Η πραγματική ιστορία του Ιούδα του Ισκαριώτη






Στήν σελίδα αυτή θά δούμε, τί ακριβώς έχουμε παραλάβει γιά τόν Ιούδα από τήν επίσημη αρχαία Χριστιανική Παράδοση καί τί αναφέρουν γι΄ αυτόν τά ιερά Ευαγγέλια ; 
Ό Ιούδας, γεννήθηκε στήν Ισκαρία εξ΄ ού καί Ισκαριώτης, καί ό πατέρας του λεγόταν Ρόβελ. Ένα βράδυ, αναφέρει ή Παράδοση ( Βιβλίο Τριωδίου τού Μεγάλου Συναξαριστή ), ή γυναίκα τού Ρόβελ, είδε ένα φοβερό όνειρο. Ξύπνησε τρομαγμένη από τόν φόβο της. Καί ενώ προσπαθούσε νά τήν καθησυχάσει  ό άνδρας της, αυτή τού είπε:
" Είδα στό όνειρό μου ότι θά μείνω έγκυος καί τό αγόρι πού θά γεννήσω θά γίνει αιτία τής καταστροφής τού γένους τών Εβραίων... "
Ό άνδρας της τήν περιγέλασε σάν ανόητη πού πιστεύει σέ όνειρα, ενώ αυτή προτίμησε νά σωπάσει. Τήν ίδια νύκτα όμως έμεινε έγκυος. Γέννησε πράγματι αγόρι, αλλά φοβούμενη μήπως τό όνειρο βγεί πραγματικότητα, θέλησε νά τό σκοτώσει. Κρυφά από τόν Ρόβελ έφτιαξε ένα καλάθι, τό άλειψε μέ πίσσα καί τό έριξε στήν θάλασσα τής Γαλιλαίας, λέγοντας ψέματα στόν άνδρα της γιά τήν τύχη τού παιδιού. Τό κιβώτιο αυτό παρασυρμένο από τούς ανέμους έφθασε σέ ένα μικρό νησάκι απέναντι τής Ισκαρίας, πού κατοικούσαν βοσκοί. Τό βρήκαν οί βοσκοί καί αρχικά τό έτρεφαν από τό γάλα τών ζώων, μετά όμως τό έδωσαν σέ μιά συγχωριανή τους νά τό θηλάζει, καί τό ονόμασαν Ιούδα, γιατί κατάλαβαν ότι προερχόταν από τό γένος τών Εβραίων.
Όταν άρχισε νά περπατάει, πήραν τό παιδί από τό νησάκι καί τό έφεραν στήν Ισκαρία. Κατά μία περίεργη σύμπτωση καί ενώ έψαχναν ρωτώντας σέ ποιούς μπορούσαν νά αφήσουν τό παιδί, πέσανε επάνω στόν Ρόβελ, στόν πραγματικό του δηλαδή πατέρα, ό οποίος καί τό ανέλαβε μή γνωρίζοντας ότι ήταν τό δικό του, χαμένο παιδί...
Ό Ιούδας, ήταν ένα πολύ όμορφο παιδί, καί ή μητέρα του τό αγαπούσε υπερβολικά, σκεπτόμενη πάντα καί τό δικό της τό παιδί πού είχε παλαιότερα ρίξει στήν θάλασσα. Στό μεταξύ γέννησε καί δεύτερο παιδί ανατρέφοντας καί τά δύο μαζί αλλά ό Ιούδας πονηρός έκ φύσεως καί υπολογίζοντας στήν διανομή τής πατρικής περιουσίας έδερνε σέ κάθε ευκαιρία τό άλλο παιδί, προσπαθώντας νά τό ξεκάνει. 
Ή μητέρα τους συμβούλευε τόν Ιούδα λέγοντάς του ότι από κοινού θά είναι μοιρασμένη ή περιουσία τών γονέων τους καί νά πάψη επί τέλους νά κτυπάει άσπλαχνα τόν αδελφό του. Μιά μέρα όμως ό Ιούδας σάν μεγαλύτερος καί δυνατότερος πού ήταν, αφού σκότωσε τόν αδελφό του κτυπώντας τον  μέ μία  πέτρα στά μηνίγγια, έφυγε γιά τήν Ιερουσαλήμ φοβούμενος τήν τιμωρία...
Κλαίγοντας οί γονείς απαρηγόρητα πού έχασαν έτσι καί τά δύο παιδιά τους έπεσαν σέ μεγάλη θλίψη. Έν τώ μεταξύ ό Ιούδας, φιλάργυρος καί πονηρός όπως ήταν, γνωρίστηκε στήν Ιερουσαλήμ μέ τόν βασιλιά Ηρώδη, ό οποίος εκτιμώντας τήν δύναμη καί τήν ομορφιά του, όπως τότε οί βασιλείς συνήθιζαν γιά νά διαλέγουν τούς σωματοφύλακές τους, τόν έβαλε φροντιστή καί οικονόμο στό παλάτι του.
Μετά από λίγο καιρό λόγω ταραχών στήν Ισκαρία, ό Ρόβελ παίρνοντας τήν γυναίκα του καί τά υπάρχοντά του ήλθε καί κατοίκησε στά Ιεροσόλυμα, όπου καί αγόρασε ένα πλούσιο σπίτι κοντά στό παλάτι τού Ηρώδη, χωρίς νά γνωρίσουν τόν Ιούδα αλλά ούτε καί ό Ιούδας αυτούς.
Μιά μέρα πρόσεξε ό Ιούδας ότι ό βασιλιάς Ηρώδης κοιτούσε τακτικά από τό παράθυρο τών ανακτόρων τούς ωραίους κήπους τού Ρόβελ. Μέ αυτή τήν αφορμή καί θέλοντας νά φανεί εξυπηρετικός στόν Ηρώδη μπήκε στούς κήπους αυτούς καί αφού έκοψε τά ωραιότερα  άνθη καί τούς καλύτερους καρπούς θέλησε νά φύγει. Τόν είδε ό Ρόβελ καί τού είπε: " Γιατί τό έκανες αυτό; Άν ήθελες κάτι γιά τόν βασιλέα μπορούσες νά μού τό ζητήσεις..." Αντί άλλης απαντήσεως ό Ιούδας, κακότροπος όπως ήταν, καί αφού βεβαιώθηκε ότι ήσαν μόνοι τους, άρπαξε μιά πέτρα καί σκότωσε τόν πατέρα του όπως είχε σκοτώσει καί τόν αδελφό του, ενημερώνοντας καί τόν Ηρώδη γιά τό συμβάν ό οποίος καί τόν κάλυψε, γιά νά μή μαθευτεί στόν κόσμο καί εκτεθεί τό παλάτι...
Θέλοντας ό Ηρώδης, άπληστος όπως ήταν, νά αρπάξει τά ωραία κτήματα τού Ρόβελ πού συνόρευαν μέ τά δικά του, πίεσε τόν Ιούδα νά παντρευτεί τήν χήρα τού φονευθέντος, δηλαδή τήν μητέρα του, πράγμα πού έγινε. Ό Ιούδας, έζησε αρκετά χρόνια σάν σύζυγος τής χήρας Ρόβελ, κάνοντας καί παιδιά μαζί της!!!
Κάποια μέρα, βρίσκοντας τήν χήρα νά κλαίει ενθυμούμενη τά όσα κακά τήν είχαν μέχρι τότε συναντήσει, καί ρωτώντας την τί τής συμβαίνει, αυτή άρχισε νά τού εξιστορεί λεπτομερώς τήν ζωή της.
Ό Ιούδας, έχοντας μάθει από τούς βοσκούς, τό πώς τόν είχαν μαζέψει από τήν θάλασσα, μέσα στό καλαθάκι μέ τήν πίσσα, κατάλαβε ότι ή χήρα ήταν ή μητέρα του, καί τής είπε: 
" Εγώ είμαι ό γυιός σου, πού τόν είχες ρίξει παλαιότερα στήν θάλασσα, καί εγώ σκότωσα τόν αδελφό μου καί τόν πατέρα μου..." Ακούγοντας όλα αυτά ή μητέρα του καί μάλιστα ότι είχε πέσει καί σέ αιμομιξία καί τεκνογονία μέ τό παιδί της, κτυπιόταν μέ θρήνους γιά τό κατάντημά της λέγοντας στόν Ιούδα νά φύγει από εμπρός της καί νά μή τόν ξαναδούν τά μάτια της...
Από τό γεγονός αυτό καί μετά, συναισθανόμενος ό Ιούδας τό βάθος τών εγκληματικών του πράξεων, καί ακούγοντας  ότι κάποιος σπουδαίος διδάσκαλος, ό Χριστός, έχει εμφανιστεί στά μέρη τής Γαλιλαίας καλώντας τούς αμαρτωλούς σέ μετάνοια, πήγε σέ Αυτόν θέλοντας νά σώσει τήν ψυχή του.
Ό Χριστός, σάν εύσπλαχνος πρός όλους τούς αμαρτωλούς, τόν δέχθηκε μαθητή του, δίνοντάς του μάλιστα καί τήν διαχείριση τών χρημάτων τού ταμείου τής ελεημοσύνης πού ήταν απαραίτητα γιά τήν συντήρηση όλων τών μαθητών καί τού λαού πού ακολουθούσε...
Ό Ιούδας όμως, παρ΄ όλο πού έβλεπε αλλά καί έκανε κι΄ αυτός θαύματα επικαλούμενος τό όνομα τού Χριστού όπως καί οί άλλοι Απόστολοι, έν τούτοις συνέχιζε τίς παλαιές κακίες του κλέβοντας τό ταμείο...
Αποκορύφωμα αυτής τής κακίας του ήταν νά κλείσει συμφωνία μέ τούς αρχιερείς καί νά πουλήσει τόν ίδιο τόν διδάσκαλό του στήν εξευτελιστική τιμή τών 30 αργυρίων, πού ήταν τότε μία  συνηθισμένη τιμή στά σκλαβοπάζαρα ανθρώπων, παρ΄  όλο πού ό Χριστός έφθασε στό σημείο νά τού πλύνει καί τά πόδια, θέλοντας νά τόν φέρει σέ συναίσθηση τής βαρύτατης πράξης τής προδοσίας. 
Γιατί ό Χριστός, σάν Θεάνθρωπος πού είναι, προγνώριζε ( αλλά δέν προόριζε...) από τήν πρώτη στιγμή πού είδε τόν Ιούδα ότι αυτός ήταν ό άνθρωπος πού θά τόν πρόδιδε όπως από αρχαιοτάτων χρόνων μιλούσαν οί προφητείες. Καί οί προφητείες μιλούσαν όχι μόνο γιά τήν παρουσία τού Ιούδα, αλλά καί γιά όσα όλα πρόσωπα θά έπαιζαν ρόλο στό Θείο Δράμα. 
Τά γνώριζε σάν Θεός, αλλά δέν τά κατεύθυνε. 
Γιατί άν τά κατεύθυνε, παραβιάζοντας τήν ελευθερία βουλήσεώς τους, τότε τά πρόσωπα αυτά ( καί ό Ιούδας βεβαίως ), δέν θά είχαν καί καμία ευθύνη.
Γνώριζε ακόμη, σάν Θεός Πανταχού Παρών, καί όλες τίς μυστικές συμφωνίες καί συζητήσεις πού έκανε ό  Ιούδας μέ τούς τότε Αρχιερείς, πίσω από τήν πλάτη Το
Ό Ιούδας προφανώς υπολόγιζε, ότι τελικώς ό Χριστός θά διαφύγει από τούς εχθρούς του παρ΄  όλη τήν δική του προδοσία, όπως καί άλλες φορές είχε καί στό παρελθόν γίνει. Όταν όμως είδε ότι καταδικάσθηκε σέ θάνατο, μεταμελήθηκε μέν γιά ότι έκανε αλλά δέν μετανόησε ειλικρινά, φθάνοντας καί στήν συγγνώμη. Πέταξε βέβαια τά αργύρια στούς αρχιερείς αλλά "...απελθών απήγξατο" ( κρεμάστηκε...), σημειώνεται στά Ευαγγέλια. 
Υπάρχει ακόμη ή αντίληψη, στήν αρχαία Χριστιανική γραμματεία,  ότι ή  αυτοκτονία τού Ιούδα  έγινε καί από πονηριά, ώστε νά προλάβει ό Ιούδας νά μπεί στόν Παράδεισο πρίν τόν θάνατο τού Χριστού. 
Γιατί όπως είχε ακούσει, στά χρόνια τής τριετούς διδασκαλίας τού Χριστού, θά κατέβαινε ό Χριστός  στόν Άδη γιά νά κηρύξει καί εκεί στίς ψυχές τών νεκρών, καί νά σωθούν όσες από αυτές πίστευαν. Έπρεπε λοιπόν νά προλάβει, νά βρίσκεται μεταξύ αυτών, τών πρός σωτηρία ψυχών, πρίν πεθάνει ό Χριστός καί όσο διαρκούσε ακόμη ή εποχή τής Παλαιάς Διαθήκης...
Όμως ή πονηρία του αυτή πήγε χαμένη γιατί έσπασε τό σχοινί, καί " πρηνής γενόμενος ελάκησε μέσος, καί εξεχύθη πάντα τά σπλάχνα αυτού..." όπως σημειώνεται από τόν Ευαγγελιστή Λουκά (  Πράξεις τών Αποστόλων - α΄18). Τού χύθηκαν δηλαδή έξω τά έντερα καί ψυχορραγώντας μερικές ώρες άργησε νά καταλήξει, πεθαίνοντας έτσι μετά τόν Χριστό, καί πηγαίνοντας στήν αιώνια Κόλαση τής Καινής Διαθήκης καί όχι στόν Άδη τής Παλαιάς, όπως πονηρά υπολόγιζε...
Αυτή είναι έν συντομία ή ιστορία τού προδότη Ιούδα γιά τόν οποίον ό Χριστός,  προδικάζοντας τό αιώνιο μέλλον του, είπε εκείνα τά βαρυσήμαντα λόγια, ότι: " ουαί ( καί αλλοίμονο) δε τώ ανθρώπω εκείνω, δι΄ ού ό υιός τού ανθρώπου παραδίδοται. Καλόν ήν αυτώ, εί ούκ εγεννήθη ( νά μή είχε γεννηθεί ) ό άνθρωπος εκείνος..." (κατά Μάρκο ιδ΄ 21)

Πηγή: ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ
DMCA.com Protection Status


author image

About the Author

This article is written by: Φιλόλογος Ερμής - He has already written over 2.200 articles for Φιλόλογος Ερμής. He has Graduate Diploma in Classical Philology, Postgraduate Diploma in Applied Pedagogic, and is Candidate Doctor(Dph) of Classical Philology. Stay touch with him on Twitter, Facebook or email him

1 σχόλια:

Eyes of είπε...

ΙΟΥΔΑΣ

http://www.tlig.org/el/messages/571/

– Κύριε;

– Εγώ Είμαι. Αναπαύσου σε Μένα. Όλος ο Ουρανός είναι γεμάτος χαρά, είναι αυτό που ονομάζετε μακαριότητα στην πληρότητά της. Κόρη Μου, αν γνώριζαν μόνο οι ψυχές πόσο υπέροχη είναι η εν Θεώ ζωή, κανείς δεν θα χανόταν τόσο εύκολα, εκτός κι αν διάλεγαν να χαθούν σαν τον Ιούδα, που διάλεξε την οδό της απώλειας. Όχι πως η Καρδιά Μου δεν έλιωνε από λύπη κάθε φορά που τον έβλεπα να απομακρύνεται ακόμη ένα βήμα από κοντά Μου… Όχι πως δεν προσευχήθηκα γι” αυτόν… όχι πως δεν έχυσα όλα Μου τα δάκρυα γι” αυτόν. Του είχα ανοίξει τόσους δρόμους, που όλοι τους οδηγούσαν σε Μένα, αλλά μόλις έπαιρνε τον ένα, τον άφηνε όταν καταλάβαινε ότι τον είχα ετοιμάσει γι” αυτόν, έτσι στην αμαρτία πρόσθεσε την ανταρσία, συσσωρεύοντας μέσα στην καρδιά του πλάνες για Μένα, το Θεό του.

Μόλις συνειδητοποίησε ότι η Βασιλεία Μου δεν ήταν μια κοσμική βασιλεία με κοσμική δόξα, έκλεισε την καρδιά του κι έκοψε τους δεσμούς που μας ένωναν κι αμέσως αποξενώθηκε από Μένα. Το μυαλό του σκοτίστηκε και υπάκουσε στον άρχοντα που εξουσιάζει τον αέρα. Σήμερα ρωτώ τους αρρώστους, όπως ρώτησα τον άρρωστο στην κολυμβήθρα της Βηθεσδά. 1 «Θέλεις να γίνεις πάλι υγιής;» Μπορώ να σας θεραπεύσω αμέσως κι όλος ο Ουρανός θα χαρεί και θα πανηγυρίσει! Το δώρο Μου δίνεται ελεύθερα, ®ελάτε λοιπόν σε Μένα όπως είστε. Θα θεραπεύσω την ψυχή σας για να μοιρασθείτε τη Βασιλεία Μου και να ζήσετε μαζί με Μένα, το Θεό σας. ΙΧΘΥΣ.

ΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΡΑΜΕΙΝΟΥΝ ΑΝΑΛΛΟΙΩΤΑ
Ο ΣΠΟΡΟΣ ΤΗΣ ΑΝΤΑΡΣΙΑΣ

4 Iουνίου 1988

-Πάρε το σαν παράδειγμα και για το Σώμα Μου. Το Σώμα Μου επίσης δεν μπορεί να χωριστεί. Ωστόσο, Το έχουν χωρίσει… H Ανταρσία εισχώρησε στην ίδια την καρδιά της Εκκλησίας Μου. Αρχικά, μια εσωτερική ανταρσία, που εμφύσησε ο Σατανάς, διείσδυσε σε ορισμένες ψυχές ιερέων, επισκόπων και καρδιναλίων Μου, συσκοτίζοντάς τους. Σκιασμένοι κάτω από τις φτερούγες του Σατανά, έπεσαν μέσα στις παγίδες του. Αυτή η Aνταρσία είναι τώρα ανάμεσά τους, κομματιάζοντας την Ιερή Μου Καρδιά. Στην αρχή, αυτή οι ιερωμένοι, αφού απορρόφησαν από το Σατανά το Σπόρο της Ανταρσίας, επώασαν αυτό το σπόρο, καταστρώνοντας πονηρά σχέδια και δολοπλοκίες. Μηχανεύτηκαν την Αντίδραση, ερχόμενοι σε αντίθεση με το διάδοχο του Πέτρου, αυτόν τον Πέτρο-των-Aμνών-Μου που Eγώ επέλεξα. Αυτός ο Σπόρος της Ανταρσίας, σε πλήρη ανάπτυξη τώρα, τους έδωσε τη δύναμη να εκδηλώσουν ανοιχτά την Ανταρσία τους, να αποσχιστούν πάλι, ρίχνοντας φαρμακερά βέλη κατά της Εκκλησίας Μου… Με πρόδωσαν 5… Πρόδωσαν αυτή τη γεμάτη Αγάπη Καρδιά, όπως ακριβώς ο Ιούδας στη Γεθσημανή… Με σέρνουν για να μαστιγωθώ…

ΟΙ ΔΕΚΑ ΕΝΤΟΛΕΣ

Ρόδος 5 – 29 Αυγούστου 1990


Ο ΣΑΤΑΝΑΣ ΣΚΕΠΑΣΕ ΟΛΗ ΤΗ ΓΗ ΜΕ ΤΟΝ ΚΑΠΝΟ ΤΟΥ

http://www.tlig.org/el/messages/636/

Αποστατήσατε…

ΑΡΧΩ