ΒΙΟΙ ΠΑΡΑΛΛΗΛΟΙ: Σαούλ – Παύλος & Δίων (Κοκκηιανός) Προυσαεύς





ἐπιμελεία τοῦ
ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΓΕΩΡ. ΚΑΤΣΟΥΛΗ
-πτυχιούχου κλασσικῆς φιλολογίας
πανεπιστημίου Ἀθηνῶν
-μεταπτυχιακοῦ ἐφηρμοσμένης παιδαγωγικῆς
πανεπιστημίου Ἀθηνῶν





1. Ο Σαούλ

Σαύλος ή Σαούλ ήταν το αρχικό όνομα του γνωστού σε όλον τον κόσμον αποστόλου Παύλου[1]. Γεννήθηκε στην Ταρσό της Κιλικίας γύρω στο 1 - 3 μ. Χ. Ήταν γιός πλούσιας οικογένειας, αφού όπως γνωρίζουμε, τον έστειλαν από την Ταρσό να σπουδάσει στα Ιεροσόλυμα, όπου είχε καθηγητή τον περίφημο νομοδιδάσκαλο Γαμαλιήλ.



ΤΑ ΜΑΡΜΑΡΑ ΤΗΣ ΠΑΡΟΥ & ΤΟ ΠΑΡΙΟΝ ΜΑΡΜΑΡΟ


ἐπιμελεία τοῦ
ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΓΕΩΡ. ΚΑΤΣΟΥΛΗ
-πτυχιούχου κλασσικῆς φιλολογίας
πανεπιστημίου Ἀθηνῶν
-μεταπτυχιακοῦ ἐφηρμοσμένης παιδαγωγικῆς
πανεπιστημίου Ἀθηνῶν




Hermes_and_the_Infant_Dionysus_10_04_2005
Ο Ερμής Κρατά το παιδί-Διόνυσο, του Πραξιτέλη, Αρχαιολογικό Μουσείο Ολυμπίας

Το μάρμαρο που κείται μεταξύ της Παροικίας και του Αγίου Μηνά και Νάουσας είναι γνωστό από την αρχαιότητα. Το Πάριο Μάρμαρον ελέγετο από τους αρχαίους λυχνίτης ή λυχνίας ή λυχνεύς, επειδή έβγαινε με το φώς του λύχνου από τα βάθη της γής. Εξ αυτού κατεσκευάσθησαν τα πιο πολλά αριστουργήματα της κλασσικής εποχής όπως ο Ερμής του Πραξιτέλους και η πρόσοψις του Ναού των Δελφών.

Η νήσος Πάρος είναι ορεινή και υψηλοτέρας κορυφάς διαθέτει τον προφήτην Ηλίαν – 750μ – και την Στρούμπουλα – 730μ. Τα παριανά μάρμαρα έχουν χρώμα χιονόλευκον και ως ήδη είπομεν εκ της αρχαιότητος ωνομάζοντο λυχνίτες. Εκτός από το ότι η εξόρυξίς των εγίγνετο εις υπογείους στοάς υπό το φώς της λυχνίας, ίσως και η διαφάνεια των μαρμάρων να συνετέλεσεν εις την παράξενην ταύτην ονομασίαν.

Προσεφέροντο ιδιαιτέρως δια την αγαλματοποιίαν επειδή εφαίνοντο εξόχως διαφανή ωσάν να εφωτίζοντο έως έν πάχος μέχρι 35 χιλιοστών. Τοιαύτην δύναμην διαφανείας δεν την είχον άλλα μάρμαρα. Ακόμα και τα περίφημα μάρμαρα όπως εκείνα της Καράρας φθάνουν να έχωσι διαφάνειαν ως προς το πάχος μόλις 25 χιλιοστά ενώ εις τα ονομαστά μάρμαρα της Πεντέλης η διαφάνεια ελαττώνεται εις τα 15 χιλιοστά. Αύτη η σπουδαία ιδιότης των μαρμάρων της Πάρου, να απορροφούν έν μέρος εκ του φωτός όπερ πίπτει επ’ αυτών χαρίζει εις τα αγάλματα τα οποία γινόντουσαν εξ αυτών μίαν αίγλην εντελώς ξεχωριστήν.

Το εγνώριζον πολύ καλώς το πλεονέκτημα τούτο οι αρχαίοι καλλιτέχνες. Δια τούτο και εγίγνετο εντατική εξόρυξις κατά την αρχαιότητα, τι όπερ είχεν ως αποτέλεσμα να κάνει την Πάρον να αναδειχθή νήσος ονομαστή. Την σήμερον τα αποθέματα των μαρμάρων της Πάρου έχουν σχεδόν εξαντληθεί. Οι αρχαίοι ημών πρόγονοι επρόλαβον ολοκληρωτικώς εις τούτο το σημείον τους νεωτέρους.

Εις την Παροικίαν υπάρχει μικρόν μουσείον όπερ συγκεντρώνει τα αρχαία και μεσαιωνικά ευρήματα της νήσου. Ανάμεσα στα ευρήματα εξέχουσαν θέσιν κατέχει μια μαρμάρινη επιγραφή ήτις καλείται «Πάριον Χρονικόν» ή και «Πάριον Μάρμαρον».

Το μνημείον τούτο ηυρέθη τω 1627 εις την νήσον και την σήμερον φυλάσσεται εις την Οξφόρδην. Ο συγγραφεύς της μεγάλης ταύτης επιγραφής φιλοδοξεί να μας δώση βασικάς χρονολογίας γεγονότων εκ της εποχής του Κέκροπως έως το 263 π.Χ. Ουσιαστικώς ωστόσον η προσοχή αυτού εστιάζεται εις την ποίησιν και την μουσικήν, εις τους αντιστοίχους «αγώνας», εις τας χρονολογίας γεννήσεως και θανάτου των ποιητών και εις τας νίκας τας οποίας κέρδισαν.

Γενικώς εις το Πάριον Χρονικόν ευρίσκονται χαραγμένα γεγονότα ελληνικής ιστορίας 1318 ετών, δηλαδή από το 1582 π.Χ ένθα τοποθετείται ο μυθικός βασιλεύς της Αθήνας Κέκρωψ, ως το 263 π.Χ. Ένα μικρόν τμήμα του πολύτιμου τούτου μαρμάρινου χρονικού ανεκαλύφθη τω 1897 εις τινάν πλάκαν, μεθ’ ήν ήτο επιστρωμένον το μπαλκόνι οικίας τινός της Παροικίας !!!




ΛΑΤΙΝΙΚΑ Γ' ΛΥΚΕΙΟΥ: ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ ΕΠΙ ΤΩΝ ΚΕΙΜΕΝΩΝ 1-10





Επιμέλεια: Βενούτσου Μαριάννα
Επιστημονικός έλεγχος: Αργυροπούλου Μαρία, Κεκροπούλου Μαρία, Πλακίδας Γεώργιος, Ρίζου Βασιλική






ΚΕΙΜΕΝΑ
Κείμενα από Ι (1) - X (10)
LECTIO III (3): Η περιπέτεια της Ανδρομέδας
LECTIO V (5): Ένας ‘λάτρης’ του Βιργιλίου
LECTIO VI (6): Οι νόμοι
LECTIO VII (7): Ετοιμασίες για ξεχειμώνιασμα






Οἱ Σφακιανοί ἢ ὃταν οἰ ἀνθρωποι ἐπαναστατούσαν για μιά κότα





ἐπιμελεία τοῦ
ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΓΕΩΡ. ΚΑΤΣΟΥΛΗ
-πτυχιούχου κλασσικῆς φιλολογίας
πανεπιστημίου Ἀθηνῶν
-μεταπτυχιακοῦ ἐφηρμοσμένης παιδαγωγικῆς
πανεπιστημίου Ἀθηνῶν






 
Τα Σφακιά είναι μια άγρια περιοχή της Κρήτης που αποτελεί ομώνυμη επαρχία του νομού Χανίων.

Απλώνεται από τον όρμον της Αγίας Ρούμελης ως την ανατολική άκρη των Λευκών Ορέων και συνορεύει με την επαρχία του Αγίου Βασιλείου. Ολόκληρη η επαρχία σκεπάζεται από τον κύριον όγκον των Λευκών Ορέων, που στα πολυάριθμα φαράγγια τους έγιναν πολλές μάχες κατά τις διάφορες επαναστάσεις του νησιού.

Οι κάτοικοι της περιοχής αυτής είναι από την φύση των μαχητικοί και φιλελεύθεροι γι’ αυτό και κατώρθωσαν να κρατήσουν πάντα την αυτονομία των. Δεν υπετάχθησαν ούτε στους Άραβες, ούτε στους Βενετούς, ούτε αργότερα στους Τούρκους.



Θεσσαλονίκη: Ἡ Πόλη τῶν Ἀσκεναζίμ καί Σεφαρδίμ





ἐπιμελεία τοῦ
ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΓΕΩΡ. ΚΑΤΣΟΥΛΗ
-πτυχιούχου κλασσικῆς φιλολογίας
πανεπιστημίου Ἀθηνῶν
-μεταπτυχιακοῦ ἐφηρμοσμένης παιδαγωγικῆς
πανεπιστημίου Ἀθηνῶν


sefardim
  

Η λέξις «Πογκρόμ» καθιερώθηκε να ονοματίζη τους αντισημιτικούς διωγμούς που γίνονταν στην Ρωσία επί τσαρικού καθεστώτος με την υποστήριξιν της αντιδραστικής πατριωτικής οργώνωσης ονόματι «Ένωσις του Ρωσικού Λαού», ήτις και δρούσε σε καθυστερημένες και μακρινές περιοχές της αυτοκρατορίας με την ανοχή και την κρυφή υποστήριξιν της τσαρικής αστυνομίας.



«Κρητικός Πόλεμος»: Οἱ ὑπονομοποιοί καί οἱ ὑπονομαχίες τοῦ Μεγάλου Κάστρου





ἐπιμελεία τοῦ
ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΓΕΩΡ. ΚΑΤΣΟΥΛΗ
-πτυχιούχου κλασσικῆς φιλολογίας
πανεπιστημίου Ἀθηνῶν
-μεταπτυχιακοῦ ἐφηρμοσμένης παιδαγωγικῆς
πανεπιστημίου Ἀθηνῶν






 
Οι Βυζαντινοί έκαμαν το Ηράκλειο πρωτεύουσα του νησιού. Το 1204 όμως, όταν οι Σταυροφόροι κατέλυσαν την Βυζαντινή Αυτοκρατορία, οι Βενετοί αγόρασαν από τον Βονιφάτιο τον Μομφερατικό[1] ολόκληρη την νήσον έναντι 1.000 αργυρών μάρκων. Από τότε ήρχισε η Βενετοκρατία και κράτησε 464 ολόκληρα έτη. Το Ηράκλειο παρέμεινε πρωτεύουσα του νησιού, οι Βενετοί το απεκάλουν Κάντια, το εξωράισαν με πολλά και μεγαλοπρεπή δημόσια κτήρια και ταυτόχρονα ίδρυσαν τα πανίσχυρα τείχη της πόλεως.



«Πουλολόγος»: Αλληγορικόν σατιρικόν έργον της Βυζαντινής Λογοτεχνίας





ἐπιμελεία τοῦ
ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΓΕΩΡ. ΚΑΤΣΟΥΛΗ
-πτυχιούχου κλασσικῆς φιλολογίας
πανεπιστημίου Ἀθηνῶν
-μεταπτυχιακοῦ ἐφηρμοσμένης παιδαγωγικῆς
πανεπιστημίου Ἀθηνῶν



Ένα απ’ τα μεσαιωνικά ποιήματα που ανήκει στον κύκλο των ιστοριών των ζώων. Ο «Πουλολόγος» έχει επιστημονικό και διδακτικό χαρακτήρα. Διακρίνονται κάποιοι υπαινιγμοί, όχι μόνο για την ανθρώπινη αδυναμία, αλλά και για τα πολιτικά, εθνογραφικά και εκκλησιαστικά ζητήματα του Βυζαντίου εκείνης της εποχής. Χαρακτηριστικοί είναι επίσης οι χλευασμοί εναντίον των γειτονικών λαών (Φράγκων, Βουλγάρων, Τατάρων, Χαζάρων κ.ά.). Το ποίημα πρωτοδημοσιεύτηκε από τον Γερμανό ελληνιστή Γ. Βάγκνερ (1874).



Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...