ΥΒΡΙΣ-ΑΤΙΣ-ΝΕΜΕΣΙΣ-ΤΙΣΙΣ: ΜΗ ΑΝΑΣΤΡΕΨΙΜΗ ΠΟΡΕΙΑ..

Ζιώγου Καλλιόπη

Τι κι αν πρόκειται για έννοιες της αρχαιοελληνικής κοσμοθεωρίας για την τήρηση της τάξης και της ισορροπίας δυνάμεων στην κοινωνία; Ως συνήθως κάθε τι αρχαιοελληνικό είναι και επίκαιρο. Ως συνήθως θα θαυμάσουμε τον τρόπο με τον οποίο οι αρχαίοι Έλληνες αντιλαμβανόταν την τήρηση της ηθικής τάξης και τις συνέπειες που ακολουθούσαν σε κάθε απόπειρα διασάλευσής της.

Όταν κάποιος προσέβαλε την τιμή και την αξιοπρέπεια κάποιου, με οποιονδήποτε τρόπο θεωρούνταν «υβριστής» σε όλες τις εκφάνσεις της καθημερινότητας. Από τις απλές καθημερινές δραστηριότητες, μέχρι και τα έργα και λόγια των επιφανών ανδρών της εποχής, είτε ήταν πολιτικοί, στρατιωτικοί κτλ. Η αλαζονεία οδηγούσε στην «άτη», στη σύγχυση του νου και αυτή με τη σειρά της σε ακόμη πιο ξιπασμένη συμπεριφορά, ώσπου ερχόταν η «νέμεσις», η παραδειγματική τιμωρία του υβριστή από τους θεούς.

Τι κι αν έχουν αναλυθεί οι συγκεκριμένες λέξεις άπειρες φορές..η εποχή μας βρίθει τέτοιων αλαζονικών συμπεριφορών και το ζήτημα είναι πως δεν έχουμε διδαχθεί από τις αξίες των προγόνων μας. Ως φυσικό ακόλουθο μιας τέτοιας κατάστασης είναι τα επαναλαμβανόμενα λάθη, δηλαδή η καταπάτηση της αξίας και της αξιοπρέπειας του διπλανού μας και η προσπάθεια επιβίωσής μας, «πατώντας επί πτωμάτων», αδιαφορία για την επικείμενη Νέμεση, ο εαυτούλης μου να είναι καλά..

Το τραγικότερο είναι πως παρατηρείται αυτή η αλαζονική και άκρως εγωιστική συμπεριφορά σε νέους ανθρώπους, με εξαιρετικά υψηλό μορφωτικό επίπεδο. Ως ένα σημείο δικαιολογείται λόγω απειρίας και υπερβάλλοντος ενθουσιασμού να κατακτήσουν τον κόσμο. Θέλει όμως πολύ μεγάλη προσοχή..διότι η απόκτηση γνώσεων αν δεν συνοδεύεται από την ανάλογη σεμνότητα και σεβασμό πρώτα προς τον ίδιο τον εαυτό μας και έπειτα στους γύρω μας, οδηγεί αναπόφευκτα στη Νέμεση.

Με άλλα λόγια είναι απολύτως θεμιτή η προσπάθεια νέων ανθρώπων να κατακτήσουν την πολυεπίπεδη Γνώση. Όμως οφείλουν να θυμούνται πως ο αγώνας για την κατάκτηση της κορυφής περνά μέσα από τον σεβασμό στην τιμή και υπόληψη των συνανθρώπων μας, διότι η κορυφή έχει μοναξιά..και όταν κατακτηθεί με τρόπο εγωιστικό δεν σου δίνει πια καμία χαρά. Τότε εκτός από την κορυφή, έχεις «κατακτήσει» και την «Τίση», δηλαδή την συντριβή σε προσωπικό και ηθικό επίπεδο.

Η πορεία των συγκεκριμένων εννοιών δεν αλλάζει: Ύβρις  - Άτις - Νέμεσις - Τίσις.