεθάνουν μαχόμενοι, παρά να αλλαξοπιστήσουν. 


SURVIVOR: Μια Αλήθεια που Πονάει



του 
ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΓΕΩΡ. ΚΑΤΣΟΥΛΗ
-φιλολόγου

ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ ΕΡΜΗΣ

Κάποια στιγμή οι ρωμαίοι αυτοκράτορες εισήγαγαν θεάματα προς τέρψιν στο λαό της Ρώμης. Το ποια ήταν αυτά τα έχω περιγράψει σε παλαιότερο άρθρο μου το οποίο είναι στην διάθεση του κάθε φιλέρευνου.


ΠΕΡΙ ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΗΣ ΕΚΘΕΣΗΣ: ΤΙ; ΠΩΣ; ΓΙΑΤΙ;

ΤΗΣ ΒΙΚΥΣ ΣΙΑΜΑΝΤΑ


ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ ΕΡΜΗΣ



Μια Παιδαγωγική Έκθεση συντάσσεται από γενικό ή ειδικό εκπαιδευτικό ή και από τους δύο. Στόχος είναι η λεπτομερής περιγραφή του ατομικού προφίλ ενός μαθητή ώστε να βρεθεί η κατάλληλη παρέμβαση που να ανταποκρίνεται σε αυτό. Σε μια παιδαγωγική έκθεση είναι σημαντικό να αναφέρονται τα εξής:

Προσωπικά Στοιχεία Μαθητή: Ονοματεπώνυμο, Ηλικία, Τάξη φοίτησης, Πλαίσιο φοίτησης, Ιατρική (Κλινική) Διάγνωση εάν υπάρχει, Φορέας Διάγνωσης.

Ερευνητικά Εργαλεία Συλλογής Δεδομένων- Πλαίσιο Συλλογής Δεδομένων: Ο παιδαγωγός συνήθως συλλέγει πληροφορίες για το μαθητή μέσω παρατήρησης, προσωπικού ημερολογίου, συνέντευξης με τους γονείς, συνέντευξης με τον ίδιο το μαθητή.

ΤΟΜΕΙΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ:

Επίπεδο Αυτοεξυπηρέτησης Μαθητή: Αφορά ατομικές ανάγκες (τουαλέτα, φαγητό, ντύσιμο)
Κινητική Εξέλιξη: Αφορά τρεις τομείς, αδρή, λεπτή και αρθρωτική κινητικότητα.
Γνωστική Εξέλιξη: Αφορά τις γνωστικές λειτουργίες της πρόσληψης, αντίληψης, σκέψης, προσοχής και μνήμης
Γλωσσική Εξέλιξη: Αφορά τη φώνηση του μαθητή-εάν ο λόγος του είναι κατανοητός, τη δομή και τη σημασιολογία του (συντακτικό-γραμματική) σε επίπεδο γραφής και ανάγνωσης.
Επίπεδο Εξέλιξης Παιχνιδιού: Αφορά τις διάφορες μορφές παιχνιδιού, εξατομικευμένο, συνεργατικό, συμβολικό. Το συμβολικό παιχνίδι αποτελεί το πιο σύνθετο και πολυεπίπεδο παιχνίδι.
Αισθητική Εξέλιξη: Αφορά την αντίληψη σχημάτων, χρωμάτων, υφών κλπ
Συναισθηματική και Κοινωνική Συμπεριφορά: Αφορά την αλληλεπίδραση του με άλλους ενήλικες και ομηλίκους, τη σχέση του στο οικογενειακό πλαίσιο, τρόπους αυτοδιαχείρισης και διαχείρισης των συναισθημάτων του.
Ενδιαφέροντα και Προτιμήσεις.

Τελική Γενική Περιληπτική Εικόνα Μαθητή: Με συντομία περιγράφονται οι παραπάνω τομείς, με έμφαση στα πιο σημαντικά τα οποία αποτελούν και πηγή καθορισμού των στόχων της παρέμβασης.

Βραχύχρονοι Στόχοι Παιδαγωγικής Παρέμβασης ανά Τομέα Εξέλιξης.

Μακρόχρονοι Στόχοι Παιδαγωγικής Παρέμβασης ανά Τομέα Εξέλιξης.


Στην Παιδαγωγική Έκθεση περιγράφεται η συμπεριφορά του παιδιού και αποφεύγονται οι χαρακτηρισμοί. Η δομή και η γραφή της πρέπει να είναι ξεκάθαρες και να δίνονται παραδείγματα αναλυτικά για κάθε τομέα που τίθεται υπό ανάλυση. Αυτός που τη διαβάζει θα πρέπει να μπορεί να σχηματίσει μια συνολική εικόνα για το μαθητή χωρίς να τον έχει απέναντί του. Η σημασία του κειμένου αυτού είναι μεγάλη, καθώς δημιουργεί πρόσφορο έδαφος στη δημιουργία καταλληλότερων περιβαλλόντων μάθησης, αλλά και διευκόλυνσης αυτής λόγω των πλούσιων πληροφοριών που περιλαμβάνει.


Ομηρικός Κόσμος: Μοίρα.



της Ιωάννας Φάφκα
-φιλολόγου

ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ ΕΡΜΗΣ


Εκτός από την επέμβαση των θεών που επηρεάζουν τις ανθρώπινες επιλογές ως ένα βαθμό (όπως υποστηρίχθηκε στο προηγούμενο άρθρο για τη σχέση θεών θνητών στον ομηρικό κόσμο), στα έπη επικρατεί και η ιδέα ενός πεπρωμένου που βρίσκεται πιο πάνω από τους θεούς, ακόμα κι από τον Δία, που τους επηρεάζει. Είναι προφανές ότι οι ομηρικοί θεοί συμπεριλαμβανομένου και του Δία, όχι μόνο δεν είναι προαιώνιοι (όλοι γεννήθηκαν σε μια συγκεκριμένη στιγμή και με κάποιον τρόπο) αλλά ούτε παντοδύναμοι (η δύναμη κάθε θεού περιορίζεται τουλάχιστον από αυτήν των άλλων θεών) ούτε παντογνώστες (για παράδειγμα στη ραψ. Ξ , η Ήρα έχει τη δυνατότητα να εξαπατήσει τον Δία).


Πώς μαθαίνουν τα παιδιά να αγαπούν το διάβασμα;


Δρ Αριστονίκη Θεοδοσίου-Τρυφωνίδου
Ψυχολόγος Σχολικής-Εξελικτικής κατεύθυνσης




Πολύ συχνά οι γονείς ασκούν πίεση στους εκπαιδευτικούς για να μάθουν τα παιδιά τους να διαβάζουν. Το να μάθεις όμως τον μαθητή να διαβάζει και να αντλεί ευχαρίστηση από το διάβασμα είναι μια σύνθετη διαδικασία. Το διάβασμα διδάσκεται και η αγάπη για το διάβασμα εμπνέεται. Τα παιδιά μαθαίνουν να διαβάζουν επειδή έχουν επαφή με την καλή λογοτεχνία, επειδή παροτρύνονται στο να γράφουν, επειδή ενθαρρύνονται από το περιβάλλον αλλά πρωτίστως επειδή βλέπουν τους οικείους τους και τους εκπαιδευτικούς να διαβάζουν με ευχαρίστηση οι ίδιοι.


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...