Οδύσσεια: Πηνελόπη και μνηστήρες.



της Ιωάννας Φάφκα
- φιλολόγου



ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ ΕΡΜΗΣ
"Οι μνηστήρες παρακολουθούν την Πηνελόπη"-John William Waterhouse, 1912

Η ΠΗΝΕΛΟΠΗ

Η Πηνελόπη καταλαμβάνει έναν από τους πρωταγωνιστικούς ρόλους στην εξέλιξη του έπους. Χαρακτηριστικό είναι το αρχικό αδιέξοδο, και κατόπιν δίλημμα, με το οποίο έρχεται αντιμέτωπη και από το οποίο η θεϊκή παρέμβαση δεν εκλείπει.

Όσον αφορά τη θεϊκή παρέμβαση, αυτή δεν εντοπίζεται μόνο στο επίπεδο του αδιεξόδου και του διλήμματος της Πηνελόπης. Ο χαρακτήρας της τελευταίας βρίσκεται σε στενή σχέση με τη δράση της Αθηνάς, η οποία ως Μέδοντας την πληροφορεί για το ταξίδι του Τηλέμαχου και για τα σχέδια δολοφονίας του από τους μνηστήρες (δ 696-714), γεγονός που ήδη από τις πρώτες ραψωδίες αποκαλύπτει την ευμένεια της θεάς απέναντι στην ηρωίδα. Η Πηνελόπη καταλογίζει στους θεούς τα βάσανα του οίκου της (δ 722-723) και παρακαλά την Αθηνά να προστατέψει τον Τηλέμαχο ως ανταπόδοση της ευσέβειας που ο Οδυσσέας πάντοτε επιδείκνυε (δ 762-766). Μάλιστα, ιδιαίτερα έντονη για τον ψυχισμό της Πηνελόπης είναι η παρέμβαση της Αθηνάς με την μορφή της αδερφής της ηρωίδας, Ιφθίμης, η οποία εμφανίζεται στον ύπνο της για να της δώσει κουράγιο για τη λύπη της τόσο για τον Οδυσσέα όσο και για τον Τηλέμαχο (δ 795-847).


Υπάρχουν, άραγε, κουρασμένες μητέρες;




Δρ Αριστονίκη Θεοδοσίου-Τρυφωνίδου
Διδάκτορας Σχολικής-Εξελικτικής κατεύθυνσης



ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ ΕΡΜΗΣ



Για σένα που ονειρεύεσαι μια ζωή σαν παραμύθι...

Αρκετές γυναίκες μεγάλωσαν σαν <πριγκίπισσες> ωστόσο το παραμύθι τους αρχισε να ξεθωριάζει μετά το χορό του Ησαια. Κάποιες άλλες μεγάλωσαν σαν <υπηρέτριες> ωστόσο μέσα τους γνωρίζουν το πόσο δύσκολο είναι η δουλειά του νοικοκυριού ίσως όμως ενδόμυχα να ελπίζουν πως τα πράγματα μπορεί να είναι καλύτερα απ'όσο νομίζουν.


"PLACE-BASED EDUCATION:ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΠΟΙΑ ΤΑ ΟΦΕΛΗ ΤΗΣ;"

ΤΗΣ ΒΙΚΥΣ ΣΙΑΜΑΝΤΑ



ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ ΕΡΜΗΣ


      Όλοι έχουμε βιώσει τη δύναμη ενός τόπου, μιας περιοχής. Είναι εκείνες οι στιγμές που βυθιζόμαστε βαθιά μέσα στην εμπειρία της εξερεύνησης του κόσμου γύρω μας και αυτό που πραγματικά μας συμβαίνει είναι αυθεντικό και ουσιαστικό. Και εκείνη την ώρα η μάθηση φυσικά λαμβάνει χώρα ποικιλοτρόπως, οργανικά συνδεδεμένη με τα φυσικά ερεθίσματα που δίνονται σε ανεξάντλητες ποσότητες και ποιότητες.
      Υπάρχουν πολλά να μάθουμε από τα μέρη που κατοικούμε. Ωστόσο, τυπικές εμπειρίες μάθησης που να βασίζονται και να δημιουργούνται έχοντας ως πηγή έμπνευσης τον τόπο μας ακόμα αποτελούν εξαίρεση και όχι τον τυπικό κανόνα για τα περισσότερα εκπαιδευτικά περιβάλλοντα.
   
    Η Εκπαίδευση που βασίζεται στη Φυσική Τοποθεσία (Place-Based Education) είναι μια προσέγγιση της μάθησης που εκμεταλλεύεται τη γεωγραφία για να δημιουργήσει αυθεντική, ουσιαστική και προσωποποιημένη μάθηση για τους μαθητές. Πιο συγκεκριμένα, η Εκπαίδευση αυτή ορίζεται από το Center for Place-Based Learning and Community Engagement ως μια καταπληκτική μαθησιακή εμπειρία που «τοποθετεί τους μαθητευόμενους στην τοπική κληρονομιά, τους πολιτισμούς, τα τοπία, τις ευκαιρίες και τις εμπειρίες και τις χρησιμοποιεί ως βάση για τη μελέτη των γλωσσικών τεχνών, των μαθηματικών, των κοινωνικών σπουδών, των επιστημών και άλλων θεμάτων σε όλο το πρόγραμμα σπουδών».

     Ο νέος αυτός ορισμός τοποθετεί την Εκπαίδευση βάσει Τοποθεσίας μέσα σε παγκόσμιες συζητήσεις σχετικά με καινοτόμες εκπαιδευτικές προσεγγίσεις που στοχεύουν στην ενίσχυση της πρόσβασης σε νέες εμπειρίες, τη βαθύτερη μάθηση και την προσωποποίηση αυτής.

Και πώς γίνεται αυτό; 

  • Δίνοντας στους μαθητές "φωνή και επιλογή" για να καθορίσουν τι, πότε, και πού μαθαίνουν. 
  • Προσαρμόζοντας τη μάθηση στις δυνατότητες, τις ανάγκες και τα ενδιαφέροντα κάθε μαθητή. 
  • Εξασφαλίζοντας τη γνώση υψηλών ακαδημαϊκών προτύπων, αλλά και προωθώντας τις μαθητικές δράσεις.
     Η Εκπαίδευση που βασίζεται στη Φυσική Τοποθεσία μπορεί να συμβεί οποιαδήποτε στιγμή, οπουδήποτε αρκεί να αξιοποιηθεί η δύναμη του τόπου που βρισκόμαστε κάθε φορά. Είναι μια προσέγγιση που συνδέει τη μάθηση με τις τοπικές κοινότητες έχοντας πρωταρχικούς στόχους την αύξηση της εμπλοκής των μαθητών στη μαθησιακή διαδικασία, την ενίσχυση των ακαδημαϊκών αποτελεσμάτων και την προώθηση της κατανόηση του κόσμου γύρω μας. Εκτός από αυτά υπάρχουν πολλά πρόσθετα οφέλη για τις εμπειρίες μάθησης βάσει τόπου. Αυτά τα οφέλη μπορούν να επηρεάσουν τους μαθητές, τους δασκάλους, κοινότητες αλλά και την κοινωνία ολόκληρη.

     Είναι ανάγκη οι μαθητές μας να αποφοιτούν από τα σχολεία μας έχοντας λάβει βαθύτερες και περισσότερο ουσιώδεις μαθησιακές εμπειρίες που να περιλαμβάνουν και να επεκτείνονται πέρα ​​από τις γνώσεις τις τυποποιημένες. Η ανάγκη για την παροχή αυθεντικών εμπειριών που προωθούν την ανάπτυξη κριτικής σκέψης, της συνεργασίας, της επίλυσης προβλημάτων είναι έκδηλη λοιπόν. Εκπαιδεύουμε τους μαθητές μας και εκπαιδευόμαστε μαζί τους και εμείς οι ίδιοι ώστε να μπορέσουν να αλλάζουν τον κόσμο και να προσφέρουν ένα καλύτερο μέλλον.
      
       Όπως αναφέρει και ο Nate McClennen, ένας από τους υπεύθυνους Εκπαίδευσης και Καινοτομίας που συμμετέχει στα προγράμματα Place-Based Education: Communities As Learning Environments: 

"Αντί να ζητάς από τους μαθητές να περιμένουν για 20 χρόνια για να καταλάβουν πραγματικά το «γιατί» που κρύβεται πίσω από το σχολείο, φανταστείτε έναν κόσμο με την Εκπαίδευση βάσει τόπου για κάθε παιδί. Έτσι αυτό συνδέεται με την τοπική, περιφερειακή και τελικά παγκόσμια μάθηση, ενώ του προσφέρονται πολλαπλές ευκαιρίες αλληλεπίδρασης με επαγγελματίες, με προβλήματα που αναζητούν λύσεις, με πραγματικές προκλήσεις, αναπτύσσοντας δεξιότητες μέσω των οποίων θα μπορέσει να κατανοήσει τον κόσμο. Αυτοί είναι οι πολίτες που χρειάζεται ο κόσμος για το αύριο"





ΕΣΕΙΣ ΕΧΕΤΕ ΠΑΕΙ ΠΟΤΕ ΣΤΟΥΣ..ΕΜΜΑΟΥΣ;;


Καλλιόπη Ζιώγου


ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ ΕΡΜΗΣ

Είναι γνωστό σε όλους θαρρώ, πως ο Χριστός μετά την Ανάστασή Του εμφανιζόταν στους μαθητές του για σαράντα (40) μέρες προκειμένου να τους βοηθήσει να καταλάβουν το θαυμαστό γεγονός της Ανάστασης και να τους ενθαρρύνει, να τους προετοιμάσει και να τους ενδυναμώσει στην πίστη τους για τις δύσκολες μέρες που έρχονταν για κείνους, εφ’ όσον πλέον δεν θα ήταν μαζί τους σωματικά. Είναι επίσης γνωστό πως οι μαθητές του Χριστού αμφισβητούσαν την αξιοπιστία της μαρτυρίας της Μαρίας της Μαγδαληνής πως είδε, προσκύνησε και μίλησε με τον Αναστημένο Δάσκαλό τους.


ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΑΝΘΡ/ΚΩΝ ΣΠΟΥΔ. - ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΑ IV (ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΕΣ 2017)


ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ
4ο ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΑ - ΘΕΜΑΤΑ
των φιλολόγων
Αθανασίας Σιούτη,
Φωτεινής Σιταρά.
ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ ΕΡΜΗΣ

Διδαγμένο κείμενο

α) Ἀριστοτέλους Πολιτικὰ Γ 1, 1-2

Τῷ περὶ πολιτείας ἐπισκοποῦντι, καὶ τίς ἑκάστη καὶ ποία τις, σχεδὸν πρώτη σκέψις περὶ πόλεως ἰδεῖν, τί ποτέ ἐστιν ἡ πόλις. Νῦν γὰρ ἀμφισβητοῦσιν, οἱ μὲν φάσκοντες τὴν πόλιν πεπραχέναι τὴν πρᾶξιν, οἱ δ’ οὐ τὴν πόλιν ἀλλὰ τὴν ὀλιγαρχίαν ἢ τὸν τύραννον· τοῦ δὲ πολιτικοῦ καὶ τοῦ νομοθέτου πᾶσαν ὁρῶμεν τὴν πραγματείαν οὖσαν περὶ πόλιν, ἡ δὲ πολιτεία τῶν τὴν πόλιν οἰκούντων ἐστὶ τάξις τις. Ἐπεὶ δ’ ἡ πόλις τῶν συγκειμένων, καθάπερ ἄλλο τι τῶν ὅλων μὲν συνεστώτων δ’ ἐκ πολλῶν μορίων, δῆλον ὅτι πρότερον ὁ πολίτης ζητητέος· ἡ γὰρ πόλις πολιτῶν τι πλῆθός ἐστιν. Ὥστε τίνα χρὴ καλεῖν πολίτην καὶ τίς ὁ πολίτης ἐστὶ σκεπτέον. Καὶ γὰρ ὁ πολίτης ἀμφισβητεῖται πολλάκις· οὐ γὰρ τὸν αὐτὸν ὁμολογοῦσι πάντες εἶναι πολίτην· ἔστι γάρ τις ὃς ἐν δημοκρατίᾳ πολίτης ὢν ἐν ὀλιγαρχίᾳ πολλάκις οὐκ ἔστι πολίτης.

β) Ἀριστοτέλους Πολιτικὰ Γ 7, 1-3/5

Ύστερα από όσα είπαμε δίνοντας όλες τις απαραίτητες εξηγήσεις για τα θέματα που μας απασχόλησαν, σειρά στη διερεύνησή μας έχει τώρα το θέμα των πολιτευμάτων, να δούμε πόσα είναι και ποια η φύση του καθενός τους. Και πρώτα, βέβαια, τα ορθά· γιατί οι παρεκκλίσεις και οι διαστρεβλώσεις θα γίνουν φανερές μόλις θα έχουν καθοριστεί τα ορθά πολιτεύματα. Επειδή όταν λέμε "πολίτευμα" εννοούμε "αρχή, το σώμα δηλαδή που ασκεί τη διακυβέρνηση στην πόλη", και η "κυβέρνηση" είναι η ύψιστη αρχή στις πόλεις, αναγκαστικά η ύψιστη αρχή θα είναι ή ένα μόνο άτομο ή λίγα άτομα ή το σύνολο των πολιτών. Όταν λοιπόν ο ένας ή οι λίγοι ή το πλήθος ολόκληρο ασκούν την εξουσία για την εξυπηρέτηση του κοινού συμφέροντος, αυτά τα πολιτεύματα δεν μπορεί παρά να είναι ορθά· όταν, αντίθετα, η εξουσία ασκείται για την εξυπηρέτηση του ιδιαίτερου συμφέροντος είτε του ενός είτε των λίγων είτε του πλήθους, τα πολιτεύματα αυτά είναι παρεκκλίσεις και διαστρεβλώσεις των ορθών. Γιατί ή το όνομα του πολίτη δεν πρέπει να δίνεται σε ανθρώπους που είναι κατά το πολίτευμα μέλη της πόλης (ενν. μια και δεν λαμβάνονται υπόψη τα δικαιώματά τους), ή (ενν. αν τους δίνεται το όνομα του πολίτη) πρέπει να έχουν το μερτικό τους στα πλεονεκτήματα που ανήκουν στα μέλη της πόλης. Συνηθίζουμε λοιπόν να ονομάζουμε: "βασιλεία" τη μοναρχία που αποβλέπει στο κοινό συμφέρον και "αριστοκρατία" το πολίτευμα στο οποίο τη διακυβέρνηση ασκούν λίγα (περισσότερα του ενός) άτομα (το όνομα οφείλεται είτε στο ότι κυβερνούν οι άριστοι είτε στο ότι ασκούν την εξουσία αποβλέποντας σε ό,τι είναι άριστο για την πόλη και για τα μέλη της)· όταν, τέλος, κυβερνά ο λαός αποβλέποντας στο κοινό συμφέρον, αυτό το πολίτευμα (στα αρχαία ελληνικά: αυτή η πολιτεία) πήρε το όνομα "πολιτεία", μια λέξη που είναι κοινή για όλα τα πολιτεύματα (στα αρχαία ελληνικά: για όλες τις πολιτείες). ... Παρεκκλίσεις και διαστρεβλώσεις των πολιτευμάτων που αναφέραμε είναι: της βασιλείας η "τυραννία", της αριστοκρατίας η "ολιγαρχία", της πολιτείας η "δημοκρατία". Η τυραννία είναι, πράγματι, μια μοναρχία που υπηρετεί το συμφέρον του μονάρχη, η ολιγαρχία υπηρετεί το συμφέρον των πλουσίων και η δημοκρατία το συμφέρον των απόρων, κανένα όμως από τα πολιτεύματα αυτά δεν υπηρετεί το συμφέρον του συνόλου των πολιτών.


Πώς βοηθά ο εκπαιδευτικός τον μαθητή να συνεργάζεται



Δρ Αριστονίκη Θεοδοσίου-Τρυφωνίδου



ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ ΕΡΜΗΣ


Τα παιδιά που μαθαίνουν να συνεργάζονται μπορούν ευκολότερα να κοινωνικοποιηθούν και να δημιουργήσουν φιλίες. Ακόμη με την ομαδοσυνεργατική μέθοδο τα παιδιά βοηθιούνται στο να ισορροπούν ευκολότερα στις διαπροσωπικές τους σχέσεις. Η συνεργασία των παιδιών διευκολύνει πολύ την διδασκαλία ευνοώντας παράλληλα την ανάπτυξη ακαδημαικών δεξιοτήτων. Επίσης η συνεργασία βοηθά τα παιδιά στο να συγκεντρώνονται καλύτερα, συμβάλλει στη διατήρηση της ηρεμίας τους και ενισχύει την ενσυναίσθηση των παιδιών.


Η αυτοκρατορική Μονή Λιβός της Κωνσταντινούπολης


της
Ιωάννας Αρβανιτίδου

ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ ΕΡΜΗΣ


Η Μονή Λιβός ήταν μία από τις σημαντικότερες γυναικείες, αυτοκρατορικές μονές της Κωνσταντινούπολης. Στους χώρους της μονής φιλοξενούνταν 50 μοναχές, οι οποίες προέρχονταν από τα υψηλότερα κοινωνικά στρώματα της πρωτεύουσας και γι αυτόν τον λόγο στο μοναστήρι διέμενε και υπηρετικό προσωπικό.


Διαγώνισμα Λατινικῶν Δ’ (ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΕΣ 2017)


Λατινικά Ομάδας Προσανατολισμού Ανθρωπιστικών Σπουδών
3ο ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΑ - ΘΕΜΑΤΑ
(ΚΕΦ. 15-20)


της
Λάμπρης-Μπατσούλης Αγγελικής
-Φιλολόγου


 

Α. Να μεταφράσετε τα παρακάτω αποσπάσματα:

Germani non student agriculturae; lacte, caseo et carne nutriuntur. Locis frigidissimis pelles solum habent et in fluminibus lavantur. Cum civitas bellum gerit, magistratus creantur cum vitae necisque potestate. Equestribus proeliis saepe ex equis desiliunt ac pedibus proeliantur: ephippiorum usus res turpis et iners habetur. Vinum a mercatoribus ad se importari non sinunt quod ea re, ut arbitrantur, remollescunt homines atque effeminantur.
………………………………………………………………………………………………………………………………………
Paulo post rumore caedis exterritus prorepsit ad solarium proximum et inter vela praetenta foribus se abdidit. Discurrens miles pedes eius animadvertit; eum latentem adgnovit; extractum imperatorem eum salutavit. Hinc ad commilitones suos eum adduxit. Ab his in castra delatus est tristis et trepidus, dum obvia turba quasi moriturum eum miseratur. Postero die Claudius imperator factus est.
Μονάδες 40



Όταν ο μαθητής δεν υπακούει..



Δρ Αριστονίκη Θεοδοσίου-Τρυφωνίδου
Ψυχολόγος Σχολικής-Εξελικτικής κατεύθυνσης


ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ ΕΡΜΗΣ


Στις σχολικές αίθουσες υπάρχουν παιδιά που φαίνεται να αγνοούν τους άλλους και δεν παρακολουθούν το μάθημα. Ακόμη φαίνεται να μην ακολουθούν τους κανόνες ή να μην μπορούν να κάνουν κάτι από την αρχή μέχρι το τέλος ενώ δυσκολεύονται να συγκεντρωθούν σε αυτά που λέει ο εκπαιδευτικός.


ΚΙΝΗΤΡΟ: ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΠΩΣ ΤΟ ΕΝΙΣΧΥΟΥΜΕ;

ΤΗΣ ΒΙΚΥΣ ΣΙΑΜΑΝΤΑ

ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ ΕΡΜΗΣ


    Η σημασία του κινήτρου σε όλες τις φάσεις της ζωής μας είναι ευρέως διαδεδομένη και πολυσυζητημένη. Φυσικά, το κίνητρο έχει καθοριστική σημασία και κατά τη μαθησιακή διαδικασία. Η τελευταία δεν επιτελείται μόνο στο σχολικό πλαίσιο, αλλά και γενικότερα στην καθημερινότητα ενός παιδιού. Ως μια έννοια επίκτητη, το κίνητρο μπορεί να καλλιεργηθεί και να αναπτυχθεί και σε αυτό συμβάλλουν όλοι όσοι εμπλέκονται με τα παιδιά, και κυρίως η οικογένεια και οι εκπαιδευτικοί τους. Τα κίνητρα διακρίνονται σε εξωτερικά (αφορούν εξωτερικές ανταμοιβές/επιβραβεύσεις, όπως για παράδειγμα μια βόλτα, η αγορά ενός παιχνιδιού, αυτοκόλλητο κλπ) και σε εσωτερικά (αφορούν αισθήματα ικανοποίησης ως αποτέλεσμα της επίτευξης στόχων ή της εκμάθησης νέων γνώσεων και δεν εξαρτιούνται από εξωτερικούς παράγοντες. Είναι πιο σταθερά από τα εξωτερικά, και φυσικά διαφοροποιούνται ανάλογα με το ατομικό προφίλ του κάθε ατόμου). 

Πώς μπορούμε, λοιπόν, να καλλιεργήσουμε το κίνητρο στους μικρούς μας φίλους; 

  Αρχικά, είναι σημαντικό να έχουμε υψηλές προσδοκίες από αυτούς. Αυτό οδηγεί στην εξωτερίκευση θετικών συναισθημάτων απέναντί τους, γεγονός που συμβάλλει στην καλλιέργεια της αυτοπεποίθησής τους και άρα στην επιθυμία για επίτευξη περισσότερων στόχων. 

   Η αντιμετώπιση του παιδιού ως ξεχωριστή προσωπικότητα και άρα η δημιουργία κατάλληλων προσωποποιημένων περιβαλλόντων μάθησης ενισχύει τη δημιουργία εσωτερικών κινήτρων για το ίδιο. Αν, μάλιστα, αυτό συνοδεύεται και χαρακτηρίζεται από τα ιδιαίτερα ενδιαφέροντά του, τότε ενισχύεται ακόμα περισσότερο η διάθεση για εμπλοκή στα δρώμενα. Η διαφοροποίηση των μέσων μάθησης (κολλάζ, ζωγραφική, πηλός, νέες τεχνολογίες, επιτραπέζια κ.ο.κ., όπως και η συσχέτιση των μαθησιακών στόχων με την καθημερινή ζωή βοηθά, επιπλέον, στην ενδυνάμωση των εσωτερικών κινήτρων καθώς με αυτούς τους τρόπους το παιδί κατανοεί την κοινωνική πρακτική των γνώσεων και δεν τις θεωρεί πλέον ως κάτι απομακρυσμένο από τη ζωή του, ξένο προς αυτό. 

  Η συνεχή ενίσχυση των παιδιών μπορεί να ακούγεται πολύ απλό, αλλά παίζει καίριο ρόλο. Η επιβράβευση και η ενθάρρυνση καθ’όλη τη διάρκεια της προσπάθειας του για να επιτύχει ένα στόχο αναδεικνύει πρώτον το γεγονός ότι ο ενήλικας κατανοεί και υποστηρίζει αυτό που κάνει και δεύτερον ότι αναγνωρίζει τις δυνατότητες του. Αυτό οδηγεί με τη σειρά του το παιδί να κατανοήσει τον εαυτό του και να αναπτύξει τεχνικές που να το βοηθούν να επιτυγχάνει τους στόχους που θέτει, όπως επίσης και το γεγονός ότι η διαδικασία έχει το μεγαλύτερο νόημα και όχι το τελικό αποτέλεσμα. 

  Οι υλικές επιβραβεύσεις, επίσης, βοηθούν στην ενδυνάμωση του κινήτρου. Βέβαια, πρέπει να προσφέρονται με μέτρο και μετά από την ολοκλήρωση της δραστηριότητας, ώστε το παιδί να εμπλέκεται ενεργά σε αυτή και να μην την ολοκληρώνει διεκπεραιωτικά απλά για να λάβει την ανταμοιβή. 

   Το πιο σημαντικό, τέλος, είναι να δοθεί έμφαση στην κάθε μία επιτυχία του ξεχωριστά. Η κάθε κατάκτησή του πρέπει και οφείλουμε να την τονίζουμε και να την επικροτούμε. Η έμπρακτη αναγνώριση αυτών καλλιεργεί την αυτοπεποίθηση των παιδιών αλλά και την ώθηση αυτών στην εξερεύνηση νέων μονοπατιών στο κόσμο της γνώσης!



Τρωικός Πόλεμος: ο Δίας


της
Ιωάννας Φάφκα
φιλολόγου

ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ ΕΡΜΗΣ
Anton Losenko, 1769, Δίας και Θέτιδα

Ήδη το προοίμιο της Ιλιάδας αναθέτει στο Δία αποφασιστικό ρόλο με τη φράση στο στίχο 5 Διὸς δ’ ἐτελείετο βουλή. Η φράση αυτή απασχόλησε ιδιαίτερα τους μελετητές, καθώς αφενός η ἔρις και η μῆνις, τα κεντρικά θέματα της Ιλιάδας, ανάγονται σε απόφαση του Δία και αφετέρου, σε συνδυασμό με το προοίμιο από τα Κύπρια Έπη, το σύνολο του Τρωικού πολέμου, προκύπτει ως αποτέλεσμα της βουλῆς του Διὸς .


ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΑΝΘΡ/ΚΩΝ ΣΠΟΥΔ. - ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΑ III (ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΕΣ 2017)



ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ 
ΟΜΑΔΑΣ ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΥ ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ
3ο ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΑ - ΘΕΜΑΤΑ



ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ ΕΡΜΗΣ
 
Διδαγμένο κείμενο

Ἀριστοτέλους Ἠθικὰ Νικομάχεια Β6, 10-16

Οἷον καὶ φοβηθῆναι καὶ θαρρῆσαι καὶ ἐπιθυμῆσαι καὶ ὀργισθῆναι καὶ ἐλεῆσαι καὶ ὅλως ἡσθῆναι καὶ λυπηθῆναι ἔστι καὶ μᾶλλον καὶ ἧττον, καὶ ἀμφότερα οὐκ εὖ· τὸ δ' ὅτε δεῖ καὶ ἐφ' οἷς καὶ πρὸς οὓς καὶ οὗ ἕνεκα καὶ ὡς δεῖ, μέσον τε καὶ ἄριστον, ὅπερ ἐστὶ τῆς ἀρετῆς. Ὁμοίως δὲ καὶ περὶ τὰς πράξεις ἔστιν ὑπερβολὴ καὶ ἔλλειψις καὶ τὸ μέσον. Ἡ δ' ἀρετὴ περὶ πάθη καὶ πράξεις ἐστίν, ἐν οἷς ἡ μὲν ὑπερβολὴ ἁμαρτάνεται καὶ ψέγεται καὶ ἡ ἔλλειψις, τὸ δὲ μέσον ἐπαινεῖται καὶ κατορθοῦται· ταῦτα δ' ἄμφω τῆς ἀρετῆς. Μεσότης τις ἄρα ἐστὶν ἡ ἀρετή, στοχαστική γε οὖσα τοῦ μέσου.

Ἔτι τὸ μὲν ἁμαρτάνειν πολλαχῶς ἔστιν (τὸ γὰρ κακὸν τοῦ ἀπείρου, ὡς οἱ Πυθαγόρειοι εἴκαζον, τὸ δ' ἀγαθὸν τοῦ πεπερασμένου), τὸ δὲ κατορθοῦν μοναχῶς (διὸ καὶ τὸ μὲν ῥᾴδιον τὸ δὲ χαλεπόν, ῥᾴδιον μὲν τὸ ἀποτυχεῖν τοῦ σκοποῦ, χαλεπὸν δὲ τὸ ἐπιτυχεῖν)· καὶ διὰ ταῦτ' οὖν τῆς μὲν κακίας ἡ ὑπερβολὴ καὶ ἡ ἔλλειψις, τῆς δ' ἀρετῆς ἡ μεσότης· ἐσθλοὶ μὲν γὰρ ἁπλῶς, παντοδαπῶς δὲ κακοί.

Ἔστιν ἄρα ἡ ἀρετὴ ἕξις προαιρετική, ἐν μεσότητι οὖσα τῇ πρὸς ἡμᾶς, ὡρισμένη λόγῳ καὶ ᾧ ἂν ὁ φρόνιμος ὁρίσειεν. Μεσότης δὲ δύο κακιῶν, τῆς μὲν καθ' ὑπερβολὴν τῆς δὲ κατ' ἔλλειψιν· καὶ ἔτι τῷ τὰς μὲν ἐλλείπειν τὰς δ' ὑπερβάλλειν τοῦ δέοντος ἔν τε τοῖς πάθεσι καὶ ἐν ταῖς πράξεσι, τὴν δ' ἀρετὴν τὸ μέσον καὶ εὑρίσκειν καὶ αἱρεῖσθαι.


Ο Οδυσσέας και οι ολύμπιοι θεοί

της 
ΙΩΑΝΝΑΣ ΦΑΦΚΑ
-φιλολόγου


ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ ΕΡΜΗΣ


H επέμβαση των θεών στις ανθρώπινες υποθέσεις αλλά και ο αριθμός των θεών που επεμβαίνουν σ’ αυτές μειώνονται αισθητά στην Οδύσσεια σε σύγκριση με την Ιλιάδα. Εξετάζοντας το θέμα της ανθρώπινης ελευθερίας της βούλησης στην Οδύσσεια, κρίνεται σκόπιμο να στρέψουμε το ενδιαφέρον μας στη δράση των ίδιων των θνητών χαρακτήρων και ειδικότερα στην Πηνελόπη, τον Οδυσσέα, τον Τηλέμαχο, τους μνηστήρες και τους συντρόφους του Οδυσσέα κατά το ταξίδι της επιστροφής τους από την Τροία.

Ο ΟΔΥΣΣΕΑΣ

Η επιστροφή του Οδυσσέα στην Ιθάκη, μεθοδεύεται ήδη από τις πρώτες ραψωδίες της Οδύσσειας με πρωτοβουλία της Αθηνάς και συγκατάθεση του Δία (ε 7-20, 22-27 ) . Το σχέδιο της Αθηνάς εφαρμόζεται και ο Δίας στέλνει την ίδια στην Σπάρτη, προκειμένου ο Τηλέμαχος να επιστρέψει στην Ιθάκη και τον Ερμή στην Καλυψώ, ώστε να της μεταφέρει την θεϊκή απόφαση (ε 29-42). Η Καλυψώ, αν και θεότητα, αντιλαμβάνεται την υπεροχή του Δία και αποδέχεται τις εντολές του (ε 118-144). Αξιοσημείωτη είναι η αντίδραση της, που μοιάζει με κοινής θνητής, που την απομακρύνουν παρά τη θέληση της από το αντικείμενο του πόθου της. Η βούληση του Δία είναι ανώτερη της δικής της, κι έτσι αναγκάζεται να προβεί σε ενέργειες που δεν επιθυμεί. Το πεδίο της ελεύθερης βούλησής της περιορίζεται σημαντικά από τα όρια που θέτει ο Δίας. Έτσι, αποδέχεται την θεϊκή απόφαση για αναχώρηση του Οδυσσέα και του παραχωρεί ελεύθερα το δικαίωμα να επιλέξει αν προτιμά να επιστρέψει στην πατρίδα και την οικογένεια του ή να παραμείνει στο νησί της και της απολαύσεις του ( ε 203-213). Με την απόκρισή του ο Οδυσσέας, μολονότι επιλέγει την επιστροφή στην Ιθάκη, επισημαίνει την ανωτερότητα των αθανάτων, που δεν συγκρίνονται με τους θνητούς (ε 215-224 – εν προκειμένω σύγκριση Καλυψούς- Πηνελόπης).


Η Ηθική Φιλοσοφία ως γενεσιουργός δύναμις της Παιδαγωγικής



ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΓΕΩΡ. ΚΑΤΣΟΥΛΗ

- Πτυχιούχου Κλασσικῆς Φιλολογίας Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν
- M.ed Ἐφηρμοσμένης Παιδαγωγικῆς Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν
- Ὑπ. Δρ. Κλασσικῆς Φιλολογίας Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν



ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ ΕΡΜΗΣ


Η ηθική των λαών 
συμβαδίζει με την κατάσταση των θρησκευτικών τους πεποιθήσεων. 
Οι νόμοι αναχαιτίζουν την βίαν, 
η δε θρησκεία εξευγενίζει και διαπλάττει την καρδιά. 
Portalis

Η Ηθική είναι η επιστήμη του αγαθού, η επιστήμη η διδάσκουσα το δέον, το καθήκον, η καθηκοντολογία, η επιστήμη του πρακτικού βίου. Πρώτος ο Σωκράτης μετατόπισε το κριτήριο της αλήθειας από το στάδιο των παραδόσεων και εγκατέστησε τούτο στην συνείδηση. Πρώτος αυτός κάλεσε ματαιοπονία τις άλλες αναζητήσεις και εξήρε το θεμελιώδες και λυσιτελές των ερευνών που αφορούν τα καθήκοντα του ανθρώπου. Η αρετή αποτελεί κατ’ αυτόν το τέρμα των αγώνων του γινώσκοντος την αποσστολήν του ανθρώπου. Η αληθής ευδαιμονία έγκειται κατά το Σωκράτη μόνον στην αληθινή παιδεία και μόνον στην αληθινή αρετή.


Δεν ακούω, όμως βλέπω!



Δρ Αριστονίκη Θεοδοσίου-Τρυφωνίδου

ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ ΕΡΜΗΣ


Ένα άτομο με φυσιολογική ακοή μπορεί να έχει απώλεια από 0-15 db. Κωφό άτομο είναι το άτομο που εξαιτίας του ότι δεν ακούει καλά, καθότι ο βαθμός της απώλειας της ακοής του είναι μεγαλύτερος από 70db, αδυνατεί να κατανοήσει την ομιλία μέσω του ακουστικού καναλιού γιαυτό το λόγο χρησιμοποιεί τεχνικά βοηθήματα. Βαρήκοο είναι το άτομο που ο βαθμός απώλειας της ακοής του κυμαίνεται συνήθως στα 25-69 db. Ο Moores (1996) αναφέρει πως κωφό είναι ένα παιδί που αντιλαμβάνεται τον κόσμο μέσω της όρασης του.


ΤΑ ΚΑΡΦΙΑ..

Καλλιόπη Ζιώγου


ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ ΕΡΜΗΣ

Πλησιάζει η ώρα των Πασχαλινών διακοπών..Έχεις ξεκινήσει τις ετοιμασίες; Ίσως..και με τις άλλες ετοιμασίες, τι έχει γίνει; Με τις «ετοιμασίες» για να μετέχεις στο Μυστήριο του Ευχελαίου και της Θείας Κοινωνίας, τη Μ. Εβδομάδα..είσαι έτοιμος; Ίσως όχι..Μα γιατί; Γιατί έχεις ακόμη στα χέρια σου τα καρφιά. Ποια καρφιά; Τα πάθη σου..


Θα συνεννοηθούμε επιτέλους;

 
 
του 
ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΓΕΩΡ. ΚΑΤΣΟΥΛΗ
M.a Παιδαγωγού - Dph Φιλολόγου


ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ ΕΡΜΗΣ


Το ομιλείν και το ακούειν δεν είναι πράγμα τόσο απλούν όσον φαίνεται εξ αρχής. Είναι ολόκληρος τέχνη. Και εις το πεδίον αυτό θα έπρεπε να εισαχθούν οι νόμοι του ρυθμού και πρωτίστως η πειθαρχία η οποία διέπει τα μαθηματικά. Ώστε εάν η λογική έχη τους κανόνας της, η αποκατάστασις αμοιβαίας συνεργασίας, μεταξύ του ομιλούντος και του ακούοντος, έχει ανάγκη θεωρητικής εργασίας. Πολλάκις έχουν διατυπωθή κανόνες της τέχνης του να ομιλή κανείς καλά εις το κοινόν. Διδάσκουν καθ’ όμοιον τρόπον την τέχνην του ακούειν εις όσους η ηλικία διαφυλάττει ακόμη αυτό το προνόμιον. Αλλά πάντως κατεβλήθη προσπάθεια, όπως συνδεθή δια κοινού νήματος κάποιας διδασκαλίας αυτή η αρμονία η οποία πρέπει να ευρίσκεται εις την βάσιν του ομιλείν και ακούειν.


Κάποιοι νομίζουν πως σας ξέρουν...


Δρ Αριστονίκη Θεοδοσίου-Τρυφωνίδου



ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ ΕΡΜΗΣ

Τι είναι αυτό που μας δυσκολεύει τόσο πολύ στο να έρθουμε κοντά με την πατρική μας οικογένεια;

Η <ανυπαρξία ουσιαστικής σχέσης> θα μπορούσε να είναι μια απάντηση για αυτό το ερώτημα. Το οικογενειακό μας παρελθόν λειτουργεί ως πρόλογος για την ζωή μας και μεις καλούμαστε να αντιληφθούμε, να αφήσουμε πίσω μας αλλά και να διαφοροποιηθούμε από τακτικές και συμπεριφορές για να προχωρήσουμε. Ωστόσο η ιστορία της οικογένειας μας είναι ριζωμένη μέσα μας και η τελεία που εμείς θα κληθούμε να βάλουμε σε πάγιες τακτικες, σε στερεότυπικές αντιδράσεις, σε παγιωμένα αρχέτυπα θα μας στοιχίσει.Το τίμημα που θα πληρώσουμε; Το βίωμα της ψυχολογικής αποκλήρωσης.


2 ΑΠΡΙΛΙΟΥ: ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΥΤΙΣΜΟ

 ΤΗΣ ΒΙΚΥΣ ΣΙΑΜΑΝΤΑ

ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ ΕΡΜΗΣ


            

  Σήμερα, 2 Απριλίου, είναι η Παγκόσμια Ημέρα Ενημέρωσης και Ευαισθητοποίησης για τον Αυτισμό, η οποία καθιερώθηκε από τον ΟΗΕ το 2007 για πρώτη φορά στο γενικότερο πλαίσιο εφαρμογής «ενταξιακής» πολιτικής. Παρόμοιες δράσεις είναι η καθιέρωση της Παγκόσμιας Ημέρας Ατόμων με Σύνδρομο Down το 2006 (στο Πανεπιστήμιο Γενεύης), αλλά και της Ημέρας των Ατόμων με Αναπηρία (από τον ΟΗΕ το 1992). 

  Η ενημέρωση και η ευαισθητοποίηση σε θέματα αναπηρίας είναι βασικές και καίριες κατά την άποψή μου. Αλλά πραγματικά μια ημέρα αρκεί για να θυμόμαστε ή να ενημερωνόμαστε για αυτά; Βλέποντας όλες τις ανακοινώσεις, τις ημερίδες άρχισα να προβληματίζομαι για το τι ακριβώς πετυχαίνουν στην ουσία. Οι στόχοι τους είναι σαφείς, ξεκάθαροι και ιδιαίτερα σημαντικοί. Αλλά ποια είναι τα αποτελέσματά τους; 

  Ο αυτισμός, όπως και κάθε άλλη αναπηρία αποτελεί μια μορφή διαφορετικότητας που πρέπει να τύχει άξια προσοχής και κατανόησης σε καθημερινή βάση. Η έννοια της διαφορετικότητας αφορά κάθε άνθρωπο ξεχωριστά σηματοδοτώντας τη μοναδικότητά του σε σχέση με τα ατομικά του χαρακτηριστικά, τα βιώματά του, τις εμπειρίες του, τις στάσεις και τις αντιλήψεις του. 

  Η διαφορετικότητα ως αξία στηρίζεται στην αναγνώριση, την αποδοχή και στο σεβασμό. Είναι μια διαρκής εξερεύνηση του άλλου, όπου διαφορετικά στοιχεία αναδεικνύονται και καλούνται να συνυπάρχουν μέσα σε ένα υποστηρικτικό περιβάλλον που δεν καταπιέζει και αφήνει ελευθερία έκφρασης κάθε μορφής της. Το διαφορετικό αποτελεί κομμάτι της «ποιότητας», δηλαδή της ολότητας και της ύπαρξης ενός ανθρώπου. Και αυτή η «ποιότητα» είναι δύσκολο να γίνει κατανοητή σε μία μέρα! 

  Επομένως, η ενημέρωση και η ευαισθητοποίηση περί ζητημάτων αναπηρίας ναι είναι ιδιαίτερα σημαντική, αλλά κατ’ εμέ δεν θα έπρεπε να περιορίζεται εντός συγκεκριμένων χρονικών ορίων. Τα άτομα είτε φέρουν είτε όχι αναπηρία, οι οικογένειές τους, οι παιδαγωγοί τους, οι φίλοι τους, οι στιγμές τους υπάρχουν και αναπτύσσονται κάθε μέρα και κάθε λεπτό που περνά έχουν κάτι καινούριο να μας προσφέρουν. Τείνουν, όμως, να περνούν συνέχεια αόρατα μπροστά από τα μάτια μας, γιατί έτσι έχουμε μάθει να κάνουμε μεγαλώνοντας σε αυτήν την κοινωνία. 

  Στον κόσμο της αναπηρίας δεν ισχύει αυτό, γιατί κάθε μέρα είναι μια ημέρα αγώνα με όλους και με όλα. Κάθε μέρα η κοινωνία κρίνεται ανεπαρκής να ανταπεξέλθει. Και η γνώση αυτού έρχεται να παρουσιαστεί μέσα από αυτές τις Παγκόσμιες Ημέρες, οι οποίες για αυτό ακριβώς το λόγο αποκτούν νόημα. Όλα τα παραπάνω, ωστόσο, δε μπορούν να «χωρέσουν» σε μια μέρα! Τα αποτελέσματά τους, επομένως, φαίνεται να περιορίζονται και αυτά εντός συγκεκριμένων χρονικών ορίων, γιατί το ζήτημα είναι ότι η ανεπάρκειά της κοινωνίας, είναι ευρύτερη και όταν αγωνιστούμε όλοι γύρω από αυτό τότε ίσως κάτι μπορεί να αλλάξει και να μην είναι αναγκαίες αυτές οι Παγκόσμιες Ημέρες, οι οποίες φαίνεται να υπάρχουν για να «χρυσώνουν» το χάπι της αδιαφορίας!! 

  Είναι σημαντικό, λοιπόν, να δούμε πώς ο καθένας από εμάς σηματοδοτεί αυτές τις ημέρες, για ποιο λόγο και με ποιο σκοπό και τι δράσεις ακολουθεί για να πετύχει εν τέλει αυτό το σκοπό. Επιδιώκει να αλλάξει κάτι; Αν ναι, τι, για ποιο λόγο, με ποιο τρόπο και με τι αποτέλεσμα;

  



Τα Απόκρυφα Χριστιανικά Κείμενα και η Θεοτόκος


της
Ιωάννας Αρβανιτίδου

ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ ΕΡΜΗΣ

Πολλά έχουν γραφτεί κατά καιρούς για τα «Απόκρυφα Ευαγγέλια». Ωστόσο, δεν υπάρχουν μόνο απόκρυφα ευαγγέλια, αλλά και απόκρυφες Αποκαλύψεις, απόκρυφες Επιστολές, απόκρυφες Πράξεις Αποστόλων κ.α. Γι αυτό τον λόγο ο όρος «Απόκρυφα χριστιανικά κείμενα» είναι ο πλέον δόκιμος γι αυτά τα κείμενα, τα περισσότερα από τα οποία είναι ανυπόγραφα, ενώ υπάρχουν και ορισμένα ψευδεπίγραφα.


Μήδεια: Μια παρεξηγημένη ηρωίδα




Το όνομα Μήδεια εδώ και χιλιάδες χρόνια έχει συνυφανθεί με τη μητροκτονία, την άκαρδη γυναίκα, τη δολοφόνο και άλλα αρνητικά πρότυπα συμπεριφοράς. Κι όμως, πρόκειται για μονόπλευρη θέαση του προσώπου αυτού, ενώ, όπως όλα τα πράγματα έχουν πάντα δύο όψεις, έτσι κι η προσωπικότητα αυτή είναι διττή. Η Μήδεια δεν ήταν πάντα σκληρή, δεν ήταν μοχθηρή ούτε παράφρων. Ήταν πολλά παραπάνω, που δυστυχώς οι περισσότεροι αγνοούν ή εσκεμμένα παραλείπουν, τα οποία την έπλασαν και την καθόρισαν για όλη της την πορεία.

Ποιά είναι όμως η Μήδεια; Πρόκειται για μια πανέμορφη βασιλοπούλα, κόρη του βασιλιά της Κολχίδος Αιήτη και της Ωκεανίδας Ιδυίας ή Εκάτης. Το γενεαλογικό της δέντρο δεν είναι τόσο ξεκάθαρο, ωστόσο φαίνεται με σιγουριά να έχει κάποιου είδους συγγένεια με τη μάγισσα Κίρκη, η οποία πιθανότατα ήταν θεία της και μάλιστα της έμαθε η ίδια την τέχνη της μαγείας, δυνατότατο όπλο και καθοριστικό για τη μοίρα της ηρωίδας. Ακόμη μια σημαντική αναφορά είναι η συγγένεια της με το θεό Ήλιο, του οποίου είναι εγγονή. Η βασιλοπούλα αυτή, λοιπόν, αρχίζει να γίνεται τραγική ηρωίδα από τη στιγμή της άφιξης του Ιάσονα στην Κολχίδα κατά την Αργοναυτική εκστρατεία. Ο Ιάσων έχει αναλάβει μια εξαιρετικά επικίνδυνη αποστολή, την αρπαγή, δηλαδή, του χρυσόμαλλου δέρατος από το άλσος του θεού Άρη, το οποίο φυλάει ένας άγρυπνος δράκος. Ο Ιάσων είναι το άτομο που πρόκειται να ανασύρει από την προσωπικότητα της Μήδειας κάθε γλυκό αλλά και αχρείο συναίσθημα, αυτός που θα δημιουργήσει μια σειρά από ψυχολογικές μεταπτώσεις στη γυναίκα αυτή και σταδιακά θα την οδηγήσει στην απόλυτη καταστροφή.

Είναι σημαντικό να καταλάβει κανείς το χαρακτήρα του Ιάσονα προκειμένου να ηθογραφήσει την ίδια τη Μήδεια έπειτα. Δεν γίνεται λόγος για έναν κακό ή μοχθηρό άνδρα, για κάποιο καταπατητή ή εκδικητή. Αντιθέτως, μιλάμε για ένα παιδί. Ο Ιάσων είναι παιδί ακόμα, άμαθο από δυσκολίες, χωρίς κάποιο ιδιαίτερο σωματικό ή πνευματικό χάρισμα, χωρίς ρώμη, δύναμη ή οξυδέρκεια. Η μοίρα επέλεξε αυτό το παιδί για μια σημαντική αποστολή, για την οποία είναι ο πλέον ακατάλληλος. Αν ήταν ο Οδυσσέας θα είχε ως όπλο το μυαλό του, αν ήταν ο Αχιλλέας θα είχε τη σωματική του δύναμη. Εκείνος ωστόσο έχει μονάχα την εξωτερική του ομορφιά. Με όπλο μόνο την ομορφιά θα καταφέρει να αποκτήσει όσα οι μεγάλοι ήρωες δεν απέκτησαν ποτέ: τη Μήδεια. Έχοντας αυτή τη γυναίκα στο πλευρό του θα πετύχει, θα σωθεί και θα γίνει πασίγνωστος για αρετές και κατορθώματα τα οποία, φυσικά, δεν του αρμόζουν. Με θεϊκή βοήθεια θα κερδίσει την καρδιά της Μήδειας, θα εκμεταλλευτεί τις ικανότητες και γνώσεις της πάνω στη μαγεία, θα τη χειραγωγήσει και τέλος θα την καταστρέψει. Πιο συγκεκριμένα, η Μήδεια, αψηφώντας, ή σωστότερα προδίδοντας τον πατέρα της, τον εφοδίασε με τα κατάλληλα μαγικά βότανα για να αναπληρώσει την σωματική δύναμη που του έλειπε, τον συμβούλεψε με σοφία για να αντιμετωπίσει κάθε εμπόδιο στους άθλους του και τον βοήθησε έπειτα να δραπετεύσει χωρίς να διστάσει να προδώσει για πρώτη φορά το συγγενικό αίμα. Όταν τίθεται το θέμα της ασφάλειας του Ιάσονα και της σώας διαφυγής του, η Μήδεια αρχίζει να γίνεται αδυσώπητη. Παραβιάζει για ακόμη μια φορά τους κανόνες, προδίδει ξανά τον πατέρα της και απαγάγει τον ίδιο της τον αδερφό, χρησιμοποιώντας τον ως ασπίδα κατά του πατέρα της που διώκει τον Ιάσονα. Μάλιστα, για να σιγουρευτεί πως ο Αιήτης δε θα θέσει σε κίνδυνο την αναχώρηση, προχωρά στο βιαιότατο θάνατο με διαμελισμό του αδελφού της Άψυρτου. Αυτή η απάνθρωπη κίνηση δε γίνεται για λόγους εκδίκησης, ούτε για αυτοάμυνα. Είναι αποτέλεσμα τυφλής αγάπης. Μπροστά στα αισθήματα της για τον Ιάσονα δεν υπολογίζονται συγγένειες, νόμοι, αιδώς ή άλλες αξίες. Ωστόσο, η θυσία της Μήδειας δε σταματάει εδώ, ούτε η απόδειξη της αγάπης της. Ο Ιάσων, έχοντας γλιτώσει το θάνατο, βρίσκει διαφυγή χάρη στις τέχνες της γυναίκας αυτής, αφού περιπλανιέται σε κάποιες ακόμα περιοχές, όπως την Κρήτη, όπου η Μήδεια καταφέρνει να εξολοθρέψει τον Τάλω, και την Ιωλκό, όπου πείθει τις κόρες του βασιλιά Πελία να τον σκοτώσουν με φρικτό τρόπο, σώζοντας ξανά τον Ιάσονα αλλά και παίρνοντας εκδίκηση για τις δοκιμασίες στις οποίες τον εξέθεσε. Ιάσων και Μήδεια καταλήγουν έπειτα στην Κόρινθο, έχοντας παντρευτεί και αποκτήσει μαζί δύο ή κατ' άλλους τρία παιδιά. Η Μήδεια έχοντας κάνει κυριολεκτικά τα πάντα για τον άνδρα που αγάπησε, ζει μερικά χρόνια ευτυχίας ώσπου εκείνος δείχνει για άλλη μια φορά με το σκληρότερο τρόπο πόσο ανάξιος της αλλά και εγωιστής είναι: Δέχεται την πρόταση του βασιλιά Κρέοντα να παντρευτεί την κόρη του, Γλαύκη, με την πρόφαση πως κάτι τέτοιο θα εξασφάλιζε λαμπρό μέλλον στα παιδιά του. Έτσι, η Μήδεια προδόθηκε από τον άνδρα για τον οποίο πρόδωσε και αψήφησε τα πάντα, μόλις άρχισε να γερνάει και να σβήνει η εξωτερική της ομορφιά ή όταν σωστότερα, όταν έπαψε να του είναι χρήσιμη.

Έχοντας, λοιπόν, παρακολουθήσει όλη την πορεία της Μήδειας, καταλήγουμε εύλογα στο συμπέρασμα πως από τη στιγμή που γνώρισε τον Ιάσονα άρχισε σταδιακά η παρακμή της: πρόκειται για μια γυναίκα που διέπραξε μια σειρά από άνομες πράξεις, αθετώντας νόμους θεϊκούς και ανθρώπινους, διέπραξε υπεράριθμες δολοφονίες, μη διστάζοντας να σκοτώσει ακόμα και τον ίδιο της τον αδερφό, εξαπάτησε τον πατέρα της, τον οποίο καταδίκασε σε αιώνιο πένθος και εξαχρείωση, εκδιώχτηκε από την πόλη της και έγινε μισητή από όλους. Όλα αυτά έγιναν για χάρη ενός άνδρα ο οποίος καθ' όλη την πορεία του δεν έδειξε τίποτα άλλο παρά δειλία, εγωισμό, αδυναμία και διάθεση να εξυπηρετήσει μονάχα το προσωπικό του συμφέρον, αδιαφορώντας για τις συνέπειες. Σε αυτή τη γυναίκα, που πρόδωσε τα πάντα, αποφάσισε πως άξιζε η εγκατάλειψη όταν του προσφέρθηκε μια πιο συμφέρουσα πρόταση, με τον πλέον ατιμωτικό τρόπο. Η Μήδεια πλέον βρίσκεται χωρίς οικογένεια, χωρίς σύζυγο, χωρίς βοήθεια και πρόκειται να εξοριστεί σύντομα από την Κόρινθο. Ουσιαστικά βρίσκεται μετέωρη χωρίς καμία σωτηρία, οπότε η λύση για αυτήν είναι μία. Παίρνοντας την πιο δύσκολη απόφαση, καταστρώνει το σχέδιο εξόντωσης της αντιζήλου της και του βασιλιά, χρησιμοποιώντας ως μέσο τα ίδια της τα παιδιά, κομιστές των θανατικών της μαγικών. Αφού έχει ολοκληρωθεί το σχέδιο της, τελευταία πράξη στο δράμα της ζωής της αποτελεί η δολοφονία των παιδιών της με τα ίδια της τα χέρια. Από όλη την παραφροσύνη της, ο μόνος που τελικά παραμένει σώος είναι η πηγή όλων των δεινών, ο Ιάσων. Σωματικά ακμαίος θα παραμείνει πίσω να θρηνεί τη ζωή του που χάθηκε, τη νέα του γυναίκα που δε ζει πια και το χαμό των παιδιών του που δε μπόρεσε καν να αποχαιρετήσει. Ο ήρωας αυτός επιδίωκε διαρκώς μιαν καλύτερη τύχη, καταλήγοντας τέλος να χάνει τα πάντα εκτός από τη ζωή του.

Συνοψίζοντας όλα τα παραπάνω, φαίνεται πως η Μήδεια δεν είναι απλά μια άκαρδη μάνα ή μια ψυχρή δολοφόνος. Ήταν ένα κορίτσι που έχασε τον έλεγχο όταν ερωτεύτηκε, μεταμορφώθηκε σε μια γυναίκα ικανή να διαπράξει κυριολεκτικά τα πάντα για χάρη του έρωτα και κατέληξε ένα άτομο χαμένο που χρησιμοποιεί τα τελευταία της όπλα προκειμένου να φύγει από τη σκηνή με το κεφάλι ψηλά. Σαφώς, οι πράξεις της ήταν σκληρές, ωστόσο ποιος μπορεί να είναι λογικός όταν ερωτεύεται; Ό, τι κι αν έκανε, σίγουρα είναι μια δυναμική γυναίκα, ικανή να ρισκάρει, να θυσιάσει ό, τι αγαπάει περισσότερο και να δώσει την ψυχή και το σώμα της, όλο της το είναι σε ότι πιστεύει. Είναι μια τραγική και συγχρόνως παρεξηγημένη ηρωίδα, θύμα της μοίρας αλλά και εξαιρετικά δυνατή αγωνίστρια με σαγηνευτικά όπλα, που υποτάσσεται στον έρωτα, τη ζήλια, τη νιότη που δε μπορεί να ανταγωνιστεί, την αχαριστία.


Mastronarde, D. J. (2006). Ευριπίδου Μήδεια, μτφρ. Δήμητρα Γιωτοπούλου. Αθήνα: Πατάκης

Charles Rowan Beye (1982). Epic and Romance in the Argonautica of Appolonius. Southern Illinois University Press: ed. John Gardner.

Richard Hunter (1993). The Argonautica of Apollonius. Cambridge.




Για λύσεις που εμπεριέχουν απώλειες



Δρ Αριστονίκη Θεοδοσίου-Τρυφωνίδου


ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ ΕΡΜΗΣ



-Ποια είσαι; την ρώτησα

-Είμαι κάποια που ακροβατεί ανάμεσα στην αποδοχή και την απόρριψη. Κείνη η απόρριψη σουβλιά μες στη ψυχή μου. Με απόρριπτουν για τα όσα πιστεύω, για τα όσα γνωρίζω για όσα πρεσβεύω. Ίσως η λύση είναι να είσαι ένα καλοβολεμένο ανθρωπάκι. Να είσαι ένα πιόνι στην σκακιέρα του συστήματος. Για να κερδίζουν οι λίγοι από τους πολλούς. Αυτοί οι λίγοι με τις όποιες γνώσεις περιμάζεψαν δίχως να αφομοιώσουν καλά καλά πορεύτηκαν με πλάνα ψιλώματα. Την γνώση την αφομοιώνεις ζυμώνοντας την μέσα από σένα. Γνωρίζεις καλά κάτι όταν μπορείς να το αναπαραγάγεις, όταν μπορείς να του ασκήσεις κριτική, όταν μπορείς να το αλλάξεις, να το συγκρίνεις, να το πάρεις ένα βήμα πιο κάτω. Στείρες γνώσεις έχουν οι στείροι άνθρωποι. Η γνώση είναι εκ φύσεως δημιουργική, δεν μπαίνει σε καλούπια και δεν ακολουθεί κανονιστική πορεία. Δεν τελειώνει η γνώση, είναι ατέρμονη και πορεύεται προς το άπειρο.


Υπήκοοι της Δημοκρατίας των συμφερόντων



Δρ Αριστονίκη Θεοδοσίου-Τρυφωνίδου


ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ ΕΡΜΗΣ


Από την απαρχή της νέας ταυτότητας της πραγματικότητας, αυτής της πραγματικότητας που παρουσιάζεται ως πραγματική από τα ΜΜΕ έχουν εφερευθεί πολλοί τρόποι ελέγχου της σκέψης οι οποίοι τρόποι αναπτύχθηκαν σε δημοκρατικές κοινωνίες.


Πώς συντηρείται η μεσαία τάξη;



Δρ Αριστονίκη Θεοδοσίου-Τρυφωνίδου



Η μεσαία τάξη ανακατασκευάζεται συνεχώς και συντηρείται υπό την απειλή της δαμόκλειας σπάθης: τον συνεχή καταιγισμό φοβικών ερεθισμάτων δια μέσου της ανομίας, την καταστροφολογία και φυσικά με το πελατειακό σύστημα. Έρχονται λοιπόν σαν τεράστια αρπακτικά πουλιά οι λέξεις και φράσεις <χρέος> και τα συνώνυμα αυτής, εκποίηση ακινήτων, ρευστότητα κ.ά και σφηνώνονται στον εγκέφαλο επηρεάζοντας το μέσο προμετωπιαίο λοβό του εγκεφάλου μας.


Είμαστε μάζα ή κοινό;



«Όρθιοι και μόνοι μες στη φοβερή ερημιά του πλήθους».

Μανώλης Αναγνωστάκης

(Ναυρίδης, 2005)


Δρ Αριστονίκη Θεοδοσίου-Τρυφωνίδου


ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ ΕΡΜΗΣ


Το ερώτημα μάζα ή κοινό έχει απασχολήσει πάρα πολλές φορές τους αναλυτές των τηλεοπτικών προτιμήσεων του κοινού, τους διαφημιστές, τους κοινωνιολόγους, τους ψυχολόγους και άλλους επιστήμονες. Το κοινωνικό status, η ψυχολογία της στιγμής, το οικονομικό υπόβαθρο και το μορφωτικό επίπεδο των τηλεθεατών παίζει ένα μεγάλο ρόλο στη διαμόρφωση της τηλεοπτικής πραγματικότητας. Το ποσοστό του λαού που παρακολουθεί συγκεκριμένου είδους προγράμματα και γιατί –υπό ποιες συνθήκες- καθώς και το πώς χαρακτηρίζεται η συγκεκριμένη ομάδα των τηλεθεατών «μάζα ή κοινό» σκιαγραφεί μια πραγματικότητα.


ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΚΑΙ ΘΑΝΑΤΟΣ..


Καλλιόπη Ζιώγου
ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ ΕΡΜΗΣ



Καθισμένη στις πίσω καρέκλες του σχολικού μας αμφιθεάτρου παρακολουθώ την άρτια οργανωμένη εορτή για τη διπλή επέτειο, της 25ης Μαρτίου 1821 και του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου. Και φυσικά αντηχεί στ’ αυτιά μου ακόμη, το χιλιοειπωμένο: « ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Ή ΘΑΝΑΤΟΣ »..όμως αμέσως ο νους μου σκαλώνει κάπου..πού; Στην επιλογή των προγόνων μας, το γεγονός δηλαδή να προτιμήσουν να πεθάνουν μαχόμενοι, παρά να αλλαξοπιστήσουν. 


SURVIVOR: Μια Αλήθεια που Πονάει



του 
ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΓΕΩΡ. ΚΑΤΣΟΥΛΗ
-φιλολόγου

ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ ΕΡΜΗΣ

Κάποια στιγμή οι ρωμαίοι αυτοκράτορες εισήγαγαν θεάματα προς τέρψιν στο λαό της Ρώμης. Το ποια ήταν αυτά τα έχω περιγράψει σε παλαιότερο άρθρο μου το οποίο είναι στην διάθεση του κάθε φιλέρευνου.


ΠΕΡΙ ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΗΣ ΕΚΘΕΣΗΣ: ΤΙ; ΠΩΣ; ΓΙΑΤΙ;

ΤΗΣ ΒΙΚΥΣ ΣΙΑΜΑΝΤΑ


ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ ΕΡΜΗΣ



Μια Παιδαγωγική Έκθεση συντάσσεται από γενικό ή ειδικό εκπαιδευτικό ή και από τους δύο. Στόχος είναι η λεπτομερής περιγραφή του ατομικού προφίλ ενός μαθητή ώστε να βρεθεί η κατάλληλη παρέμβαση που να ανταποκρίνεται σε αυτό. Σε μια παιδαγωγική έκθεση είναι σημαντικό να αναφέρονται τα εξής:

Προσωπικά Στοιχεία Μαθητή: Ονοματεπώνυμο, Ηλικία, Τάξη φοίτησης, Πλαίσιο φοίτησης, Ιατρική (Κλινική) Διάγνωση εάν υπάρχει, Φορέας Διάγνωσης.

Ερευνητικά Εργαλεία Συλλογής Δεδομένων- Πλαίσιο Συλλογής Δεδομένων: Ο παιδαγωγός συνήθως συλλέγει πληροφορίες για το μαθητή μέσω παρατήρησης, προσωπικού ημερολογίου, συνέντευξης με τους γονείς, συνέντευξης με τον ίδιο το μαθητή.

ΤΟΜΕΙΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ:

Επίπεδο Αυτοεξυπηρέτησης Μαθητή: Αφορά ατομικές ανάγκες (τουαλέτα, φαγητό, ντύσιμο)
Κινητική Εξέλιξη: Αφορά τρεις τομείς, αδρή, λεπτή και αρθρωτική κινητικότητα.
Γνωστική Εξέλιξη: Αφορά τις γνωστικές λειτουργίες της πρόσληψης, αντίληψης, σκέψης, προσοχής και μνήμης
Γλωσσική Εξέλιξη: Αφορά τη φώνηση του μαθητή-εάν ο λόγος του είναι κατανοητός, τη δομή και τη σημασιολογία του (συντακτικό-γραμματική) σε επίπεδο γραφής και ανάγνωσης.
Επίπεδο Εξέλιξης Παιχνιδιού: Αφορά τις διάφορες μορφές παιχνιδιού, εξατομικευμένο, συνεργατικό, συμβολικό. Το συμβολικό παιχνίδι αποτελεί το πιο σύνθετο και πολυεπίπεδο παιχνίδι.
Αισθητική Εξέλιξη: Αφορά την αντίληψη σχημάτων, χρωμάτων, υφών κλπ
Συναισθηματική και Κοινωνική Συμπεριφορά: Αφορά την αλληλεπίδραση του με άλλους ενήλικες και ομηλίκους, τη σχέση του στο οικογενειακό πλαίσιο, τρόπους αυτοδιαχείρισης και διαχείρισης των συναισθημάτων του.
Ενδιαφέροντα και Προτιμήσεις.

Τελική Γενική Περιληπτική Εικόνα Μαθητή: Με συντομία περιγράφονται οι παραπάνω τομείς, με έμφαση στα πιο σημαντικά τα οποία αποτελούν και πηγή καθορισμού των στόχων της παρέμβασης.

Βραχύχρονοι Στόχοι Παιδαγωγικής Παρέμβασης ανά Τομέα Εξέλιξης.

Μακρόχρονοι Στόχοι Παιδαγωγικής Παρέμβασης ανά Τομέα Εξέλιξης.


Στην Παιδαγωγική Έκθεση περιγράφεται η συμπεριφορά του παιδιού και αποφεύγονται οι χαρακτηρισμοί. Η δομή και η γραφή της πρέπει να είναι ξεκάθαρες και να δίνονται παραδείγματα αναλυτικά για κάθε τομέα που τίθεται υπό ανάλυση. Αυτός που τη διαβάζει θα πρέπει να μπορεί να σχηματίσει μια συνολική εικόνα για το μαθητή χωρίς να τον έχει απέναντί του. Η σημασία του κειμένου αυτού είναι μεγάλη, καθώς δημιουργεί πρόσφορο έδαφος στη δημιουργία καταλληλότερων περιβαλλόντων μάθησης, αλλά και διευκόλυνσης αυτής λόγω των πλούσιων πληροφοριών που περιλαμβάνει.


Ομηρικός Κόσμος: Μοίρα.



της Ιωάννας Φάφκα
-φιλολόγου

ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ ΕΡΜΗΣ


Εκτός από την επέμβαση των θεών που επηρεάζουν τις ανθρώπινες επιλογές ως ένα βαθμό (όπως υποστηρίχθηκε στο προηγούμενο άρθρο για τη σχέση θεών θνητών στον ομηρικό κόσμο), στα έπη επικρατεί και η ιδέα ενός πεπρωμένου που βρίσκεται πιο πάνω από τους θεούς, ακόμα κι από τον Δία, που τους επηρεάζει. Είναι προφανές ότι οι ομηρικοί θεοί συμπεριλαμβανομένου και του Δία, όχι μόνο δεν είναι προαιώνιοι (όλοι γεννήθηκαν σε μια συγκεκριμένη στιγμή και με κάποιον τρόπο) αλλά ούτε παντοδύναμοι (η δύναμη κάθε θεού περιορίζεται τουλάχιστον από αυτήν των άλλων θεών) ούτε παντογνώστες (για παράδειγμα στη ραψ. Ξ , η Ήρα έχει τη δυνατότητα να εξαπατήσει τον Δία).


Πώς μαθαίνουν τα παιδιά να αγαπούν το διάβασμα;


Δρ Αριστονίκη Θεοδοσίου-Τρυφωνίδου
Ψυχολόγος Σχολικής-Εξελικτικής κατεύθυνσης




Πολύ συχνά οι γονείς ασκούν πίεση στους εκπαιδευτικούς για να μάθουν τα παιδιά τους να διαβάζουν. Το να μάθεις όμως τον μαθητή να διαβάζει και να αντλεί ευχαρίστηση από το διάβασμα είναι μια σύνθετη διαδικασία. Το διάβασμα διδάσκεται και η αγάπη για το διάβασμα εμπνέεται. Τα παιδιά μαθαίνουν να διαβάζουν επειδή έχουν επαφή με την καλή λογοτεχνία, επειδή παροτρύνονται στο να γράφουν, επειδή ενθαρρύνονται από το περιβάλλον αλλά πρωτίστως επειδή βλέπουν τους οικείους τους και τους εκπαιδευτικούς να διαβάζουν με ευχαρίστηση οι ίδιοι.


Γιατί δεν είμαστε ευτυχισμένοι;


Δρ Αριστονίκη Θεοδοσίου-Τρυφωνίδου
Ψυχολόγος Σχολικής-Εξελικτικής κατεύθυνσης


ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ ΕΡΜΗΣ


Ευτυχία ορίζεται ως η ψυχική ικανοποίηση του ανθρώπου που συντελείται με την εκπλήρωση των επιθυμιών του. Όπως έλεγε ο Τολστόι <Ευτυχία δεν είναι να κάνεις πάντα αυτό που θέλεις, αλλά να θέλεις πάντα αυτό που κανεις>. Ωστόσο, ο Ουγκώ, θεωρούσε ότι ευτυχισμένος είναι κάποιος που νιώθει ότι τον αγαπούν γι'αυτό που είναι ή μάλλον ότι τον αγαπούν παρόλο που είναι αυτός που είναι. Αυτή η θέση επιβεβαιώθηκε μέσα από την επιστημονική έρευνα. Οι καλές σχέσεις μας κάνουν πιο ευτυχισμένους και υγιείς φαίνεται να είναι η διαπίστωση μιας μακροχρόνιας και διαχρονικής έρευνας που έγινε στο πανεπιστήμιο του Χάρβαντ. Ακόμη η σταθερότητα και η ποιότητα στις σχέσεις μας συμβάλλει προς αυτή την κατεύθυνση.


Η Βαρκελώνη του Antoni Gaudí

της
Ιωάννας Αρβανιτίδου
ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ ΕΡΜΗΣ


Ο Antoni Gaudí (1852 - 1926) υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους αρχιτέκτονες του τέλους του 19ου και των αρχών του 20ου αιώνα. Γεννήθηκε στο Reus, αλλά σπούδασε και ανδρώθηκε καλλιτεχνικά στην Βαρκελώνη και εξελίχθηκε στον σημαντικότερο εκπρόσωπο του καταλανικού μοντερνισμού, στον τομέα της αρχιτεκτονικής.


Παγκόσμια Ημέρα Δασών η σημερινή




Του Ηλία Θ. Ντούφα
* Δασολόγος – Περιβαλλοντολόγος ΑΠΘ, MSc, Διδάκτωρ Μηχανικός ΕΜΠ 

ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ ΕΡΜΗΣ


Για 46η χρονιά την 21η Μαρτίου εορτάζεται η Παγκόσμια ημέρα Δασών, όπως έχει καθιερωθεί από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Τροφίμων και Γεωργίας (FAO) του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, η οποία έχει στόχο να ενημερώσει και να ευαισθητοποιήσει το κοινωνικό σύνολο για την αξία των δασών στη ζωή. Θέμα της φετινής γιορτής είναι «Δάση και Ενέργεια».


Μακάριοι οἱ Εὐδαίμονες


του
Νικολάου Γεωρ. Κατσούλη
- φιλολόγου

ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ ΕΡΜΗΣ
Λεπτομερή τοπογραφική και κλιματολογική περιγραφή των Μακάρων νήσων και της χαρισάμενης ζωής που περνούν εκεί οι μάκαρες μας δίνει ο Λουκιανός

Θα ξεκινήσωμεν με ένα αξίωμα. Ποιοι θεωρούνται μακάριοι άνθρωποι; Μα φυσικά όσοι είναι ευτυχισμένοι, όσοι απόλαυσαν την ευδαιμονίαν

«Όσοι λέγονται ευτυχείς, μακαρίζονται»

Φυσικά δια να απολαύσουν τον μακαρισμόν, να τύχουν μνείας και τιμής ως ευδαίμονες πρέπει να έζησαν ενάρετον βίον στην ζωήν των. Λέγω να έζησαν διότι «Χρειάζεται και αρετή τελεία και βίος συμπληρωμένος» κατά τον Σόλωνα. Δεν φθάνει να είχαν αρετή όσω ζούσαν, αλλά να πέθαναν με την αρετήν, να είχαν έως τέλους της ζωής των ευδαιμονία, ευτυχία. Διότι είναι γνωστόν ότι «Εις την ζωήν συμβαίνουν πολλαί μεταβολαί και πολυειδείς συμπτώσεις, και είναι ενδεχόμενον όστις ευρίσκεται εις πολύ καλήν κατάστασιν να περιπέση εις μεγάλας συμφοράς εις το γήρας του. Και βεβαίως εκείνον, όστις θα εύρη τοιαύτην τύχην και θα αποθάνη αθλίως, δεν τον μακαρίζει κανείς.»



Θερμοπύλες

 
 
της Ιωάννας Φάφκα
φιλολόγου
 
 
 
Λίγο-πολύ όλοι μας έχουμε ακούσει για τον Λεωνίδα και τους 300. Άλλοι από τον Ηρόδοτο και τον Διόδωρο Σικελιώτη άλλοι από την ομώνυμη ταινία των Ζακ Σνάιντερ και Φρανκ Μίλλερ. Όποια κι αν είναι η πηγή, το βέβαιο είναι ότι όλοι μας έχουμε γίνει γνώστες της ανδρείας και της μοναδικής αυταπάρνησης και αυτοθυσίας αυτών των ανδρών, που αποτέλεσαν πηγή έμπνευσης για ποικίλες μορφές καλλιτεχνικής έκφρασης, τα δημιουργήματα της οποίας παραμένουν μέχρι και σήμερα μεταξύ των πλέον εμβληματικών στην πολιτισμική παρακαταθήκη του χώρου όχι μόνο των τεχνών αλλά και των γραμμάτων.


Πώς να διαβάζετε σε ένα τέστ Πολλαπλών επιλογών;


ΔΡ ΑΡΙΣΤΟΝΙΚΗ ΘΕΟΔΟΣΙΟΥ-ΤΡΥΦΩΝΙΔΟΥ
Ψυχολόγος Εξελικτικής-Σχολικής κατεύθυνσης


ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ ΕΡΜΗΣ


Για να κατανοήσουμε κάτι θα χρειαστεί να αφυπνίσουμε τη δηλωτική και τη διαδικαστική μας γνώση. Τη δηλωτική γνώση για τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα, και τις απεικονιστικές πληροφορίες και τη διαδικαστική γνώση για να μπορέσουμε να βρούμε τον τρόπο, βάσει του οποίου θα κατανοήσουμε τους κανόνες και να κατηγοριοποιήσουμε τις σχετικές έννοιες.


Όταν ο μαθητής δυσκολεύεται να προσαρμοστεί...


Δρ Αριστονίκη Θεοδοσίου-Τρυφωνίδου
Ψυχολόγος Σχολικής-Εξελικτικής κατεύθυνσης


ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ ΕΡΜΗΣ

Οι δυσκολίες προσαρμογής στο σχολικό πλαίσιο και όχι μόνο, διακρίνονται από προσωρινότητα και ρευστότητα καθότι η ανάπτυξη του παιδιού και του εφήβου είναι ραγδαία και η μια αλλαγή διαδέχεται την άλλην. Πολλές φορές είναι ανεφικτο να εντοπιστεί το σημείο βάση του οποίου αρχίζει να θεωρείται μια συμπεριφορά προβληματική. Το παιδί αναπτύσσεται καθως αλληλεπιδρούν πολυάριθμοι και ποικίλοι γενετικοί παράγοντες τους οποίους πολλές φορές είναι δύσκολο να εντοπίσουμε (Παρασκευόπουλος, 2010). Κάποιες φορές, λοιπόν, μπορεί να συμβαίνει μια ακραία έκφραση ομαλών αναπτυξιακών τάσεων. Παραδείγματος χάρη η αφοσιωμένη σχολική επιμέλεια είναι μια επιθυμητή συμπεριφορά κατά τη διάρκεια της σχολικής ηλικίας η οποία μπορεί να αλλάξει πρόσημο και να λειτουργεί ως μια άκαμπτη και καταναγκαστική προσήλωση στα σχολικά καθήκοντα λειτουργώντας μεσα σενα αγχωτικό και φοβικό περίγραμμα.


Διαγώνισμα Λατινικῶν Γ’ (ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΕΣ 2017)

KEIMENO 45 – ΜΙΑ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΑΝΑΠΤΕΡΩΝΕΙ ΤΟ ΗΘΙΚΟ ΤΩΝ ΠΟΛΙΟΡΚΗΜΕΝΩΝ


Έρη Ναθαναήλ
Φιλόλογος


ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ ΕΡΜΗΣ



ΚΕΙΜΕΝΟ

Caesar ex captīvis cognoscit quae apud Cicerōnem gerantur quantōque in periculo res sit. Tum cuidam ex equitibus Gallis persuadet ut ad Cicerōnem epistulam deferat. Curat et providet nē, interceptā epistulā, nostra consilia ab hostibus cognoscantur. Quam ob rem epistulam conscriptam Graecis litteris mittit. Legātum monet ut, si adīre non possit, epistulam ad amentum tragulae adliget et intra castra abiciat. In litteris scribit se cum legionibus celeriter adfore. Gallus, periculum veritus, costituit ut tragulam mitteret. Haec casu ad turrim adhaesit et tertio post die a quodam milite conspicitur et ad Cicerōnem defertur. Ille epistulam perlegit militesque adhortatur ut salutem sperent.



Τι εστί η ειμαρμένη;


της Ελένης Πουρίκη
-φιλολόγου



Η ειμαρμένη έχει ταυτιστεί από πολλούς ως η μοίρα μας, η τύχη μας. Έχει όμως μια καθοριστικότερη επίδραση από τα υπόλοιπα και έχει αποτελέσει ένα θέμα που πολλοί θέλησαν να αναλύσουν.


Ομηρικός κόσμος: θεοί και θνητοί.




ΟΜΗΡΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ: ΘΕΟΙ ΚΑΙ ΘΝΗΤΟΙ






της Ιωάννας Φάφκα
- Φιλολόγου





Ο ΟΜΗΡΟΣ ΩΣ ΘΕΟΛΟΓΟΣ

Το ότι ο Όμηρος, τουλάχιστον στην Ελληνιστική εποχή, ήταν γνωστός με το προσωνύμιο «ο ποιητής» είναι διαδεδομένο αλλά, όταν ο Πορφύριος περιστασιακά αναφέρεται σε αυτόν αποδίδοντάς του το προσωνύμιο «ο θεολόγος»- όρος που κατεξοχήν χρησιμοποιήθηκε για τον Ορφέα-, ερχόμαστε αντιμέτωποι με μια άλλη, εντελώς διαφορετική από αυτήν που έχουμε στο μυαλό μας, εικόνα γι’ αυτόν.


ΕΛΕΝΗ ΠΟΥΡΙΚΗ


 
 
Η Ελένη Πουρίκη είναι απόφοιτη της κλασικής φιλολογίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, με έφεση στα καλλιτεχνικά, την ποίηση, την μουσική και την φιλοσοφία. 
 
Είναι διαχειρίστρια blog, το οποίο είναι υπό τροποποίηση ακόμα. Λάτρης της φωτογραφίας και των χρωμάτων, είτε πάνω στον καμβά, είτε πάνω στον λόγο, μουσικόφιλη με διάφορα ακούσματα και σε στάδιο εκμάθησης κλασικής κιθάρας, αποτελεί μια ακόμα ελπιδοφόρα "ποιήτρια" της επιστήμης της Φιλολογίας. 
 

Έπικοινωνία: ​elenipou93[at]filologos-hermes[dot]info 
 
 


ΙΩΑΝΝΑ ΦΑΦΚΑ



Η Ιωάννα Φάφκα είναι απόφοιτη του Κλασικού Τμήματος της Φιλολογίας του ΑΠΘ και μεταπτυχιακή φοιτήτρια στην Ιστορία της Φιλοσοφίας του τμήματος Φιλοσοφίας και Παιδαγωγικής του ίδιου πανεπιστημίου. 

Στα ενδιαφέροντα της εντάσσονται η αρχαϊκή επική ποίηση, η σάτιρα και η ηθική φιλοσοφία. Οι συλλήψεις του πνεύματος της κλασικής αρχαιότητας, η γοητεία του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού και η σταδιακή μετάβαση από το μύθο στο λόγο αποτελούν τα στοιχεία που την όπλισαν με ιδιαίτερο ζήλο για το αντικείμενο και εξακολουθούν καθημερινά να μετατρέπουν το επάγγελμα που ακολούθησε σε ένα δημιουργικό ταξίδι γεμάτο γνώση. 

Επικοινωνία: ioannafafk[at]filologos-hermes[dot]info



ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑΣ ΚΑΙ ΑΥΤΙΣΜΟΣ

ΤΗΣ ΒΙΚΥΣ ΣΙΑΜΑΝΤΑ
      
     
ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ ΕΡΜΗΣ



      Η εκπαίδευση συμπεριφοράς και η χρήση κανόνων για τη διαχείριση ενός παιδιού με αυτισμό είναι κομβικά για την αντιμετώπιση διαταρακτικών συμπεριφορών, αλλά και τη βελτίωση της ποιότητας ζωής του παιδιού, (Κωνστανταρέα, 2001). Η εκπαίδευση, επίσης, όλων των ανθρώπων που έχουν επαφή με το παιδί για να εξασφαλιστεί μια ολιστική προσέγγιση αυτού, καθώς και η γενίκευση των κοινωνικών δεξιοτήτων που έχουν διδαχθεί σε όλες τις περιστάσεις και τα περιβάλλοντα αποτελούν καίρια σημεία αυτής (Anderson, Taras,Cannon,1996).

Τι μπορούμε, λοιπόν, να κάνουμε σε περίπτωση εκδήλωσης διαταρακτικής συμπεριφοράς; Πρέπει να έχουμε στο μυαλό μας τα εξής:

  1. Η συμπεριφορά αυτή έχει επικοινωνιακό σκοπό: Οι Carr & Durand (1985b) ήταν οι πρώτοι αναλυτές της συμπεριφοράς που υποστήριξαν ότι οι περισσότερες αντιδράσεις ενός παιδιού με αναπηρία πηγάζουν από προσπάθειες επικοινωνίας όσο άστοχες και αν φαίνονται. Αν, λοιπόν, εντοπίσουμε το μήνυμα που μεταφέρει η συμπεριφορά του, μπορούμε να το βοηθήσουμε να την αντικαταστήσει με μια κοινωνικά αποδεκτή συμπεριφορά που να επιτελεί τον ίδιο επικοινωνιακό στόχο. 
  2. Πρέπει να διατηρήσουμε τη ψυχραιμία μας: Οι σπασμωδικές κινήσεις των ατόμων που βρίσκονται μαζί με το παιδί θα έχουν ως αποτέλεσμα την ενίσχυση της συμπεριφοράς και όχι την καταστολή της. 
  3. Να βεβαιωθούμε ότι όλοι είναι ασφαλείς: Σε τέτοιες περιπτώσεις οφείλουμε να διασφαλίσουμε ότι όλα τα άτομα που είναι παρόντα, συμπεριλαμβανομένου του παιδιού με αυτισμό δεν κινδυνεύουν σωματικά από την εκδήλωση αυτής της συμπεριφοράς. 
  4. Η παρέμβαση έπεται: Ποτέ δεν προσπαθούμε να μάθουμε στο παιδί την ώρα που βρίσκεται σε ένταση. Αφού ηρεμήσει, τότε μπορούμε να παρέμβουμε διδάσκοντάς του τρόπους διαχείρισης των συμπεριφορών του. 
  5. Η τιμωρία δε βοηθά: Είναι σημαντικό να κατανοήσει ότι οι ανάγκες του γίνονται σεβαστές και να μάθει πώς να τις διαχειρίζεται χωρίς να νιώσει ενοχικά που τις εξέφρασε, έστω και με αυτόν τον τρόπο. 

ΣΥΝΤΟΜΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ

Ένας μαθητής με αυτισμό παρακολουθεί το μάθημα στο σχολείο και έχει αρχίσει να κουράζεται.

ΠΙΘΑΝΗ ΔΙΑΤΑΡΑΚΤΙΚΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ:

Αρχίζει να φωνάζει, να κουνιέται έντονα, να σηκώνεται από την καρέκλα.

ΤΡΟΠΟΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ: 

  • Εφαρμογή κοινών κωδίκων: Έχει εξαρχής συμφωνηθεί με το παιδί ένας κοινός κώδικας, που όταν εφαρμόζεται από τον ενήλικα, -στη συγκεκριμένη περίπτωση εκπαιδευτικό-, σημαίνει ότι το παιδί δεν ακολουθεί τους κανόνες. Για παράδειγμα, μέτρημα από το 1 έως το 3, παρουσίαση οπτικού κανόνα (κόκκινο φανάρι, κόκκινο Χ κλπ), πίεση στους ώμους ώστε να απομακρυνθεί η ένταση. 
  • Αφού ηρεμήσει το παιδί, του προτείνουμε εναλλακτικούς τρόπους συμπεριφοράς. Η οπτικοποίηση συμπεριφορών, οι κοινωνικές ιστορίες, η δραματοποίηση διαλόγων βοηθούν σε αυτό το στάδιο. Αντί να φωνάξει, μπορεί να πει κουράστηκα ή θέλω διάλειμμα. Αντί της έντονης κίνησης μπορεί να πει ότι θέλει να βγει για λίγο έξω. Μπορούμε να δώσουμε στο παιδί τη δυνατότητα να επιλέξει σταδιακά ποια συμπεριφορά του ταιριάζει καλύτερα ώστε αυτή να γενικεύσει. 
  • Επιβραβεύουμε το παιδί για την εφαρμογή αποδεκτής συμπεριφοράς εκ μέρους του. Σε περίπτωση συνέχισης της διαταρακτικής συμπεριφοράς συζητούμε μαζί του τις συνέπειές της επιλογής του.
     Το πρώτο, επομένως, βήμα στην αντιμετώπιση των διαταρακτικών συμπεριφορών είναι η κατανόηση και ανάλυση των συνθηκών υπό τις οποίες ενισχύεται η εμφάνισή τους. Εν συνεχεία, είναι σημαντικό να διδάξουμε κοινωνικά αποδεκτούς τρόπους που να ικανοποιούν τις συγκεκριμένες επικοινωνιακές ανάγκες του παιδιού, ώστε να μη χρειάζεται να καταφεύγει σε ανεπιθύμητους τρόπους επικοινωνίας. Απώτερος στόχος βραχυπρόθεσμα είναι η βελτίωση της καθημερινότητάς του και η επιτυχής ένταξη του στο σχολικό και κοινωνικό σύνολο, με σεβασμό στις ανάγκες του, ενώ μακροπρόθεσμα είναι η εκμάθηση από το παιδί τεχνικών διαχείρισης του εαυτού του σε παρόμοιες καταστάσεις.


ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

Anderson S., Taras M. ,Cannon B. , (1996). Teaching new skills to young children with autism. In C. Maurice (Ed.), G. Green, S. Luce. Behavioral intervention for young children with autism: A manual for parents and proffesionals. (pp. 181-194) Austin, TX: pro-ed publications.

Carr, E. G. & Durand, V. M. (1985).Reducing behavior problems through functional communication training. Journal of Applied Behavior Analysis, 18, 111-126.

Κωνστανταρέα, Μ. (1988). Παιδικός αυτισμός, Σύγχρονα Θέματα Παιδοψυχιατρικής. Αθήνα: Καστανιώτη, Επιμέλεια: Τσιάντης Γ., Μανωλόπουλος, Σ.


"Καισαρίων" του Κ. Π. Καβάφη. Ανάλυση και Σχόλια

της Ιωάννας Π. Αρβανιτίδου


ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ ΕΡΜΗΣ



Μιλώντας σε ακροατήρια...


Δρ Αριστονίκη Θεοδοσίου-Τρυφωνίδου
Ψυχολόγος Σχολικής-Εξελικτικής κατεύθυνσης



Η στάση των εκφοβιστών συναδέλφων σας 

Στην κατάμεστη αίθουσα του σχολείου ακουγόταν ένα βουητό από τους επισκέπτες, τους γονείς και τους συναδέλφους που έψαχναν θέση στα μπροστινά καθίσματα. Στην σκηνή πηγαινοέρχονταν τεχνικοί, τελευταίες οδηγίες, παραινέσεις της τελευταίας στιγμής. Πέφτει η σκηνή και ξεκινάει το εναρκτήριο τραγούδι. Η παρουσίαστρια καλεί στο βήμα τους ομιλητές. Καθόμαστε στο πάνελ μπροστά από το μικρόφωνο και ο καθείς με τη σειρά του κάνει την παρουσίαση της δουλειάς του. Έρχεται η σειρά μου. Ρίχνω μια τελευταία ματιά στο ακροατήριο. Πάντα προσπαθώ να κάνω το ψυχογράφημα του ακροατηριου μου, σχεδόν πάντα εντοπίζω τους πιο δύσπιστους, ανιχνεύω τις αντιδράσεις τους, πολλές φορές διαβάζω και τα χείλη τους. Όταν η ματιά τους διασταυρωθεί με τη δικιά μου αντιλαμβάνομαι τη διάθεση τους. Ξεκινώ να μιλώ. Μια μερίδα ακροατών παρακολουθεί με προσοχή και σημειώνει, μια άλλη μερίδα κουνάει το κεφάλι σαν να συμφωνεί, άλλοι χαμογελάνε, άλλοι ασχολούνται με το κινητό τους, άλλοι χαζογελάνε με τους διπλανούς τους για άσχετα πράγματα. Υπάρχει όμως μια μερίδα ακροατών, συνήθως συναδέλφων, που σχολιάζει επικριτικά το καθετί με ύφος υπεροπτικό. Αυτούς τους εντοπίζω κατευθείαν.


Γιατί το παιδί μου δυσκολεύεται να μάθει;



Δρ Αριστονίκη Θεοδοσίου-Τρυφωνίδου
Ψυχολόγος Σχολικής-Εξελικτικής κατεύθυνσης


ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ ΕΡΜΗΣ

Όταν η επίδοση ενός μαθητή είναι τουλάχιστον κατά ένα ή δύο έτη χαμηλότερη από αυτή που αναμένεται με βάση τη νοητική και χρονολογική του ηλικία τότε θεωρείται ότι υπάρχει μαθησιακή δυσκολία. Παραδείγματος χάρη, ένας μαθητής της Γ τάξης που έχει δυσλεξία διαβάζει σαν ένα μαθητή της Α τάξης -ως προς την ταχύτητα, τη στρατηγική αλλά και την ποσότητα και ποιότητα των αναγνωστικών του λαθών. Προκειμένου να προληφθούν λανθασμένοι χειρισμοί στον τρόπο διδασκαλίας καλό είναι στα παιδιά να χορηγούνται αξιόπιστα και έγκυρα διαγνωστικά εργαλεία στην προσχολική ηλικία για να επισημαίνονται τυχόν δυσκολίες τους και να τυγχάνουν έγκαιρης παρέμβασης. Με την περιγραφή του γνωστικού προφίλ του παιδιού εντοπίζονται οι τομείς της γνωστικής λειτουργίας στους οποίους έχει καλύτερη επίδοση.


Χαμογελάτε στους μαθητές σας



Δρ Αριστονίκη Θεοδοσίου-Τρυφωνίδου
Ψυχολόγος Σχολικής Εξελικτικής ψυχολογίας


ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ ΕΡΜΗΣ


Δύο ή τρεις μέρες πριν, δεν θυμάμαι ακριβώς γυρνοβολούσα γύρω από το αμφιθέατρο. Εκεί θα εξεταζόμουν από μια ομάδα εκπαιδευτικών για την πορεία μου, τις γνώσεις που αποκόμισα, το αποτέλεσμα των κόπων μου. Εκεί θα κατέθετα μέρος από τη ψυχή μου. Η προετοιμασία αυτή μετρούσε χρόνια, στιγμές αμέτρητες και έφτανε μονο μια παρουσίαση για να κριθεί όλο αυτό το αποτέλεσμα. Το αμφιθέατρο, ένα αριστοκρατικά σχεδιασμένο δωμάτιο, μα τόσο ψυχρά απόμακρο...Εγώ και οι σκέψεις μου το κοιτούσαμε με αναστοχασμό. Έκλεινα τα μάτια και σκεφτόμουν εμένα να μπαίνω από την πόρτα, να κάθομαι στο έδρανο της εξέτασης και να αρχίζω να μιλώ, να εξηγώ να μαδάω τις σκέψεις μου μία μία με αναστοχασμό και ύστερα αναλογιζόμουν τις αποκρίσεις των εκπαιδευτικών.


ΔΙΚΑΝΙΚΟΙ ΛΟΓΟΙ ΩΣ «ΤΕΧΝΗ» ΚΕΚΡΥΜΜΕΝΗ (ΜΕΡΟΣ Δ')


Νικολάου Γεωρ. Κατσούλη
- φιλολόγου

ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ ΕΡΜΗΣ


Πώς γίνεται θα αναρωτηθεί κανείς διαβάζοντας τα τρία προηγούμενα μέρη αυτού εδώ του άρθρου να υπάρξει σύνθεση λόγου αποτελουμένου από συναρμογή πραγμάτων αντιθέτων όπως φερ’ ειπείν η ύπαρξη μαζί των πρώτων λόγων και των υστέρων; Διότι τα λεγόμενα πρώτα δεν θα αντιφάσκουν με τα λεγόμενα έπειτα; Είπα όμως, ότι τέτοιοι λόγοι σύνθετοι, κεκρυμμένης τέχνης, διαθέτουν προλόγους και επιλόγους με έννοιες κοινές τόσο δια τον κατήγορον, όσον και για τον απολογούμενον, ενώ και η διήγησις τέτοιων λόγων, δηλαδή τα κυριώτερα και σπουδαιότερα γεγονότα της υποθέσεως είναι κοινή κι αυτή. Το μέρος δε το περί της Πίστεως, οι αποδείξεις του λόγου, ίσως ήθελεν είναι το δυσκολότερο μέρος εις το να δυνηθεί ο ρήτορας μιας τέτοιας κρυφίας τέχνης να συναρμόσει την πρωτολογία με την δευτερολογία σε ένα ή και τα επιχειρήματα του φεύγοντος με αυτά του διώκοντος ομού.



Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΑΠΕΙΛΕΙΤΑΙ ΚΑΙ ΕΚ ΤΩΝ ΕΣΩ..


Καλλιόπη Ζιώγου

ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ ΕΡΜΗΣ


Με όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μου νιώθω πως ο Χριστός εκδιώκεται από τη ζωή μας, τη σκέψη μας, την καθημερινότητά μας. Προβάλλεται ένας άλλος τρόπος ζωής, χωρίς Χριστό, ο οποίος ξαφνικά ενοχλεί τους πάντες..τα παιδιά μας να μην γνωρίζουν τίποτα για Εκείνον, για το πώς η Πίστη μας κράτησε ζωντανή τούτη τη χώρα ακόμη κι όταν οι πιθανότητες αντοχής της σε δύσκολους καιρούς ήταν εις βάρος της. Όμως όλα τα προαναφερθέντα δεν με ανησυχούν..ανέκαθεν η Εκκλησία ήταν, είναι και θα είναι υπό διωγμόν.. Είναι η πορεία της Σταυρική και θα εξακολουθεί να είναι. Το Υπόλειμμα υπήρχε και θα εξακολουθεί να υπάρχει. Δεν με τρομάζουν οι εξωτερικοί εχθροί της, θαρρώ πως η ζημιά προκαλείται εκ των έσω..


Σχολικός εκφοβισμός. Μπορούμε να τον αντιμετωπίσουμε, θέλουμε;



6 Μαρτίου:Πανελλήνια Ημέρα κατά της Σχολικής Βίας και του Εκφοβισμού

Δρ Αριστονίκη Θεοδοσίου-Τρυφωνίδου
Ψυχολόγος Σχολικής-Εξελικτικής κατεύθυνσης



Οι διαπληκτισμοί, οι διενέξεις, οι συγκρούσεις και οι υποτιμητικοί χαρακτηρισμοί είναι από τα πιο συνηθισμένα προβλήματα στην παιδική και εφηβική ηλικία. Τα παιδιά παραμένουν στο σχολείο πολλές ώρες, εκεί στην αυλή του σχολείου συγχρωτίζονται και διαδρούν χωρίς να υπάρχει πάντοτε επιτήρηση. Ενώ λοιπόν αυτές οι επιθετικές ενέργειες είναι συνηθισμένες για κάποια παιδιά συχνά μπορεί να γίνονται επώδυνες και τραυματικές. Σε αυτές τις επιθετικές ενέργειες λαμβάνει χώρα το δίπολο φαινόμενο: οι θύτες και τα θύματα.


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...