ΤΟ ΚΥΝΗΓΙ ΤΗΣ ΤΕΛΕΙΟΤΗΤΑΣ...!!!

ΤΗΣ ΒΙΚΥΣ ΣΙΑΜΑΝΤΑ

 

 

 

 

Σε αυτό το άρθρο θα παραθέσω την εμπειρία ενός ατόμου με κινητική αναπηρία, την οποία απέκτησε μετά από ένα αυτοκινητιστικό ατύχημα. Η ένταξη του στην κοινωνία πια ως ανάπηρος δημιούργησε διάφορες προκλήσεις, αλλά η πιο σημαντική για εκείνον όπως αναφέρει και στη συνέχεια ήταν η σύγκριση που βίωνε συνεχώς με τους μη ανάπηρους και η δημιουργία της ανάγκης να αποδεικνύει καθημερινά την αξία του:

«Μια ζωή αγώνας για επιβίωση είναι η καθημερινότητα μας και συνεχής καταξίωση ώστε να διαφέρεις και να έχεις την πρωτιά .....θυμάμαι σπούδαζα έπρεπε να’ μαι από τους πρώτους. Δούλευα το ίδιο .......όλα αυτά πολλαπλάστηκαν επί δέκα όταν είχα ένα ατύχημα και μου επέφερε κινητική αναπηρία.  Είχα μονίμως την αίσθηση σύγκρισης και πήγαινα στην δουλειά πιο νωρίς από τους άλλους, έπρεπε να ήμουν πιο παραγωγικός ......Σε ότι και αν έκανα είχα μονίμως ένα συναίσθημα για το κυνήγι της τελειότητας που θα σκέπαζε την υποτιθέμενη μη αρτιμέλεια μου .....»

Ο ανταγωνισμός και η ανάγκη επιβίωσης έναντι των άλλων αναδεικνύονται από τα λεγόμενα του ως μια αυτονόητη διαδικασία που ο καθένας πρέπει να ικανοποιήσει καθημερινά είτε φέρει είτε όχι αναπηρία. Η αναπηρία, όμως, έρχεται να την «πολλαπλασιάσει» καθιστώντας το άτομο συνεχώς σε θέση διάκρισης και αποκλεισμού όταν δε μπορεί να ανταπεξέλθει σε αυτή. Τα επικρατούντα κοινωνικά στερεότυπα περί αρτιμέλειας, δύναμης, παραγωγικότητας, ικανοτήτων φαίνονται έκδηλα μέσα από το λόγο του, αναδεικνύοντας τον τρόπο με τον οποίο στιγματίζονται τα άτομα με αναπηρία στην καθημερινότητά τους. Αισθήματα κατωτερότητας και χαμηλής αυτοπεποίθησης δημιουργούνται στους ίδιους απλά γιατί είναι διαφορετικοί. Βλέποντας ο ίδιος τη ζωή του πριν το ατύχημα και μετά τονίζει το πώς ένιωθε κυνηγώντας αυτήν την τελειότητα που όλοι ζητούσαν από τον ίδιο. Και συνεχίζει διερωτώμενος:

 

 

«Με λίγα λόγια πώς συνειδητοποιεί κανείς πως η ζωή του έχει πράγματι αλλάξει εξαιτίας αντικειμενικών συνθηκών; Ποιά είναι η στιγμή εκείνη που το αντιλαμβάνεται; Τι συνέπειες μπορεί να έχει για τον ίδιο η συνειδητοποίηση και επίγνωση της αλλαγής αυτής που επιφέρει το κυνήγι της τελειότητας; Πώς μπορεί να το αλλάξει αυτό; Τι σημασία έχει πραγματικά να είσαι τέλειος;»

 Ερωτήματα σημαντικά που κρύβουν την ανάγκη διερεύνησης αυτού που συμβαίνει στην κοινωνία μας. Ερωτήματα που οι απαντήσεις κρύβονται νομίζω στον καθένα μας αρκεί να προβληματιστούμε γύρω από αυτά.

Αυτό που έχω να προσθέσω κλείνοντας είναι ότι κατ’εμέ ο καθένας είναι τέλειος όπως είναι. Και αν κάποια στιγμή κάποιος τον κάνει να πιστέψει το αντίθετο, αρκεί να κοιτάξει μέσα του και να βρει το θησαυρό του. Όλοι είμαστε μοναδικοί, όλοι είμαστε διαφορετικοί.

Τέλειοι είμαστε όλοι σε έναν κόσμο ατελή….!!!!

Ευχαριστώ πολύ τον κ. Α.Σ. για την εμπιστοσύνη και τη δυνατότητα δημοσιοποίησης της εμπειρίας του.