Πρακτική ἐξάσκησις εἰς ἀδίδακτον κείμενον (ΜΕΡΟΣ B')










ἐπιμελεία τοῦ
ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΓΕΩΡ. ΚΑΤΣΟΥΛΗ
-πτυχιούχου κλασσικῆς φιλολογίας
πανεπιστημίου Ἀθηνῶν
-μεταπτυχιακοῦ ἐφηρμοσμένης παιδαγωγικῆς
πανεπιστημίου Ἀθηνῶν





Ο Μενέξενος του Πλάτωνα είναι ένας επιτάφιος λόγος που πήρε το όνομά του από το μαθητή του Σωκράτη Μενέξενο.

[244a] χρὴ δὲ καὶ τῶν ἐν τούτῳ τῷ πολέμῳ τελευτησάντων ὑπ' ἀλλήλων μνείαν ἔχειν καὶ διαλλάττειν αὐτοὺς ᾧ δυνάμεθα, εὐχαῖς καὶ θυσίαις, ἐν τοῖς τοιοῖσδε, τοῖς κρατοῦσιν αὐτῶν εὐχομένους, ἐπειδὴ καὶ ἡμεῖς διηλλάγμεθα. οὐ γὰρ κακίᾳ ἀλλήλων ἥψαντο οὐδ' ἔχθρᾳ [244b] ἀλλὰ δυστυχίᾳ. μάρτυρες δὲ ἡμεῖς αὐτοί ἐσμεν τούτων οἱ ζῶντες: οἱ αὐτοὶ γὰρ ὄντες ἐκείνοις γένει συγγνώμην ἀλλήλοις ἔχομεν ὧν τ' ἐποιήσαμεν ὧν τ' ἐπάθομεν. μετὰ δὲ τοῦτο παντελῶς εἰρήνης ἡμῖν γενομένης, ἡσυχίαν ἦγεν ἡ πόλις, τοῖς μὲν βαρβάροις συγγιγνώσκουσα, ὅτι παθόντες ὑπ' αὐτῆς κακῶς [ἱκανῶς] οὐκ ἐνδεῶς ἠμύναντο, τοῖς δὲ Ἕλλησιν ἀγανακτοῦσα, μεμνημένη ὡς εὖ παθόντες ὑπ' αὐτῆς οἵαν [244c] χάριν ἀπέδοσαν, κοινωσάμενοι τοῖς βαρβάροις, τάς τε ναῦς περιελόμενοι αἵ ποτ' ἐκείνους ἔσωσαν, καὶ τείχη καθελόντες ἀνθ' ὧν ἡμεῖς τἀκείνων ἐκωλύσαμεν πεσεῖν: διανοουμένη δὲ ἡ πόλις μὴ ἂν ἔτι ἀμῦναι μήτε Ἕλλησι πρὸς ἀλλήλων δουλουμένοις μήτε ὑπὸ βαρβάρων, οὕτως ᾤκει.
Πλάτωνος, Μενέξενος, 244

Λεξιλογικά

διαλλάττομαι: συμφιλιώνομαι

ἐν τοῖς τοῖσδε: σε τέτοιες περιπτώσεις

ἅπτομαί τινος: προσκολλιέμαι σε κάτι, επιχειρώ κάτι (ἥψαντο ἀλλήλων: χτυπήθηκαν μεταξύ τους)

κακῶς πάσχω: κακοποιούμαι

οὐκ ἐνδεῶς: αρκετά, σκληρά

ἀμύνομαι: εκδικούμαι

εὖ πάσχω ὑπό τινος: ευεργετούμαι από κάποιον

ἀμύνω τινί: βοηθώ κάποιον

ἀποδίδωμι: δίνω πίσω, επιστρέφω

οἰκέω-ῶ: πολιτεύομαι



ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ:


Να γραφούν οι ζητούμενοι τύποι:

1.    διαλλάττειν: προστακτική αορίστου, β' πρόσωπο ενικού (ίδια φωνή)

2.    διηλλάγμεθα: προστακτική παθητικού αορίστου, γ' πρόσωπο ενικού (ίδια φωνή)

3.    ἥψαντο: οριστική παρατατικού, γ' πληθ. (ίδια φωνή)

4.    ναῦς: δοτική ενικού

5.    ἡ πόλις: δοτική πληθυντικού




ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΟΥ:


1η. αἵ ποτ' ἐκείνους ἔσωσαν: Να μετατραπεί η πρόταση σε μετοχικό σύνολο


2η. εὖ παθόντες (οὗτοι) ὑπ' αὐτῆς: να μετατραπεί η παθητική σύνταξη σε ενεργητική



Συντακτική ανάλυση


1.    χρὴ δὲ καὶ τῶν ἐν τούτῳ τῷ πολέμῳ τελευτησάντων ὑπ' ἀλλήλων μνείαν ἔχειν καὶ διαλλάττειν αὐτοὺς εὐχαῖς καὶ θυσίαις, τοῖς κρατοῦσιν αὐτῶν εὐχομένους,

2.    ᾧ δυνάμεθα ἐν τοῖς τοιοῖσδε

3.    ἐπειδὴ καὶ ἡμεῖς διηλλάγμεθα.

4.    οὐ γὰρ κακίᾳ ἀλλήλων ἥψαντο οὐδ' ἔχθρᾳ ἀλλὰ δυστυχίᾳ.

5.    μάρτυρες δὲ ἡμεῖς αὐτοί ἐσμεν τούτων οἱ ζῶντες

6.    οἱ αὐτοὶ γὰρ ὄντες ἐκείνοις γένει συγγνώμην ἀλλήλοις ἔχομεν

7.    ὧν τ' ἐποιήσαμεν

8.    ὧν τ' ἐπάθομεν.

9.    μετὰ δὲ τοῦτο παντελῶς εἰρήνης ἡμῖν γενομένης, ἡσυχίαν ἦγεν ἡ πόλις, τοῖς μὲν βαρβάροις συγγιγνώσκουσα, ὅτι παθόντες ὑπ' αὐτῆς κακῶς ἱκανῶς οὐκ ἐνδεῶς ἠμύναντο,  τοῖς δὲ Ἕλλησιν ἀγανακτοῦσα, μεμνημένη

10.                       ὡς εὖ παθόντες ὑπ' αὐτῆς οἵαν χάριν ἀπέδοσαν, κοινωσάμενοι τοῖς βαρβάροις, τάς τε ναῦς περιελόμενοι  αἵ ποτ' ἐκείνους ἔσωσαν, καὶ τείχη καθελόντες

11.                       ἀνθ' ὧν ἡμεῖς τἀκείνων ἐκωλύσαμεν πεσεῖν

12.                       διανοουμένη δὲ ἡ πόλις μὴ ἂν ἔτι ἀμῦναι μήτε Ἕλλησι πρὸς ἀλλήλων δουλουμένοις μήτε ὑπὸ βαρβάρων, οὕτως ᾤκει.


ΜΕΤΑΦΡΑΣΙΣ:


1.    Πρέπει ακόμη να μνημονεύουμε εκείνους που έπεσαν σ' αυτόν τον πόλεμο από αμοιβαία κτυπήματα και να τους συμφιλιώσουμε με προσευχές και θυσίες, προσευχόμενοι σ' αυτούς που τους εξουσιάζουν,

2.    όπως μπορούμε σε τέτοιες περιπτώσεις

3.    επειδή κι εμείς έχουμε συμφιλιωθεί.

4.    Γιατί δεν πιάστηκαν μεταξύ τους από κακία ούτε από έχθρα αλλά από κακή τύχη.

5.    Και εμείς οι ίδιοι οι ζωντανοί είμαστε μάρτυρες αυτών.

6.    Γιατί, επειδή είμαστε οι ίδιοι με εκείνους ως προς την καταγωγή, αλληλοσυγχωρεθήκαμε

7.    και για αυτά που κάναμε

8.    και γι' αυτά που πάθαμε.

9.    Μετά από αυτά, όταν είχαμε πλήρη ειρήνη, η πόλη ησύχαζε, συγχωρώντας τους βαρβάρους, γιατί εκδικήθηκαν σκληρά, επειδή πολύ κακοποιήθηκαν από αυτή, αγανακτώντας όμως εναντίον των Ελλήνων, γιατί αναλογιζόταν

10.                       ποια ευγνωμοσύνη της απέδωσαν (άνθρωποι) αν και ευεργετήθηκαν απ' αυτήν, επειδή συνεργάστηκαν με τους βαρβάρους και αιχμαλώτισαν τα πλοία, τα οποία κάποτε τους έσωσαν , και γκρέμισαν τα τείχη,

11.                       με τα οποία εμποδίσαμε να πέσουν τα δικά τους.

12.                       Και σκεπτόμενη η πόλη να μη βοηθήσει πλέον τους Έλληνες, όταν θα υποδουλώνονταν από Έλληνες ή από βαρβάρους, με αυτόν τον τρόπο πολιτευόταν.


ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΕΙΣ ΤΑΣ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΑΣ ΑΣΚΗΣΕΙΣ:

1.    διάλλαξον

2.    διαλλαγήτω

3.    ἥπτοντο

4.    τῇ νηί

5.    ταῖς πόλεσι(ν)



ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΕΙΣ ΤΑΣ ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΑΣ ΑΣΚΗΣΕΙΣ:

1.    τὰς σωσάσας ποτ' ἐκείνους
2.    εὖ ποιήσασα αὕτη τούτους






Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά


απόσπασμα από το βιβλίο
των θΡΗΣΚΥΤΙΚΩΝ της Α' Λυκείου



Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά (Μ.τ.Ι.) πρωτοεμφανίζονται στην Πενσυλβάνια των ΗΠΑ το 1874, όταν, με πρωτοβουλία του Κάρολου Τ. Ρώσσελ, μια ομάδα μελέτης της Αγίας Γραφής μετασχηματίστηκε σε αυτόνομη θρησκευτική οργάνωση με την ονομασία «Σπουδαστές της Γραφής». Οι απόψεις τους βρήκαν ανταπόκριση και διαδόθηκαν στις ΗΠΑ, αλλά και σε όλο τον κόσμο.

Οι Μ.τ.Ι. δίνουν έμφαση στη Γραφική Μελέτη. Επιδιώκουν να συζητούν κάποιο χωρίο της Αγ. Γραφής με όσους ενδιαφέρονται και το επιθυμούν (επισκέψεις πόρτα - πόρτα). Γι' αυτούς «έχει ζωτική σημασία να βασίζονται οι πεποιθήσεις τους στην Αγία Γραφή και όχι σε ανθρώπινες θεωρίες ή θρησκευτικά σύμβολα πίστης» (Μάρτυρες τον Ιεχωβά. Ποιοι είναι; Τι πιστεύουν;, σ. 3, έκδ. Σκοπιά, Βιβλική και Φυλλαδική Εταιρία, Brooklyn 2000).

Στην Ελλάδα, δραστηριοποιούνται από το 1906. Οι πρώτοι οπαδοί φαίνεται ότι ήταν μετανάστες που είχαν γνωρίσει τη διδασκαλία των Μ.τ.Ι. στην Αμερική. Το πρώτο γραφείο της Εταιρίας στην Αθήνα ιδρύθηκε το 1922.

1.   Ονομασία - Αποστολή

Για τους Μ.τ.Ι., το μόνο αποδεκτό όνομα του Θεού είναι Ιεχωβά (Εξ. 6, 3 και Ησ. 42, 8). Έτσι, «για να ξεχωρίζουν από τα δόγματα του Χριστιανικού κόσμου» (Μάρτυρες τον Ιεχωβά. Ποιοι είναι; Τι πιστεύουν;, σ. 7.), υιοθέτησαν το 1931 την ονομασία «Μάρτυρες του Ιεχωβά». Στην Ελλάδα, καθιερώθηκε από τους ίδιους το όνομα «Εκκλησία των Χριστιανών Μαρτύρων του Ιεχωβά».

Οι Μ.τ.Ι. «επιδιώκουν», κατά τον ισχυρισμό τους, «να αποκαταστήσουν την αγνή, απλή θρησκεία του Ιησού Χριστού» (Οι Μ.τ.Ι. στην Ελλάδα, σ. 5). Σύμφωνα με τη διδασκαλία τους, η πρώτη Χριστιανική Εκκλησία απομακρύνθηκε πολύ από την αρχική πίστη, προκαλώντας τη Μεγάλη Αποστασία. Οι αληθινοί Χριστιανοί, όπως θέλουν να αποκαλούνται οι Μάρτυρες, παρέμειναν στην αφάνεια, μη ακολουθώντας τις κρατικές εκκλησίες του Χριστιανικού κόσμου. Η «αποκατάσταση και αληθινή κατανόηση της ανόθευτης διδασκαλίας του Ιησού Χριστού» (Οι Μ.τ.Ι. στην Ελλάδα, σ. 5), καθώς και η οργανωμένη επαναφορά των αληθινών Χριστιανών στο προσκήνιο της ιστορίας ξεκίνησε, όταν ο Κ.Τ. Ρώσσελ και οι σύντροφοι του άρχισαν να μελετούν προσεκτικότερα την Αγία Γραφή.

2.   Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά, η Αγία Γραφή και η Ιερά Παράδοση

Για τους Μ.τ.Ι., η Αγία Γραφή είναι ο αλάθητος λόγος του Θεού, αποτελείται από 66 βιβλία, είναι πιο αξιόπιστη από την Παράδοση, και αποτελεί αποκλειστικά τη βάση των πεποιθήσεων τους. Η διδασκαλία τους, όπως οι

ίδιοι αναφέρουν, αναπτύσσεται και διαμορφώνεται μέσα στο «αυξανόμενο φως από τον Ιεχωβά, ο οποίος συνεχίζει να φωτίζει το δρόμο του λαού του... από οργανωτική, δογματική και ηθική άποψη», (Σκοπιά 15 Φεβρ. 2006 σ. 26). Το κείμενο της Αγίας Γραφής που κατεξοχήν χρησιμοποιούν είναι η Μετάφραση του Νέου Κόσμου, η οποία ολοκληρώθηκε το 1961 και έγινε από τους Μ.τ.Ι. προκειμένου να αξιοποιηθούν «τα αποτελέσματα της πιο πρόσφατης λόγιας μελέτης και να είναι ανόθευτη από δόγματα βασισμένα σε παραδόσεις του Χριστιανικού κόσμου» (Σκοπιά, 15 Φεβρ. 2006 σ. 26 και 29). Υποστηρικτικό υλικό για τη Γραφική Μελέτη παρέχουν τα δύο δεκαπενθήμερα περιοδικά, Σκοπιά και Ξύπνα!.

Οι βασικές δοξασίες και πρακτικές τους διαφέρουν πολύ από ό,τι γενικά αποδέχονται οι χριστιανικές Εκκλησίες και Ομολογίες, τόσο σε ζητήματα πίστης όσο και σε ζητήματα ερμηνείας της Αγίας Γραφής. Εντούτοις αυτοπροσδιορίζονται ως «Χριστιανοί».

Ας γνωρίσουμε μερικές από τις διαφοροποιήσεις τους:

·        Α' Ως προς το περιεχόμενο της πίστης

    Ο Ιεχωβά αποκαλείται Πατέρας, επειδή είναι ο Αιώνιος και ο Δημιουργός των πάντων. Ο Ιησούς είναι ο πρώτος από τους ουράνιους γιους (Σκοπιά 15 Φεβρ. 2006, σ. 20) του Ιεχωβά. είναι το πρώτο δημιούργημα του. Το άγιο πνεύμα είναι ενεργός δύναμη του μέσω της οποίας ο Ιεχωβά επιτελεί το σκοπό Του.
    Για τους Μ.τ.Ι., οι προφητείες της Αγίας Γραφής για τα έσχατα (2 Τμ. 3, 1-5) ολοκληρώθηκαν το 1914. Ο Ιησούς έχει ενθρονιστεί στον ουρανό ως Βασιλιάς του Θεού και κυβερνάει τη γη μαζί με 144.000 «χρισμένους» («μικρό ποίμνιο», Αποκ. 14, 1). Στον ουρανό έγινε πόλεμος, ο Σατανάς ηττήθηκε και ρίχτηκε στη γη. Τώρα πια το θέλημα του Θεού γίνεται ανεμπόδιστα στον ουρανό. Επειδή ο Σατανάς είναι πολύ θυμωμένος, προξενεί στη γη μεγάλα δεινά («τα αλίμονο»). Οι «τελευταίες ημέρες» άρχισαν και ο πόλεμος (Αρμαγεδδών) του Θεού του Παντοδύναμου με το κακό πλησιάζει. Όσοι επιζήσουν, μαζί με τους αναστημένους νεκρούς («μεγάλο πλήθος»), θα ζήσουν την Ημέρα της Κρίσης, η οποία θα διαρκέσει 1.000 χρόνια (Χιλιετής Βασιλεία του Χριστού). Στο διάστημα αυτό ο Σατανάς θα είναι φυλακισμένος, και στη γη θα γίνεται το θέλημα του Θεού. Μετά το τέλος της Ημέρας της Κρίσης, ο Σατανάς θα ηττηθεί τελειωτικά, η γη θα είναι επίγειος παράδεισος (Ψαλμ. 37, 29) με άφθονα υλικά αγαθά και όμορφα σπίτια, όπου θα κατοικούν ευτυχισμένοι και υγιείς άνθρωποι (Τι διδάσκει πράγματι η Αγία Γραφή, εκδ. Σκοπιά 2005, σ. 27, 77-87, 214-218).

·        Β' Διαφοροποιήσεις ως προς τη λατρεία

    Κάθε εβδομάδα, προσεύχονται και αινούν τον Ιεχωβά, μελετούν και αναλύουν χωρία της Αγίας Γραφής στις κατά τόπους «Αίθουσες Βασιλείας» και σε ιδιωτικές κατοικίες. Επίσης, συμμετέχουν σε «συνελεύσεις», οι οποίες γίνονται σε μεγάλους χώρους, στάδια ή αίθουσες. Στις «συνελεύσεις» γίνονται και ομαδικές βαπτίσεις. Μέρος της λατρείας, είναι και η διάδοση των πεποιθήσεων τους (Τι διδάσκει η Αγία Γραφή, σελ. 189).

    Μία φορά το χρόνο τελούν συμβολική «Ανάμνηση του θανάτου του Χριστού» (Δείπνο του Κυρίου). Στα «εμβλήματα της Ανάμνησης» (άζυμο ψωμί και κόκκινο κρασί) μετέχουν μόνο όσοι από τους «χρισμένους» ή «αναγεννημένους» (144.000) βρίσκονται σήμερα στη ζωή («υπόλοιπο»),
    Στη λατρεία τους, δεν χρησιμοποιούν ομοιώματα (αγάλματα) ή εικόνες του Χριστού, της Παναγίας, των αγίων. Επίσης, απορρίπτουν το σύμβολο του Σταυρού, όπως το γνωρίζουμε, επειδή υποστηρίζουν ότι ο Ιησούς πέθανε πάνω σε πάσσαλο και όχι σε σταυρό. Θεωρούν ότι η προσκύνηση των εικόνων και του Σταυρού είναι ειδωλολατρική πράξη και προτρέπουν όσους υιοθέτησαν την αληθινή λατρεία κι έχουν ακόμη στο σπίτι τους εικόνες να τις καταστρέψουν (Τι διδάσκει η Αγία Γραφή, σ. 155).
    Δεν δέχονται τις θρησκευτικές εορτές, όπως είναι η ανάμνηση γεγονότων από τη ζωή του Χριστού, της Παναγίας, οι μνήμες των αγίων, (Σκοπιά, 15 Φεβρ. 2006, σ. 29. Τι διδάσκει η Αγία Γραφή, σ. 156), επειδή θεωρούν ότι αυτές δεν θεμελιώνονται στην Αγία Γραφή.

·        Γ΄ Διαφοροποιήσεις με κοινωνικό αντίκτυπο

Στη σχέση τους με το Κράτος, οι Μ.τ.Ι. «αποδίδουν σε όλους ό,τι τους οφείλεται» κατά τη βιβλική παραγγελία, όπως οι ίδιοι λέγουν. Σε όποια χώρα και αν δραστηριοποιούνται οφείλουν να τηρούν άψογη και απαρέγκλιτη πολιτική ουδετερότητα και να είναι νομοταγείς (Τι διδάσκει η Αγία Γραφή, σ. 149). Στο πλαίσιο αυτό:

    Δεν επιδιώκουν πολιτικά αξιώματα.
    Δεν ενθαρρύνονται να συμμετέχουν, αλλά και δεν τους επιβάλλεται η αποχή από πολιτικές ή συλλογικές διαδικασίες, όπως π.χ. είναι οι εκλογές και οι αρχαιρεσίες (Σκοπιά, 1η Νοεμβρίου 1999, σ. 28).
    Θεωρούν ότι ο χαιρετισμός στη σημαία αφενός αντιφάσκει στην πολιτική ουδετερότητας που ακολουθούν και αφετέρου ισοδυναμεί με λατρεία ειδώλου. Ισχυρίζονται, πάντως, ότι αναγνωρίζουν τη σημαία και τον εθνικό ύμνο, ως εθνικά σύμβολα.
    Αναγνωρίζουν στα έθνη την εξουσία να συγκροτούν στρατεύματα και να αμύνονται. Οι ίδιοι, όμως, αρνούνται ένοπλη συμμετοχή στο στρατό σε καιρό ειρήνης ή πολέμου (Τι διδάσκει η Αγία Γραφή, σ. 148).
    Δεν δέχονται την ιατρική πρακτική μετάγγισης αίματος (Πραξ. 15, 29). Η θέση τους αυτή δημιουργεί προβλήματα στην ιατρική κοινότητα, δεδομένου ότι οι αναίμακτες εναλλακτικές θεραπείες δεν είναι παντού και πάντοτε εφικτές.

3.   Η θέση της Ορθόδοξης Εκκλησίας

Η πίστη της Ορθόδοξης Εκκλησίας πηγάζει και βασίζεται στην Αγία Γραφή (76 βιβλία) και στην εκκλησιαστική Παράδοση (Β'Θεσ. 2, 15). Οι Οικουμενικές Σύνοδοι, η διδασκαλία των Πατέρων και ο πλούτος της

λατρείας εκφράζουν την καθολική - αποστολική πίστη της Εκκλησίας και βοηθούν τους χριστιανούς να προσεγγίσουν τη Θεία Αποκάλυψη. Οι μεμονωμένες πεποιθήσεις και οι αυθαίρετες ερμηνείες της Αγίας Γραφής ονομάσθηκαν, ήδη από την αποστολική εποχή, αιρέσεις (Τιτ. 3, 10, Πετρ. 2, 1-22, ΑΊω. 2, 18).

Κέντρο της ζωής της πρώτης Εκκλησίας ήταν η συμμετοχή στο μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας και η διδαχή (Πράξ. 2, 47), όπως αυτά παραδόθηκαν από τον Κύριο στους αποστόλους. Όπου χρειαζόταν, οι απόστολοι, ως αυτόπτες και αυτήκοοι μάρτυρες του κηρύγματος του Χριστού (Α Ίω. 1, 1- 4), συμβούλευαν και διόρθωναν τους πρώτους χριστιανούς στη ζωή και στην πίστη είτε με επισκέψεις είτε με επιστολές (Β'Τιμ. 2, 1-2). Η Καινή Διαθήκη είναι η καταγραφή, χάριν της Εκκλησίας, της Αποκάλυψης του Θεού στο πρόσωπο του Ιησού Χριστού (διδασκαλία, θαύματα, Ανάσταση, Πεντηκοστή).

Ο ακρογωνιαίος λίθος της ορθόδοξης πίστης είναι η θεότητα του Χριστού (Ησ. 35, 4-6. Ιω. 1,1), γεγονός που δικαιολογεί και την καθιέρωση της ονομασίας «χριστιανοί» για τα μέλη της Εκκλησίας από την αποστολική ήδη εποχή. Η κοινότητα των «Χριστιανών Μαρτύρων του Ιεχωβά» δεν μπορεί να αποτελέσει εκκλησία-μέλος του Παγκοσμίου Συμβουλίου των Εκκλησιών, επειδή ακριβώς δεν αποδέχεται τη θεότητα του Χριστού. Ο Ιησούς Χριστός δεν είναι δημιούργημα (κτίσμα). Είναι ο Μονογενής Υιός και Λόγος του Θεού και υπάρχει προαιωνίως, ως το δεύτερο πρόσωπο της Αγίας Τριάδος μαζί με τον Πατέρα και το Άγιο Πνεύμα (Πραξ. 10, 38. Λουκ. 2, 26-30). Ο Τριαδικός τρόπος ύπαρξης του Θεού βιώνεται από την πρωτοχριστιανική κοινότητα και δηλώνεται με σαφήνεια στην Αγία Γραφή (Ματθ. 27,19).

Η ενανθρώπηση του Ιησού Χριστού, η επίγεια ζωή του, η διδασκαλία του, τα θαύματα του (Ματθ. 10, 7) φανέρωσαν στους ανθρώπους τη Βασιλεία του Θεού, η οποία στην Καινή Διαθήκη περιγράφεται ως ήδη παρούσα αλλά και προσδοκώμενη. Μετά την Πεντηκοστή, η Εκκλησία ως σώμα με κεφαλή τον Χριστό και μέλη τους πιστούς, πορεύεται εν Αγίω Πνεύματι προς τα έσχατα. Με την ένδοξη επάνοδο του Ιησού Χριστού θα αναστηθούν οι νεκροί και η Βασιλεία του Θεού θα φανερωθεί πλήρως. Αυτό θα σημάνει, επίσης, την ανακαίνιση και τον αφθαρτισμό του κόσμου. Το πότε θα συμβεί είναι άγνωστο και ως εκ τούτου απαιτείται συνεχής επαγρύπνηση και ετοιμασία (Εφεσ. 4, 4-6. Ιω. 5, 28-29).

Στο Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας, που τελείται κατά την λειτουργική σύναξη της Κυριακής (Πραξ. 20,17) και στις εορτές των αγίων (Παροιμ. 10, 7) και των μαρτύρων, όλοι οι πιστοί χωρίς διακρίσεις (Ιω. 6, 50-58. Γαλ. 3, 26-28. ΑΊω. 3,2) καλούνται να κοινωνήσουν το Σώμα και το Αίμα του Ιησού Χριστού.

Η τιμητική προσκύνηση των εικόνων είναι η έμπρακτη παραδοχή της ενανθρώπησης του Υιού και Λόγου του Θεού, συνδέει τον κτιστό κόσμο με τον άκτιστο Θεό και δεν συνιστά ειδωλολατρία.

Το σχήμα και το σύμβολο του Σταυρού αποτελεί για κάθε χριστιανό

ομολογία πίστης στη Σταύρωση και στην Ανάσταση του Χριστού [Α'Κορ. 4, 1).

Με τα Μυστήρια της Εκκλησίας (Βάπτισμα, Θεία Ευχαριστία κ.ά.), οι Ορθόδοξοι χριστιανοί γίνονται παιδιά του Θεού κατά χάρη και προγεύονται τη Βασιλεία του.

Τέλος, πρέπει να επισημάνουμε ότι η αναγνώριση της σημαίας και του Εθνικού Ύμνου ως εθνικών συμβόλων από πλευράς των Μ.τ.Ι. θα έπρεπε να συνεπάγεται και την απόδοση τιμής σ' αυτά, εφόσον η οικουμενικότητα του Χριστιανισμού δεν αρνείται τη φιλοπατρία.

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΦΙΛΟΛΟΓΟΥ ΕΡΜΗ: 



Το πρόβλημα έγκειται εις το ότι συγγραφείς του βιβλίου αναφέρονται οι εξής:
1. Χρήστος Γκόστης, Θεολόγος - συγγραφέας
2. π. Γεώργιος Μεταλληνός, Καθηγητής Θεολογικής Σχολής Παν/μίου Αθηνών
3. Γεώργιος Φίλιας, Επίκουρος Καθηγητής Θεολογικής Σχολής Παν/μίου Αθηνών
Τώρα μανθάνουμε τα εξής εξωφρενικά…

  1. «Ἀπίστευτον! Οἱ ἰεχωβάδες καὶ οἱ Μασόνοι" ἔγραψαν" κεφάλαια εἰς τὸ Βιβλίον τῶν Θρησκευτικῶν. Τὸ παιδαγωγικὸν ἰνστιτοῦτον τοῦ ὑπουργείου Παιδείας ἱκανοποίησε ὅλα τὰ αἰτήματά των … Ἀφοῦ προηγουμένως ἀπῄτησαν τὴν ἀφαίρεσιν ὅλων τῶν κεφαλαίων τοῦ βιβλίου, τὰ ὁποῖα ἀναφέρονται εἰς αὐτούς. 
    Τελικῶς τὸ παλαιὸν βιβλίον ἀπεσύρθη πρὸ τῆς κυκλοφορίας του καὶ τὰ ἀφαιρεθέντα κεφάλαια ἐγράφησαν ὑπὸ τῶν Μασόνων καὶ τῶν Ἰεχωβάδων μὲ τὴν σύμφωνον γνώμην τοῦ Παιδαγωγικοῦ Ἰνστιτούτου, τὸ ὁποῖον προωθεῖ τὴν κατάργησιν τοῦ κατηχητικοῦ μαθήματος τῶν Θρησκευτικῶν καὶ τὴν ἀντικατάστασίν του ὑπὸ τῆς Θρησκειολογίας.»

  1. «Ἡ διαφωνία τῶν Χιλιαστῶν προκλήθηκε ἀπὸ τὸ γεγονὸς ὅτι οἱ συγγραφεῖς τοῦ βιβλίου τῶν Θρησκευτικῶν τῆς Α´Λυκείου δὲν ἀποδέχονταν τὴν ἀπόφαση τοῦ ὑπουργείου Παιδείας (Α3/108,98/6.10.99), μὲ τὴν ὁποία ἀναγνώριζε τοὺς “Μάρτυρες τοῦ Ἰεχωβᾶ” ὡς “Χριστιανούς”. Τὸ γεγονὸς αὐτὸ προκάλεσε τὴν ἀντίδρασή τους καὶ μετὰ ἀπὸ αἴτημα ποὺ ὑπέβαλαν τὸ 2007 πρὸς τὸ Συνήγορο τοῦ Πολίτη –θέση ποὺ τότε κατεῖχε ὁ νῦν δήμαρχος Ἀθηναίων, κ. Γιῶργος Καμίνης–, τὸ Παιδαγωγικὸ Ἰνστιτοῦτο δέχτηκε νὰ ἀποσύρει τὸ ἐπίμαχο κεφάλαιο καὶ νὰ τὸ ἀντικαταστήσει μὲ ἕνα διορθωμένο. Ποιός, ὅμως, ἐπιμελήθηκε τὶς διορθώσεις αὐτές; Οἱ ἴδιοι οἱ “Μάρτυρες τοῦ Ἰεχωβᾶ”! Αὐτὸ ἀναφέρει ὁ σύμβουλος τοῦ Παιδαγωγικοῦ Ἰνστιτούτου κ. Σταῦρος Γιαγκάζογλου, σὲ ἄρθρο του μὲ τίτλο “Ἡ θεολογία τῆς ἑτερότητας καὶ τὸ θρησκευτικὸ μάθημα στὴν Ἑλλάδα”, ὅπου μεταξὺ ἄλλων παραδέχεται ὅτι “τὸ Παιδαγωγικὸ Ἰνστιτοῦτο τοῦ ὑπουργείου Ἐθνικῆς Παιδείας καὶ Θρησκευμάτων συνεργάζεται στενὰ μὲ ὑπηρεσίες καὶ φορεῖς θεσμικὰ κατοχυρωμένους (π.χ. Συνήγορος τοῦ Πολίτη), οἱ ὁποῖοι λειτουργοῦν ὑπὲρ τῆς προστασίας τῶν δικαιωμάτων κάθε θρησκευτικῆς μειονότητας καὶ στὸ ἑλληνικὸ σχολεῖο. Πρόσφατο παράδειγμα ἀποτελεῖ ἡ ἐκ μέρους τοῦ Ἰνστιτούτου ἀλλαγὴ τοῦ περιεχομένου τῆς διδακτικῆς ἑνότητας στὸ βιβλίο τῶν Θρησκευτικῶν τῆς Α´ Λυκείου, ποὺ ἀφοροῦσε στοὺς Μάρτυρες τοῦ Ἰεχωβᾶ: Οἱ τελευταῖοι, διαμαρτυρόμενοι μέσῳ τοῦ Συνηγόρου τοῦ Πολίτη γιὰ μειωτικοὺς χαρακτηρισμοὺς στὸ περιεχόμενο τῆς παραπάνω ἑνότητας, ζήτησαν τὴν ἀλλαγὴ καὶ τὴν τροποποίησή της.  Τὸ Παιδαγωγικὸ Ἰνστιτοῦτο, κρίνοντας ὡς δίκαιο τὸ αἴτημα, προχώρησε στὴ συγγραφὴ καινούριας διδακτικῆς ἑνότητας μὲ νέα στοιχεῖα γιὰ τὴν Ὀργάνωση τῶν Μαρτύρων τοῦ Ἰεχωβᾶ, ποὺ προέρχονται σὲ μεγάλο βαθμὸ ἀπὸ ἔντυπα τῶν ἰδίων”»

  1. Ὅπως ἀποκαλύπτουν σήμερα τὰ “Ἐπίκαιρα”, ἐνῶ καταδικάζεται ἡ “Ὀρθόδοξη κατήχηση”, τὴν ἴδια στιγμὴ ἐπιτρέπεται στοὺς ἐκπροσώπους τῶν ἄλλων θρησκειῶν (ἢ ὀργανισμῶν, ὅπως αὐτοαποκαλοῦνται) νὰ καθορίζουν ἐκεῖνοι τὸ περιεχόμενο τοῦ βιβλίου τῶν Θρησκευτικῶν, ποὺ διδάσκονται τὰ παιδιά μας στὸ σχολεῖο! Ἀκόμη καὶ σήμερα, ποὺ τὸ μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν γίνεται “ὑπὸ τὸν ἔλεγχο” τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας, οἱ μαθητὲς τῶν ἑλληνικῶν σχολείων μαθαίνουν γιὰ τὴ Μασονία καὶ τοὺς Μάρτυρες τοῦ Ἰεχωβᾶ ὅ,τι ἐπιθυμοῦν οἱ ἴδιοι οἱ Τέκτονες καὶ οἱ Χιλιοστὲς νὰ μάθουν – καί, μάλιστα, μὲ τὰς εὐλογίες τοῦ Παιδαγωγικοῦ Ἰνστιτούτου!

Φυσικά οι ίδιοι οι συγγραφείς του βιβλίου αγνοήθησαν… οποία παιδαγωγική μέθοδος… συγχαρητήρια… την επάυριον κύριοι του παιδαγωγικού αν θέλετε να διδάξητε τα παιδιά μας για τον Ναζισμό καλύτερα να δώσητε να γράψη το οικείο κεφάλαιο ένας θιασώτης αυτού. Τα παιδιά θα το καταλάβουν καλύτερα και τι πρεσβεύει και τι προσπαθεί να επιτύχη. Εσείς οι ίδιοι εξάλλου δεν διατυμπανίζετε ότι δεν διώκονται τα φρονήματα; Ιδού η πρόκλησις. Δώσατε εις έναν νεοναζί να συγγράψη την θεωρία του ναζισμού προς πλήρην ελευθερίαν της εκφράσεως και των πεποιθήσεων.

Σαν δεν ντρέπεστε!!! Καταντήσατε τα σχολεία φυτώρια της γνώσης του κακού. Αύριο μεθαύριο που δεν θα έχετε παρά εκθρέψει ανήθικους και άηθους ανθρώπους θέλω να ιδώ τι θα κραυγάζετε για τον ανθρωπισμό που φονεύσατε…







Καθὼς θέλετε ἵνα ποιῶσιν ὑμῖν οἱ ἄνθρωποι





Καὶ καθὼς θέλετε ἵνα ποιῶσιν ὑμῖν οἱ ἄνθρωποι, καὶ ὑμεῖς ποιεῖτε αὐτοῖς ὁ­­­μοίως. καὶ εἰ ἀγαπᾶτε τοὺς ἀγα­πῶντας ὑμᾶς, ποία ὑ­μῖν χάρις ἐστί; καὶ γὰρ οἱ ἁμαρτω­λοὶ τοὺς ἀγαπῶντας αὐτοὺς ἀγαπῶσι. καὶ ἐὰν ἀγαθοποιῆτε τοὺς ἀγαθοποιοῦντας ὑμᾶς, ποία ὑμῖν χάρις ἐστί; καὶ γὰρ οἱ ἁμαρτωλοὶ τὸ αὐτὸ ποιοῦσι. καὶ ἐὰν δανείζητε παρ᾿ ὧν ἐλπίζετε ἀπολαβεῖν, ποία ὑμῖν χάρις ἐστί; καὶ γὰρ ἁμαρτωλοὶ ἁμαρτωλοῖς δανείζουσιν ἵνα ἀπο­λάβωσι τὰ ἴσα. πλὴν ἀγαπᾶτε τοὺς ἐ-χ­θροὺς ὑμῶν καὶ ἀγαθοποι­εῖτε καὶ δανείζετε μηδὲν ἀ­­πελπίζοντες, καὶ ἔσται ὁ μι­σθὸς ὑμῶν πολύς, καὶ ἔσε­σθε υἱοὶ ὑψίστου, ὅτι αὐτὸς χρηστός ἐστιν ἐπὶ τοὺς ἀ­­­χαρίστους καὶ πονηρούς. Γίνεσθε οὖν οἰκτίρμονες, καθὼς καὶ ὁ πατὴρ ὑμῶν οἰ­­κτίρμων ἐστί.
Εὐαγγέλιον: Κυρ. β΄ Λουκᾶ, «Καθὼς θέλετε ἵνα ποιῶσιν ὑμῖν οἱ ἄνθρωποι» (Λκ. ς΄ 31-36


Στὴ σημερινὴ εὐαγγελικὴ περικοπὴ ὁ ἱερὸς εὐαγγελιστὴς Λουκᾶς μᾶς μεταφέρει τὴν ἐξαίρετη διδασκαλία τοῦ Κυρίου, ἡ ὁποία θεωρεῖται τμῆμα τῆς περίφημης ἐπὶ τοῦ Ὄρους ὁμιλίας Του. Μὲ ἄριστη παιδαγωγικὴ μέθοδο ὁ Κύριος μᾶς καλεῖ νὰ ἀνέβουμε ἀπὸ τὰ χαμηλότερα στὰ ψηλότερα σκαλοπάτια τῆς πνευματικῆς ζωῆς. Καὶ ξεκινάει μὲ μία ἐντολὴ ποὺ ἀποτελεῖ τὴ βάση γιὰ τὴν εἰρηνικὴ συμβίωση μὲ τοὺς συνανθρώπους μας. «Καθὼς θέλετε ἵνα ποιῶσιν ὑμῖν οἱ ἄνθρωποι, καὶ ὑμεῖς ποιεῖτε αὐτοῖς ὁ μοίως»· δηλαδή, ὅπως θέλετε νὰ σᾶς συμπεριφέρονται καὶ νὰ σᾶς κάνουν οἱ ἄνθρωποι, ἔτσι ἀκριβῶς νὰ συμπεριφέρεσθε κι ἐσεῖς σ’ αὐτοὺς καὶ νὰ τοὺς κάνετε τὰ ἴδια.

Εἶναι «ὁ χρυσοῦς κανών», ὁ ὁποῖος ἦταν γνωστὸς καὶ στὴν προχριστιανικὴ ἐποχὴ ἀλλὰ μὲ ἀρνητικὴ διατύπωση: «ὃ μισεῖς, μηδενὶ ποιήσῃς» (Τωβ. δ΄ 15). Δηλαδή, «μὴν κάνεις στοὺς ἄλλους
αὐτὰ ποὺ δὲν θέλεις νὰ σοῦ κάνουν». Ὁ Κύριος ὅμως ἐπαναπροσδιορίζει τὶς σχέσεις μεταξὺ τῶν ἀνθρώπων μὲ θετικὸ τρόπο: Αὐτὸ ποὺ θὰ ἤθελες νὰ πάρεις ἀπὸ τοὺς ἄλλους, δῶσε το πρῶτος ἐσύ. Θέλεις νὰ σὲ σέβονται, νὰ σοῦ μιλοῦν μὲ εὐθύτητα καὶ εἰλικρίνεια, νὰ εἶναι δίκαιοι ἀπέναντί σου;... Πρῶτος ἐσὺ νὰ τοὺς σέβεσαι καὶ νὰ φέρεσαι ἀπέναντί τους μὲ ἐντιμότητα καὶ δικαιοσύνη. Πόσο διαφορετικὸς θὰ ἦταν ὁ κόσμος μας, ἂν ὅλοι ἐφαρμόζαμε αὐτὸν τὸν «χρυσὸ κανόνα» τοῦ Εὐαγγελίου! Αὐτὸς ἀποτελεῖ τὴ βάση γιὰ τὴν κοινωνικὴ δικαιοσύνη καὶ ἁρμονικὴ συμβίωση μεταξὺ τῶν ἀν θρώπων.

ὑπέρβαση τῆς ἀγάπης

Ὡστόσο ὁ Κύριος προχωρεῖ καὶ μᾶς καλεῖ νὰ ἀνεβοῦμε σὲ ὑψηλότερο σκαλοπάτι. Μᾶς δείχνει τὸ δρόμο τῆς ἀνιδιοτελοῦς ἀγάπης, καὶ τῆς ἀγάπης ἀκόμα καὶ πρὸς τοὺς ἐχθρούς! Λέγει: Ἐὰν ἀγαπᾶτε μόνο ἐκείνους ποὺ σᾶς ἀγαποῦν, ποιὰ εὔνοια καὶ ποιὰ ἀμοιβὴ σᾶς ἀνήκει ἀπὸ τὸν Θεό; Καμία. Διότι καὶ οἱ ἁμαρτωλοὶ ἀγαποῦν ἐκείνους ποὺ τοὺς ἀγαποῦν. «Πλὴν ἀγαπᾶτε τοὺς ἐχθροὺς ὑμῶν καὶ ἀγαθοποι εῖτε καὶ δανείζετε μηδὲν ἀπελπίζοντες». Ἐσεῖς νὰ ἀγαπᾶτε τοὺς ἐχθρούς σας καὶ νὰ τοὺς εὐεργετεῖτε καὶ νὰ τοὺς δανείζετε χωρὶς νὰ ἐλπίζετε σὲ καμία ἀνταπόδοση ἀπ’ αὐτούς.
Αὐτὴ εἶναι ἡ ὑπέρβαση τῆς χριστιανικῆς ἀγάπης. Δὲν ἀπευθύνεται μόνο σ’ αὐτοὺς ποὺ φέρονται καλὰ ἀπέναντί μας ἢ σ’ αὐτοὺς μὲ τοὺς ὁποίους ἔχουμε ἀμοιβαία σχέση, ἀλλὰ ἀγκαλιάζει ὅλους τοὺς ἀνθρώπους, χωρὶς θρησκευτικές, πολιτικές, ἐθνικές, φυλετικὲς ἢ ἄλλες διακρίσεις. Προσφέρεται ἀκόμη καὶ στοὺς ἐχθρούς! Αὐτοὺς ποὺ μᾶς πίκραναν, μᾶς ἀδίκησαν, μᾶς συκοφάντησαν, μᾶς ἔβλαψαν μὲ κάποιον τρόπο. Αὐτοὺς καλούμαστε νὰ ἀγαπήσουμε, νὰ εὐεργετήσουμε, νὰ προσευχόμαστε μὲ θέρμη γιὰ τὸ καλό τους.
Αὐτὴν τὴν ὑπέρβαση τῆς ἀγάπης ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς δὲν μᾶς τὴ δίδαξε μόνο μὲ αὐτὰ τὰ ἀθάνατα λόγια, ἀλλὰ τὴ φανέρωσε ὁ Ἴδιος ἐνσαρκωμένη στὸ θεανθρώπινο πρόσωπό Του. Ἀποκορύφωμα αὐτῆς τῆς ἀγάπης ὑπῆρξε ἡ σταυρικὴ θυσία Του, τὴν ὁποία προσέφερε «ὑπὲρ πάντων» (Β΄ Κορ. ε΄ 15)· γιὰ ὅλους τοὺς ἀνθρώπους, δικαίους καὶ ἁμαρτωλούς. Στὸ ὄνομα αὐτῆς τῆς ἀγάπης Τὸν βλέπουμε πάνω στὸ Σταυρὸ νὰ συγχωρεῖ ἀκόμη καὶ τοὺς σταυρωτές Του καὶ νὰ μᾶς ἀφήνει ἔτσι μοναδικὸ καὶ ἀξεπέραστο ὑπόδειγμα συγχωρητικότητος.

Τελειότητα  

Ὁ Κύριος, ἀφοῦ ἔθεσε τὴ βάση τῆς ἀγάπης, στὴ συνέχεια μᾶς φανέρωσε τὴν ὑπέρβασή της. Τώρα μᾶς ἀποκαλύπτει τὴν τέλεια μορφή της. «Γίνεσθε οὖν οἰκτίρμονες, καθὼς καὶ ὁ πατὴρ ὑμῶν οἰ κτίρμων ἐστί». Νὰ γίνεστε λοιπὸν σπλαχνικοὶ πρὸς τὸν συνάνθρωπό σας καὶ συμπονετικοὶ στὶς δυστυχίες του καὶ στὶς ἀνάγκες του, ὅπως καὶ ὁ οὐράνιος Πατέρας σας εἶναι σπλαχνικὸς σὲ
ὅλους.
Αὐτὸς εἶναι ὁ τελικός μας στόχος: νὰ μοιάσουμε στὸν Θεό! Κι ἐπειδὴ ἡ ἀγάπη εἶναι τὸ πλέον χαρακτηριστικὸ γνώρισμα τοῦ Θεοῦ Πατρός, ὅταν καλλιεργοῦμε αὐτὴν τὴν κορυφαία ἀρετή, γινόμαστε ὅμοιοι μ’ Ἐκεῖνον.
Δὲν εἶπε, λέει ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος, ἐὰν νηστεύετε, ἐὰν ἀσκεῖτε παρθενία ἢ ἐὰν προσεύχεσθε, θὰ γίνετε ὅμοιοι μὲ τὸν Πατέρα, ἀλλὰ «γίνεσθε οἰκτίρμονες, καθὼς καὶ ὁ πατὴρ ὑμῶν». Αὐτὸ μὲ τὸ
ὁποῖο μποροῦμε νὰ ἐξισωθοῦμε μὲ τὸν Θεὸ εἶναι «τὸ ἐλεεῖν καὶ οἰκτίρειν» (P.G. 64,1044).
Ὅσοι λοιπὸν εἶναι ἄνθρωποι ἀγάπης, σπλαχνικοὶ καὶ ἐλεήμονες, αὐτοὶ εἶναι γνήσιοι υἱοὶ τοῦ Θεοῦ τοῦ ὑψίστου. Γίνονται ὅμοιοι μὲ τὸν Θεό, νέοι, κατὰ χάριν θεοί!





Πρόσφυγας και ‘κείνη!





Ἀληθινὴ ἱστορία ἀπὸ τὸν ξεριζωμὸ τοῦ 1922




Δὲν ἔχει τὴ δυνατότητα νὰ ἐπισκέπτεται συχνὰ τὴν ἰδιαίτερη πατρίδα του καὶ τὸ πατρογονικό του σπίτι. Ἔστω ὅμως, μία ἢ δύο φορὲς τὸ χρόνο ποὺ τὰ καταφέρνει, χαρὰ μεγάλη καὶ συγκίνηση παίρνει καὶ δίνει στ’ ἀδέλφια του καὶ στοὺς γέροντες πιὰ γονεῖς του.



Προγράμματα Κοινωφελούς Χαρακτήρα ΟΑΕΔ



Η προκήρυξη για 10.000 θέσεις σε δήμους και περιφέρειες-Αναλυτικά τα δικαιολογητικά και τα μόρια κατάταξης

  • Κοινωφελής Εργασία
 Εκδόθηκε από τον ΟΑΕΔ η πρώτη από τις τέσσερις Δημόσιες Προσκλήσεις που αφορά στη διαδικασία προσλήψεων προσωπικού για την προώθηση της απασχόλησης μέσω προγραμμάτων κοινωφελούς χαρακτήρα, σε δημόσιους φορείς (Επιβλέποντες Φορείς).
Η πρώτη Δημόσια Πρόσκληση αφορά στην δημιουργία 10.000 θέσεων πλήρους απασχόλησης,  ειδικότητας Υ.Ε. Γενικών Καθηκόντων, μέσω της πρόσληψης προσωπικού για χρονικό διάστημα πέντε (5) μηνών σε δήμους και περιφέρειες της χώρας.
Η υποβολή των αιτήσεων των ενδιαφερομένων εγγεγραμμένων ανέργων στα μητρώα ανέργων του Οργανισμού ηλικίας 18 ετών και άνω, που επιθυμούν να συμμετάσχουν στη διαδικασία προσλήψεων προσωπικού για την προώθηση της απασχόλησης ξεκινά στις 26-9-2013 και λήγει στις 11-10-2013 και ώρα 12η μεσημβρινή και γίνεται μόνο με ηλεκτρονικό τρόπο στον διαδικτυακό τόπο του ΟΑΕΔ www.oaed.gr, χρησιμοποιώντας το σχετικό πεδίο καταχώρισης ηλεκτρονικών αιτήσεων.
Η ηλεκτρονική υποβολή των αιτήσεων μπορεί να πραγματοποιηθεί και μέσω των Κ.Ε.Π., στην περίπτωση που ο εγγεγραμμένος άνεργος δεν έχει πρόσβαση στο διαδίκτυο.
Δικαίωμα υποβολής ηλεκτρονικών αιτήσεων συμμετοχής στη διαδικασία κατάρτισης του Πίνακα Κατάταξης Ανέργων για την προώθηση της απασχόλησης μέσω προγραμμάτων κοινωφελούς χαρακτήρα έχουν μόνο οι εγγεγραμμένοι άνεργοι στα μητρώα ανέργων του Ο.Α.Ε.Δ., οι οποίοι ανήκουν σε μία τουλάχιστον από τις παρακάτω κατηγορίες:
1.    1.   εγγεγραμμένοι άνεργοι στα μητρώα ανέργων του ΟΑΕΔ, μέλη οικογενειών στις οποίες δεν εργάζεται κανείς και οι σύζυγοι αυτών είναι εγγεγραμμένοι άνεργοι στα μητρώα ανέργων του ΟΑΕΔ.
2.      εγγεγραμμένοι άνεργοι στα μητρώα ανέργων του ΟΑΕΔ, μέλη μονογονεϊκών οικογενειών, στις οποίες δεν εργάζεται κανείς
3.       εγγεγραμμένοι νέοι άνεργοι (18 έως 29 ετών) στα μητρώα ανέργων του ΟΑΕΔ
4.       εγγεγραμμένοι μακροχρόνια άνεργοι στα μητρώα ανέργων του ΟΑΕΔ
5.      άνεργοι πτυχιούχοι ανωτάτων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων πανεπιστημιακού και τεχνολογικού τομέα εγγεγραμμένοι στα μητρώα ανέργων του Ο.Α.Ε.Δ.
Υποχρέωση προσκόμισης των σχετικών δικαιολογητικών στα ΚΠΑ2 μέχρι την λήξη της προθεσμίας υποβολής των αιτήσεων, έχουν
α) οι άνεργοι αρχηγοί μονογονεϊκών οικογενειών,
β) οι άνεργοι πτυχιούχοι ανώτατων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων πανεπιστημιακού και τεχνολογικού τομέα που δεν ανήκουν σε μία τουλάχιστον από τις υπόλοιπες κατηγορίες και
γ) οι άνεργοι όλων των ανωτέρω κατηγοριών οι οποίοι έχουν εξαρτώμενα ανήλικα τέκνα.
Οι ωφελούμενοι  επιλέγονται και κατατάσσονται στον Πίνακα Κατάταξης Ανέργων με βάση τα πέντε αντικειμενικά κριτήρια κατάταξης, τα οποία είναι τα εξής:
1) Χρονικό διάστημα συνεχόμενης εγγεγραμμένης ανεργίας ωφελουμένου με ανώτατο όριο τους 36 μήνες,
2) Χρονικό διάστημα συνεχόμενης εγγεγραμμένης ανεργίας του/της συζύγου των ανέργων της πρώτης κατηγορίας, με ανώτατο όριο τους 36 μήνες,
3) Ετήσιο εισόδημα, ατομικό ή οικογενειακό,
4)  Ηλικία και
5)  Αριθμός ανήλικων τέκνων.
Δείτε εδώ την κατανομή των 8.826 θέσεων σε δήμους
Δείτε εδώ την κατανομή των 1.174 θέσεων σε περιφέρειες
Το σύστημα επιλογής βασίζεται στη μοριοδότηση των παραπάνω κριτηρίων με αντικειμενικό και διαφανή τρόπο με τη χρήση μηχανογραφικού λογισμικού του ΟΑΕΔ.
Οι δήμοι και οι περιφέρειες υποχρεούνται να προβούν στην πρόσληψη των υποδειχθέντων από τα ΚΠΑ2 επιτυχόντων ωφελουμένων, εντός προθεσμίας δεκαπέντε (15) ημερολογιακών ημερών από την ημερομηνία ενημέρωσής τους.
 *** επειδή ΔΕΝ φορτώνει εύκολα η σελίδα η περιέχουσα την ηλεκτρονικήν αίτησιν του οργανισμού σας την δίδουμε ενσωματωμένη κάτωθι

Tηλέφωνα επικοινωνίας :
 210-9989114, 210-9989115, 210-9989116, 210-9989148, 210-9989729, 210-9989537, 210-9989856, 210-9989857, 210-9989125, 210-9989009, 210-9989144, 210-9989146, 210-9989186, 210-9989266, 210-9989182, 210-9989136
από 08:00 - 14:00 όλες τις Εργάσιμες Ημέρες.







Στρίγκλες



ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΓΕΩΡ. ΚΑΤΣΟΥΛΗΣ
-πτυχιούχος κλασσικῆς φιλολογίας

πανεπιστημίου Ἀθηνῶν

-μεταπτυχιακός ἐφηρμοσμένης παιδαγωγικῆς

πανεπιστημίου Ἀθηνῶν



Ποιό είδος γυναικός δικαιωματικώς δύναται να χαρακτηρισθή «στρίγκλα»; Την απάντησι μας την δίδει ο θυμόσοφος λαός. Ο Νικόλαος Πολίτης, ο πατήρ της Λαογραφίας, όστις και συνέλεξεν άπασαν αυτήν την σοφίαν του ελληνικού λαού, δέον να θεωρήται ο ευεργέτης πολλών αγαθών εις το έθνος, αφού μέσα από το περισυλλεχθέν υλικόν* αυτού, όπερ μόνον ολίγον κόπον απαιτεί να δαπανήση τις, ίνα το αποκωδικοποιήση, δύναται κανείς να καταστήση εαυτόν σοφώτερον εις πάμπολα ζητήματα.



Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...