Πρόγραμμα ἐπαναληπτικῶν Πανελληνίων ἐξετάσεων 2013










ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΠΑΝΑΛΗΠΤΙΚΩΝ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΩΝ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ ΗΜΕΡΗΣΙΩΝ ΚΑΙ ΕΣΠΕΡΙΝΩΝ ΓΕΝΙΚΩΝ ΛΥΚΕΙΩΝ 2013

1. ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΠΑΝΑΛΗΠΤΙΚΩΝ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΩΝ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ 2013 ΗΜΕΡΗΣΙΩΝ  ΚΑΙ ΕΣΠΕΡΙΝΩΝ ΓΕΝΙΚΩΝ ΛΥΚΕΙΩΝ (ΓΕΛ)
ΗΜΕΡΑ
ΗΜΕΡ/ΝΙΑ
ΜΑΘΗΜΑ
ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ
ΣΑΒΒΑΤΟ
08-06-2013 ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ
ΔΕΥΤΕΡΑ
10-06-2013 ΒΙΟΛΟΓΙΑ
ΦΥΣΙΚΗ
ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ ΚΑΙ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΗΣ
ΙΣΤΟΡΙΑ
ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ
ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ
ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ
ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ
ΤΡΙΤΗ
11-06-2013 ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
ΦΥΣΙΚΗ

ΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΚΑΤ/ΝΣΗΣ
ΘΕΤΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ
ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗΣ ΚΑΤ/ΝΣΗΣ (ΚΑΙ ΤΩΝ ΔΥΟ ΚΥΚΛΩΝ)
ΤΕΤΑΡΤΗ
12-06-2013 ΙΣΤΟΡΙΑ
ΒΙΟΛΟΓΙΑ
ΧΗΜΕΙΑ – ΒΙΟΧΗΜΕΙΑ
ΑΡΧΕΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ ΚΑΙ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ
ΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΚΑΤ/ΝΣΗΣ
ΘΕΤΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ
ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗΣ ΚΑΤ/ΝΣΗΣ
(ΚΥΚΛΟΣ ΤΕΧΝ/ΓΙΑΣ & ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ)
ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗΣ ΚΑΤ/ΝΣΗΣ
(ΚΥΚΛΟΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗΣ & ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ)
ΠΕΜΠΤΗ
13-06-2013 ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ
ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ
ΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΚΑΤ/ΝΣΗΣ
ΘΕΤΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ
ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗΣ ΚΑΤ/ΝΣΗΣ (ΚΑΙ ΤΩΝ ΔΥΟ ΚΥΚΛΩΝ)
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ
14-06-2013 ΛΑΤΙΝΙΚΑ
ΧΗΜΕΙΑ
ΗΛΕΚΤΡΟΛΟΓΙΑ
ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΦΑΡΜΟΓΩΝ ΣΕ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΤΙΚΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ
ΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΚΑΤ/ΝΣΗΣ
ΘΕΤΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ
ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗΣ ΚΑΤ/ΝΣΗΣ (ΚΥΚΛΟΣ ΤΕΧΝ/ΓΙΑΣ & ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ)
ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗΣ ΚΑΤ/ΝΣΗΣ (ΚΥΚΛΟΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗΣ & ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ)
ΣΑΒΒΑΤΟ
15-06-2013 ΑΡΧΕΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΘΕΩΡΙΑΣ ΜΑΘΗΜΑ ΕΠΙΛΟΓΗΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΕΩΝ


Ως ώρα έναρξης εξέτασης ορίζεται η 17:00 μ.μ., κοινή για τους υποψηφίους ημερήσιων και εσπερινών Γενικών Λυκείων.
Στις επαναληπτικές πανελλαδικές εξετάσεις προσέρχονται μόνο όσοι υποψήφιοι ημερήσιων και εσπερινών Γενικών Λυκείων, αποδεδειγμένα λόγω ασθένειας ή σοβαρού κωλύματος που συνιστά ανωτέρα βία, δεν έλαβαν μέρος ή διέκοψαν την εξέτασή τους στις πανελλαδικές εξετάσεις του Μαΐου, αφού θα έχουν προσκομίσει τα απαραίτητα δικαιολογητικά στο Λύκειο φοίτησης τους εντός τριών ημερών από την ημέρα εξέτασης που απουσίασαν.


Εξεταστικά Κέντρα ορίζονται ΜΟΝΟ σε Αττική και Θεσσαλονίκη.


Όσοι υποψήφιοι συμμετάσχουν σε κάποιο μάθημα των επαναληπτικών πανελλαδικών και γι αυτό το λόγο απουσιάσουν, δικαιολογημένα, από τις ενδοσχολικές τους εξετάσεις, θα μπορούν να συμμετάσχουν στις επαναληπτικές ενδοσχολικές εξετάσεις του Ιουνίου, σύμφωνα με το πρόγραμμα που θα καταρτιστεί από το Λύκειό τους.
Τέλος, αν υπάρξει υποψήφιος που θα έχει παραπεμφθεί στις επαναληπτικές εξετάσεις των ΓΕΛ και την ίδια ημέρα θα εξεταστεί και στο ειδικό μάθημα των Αγγλικών, τότε αυτός ο υποψήφιος θα εξεταστεί στα Αγγλικά σε εξεταστικό κέντρο της Αθήνας ή της Θεσσαλονίκης, κατόπιν συνεννόησης με τη Διεύθυνση Οργάνωσης και Διεξαγωγής Εξετάσεων.

***

Δελτίο Τύπου
31/5/2013
Υπενθύμιση προγράμματος Επαναληπτικών Πανελλαδικών Εξετάσεων υποψηφίων Γενικών Λυκείων, ανακοίνωση Εξεταστικών Κέντρων και κατανομής υποψηφίων σε αυτά.
Το Υπουργείο Παιδείας υπενθυμίζει ότι οι Επαναληπτικές Πανελλαδικές Εξετάσεις υποψηφίων Γενικών Λυκείων, αρχίζουν το Σάββατο 8-6-2013 και θα ολοκληρωθούν το Σάββατο 15-6-2013.
Εξεταστικά Κέντρα (Ε.Κ.) ορίζονται ΜΟΝΟ σε Αττική και Θεσσαλονίκη.

Ειδικότερα, στην Αττική, ως Εξεταστικό Κέντρο, ορίζεται το Πειραματικό ΓΕΛ Ιωνιδείου Πειραιά (Σωτήρος Διός 17, Πειραιάς, τκ.18535) και στη Θεσσαλονίκη, ως Εξεταστικό Κέντρο, ορίζεται το 27ο ΓΕΛ Ανατολικής Θεσσαλονίκης (Κλεάνθους -Παπαηλιάκη, τκ.54453).


Η κατανομή των υποψηφίων στα δύο εξεταστικά κέντρα έχει ως ακολούθως:
Α) οι υποψήφιοι που κατέθεσαν Αίτηση-Δήλωση συμμετοχής στις πανελλαδικές εξετάσεις σε ΓΕΛ των Περιφερειακών Δ/νσεων Εκπαίδευσης Κρήτης, Νοτίου Αιγαίου, Βορείου Αιγαίου, Πελοποννήσου, Δυτικής Ελλάδας, Στερεάς Ελλάδας και Αττικής θα εξεταστούν στο Ε.Κ. της Αττικής,
Β) οι υποψήφιοι, που κατέθεσαν Αίτηση-Δήλωση συμμετοχής στις πανελλαδικές εξετάσεις σε ΓΕΛ των Περιφερειακών Δ/νσεων Εκπαίδευσης Ηπείρου, Θεσσαλίας, Δυτικής Μακεδονίας, Κεντρικής Μακεδονίας και Ανατολικής Μακεδονίας-Θράκης θα εξεταστούν στο Ε.Κ. της Θεσσαλονίκης,
Γ) οι υποψήφιοι, που κατέθεσαν Αίτηση-Δήλωση συμμετοχής στις πανελλαδικές εξετάσεις σε ΓΕΛ της Περιφερειακής Δ/νσης Εκπαίδευσης Ιονίου, κατανέμονται ως ακολούθως: οι υποψήφιοι της Δ/νσης Δ.Ε. Κέρκυρας θα εξεταστούν στο Ε.Κ. της Θεσσαλονίκης, ενώ οι υποψήφιοι των Δ/νσεων Δ.Ε. Λευκάδας, Κεφαλληνίας και Ζακύνθου θα εξεταστούν στο Ε.Κ. της Αττικής.


Αντίστοιχα, ως ανωτέρω, κατανέμονται και οι υποψήφιοι με αναπηρία και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες στα δύο Βαθμολογικά Κέντρα της Αττικής ή της Θεσσαλονίκης, τα οποία είναι το το 34ο Βαθμολογικό Κέντρο στη Β΄ Διεύθυνση Δ.Ε. Αθήνας με έδρα το κτηριακό συγκρότημα του 1ου Γυμνασίου Ηρακλείου – Πεύκων 50 - τκ 14122, Ν. Ηράκλειο, και το 53ο Βαθμολογικό Κέντρο στη Διεύθυνση Δ.Ε. Δυτικής Θεσσαλονίκης με έδρα το 2ο Γυμνάσιο Αμπελοκήπων – Ν. Πλαστήρα 54, Αμπελόκηποι, τ.κ. 56121, Θεσσαλονίκη.



Τα δεινά ἐκ τῆς Ἑσπερίας




τοῦ
κ. Γεωργίου Ἀγγελοπούλου
Ἐπιτ. Προέδρου Ἐφετῶν






Μπορεῖ κανεὶς νὰ διερωτηθεῖ τι σχέση ἔχει τὸ ζήτημα τοῦ γάμου τῶν ὁμοφυλοφίλων μὲ τὴν μονομέρεια, τὴν μανιώδη δηλαδὴ τάση τῶν πολιτικῶν κομμάτων γιὰ τὴν κατάληψιν τῆς ἐξουσίας, γιὰ τὴν ὁποία (μονομέρεια) καὶ γιὰ τὸ τεράστιο παθητικό, ποὺ δημιουργεῖ ται ἀπὸ τήν ἐξ αὐτῆς δυσλειτουργία τοῦ πολιτεύματος, ἐπανειλημμένως ἔχομε ἀναφέρει σὲ προηγούμενα ἄρθρα μας στὴν «Ἑστία».
Ἡ ψηφοθηρικὴ πολιτικὴ τῶν κομμάτων ὡς μέσον γιὰ τὴν κατάλη ψιν τῆς ἐξουσίας καὶ ἀκολούθως διατήρησιν αὐτῆς εὔκολα ἐνδίδει σὲ κάθε εἴδους ἀξιώσεις κοινωνικῶν ὁμάδων πίεσης (νόμιμες ἢ μή,
ἠθικὲς ἢ μή). Μέχρι καὶ στὸ χῶρο τῶν καταδίκων καὶ τῶν συγγενῶν αὐτῶν, στὸ χῶρο τῶν οἰκονομικῶν μεταναστῶν, τοὺς ὁποίους ἔχουν πολιτογραφήσει γιὰ ψηφοθηρικοὺς λόγους ἀλλὰ καὶ στὸ χῶρο τῶν ὁμοφυλοφίλων καταφεύγουν γιὰ τὴν ἐξεύρεση ψήφων, γιατί καὶ οἱ τελευταῖοι ἀποτελοῦν μία σημαντική, ἀπὸ ἀπόψεως ἀριθμοῦ, ὁμάδα πίεσης, ἰδίως στὴν Ἀγγλία, ἀπὸ ὅπου ξεκίνησε τὸ ζήτημα τοῦ γάμου αὐτῶν. Οἱ ὁμάδες αὐτὲς πίεσης ἀνταλλάσσουν τὴν ψῆφο τῶν μελῶν τους ἔναντι τῆς ἱκανοποίησης τῶν ἀξιώσεών τους ἀπὸ τὰ κυβερνώντα κόμματα.
Ἀπὸ τὸ σύνολο τῶν ὁμοφυλοφίλων, ἂν ἐξαιρεθεῖ ἕνα μικρὸ ποσοστό, ποὺ ἀφορᾶ ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἐκ γενετῆς ἔχουν τὸ πρόβλημα αὐτό, γίνονται δὲ ἀντιληπτοὶ ἀπὸ μεγάλη ἀπόσταση καὶ ὁ κόσμος δείχνει κατανόηση γιὰ τὴν κατάστασή τους, οἱ ὑπόλοιποι ἔχουν ἀποκτήσει τὸ ἐλάττωμα αὐτὸ σύμφωνα μὲ τὴν γνώμη τῶν πλέον ἐχεφρόνων ἀνθρώπων (σοφῶν) ἀπὸ τὴν κατάχρηση τῶν ἡδονῶν.
Κατὰ τὸν Πλάτωνα ἡ ὁμοφυλοφιλικὴ ἐπαφὴ εἶναι ἀντίθετη ἀπὸ τὴν φύση καὶ διαπράττεται, διότι ἄνδρες καὶ γυναῖκες δὲν μποροῦν νὰ συγκρατήσουν τὴν ἐπιθυμία τους γιὰ ἡδονὴ (Νόμοι παρ. 636 c -4). Ἀλλὰ καὶ κατὰ τὸν φιλόσοφο Μουσώνιον ἡ ὁμοφυλοφιλικὴ ἐπαφὴ ἀντίκεινται στὴν ἴδια τὴν φύση (βλέπε Ἀνθολόγιον Στοβαίου Ἐκδ. Γεωργιάδου Τ.Β. σελ. 147). Στὴν ἐπιστήμη δὲν ἔχει μέχρι τώρα καθορισθεῖ ἡ αἰτία τῆς σεξουαλικῆς αὐτῆς διαστροφῆς καὶ γι ̓ αὐτὸ δὲν ὑπάρχουν καὶ σχετικὲς ἀποτελεσματικὲς θεραπευτικὲς ἀγωγὲς (βλ.  Larousse – Britanika στὴ λέξη σεξουαλικὲς ἀποκλίσεις).
Ἡ γενετήσια ὁρμή, ὁ ἔρως, ἡ λίμπιντο, εἶναι ἐζευγμένα στὴν ὑπηρεσία τῆς ἀναπαραγωγῆς τοῦ εἴδους, εἶναι δηλαδὴ μέσα γιὰ τὴν πραγμάτωση τοῦ σκοποῦ αὐτοῦ. Αὐτὸ σημαίνει ὅτι, ἂν δὲν ὑπῆρχε ὁ σκοπός, ποὺ ὑπηρετοῦν, δὲν θὰ ὑπῆρχαν καὶ αὐτά, γιατί ἡ φύση κατὰ τὸν Ἀριστοτέλη ἀλλὰ καὶ κατὰ τὸν Δημόκριτο δὲν πλάθει τίποτε χωρὶς σκοπὸ (α) Πολιτικὰ Α´ παρ.1256 b -21 β)Βιβλίο Σοφῶν σελ. 99). Τὴν ἴδια θέση, τοῦ μέσου δηλαδὴ γιὰ τὸ σκοπὸ τῆς ἀναπαραγωγῆς καὶ τὴν φροντίδα ἀκολούθως γιὰ τὰ τέκνα ἐπέχει καὶ ὁ θεσμὸς τοῦ γάμου, πράγμα ποὺ ἐπίσης σημαίνει ὅτι, ἂν δὲν ὑπῆρχε ὁ ἐν λόγῳ σκοπὸς δὲν θὰ ὑπῆρχε καὶ ὁ γάμος. Ἐφόσον λοιπὸν ἀπὸ τὴν σύζευξη δύο ὁμοφυλοφίλων δὲν ἐξυπηρετεῖται ὁ σκοπὸς τῆς ἀναπαραγωγῆς τοῦ εἴδους, δὲν μπο ρεῖ νὰ ὑπάρχει λογικὰ καὶ τὸ μέσο, ποὺ σχετίζεται μὲ τὸν σκοπὸν αὐτὸν δηλαδὴ ὁ θεσμὸς τοῦ γάμου.
Ἑπομένως ὁ γάμος μεταξὺ ὁμοφυλοφίλων εἶναι, γιὰ τοὺς ὀρθῶς φρονοῦντας, κάτι τὸ ἀδιανόητο καὶ τελείως παράλογο. Οἱ περισσότεροι φιλόσοφοι εἶναι φειδωλοί, γενικά, στὸ ζήτημα τῶν ἡδονῶν. «Ἡδονῶν κράτει (Κλεόβουλος ὁ Λίνδιος». «Ἡδονὴν φεῦγε, ἥτις λύπην τίκτει» (Σόλων – βλ. Βιβλίον τῶν Σοφῶν σελ. 23 καὶ 38)

Οἱ συμβουλὲς αὐτὲς τῶν φιλοσόφων μας δὲν ἀποτελοῦν αὐθαίρετες τοποθετήσεις στὸ θέμα τῶν ἡδονῶν. Ἡ ἀπόσταση μεταξὺ ἀνθρώπου καὶ τοῦ πλέον ἐξελιγμένου μετὰ ἀπὸ αὐτὸν ζώου, τοῦ πιθήκου, δὲν εἶναι μόνο τόσο μεγάλη ὅσο καὶ ἡ ἀπόσταση μεταξὺ ἀνθρώπου καὶ Θεοῦ, ὅπως ἀναφέρει κάποιος φιλόσοφος, ἀλλὰ πολὺ μεγαλύτερη, ὅπως προκύπτει ἐμμέσως πλὴν σαφῶς ἀπ ̓ ὅτι μᾶς λέει ὁ Πλάτων, κατὰ τὸν ὁποῖο «ὁ Θεὸς εἶναι τὸ βασικὸ μέτρο τῶν πραγμάτων, πολὺ περισσότερο ἀπὸ τὸν ἄνθρωπο, ὅπως ὑποστηρίζουν μερικοὶ (ἐννοεῖ τὸν Πρωταγόρα –βλέπε βιβλίο τῶν Σοφῶν σελ. 83). Ἂν θέλει λοιπὸν κανεὶς νὰ γίνει ἀγαπητὸς στὸν Θεὸν πρέπει νὰ καταβάλλει κάθε δυνατὴ προσπάθεια νὰ τοῦ μοιάσει (Νόμοι Δ παρ. 716 c -3). Καὶ ὁ Χριστὸς κάτι παρόμοιο ἔχει διδάξει: «ἔσεσθε οὖν ὑμεῖς τέλειοι, ὥσπερ ὁ πατὴρ ὑμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς τέλειός ἐστιν» (Ματθ. Ε-48).
Τὴν μεγάλη ἀπόσταση ἀπὸ τὰ ζῶα ὀφείλει ὁ ἄνθρωπος στὸ λογικὸ μέρος τῆς ψυχῆς του, διότι τὰ λοιπὰ δύο μέρη τῆς ψυχῆς του (ἐπιθυμητικὸν καὶ θυμικὸν) εἶναι κοινὰ μὲ τὴν ψυχὴν τῶν ζώων ἀποτελοῦν δὲ ἀπὸ κοινοῦ τὸ ἀποκαλούμενο ἄλογο μέρος τῆς ψυχῆς του.
Ἀπὸ αὐτὰ εἶναι φανερὸν ὅτι, ἂν ἀσχολεῖται ὁ ἄνθρωπος ἀποκλειστικὰ μὲ ὅτι ἀσχολοῦνται τὰ ζῶα χάνει τὴν μεγάλη ἀπόσταση, ποὺ πρέπει κατὰ τὴν φύσιν του νὰ ἔχει ἀπὸ αὐτά, ὑπάρχει μάλιστα καὶ περίπτωση, ποὺ μπορεῖ ὁ ἄνθρωπος, νὰ περιέλθει σὲ χειρότερη καὶ ἀπὸ τὰ ζῶα κατάσταση, ὅπως μᾶς βεβαιώνει ὁ Ἀριστοτέλης λέγοντας ὅτι “ὁ ἄνθρωπος χωρὶς ἀρετὴ εἶναι τὸ πιὸ ἀνόσιο καὶ τὸ πιὸ ἄγριο πλάσμα καὶ τὸ χειρότερο στὸ θέμα τῶν σαρκικῶν ἡδονῶν καὶ στὴν λαιμαργία” (Πολιτικὰ Α´ παρ.1253 α –35).
Ὁ Πλάτων θεωρεῖ ἀφύσικη τὴν συνεύρεσιν ὁμοφυλοφίλων. Τοῦτο κατ ̓ αὐτόν, οὔτε στὰ ζῶα δὲν παρατηρεῖται καὶ ὑποστηρίζει ὅτι κανεὶς δὲν μπορεῖ νὰ θεσπίσει νόμο, ὁ ὁποῖος νὰ θεωρεῖ τὶς συνήθειες τῶν ὁμοφυλοφίλων εὐχάριστες καὶ καθόλου ἀνήθικες (Νόμοι Η´ παρ. 836-2 ἕως 836 e -4).
Αὐτὸς εἶναι ὁ ἑλληνοχριστιανικός μας πολιτισμός, ὁ ὁποῖος δὲν ἔχεικαμία σχέση μὲ τοὺς πολιτισμούς, ποὺ μᾶς ἔρχονται τελευταῖα ἀπὸ τὴν Ἑσπερία, μὲ τοὺς γάμους τῶν ὁμοφυλοφίλων, τὰ βρίθοντα ἀκυροτήτων μνημόνια (βλέπε Γ. Κασιμάτη: οἱ παράνομες συμβάσεις δανεισμοῦ τῆς Ἑλλάδος) καὶ τὶς συμβάσεις τοῦ Δουβλίνου μὲ τὶς ἀκατονόμαστες, ὑποτιμητικὲς καὶ ὑποβολιμαῖες γιὰ τὴν Χώρα μας διατάξεις τους, ποὺ διαλαμβάνει (σύμφωνα μὲ ὅσα βέβαια γνωρίζομε ἀπὸ τὸν ἡμερήσιο τύπο) ὅτι, ἂν ἀναχωρήσουν μετανάστες ἀπὸ τὴ Χώρα μας καὶ μεταβοῦν σὲ ἄλλη χώρα τῆς Ε.Ε. αὐτὴ ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ τοὺς ἀποστείλει πάλι στὴ Χώρα μας. Ἄκουσον – ἄκουσον!
Γιατί αὐτό; Προϊόντα τῆς Χώρας μας εἶναι οἱ μετανάστες; Γιὰ τὴ Χώρα μας ἀποκλειστικὰ ἦλθαν ἢ γιὰ τὶς χῶρες τῆς Ε.Ε. καὶ μάλιστα τὶς οἰκονομικῶς ἰσχυρότερες; Γιατὶ ἡ σχολιαζομένη διάταξη δὲν διέλαβε ὅτι ἀντὶ νὰ ἐπιστρέφονται οἱ ἐν λόγῳ μετανάστες στὴ Χώρα μας, νὰ ἀποστέλλονται στὴ γειτονικὴ Τουρκία ἀπὸ τὴν ὁποία κυρίως, ὅπως εἶναι παγκοίνως γνωστὸν ἔχουν ἔλθει;
Κατὰ ποῖον λόγον ἡ Γαλλία λ.χ. δυσανασχετεῖ γιὰ τοὺς 300.000 μετανάστες, ποὺ ἔχουν ἐγκατασταθεῖ σ ̓ αὐτή, ἂν καὶ ἔχει πολλαπλάσιο πληθυσμὸ ἀπὸ τὸν δικό μας καὶ δὲν πρέπει νὰ δυσανασχετεῖ δικαίως ἡ Χώρα μας, ποὺ ἔχει δεχθεῖ ἀκουσίως πλέον τοῦ ἑνὸς ἑκατομμυρίου μετανάστες; Γιατί ἀποκαλοῦνται οἱ δυσανασχετοῦντες Ἕλληνες ρατσιστές; Οἱ μὴ δεχόμενοι τοὺς ἐκ τῆς Χώρας μας σὲ ἄλλες χῶρες τῆς Ε.Ε. μεταβαίνοντες μετανάστες πῶς πρέπει νὰ χαρακτηρισθοῦν;


Οἱ τελευταῖες ἡμέρες τῆς Βασιλεύουσας



της
Σοφίας Φοίβα*






Από τις 19Μαΐου έως και την πτώση της Πόλης στις 29του ίδιου μήνα οι ανηλεείς βομβαρδισμοί των τειχών ήταν συνεχείς και ασταμάτητοι, καθώς ο σουλτάνος, απογοητευμένος από τις αποτυχίες των προηγούμενων ημερών,είχε οργιστεί σε 
τέτοιοβαθμό,ώστε το μόνο που επιθυμούσε, ήταν να ολοκληρώσει το σχέδιο του όσο το δυνατόν συντομότερα. Ακόμη και η εξιστόρηση των γεγονότων από το χρονογράφο Barbaro γίνεται μονότονη, καθώς επαναλαμβάνε
ται συνεχώς και σε καθημερινή βάση το θέματων βομβαρδισμών και οι προσπάθειες των αμυνομέ
νων να επισκευάσουν τις ζημιές και να αναστηλώσουν τα πεσμένα τμήματα των τειχών.

 Οι στιγμές ήταν τόσο κρίσιμες, ώστε όλοι μικροί και μεγάλοι,νέοι και γέροι, κληρικοί και λαϊκοί, 
άνδρες και γυναίκες έκαναν ό,τι μπορούσαν, 
για να συμβάλουν στην άμυνα.Επιπλέον οι Τούρκοι είχαν εντατικοποιήσει τις προσπάθειες δημιουργίας υπόγειων στοών με σκοπό να εισβάλουν στην Κωνσταντινούπολη υπογείως και μάλιστα έσκαβαν όχι σε ένα μόνο σημείο πλέον,αλλά σε περισσότερα, κυρίως κοντά στην πύλη της Καλιγαρίας.
 Ο συνήθης τρόπος κατασκευής μίας στοάς ήταν να σκάβουν το έδαφος και μετά να στηρίζουν το χώμα, που βρισκόταν από πάνω με στηρίγματα από γερά ξύλα. Οι αμυνόμενοι συνήθως έβαζαν φωτιά στα ξύλινα υποστηλώματα, τα οποία στήριζαν το έδαφος, με αποτέλεσμα να πέφτουν και να καταπλακώνουν, όσους βρίσκονταν μέσα, είτε απλά τους έκαιγαν. Σε κάποιες περιπτώσεις οι πολιορκημένοι στάθηκαν ιδιαίτερα τυχεροί σε αυτό το θέμα, γιατι οι σήραγγες πολλές φορές λόγω κακής κατασκευής ή λόγω λανθασμένης επιλογής τοποθεσίας γκρεμίζονταν μόνες τους, με αποτέλεσμα το θάνατο πολλών ανδρών.Στις 23 Μαΐου 
μάλιστα, ενώ και πάλι οι Τούρκοι προσπαθούσαν να υπονομεύσουντοτείχος κοντά στην περιοχή 
των Βλαχερνών, με τη δημιουργίαστοάς,έγιναν αντιληπτοί από Βυζαντινούς, οι οποίοι εξουδετέρωσαν την προσπάθεια τους και παράλληλα κατάφεραν να συλλάβουν 
ζωντανούς κάποιους από τους Τούρκους υπονομοποιούς και μάλιστα τους επικεφαλείς. Αφού τους βασάνισαν και κατάφεραν να μάθουν όλες τις θέσεις, όπου βρίσκονταν οι υπόλοιπες σήραγγες, τους αποκεφάλισαν 
και πέταξαν τα πτώματα τους πάνω από τα τείχη, στο σημείο που βρισκόταν το τουρκικό στρατόπεδο. 

Δύο τελευταίες σήραγγες ανακαλύφθηκαν την επόμενη και τη μεθεπόμενη ημέρα και όπως αναφέρει 
και ο Barbaro,ήταν οι τελευταίες,αλλά οι πιο επικίνδυνες.Έπειτα από αυτό,οι Τούρκοι εγκατέλειψαν τις υπονομευτικές τους δραστηριότητες.
Στις 23Μαΐου επίσης,οι πολιορκημένοι δέχτηκαν μία τρομερή απογοήτευση,η οποία και διέλυσε  και τις τελευταίες ελπίδες που είχαν για βοήθεια από τη Δύση.Το πλοιάριο,το οποίο είχε αποπλεύσει  από την Κωνσταντινούπολη στις 3Μαΐου,με σκοπό να αναζητήσει σημάδια του δυτικού 
στόλου στο Αιγαίο γύρισε άπρακτο.Όταν φάνηκε να ανεβαίνει από την Προποντίδα,ενώ το καταδίωκαν μερικά τουρκικά πλοία,οι αμυνόμενοι πίστεψαν προς στιγμήν,ότι την έλευση του θα ακολουθούσε μεγαλύτερος στο-λος.Αλλά όταν ξέφυγε από τα πλοία του εχθρού και πέρασε πίσω από την αλυσίδα,όλες οι προσδοκίες εξανεμίστηκαν.

Το πλοιάριο με τους γενναίους άνδρες είχε γυρίσει όλα τα νησιά του Αιγαίου και δυστυχώς δε  συνάντησε πουθενά ίχνος ενετικού πλοίου.Ανέφεραν στον αυτοκράτορα,ότι υπήρξε μία σκέψη  να μην επιστέψουν στην Κωνσταντινούπολη,αλλά ότι ήταν στιγμιαία,γιατί έπρεπε να εκπληρώ
σουν το καθήκον τους απέναντι του και να του αναφέρουν,όσα είχαν μάθει.Καμία άλλη χριστιανική δύναμη δεν θα ερχόταν να  συνδράμει τη δύστυχη Πόλη. Η Κωνσταντινούπολη μπορούσε να ελπίζει πλέον μονάχα στο έλεος του Θεού.Επιπλέον την ίδια ημέρα σύμφωνα με τον 
ιστορικό Mijatovich εμφανίστηκε μπροστά στην πύλη του Αγίου Ρωμανού ένας απεσταλμένος του σουλτάνου, ονόματι Ισμαήλ Χαμζά,ο οποίος μετέφερε ένα μήνυμα του σουλτάνου προς τον αυτοκράτορα και τουςπολιορκημένους.Σύμφωνα με τον ιστορικό το μήνυμα ανέφερε ότι ο σουλτάνος,καθώς γνώριζε την δεινή θέση της Πόλης,ήταν σύμφωνος,αν του την παρέδινε ο αυτόκράτορας,να τον αφήσει ελεύθερο  και να του δώσει την κυριαρχία της Πελοποννήσου.
Επιπλέον υπέσχετο,να αφήσει ελεύθερο όποιον κάτοικο της Κωνσταντινούπολης επιθυμούσε να φύγει μαζί με τα υπάρχοντα του.Αυτές οι προτάσεις για παράδοση  της πόλης ήταν και οι τελευταίες τις οποίες έκανε ο σουλτάνος.Η απάντηση του Κωνσταντίνου στο σουλτάνου,την οποία διασώζει ο  ιστορικός Δούκας,είναι αντάξια του μεγαλείου και της προσωπικότητας του τελευταίου αυτοκράτορα.
Σύμφωνα με αυτά που αναφέρει ο Δούκας λοιπόν ο Κωνσταντίνος είπε στον απεσταλμένο του σουλτάνου να του μεταφέρει τα εξής:
«Θα δόξαζα το Θεό,αν ήθελες να ζήσεις ειρηνικά μαζί μας,όπως έκαναν και οι πρόγονοι σου στο παρελθόν.Γιατί εκείνοι θεωρούσαν τους πατέρες μου γονείς τους και 
τους τιμούσαντο ίδιο και αυτήν εδώ την πόλη σαν πατρίδα.Σε περίπτωση κινδύνου,όλοι κατέφευγαν σε αυτή για να σωθούν.Κανένας αντίπαλος της δεν έζησε πολλά χρόνια.
 Κράτησε όλα τα κάστρα που άρπαξες τόσο άδικα από εμάς,κράτησε τη γη,απόλαυσε όλους τους φόρους που σου καταβάλλουμε κάθε χρόνο,σύμφωνα με τις δυνατότητες μας   και φύγε ειρηνικά.Έχεις σκεφτεί μήπως αντί να κερδίσεις βρεθείς τελικά να χάνεις;Δεν έχω το 
δικαίωμα ουτε εγώ,ούτε κανείς άλλος από τους κατοίκους της να σου παραδώσουμε αυτήν εδώ την 
πόληγιατί όλοι μαζί με μία από κοινού απόφαση,διαλέγουμε να μη λυπηθούμε τη ζωή μας,αλλά να πεθάνουμε προασπίζοντας την.»
Το ηθικό των Χριστιανών βεβαίως είχε καταπέσει.Αλλά και στο τουρκικό στρατόπεδο υπήρχε μεγάλη απογοήτευση.Συμπληρώνονταν σχεδόν δύο μήνες από την έναρξη  της  πολιορκίας  και  ο  πολυπληθής  τουρκικός  στρατός  με  τα εξαιρετικά κανόνια,τις πολιορκητικές μηχανές,τον κατάλληλο εξοπλισμό και το πλήθος των όπλων δεν είχε καταφέρει τίποτε ουσιαστικό.Οι απώλειες σε ανθρώπινες ζωές,που είχε υποστεί ο τουρκικός στρατός ήταν τρομερές.Οι καπνοί από τις νεκρικές πυρές 
πλανιόνταν για μέρες επάνω στην πεδιάδα του Λύκου.Η άμυνα της πόλης από την άλλη μεριά,είχε φυσικά καταβληθεί,υπήρχε έλλειψη πολεμοφοδίων και τροφίμων και οι υπερασπιστές ήταν λιγοστοί.Τα τείχη είχαν υποστεί σημαντικές ζημιές.Οι 
πολιορκημένοι ήταν τρομερά καταπονημένοι, αλλά παρόλα αυτά είχαν καταφέρει να αποκρούσουν όλες τιςεπιθέσεις του σουλτάνου και δεν επέτρεψαν σε κανένα άπιστο να εισβάλει μέσα στην Πόλη.Ο αυτόκρατορικός αετός κυμάτιζε ακόμη επάνω στις επάλξεις. Επιπλέον είχε φτάσει στο στρατόπεδο του σουλτάνου η πληροφορία,ότι στη Χίο ήταναγκυροβολημένα πλοία  σταλμένα  από  τη  Δύση,τα  οποία  επρόκειτο  να  κατευθυνθούν  στην Κωνσταντινούπολη,για να τη βοηθήσουν.Ο Μωάμεθ έκρινε,ότι δεν έπρεπε να υπάρξει περαιτέρω χρονοτριβή,αλλά να προετοιμάσει μία συντονισμένηεπιχείρηση από την ξηρά και τη θάλασσα και να χτυπήσει την Κωνσταντινούπολη.


 Ήταν φανερό ότι η τελική έκβαση δεν μπορούσε να καθυστερήσει άλλο,καθώς η απογοήτευση και 
η απαισιοδοξία κυριαρχούσε και στα δύο στρατόπεδα.Το στρατόπεδο του σουλτάνου ήταν χωρισμένο 
σε δύο παρατάξεις.Από τη μία μεριά ο ηλικιωμένος βεζύρης Χαλήλ,ο οποίος από την αρχή είχε αντίθετη γνώμη σχετικά με την πολιορκία και η μέχρι τώρα έκβαση της τον δικαίωνε και οι υποστηρικτές τουκαι από την άλλη μεριά ο Ζαγανός πασάς,ο οποίος 
αντιπαθούσε το Χαλήλ και επέμενε στην συνέχιση της πολιορκίας,καθώς ήταν πεπεισμένος,ότι η στιγμή,κατά την οποία η Πόλη θα έπεφτε στα χέρια του σουλτάνου,ήταν πολύ κοντά.Τελικά υπερίσχυσε η παράταξη του  Ζαγανού πασά και οι περισσότεροι συντάχθηκαν με την άποψη του να συνεχιστεί η πολιορκία μέχρι τέλους. Συμφωνα με τον ιστορικό Σφραντζή,ο αντίπαλος του Ζαγανού,Χαλήλ πασάς ήταν αυτός που έσπευσε να 
πληροφορήσει τον αυτοκράτορα για τις διαθέσεις του σουλτάνου και την επικείμενη επίθεσηΟ σουλτάνος ανακουφισμένος, εφόσον αποφασίστηκε να προχωρήσουν μέχρι τέλουςγια την κατάκτηση της πόλης,ενέτεινε ακόμη περισσότερο τους βομβαρδισμούς των τειχών και οργάνωνε μία γενικευμένη επίθεση.Η απόφαση του συμβουλίου έγινε γρήγορα γνωστή σε όλο το στρατόπεδο και για ναεμψυχώσει τους πολεμιστές του, ο Μωάμεθ τη νύχτα της 26ης Μαΐου διέταξε να ανάψουν φωτιές σε όλο το στρατόπεδο.
Μαζί με τις φωτιές ακούγονταν τυμπανοκρουσίες,αλαλαγμοί και κραυγές,που έκαναντους  πολιορκημένους να παγώσουν από την τρομάρα τους,καθώς πλησίαζε η ώρα τηςτελικής επίθεσης. Οι οιωνοί και τα σημάδια των προηγούμενων ημερών, οι πανΆρχαιεςπροφητείες,που προδίκαζαν την πτώση της Βασιλεύουσας,σε συνδυασμό με τις  πυρετώδεις προετοιμασίες του σουλτάνου,προκάλεσαν πανικό στους αμυνόμενους. Έσπευδαν στις εκκλησίες και επαναλάμβαναν συνεχώς προσευχές, ζητώντας την προστασία της Υπεραγίας Θεοτόκου.Οι φωτιές στο εχθρικό στρατόπεδο,έξω από τα τείχη  συνέχιζαν να καινε και την επόμενη ημέρα,στις 27 Μαΐου.
Και ήταν τόσο εκτυφλωτικότο φως,ώστε αρχικά οι πολιορκημένοι νόμισαν ,ότι είχε πιάσει φωτιά το τουρκικό στρατόπεδο και αναθάρρυσαν.Όταν διαπίστωσαν όμως,τι  πραγματικά συνέβαινε,τρομοκρατήθηκαν και δεν μπορούσαν να κανούν τίποτε αλλό,από το να  προσευχηθούν για τη σωτηρία τους. Πιθανόν ο σουλτάνος αυτές τις τελευταίες μέρες του Μαΐου, βρίσκόταν συνεχώς ανάμεσα στους άνδρες του,για να δίνει τις τελευταίες οδηγίες πριν από τη μεγάλη επίθεση,την οποία αποφάσισαν να πραγματοποιήσουν στις 29Μαΐου και την οποία  γνώριζαν οι αμυνόμενοι,να τους  εμψυχώνει  ή  κάποιες  φορές  να  απειλεί με θανατική ποινή,όσους απειθαρχούσαν ή οπισθοχωρούσαν  δείχνοντας δειλία  και  να  επιβλέπει  τις προετοιμασίες.
Η ένδοξη νίκη ή η συντριπτική ήττα κρέμονταν από μία κλωστή. Αν αποτύγχανε ο Μωάμεθ θα έπρεπε να λύσει την πολιορκία και να γυρίσει πίσω.Αυτό το ενδεχόμενο  δεν ήθελε ούτε να το σκέφτεται,γι’αυτό και φρόντιζε για όλα προσωπικά. Στις 27Μαΐου επίσης διέταξε πιθανότατα το βαρύτερο βομβαρδισμό,μέχρι εκείνη τη στιγμή, της Κωνσταντινούπολης.Προσδοκούσε πιθανότα στηνκατάρρευση μεγάλου τμήματος των τειχών,που θα  ευνοούσε την μαζική είσοδο των στρατιωτών του την ώρα της γενικής εφόδου.Επιπλέον ήταν σίγουρος, ότι με αυτή  την  τακτική  δεν θα άφηνε στους πολιορκημένους κανένα περιθώριο ανάπαυσης.

Στο συμβούλιο που ακολούθησε την ίδια ή πιθανότατα την επόμενη ημέρα,ο Μωάμεθ,για να δώσει  ώθηση στους πολεμιστές του,ανέφερε τους μυθικούς θησαυρούς της πόλης,οι οποίοι θα γίνονταν  δικοί τους.Αμέτρητα λάφυρα και σκλάβοι,γυναίκες και νεαρά αγόρια,μεγαλοπρεπή οικήμα τα,βασιλικά ανάκτορα,σπίτια ευγενών,πολύτιμα εκκλησιαστικά κειμήλια,φτιαγμένα από χρυσάφι και  ασήμι. Δεν παρέλειψε να επαναλάβει την τριήμερη λεηλασία,την οποία τους είχε υποσχεθεί εξ αρχής.Πάνω από όλα όμως τόνισε την υποχρέωση που είχαν να καταλάβουν αυτή την ένδοξη πόλη,καθώς  αποτελούσε εμπόδιο για μελλοντικές διεκδικήσεις και ήταν απειλή για τα μεγαλεπήβολα σχέδια επέκτασηςτης οθωμα
νικής  αυτοκρατορίας,όπως  την  είχε  φανταστεί  ο  σουλτάνος.
Έξακολούθησε αναφέροντας τη δόξα και την υστεροφημία,που θα τους ακολουθούσεπαντοτινά,όταν κατάφερναν να την κυριεύσουν. Τόνισε όμως ,ότι αυτή η προσπάθεια θα είναι δύσκολη,αλλά δεν παρέλειψε να αναφέ ρει τα μισογκρεμισμένα τείχη,την παραγεμισμένη τάφρόκαι τους λιγοστούς υπερασπιστές που είχαν  απομείνει στην πόλη σε σχέση με τους πολυάριθμους δικούς του μαχητές. Έκανε λόγο και για τους Ιταλούς,οι οποίοι βρίσκονταν στα τείχη,αλλά καθώς δεν μπορούσε να μειώσει  τη γενναιότητα και την αποφασιστικότητα τους,επέμεινε κυρίως στο χαρακτήρα τους και στο γεγονός,ότι δεν ήταν άτομα άξια εμπιστοσύνης και ότι πολύ γρήγορα θα παρατούσαν τη μάχη και θα προτιμούσαν να φύγουν από την πόλη και να σώσουν τη ζωή τους. 


Στη συνέχεια ανέλυσε τον τρόπο με τον οποίο θα μάχονταν.Ήξερε ότι οι αμυνόμενοι ήταν εξαντλημένοι λόγω των συνεχών βομβαρδισμών και της υπερπροσπάθειας που κατέβαλαν να επιδιορθώνουν τα κατεστραμμένατμήματα των τειχών.Ήξερε  επίσης,ότι ήταν καταπονημένοι από την πείνα,την αγρύπνια και την σωματική κόπωση.Πίστευε λοιπόν, ότι είχε έρθει η κατάλληλη στιγμή να χρησιμοποιήσει την αριθμητική υπεροχή του στρατού του.
Δεν θα έκαναν πλέον άτακτες επιθέσεις,αλλά καλά οργανωμένες και συνεχείς.Ξεκούραστοι μαχητές θα έκαναν εφόδους στα τείχη,αντικαθιστώντας τους προηγούμενους, ώστε να εξαντλήσουν τους αμυνόμενους. Με αυτή την τακτική ο σουλτάνος έλπιζε,ότι πολύ γρήγορα οι λιγοστοί υπερασπιστές της Κωνσταντινούπολης θα λύγιζαν και θα υπέκυπταν. Στη συνέχεια ο Μωάμεθ έδωσε σαφείς οδηγίες για τις θέσεις των στρατηγών του και για το τι έπρεπε  να πράξει καθένας από αυτούς. Ο στόλος με ναύαρχο το Χαμουζά θα περικύκλωνε την πόλη,ενώ θα ανάγκαζε τους υπερασπιστές των θαλάσσιων τειχών ναμείνουν σε αυτά,ώστε να τα προστατεύουν.
 Έπειτα ο Ζαγανός πασάς με τα στρατεύματα του θα χτυπούσαν το τείχος στον Κεράτιοκόλπο,ενώ ο Καρατζά πασάς με το στρατό του θα επετίθετο στο μισογκρεμισμένο τείχος κοντά στο παλάτι των Βλαχερνών.Η συντονισμένη αυτή επίθεση θα ολοκληρωνόταν με την ταυτόχρονη  έφοδο στο κέντρο τωντειχών,του ίδιου του σουλτάνου μαζί με το Χαλήλ και το Σαρατζά πασά. Τέλος δεν παρέλειψε να αναφέρει, πόσο σημαντική ήταν η τήρηση του σχεδίου,ο σεβασμός, και η 
πειθαρχία στους ανωτέρους.
Έπειτα από αυτά και αφού είχε ολοκληρώσει το λόγο του αφησε τους αξιωματικούς ελεύθερους να  επιστρέψουν στις  θέσεις τους και ο ίδιος αποσύρθηκε στη σκηνή του για να ξεκουραστεί ενώ άγρια ουρλιαχτά χαράς ακούγονταν στο στρατόπεδο του,εξαιτίας των όσων είχε υποσχεθεί.
 Και ενώ αυτά συνέβαιναν στο τουρκικό στρατόπεδο,μέσα στα τείχη επικρατούσε απαισιοδοξία και  θλιψη.Συχνές ήταν οι φιλονικίες μεταξύ Βυζαντινών και Λατίνων ή μεταξύ Ενετών και Γενουατών. Ο αυτοκράτορας έκανε ό,τι μπορούσε για να κρατήσει τις ισορροπίες και να εμφυσήσει στους αμυνόμενους την ομόνοια,που τόσο ήταν απαραίτητη εκείνες τις κρίσιμες ώρες.Ιδιαίτερα μνημονεύονται από τον ιστορικό Σφραντζή οι έριδες μεταξύ του Ιουστινιάνη και του Μέγα Δούκα Λουκά Νοταρά.Παρόλες τις αντιδικίες όμως, όλοι εργάζονταν με τον ίδιο ζήλο, προσπαθώντας να προετοιμάσουν την πόλη,όσο το δυνατόν καλύτερα,να αντιμετωπίσει την τελική επίθεση.Ο Ιουστινιάνης εργαζόταν ακαταπόνητα μέρα και νύχτα και ιδιαίτερα εκείνες τις τελευταίες ημέρες,με σκοπό είτε να επισκευάσει,είτε να προστατεύσει  όσο αυτό ήταν εφικτό τα τμήματα των τειχών που είχαν καταπέσει.
Την επόμενη ημέρα Δευτέρα 28 Μαΐου,ο σουλτάνος την πέρασε ολοκληρώνοντας τις τελευταίες λεπτομέρειες σχετικά με την επίθεση.Τα κανόνια και οι πυροβολητές βρίσκονταν στις θέσεις τους,ενώ όλο το στράτευμα βρισκόταν επί ποδός,περιμένοντας να λάβει τις σχετικές οδηγίες.Ο βομβαρδισμός των τειχών  εξακολουθούσε με αμειωτη ένταση.Οι προετοιμασίες ήταν πυρετώδεις.Ο σουλτάνος επιθεώρησε  όλα τα στρατιωτικά σώματα,δίνοντας θάρρος και τις τελευταίες οδηγίες στους διοικητές των σωμά
των.
Πιθανότατα ο Μωάμεθ είχεφροντίσει να εμφυσήσει στους άνδρες του την  έννοια του ιερού πολέμου και για αυτό το λόγο υπήρχαν στο στρατόπεδο ιερείς,όπως δερβίσηδεςκαι μουλάδες,που έψελναν,απήγγειλαν στίχους από το Κοράνιο και προσπαθούσαν να εμψυχώσουν τους πολεμιστές απαριθμώντας τα οφέλη,που θα αποκόμιζαν με την πτώση της πόλης.Την ίδια ημέρα ο σουλτάνος  μετέβη έφιππος στο Διπλοκιόνιο,για να επιθεωρήσει το στόλο του και να δώσει διαταγές στο ναύαρχο  του για το τι θα έπρεπε να πράξει την επόμενη ημέρα.Σκάλες θα δίνονταν στα πληρώματα  των πλοίων,ώστε,αφού αποβιβάζονταν στην ξηρά,να επιχειρήσουν να ανέβουν στα τείχη.
Κατά την επιστροφή του πιθανότατα,περνώντας από τη συνοικία του Γαλατά,προειδοποίησε τους άρχοντες της περιοχής να μην εμπλακούν στη μάχη της επόμενης ημέραςκαι σε καμία περίπτωση να μην παράσχουν βοήθειαστους κατοίκους της  Κωνσταντινούπολης.Το ίδιο απόγευμα διέτρεξε και πάλι έφιππος όλο  το  στρατόπεδο  από  άκρη  σε  άκρη,κεντρίζοντας  το  φιλότιμο  άλο  των αξιωματούχων  του  και  παράλληλα  απειλώντας  με  θάνατο,όποιον  δείλιαζε  ή παράκουε εντολές ανωτέρου.
Ακούγοντας τις διαταγές του,όλοι έσπευσαν να μεταβούν στις προκαθορισμένες θέσεις τους. Αφού διαπίστωσε ότι όλα ήτανέτοιμα και όπως επιθυμούσε,επέστεψε στη σκηνή του για να  ξεκουραστεί,ενώ έστειλε αγγελιοφόρους σε όλο το στρατόπεδο,για να αναγγείλουν ότι η επίθεση θα  ξεκινούσε το ξημέρωμα.
Φωτιές ανάφθηκαν ακόμη μία φορά στο τουρκικό στρατόπεδο,αλαλαγμοί,ουρλιαχτά και κραυγές  έφθαναν στα αυτιά των πολιορκημένων, ενώ ο εχθρός βομβάδιζε τα τείχη.Αυτή η αναστάτωση διήρκεσε μέχρι τα μεσάνυχτα,οπότε και οι φωτιές  σβήστηκαν και υπήρξε μία παράξενη ησυχία.
 Στο στρατόπεδο των Βυζαντινών από την άλλη μεριά,επικρατούσε αναστάτωση. Παρόλη όμως την ένταση και την αγωνία των πολιορκημένων, δεν έλειπαν οι προετοιμασίες και μέσα στα τείχη.Όλοι βρίσκονταν στις θέσεις τους.Σύμφωνα με τον ιστορικό Δούκα,ο αυτοκράτορας μαζί με τον Ιουστινιάνη και 3000στρατιώτες βρίσκονταν κοντά στην πύλη του Αγίου Ρωμανού,εκεί όπου τα τείχη είχαν υποστεί σοβαρότατες ζημιές και μεγάλα τμήματά τους είχαν  καταπέσει.
Ο μέγας δούκας Λουκάς Νοταράς υπεράσπιζε μαζί με 500 στρατιώτες στη Βασιλική πύλη,ενώ κατά μήκος των χερσαίων τειχών,σε όλα τα καίρια σημεία,είχαν τοποθετηθεί τοξότες και πετροβολιστές. Όλοι πλέον γνώριζαν καλά τι  θα επακολουθούσε.
Σύμφωνα με τον χρονογράφο Barbaroκατά τη διάρκεια όλης της ημέρας οι καμπάνες χτυπούσαν καλώντας τους αμυνόμενους να μεταβούν στις θέσεις τους. Γυναίκες και παιδιά ανέβαιναν στα τείχη μεταφέροντας λίθους,για να τους χρησιμοποιήσουν ως όπλα οι πολιορκημένοι κατά την έφοδο των Τούρκων.
Θρήνοι και κλάματα ακούγονταν σε όλη την πόλη εξαιτίας του τρόμου που είχε κυριεύσει τους αξιοθρήνητους κατοίκου.Ο αυτοκράτορας διέταξε να γίνει λιτανεία μέσα στην πόλη των ιερών εικόνων στην οποία συμμετείχε μεγάλο πλήθος γυναικών ,παιδιών,γερόντων μαζί με ιερείς και μοναχούς και όλοι μαζί προσεύχονταν  και με δάκρυα σταμάτια παρακαλούσαν το Θεό να τους λυπηθεί και να σώσει την πόλη τους από τον  απαίσιο εχθρό. Ο ένας έδινε κουράγιο στον άλλο να αντισταθούν όλοι μαζί με γενναιότητααπέναντι στον κοινό κίνδυνο και προσδοκούσαν ακόμη και την έσχατη αυτή στιγμήτη σωτηρία.
Την ίδια ημέρα,νωρίτερα πιθανότα από τη λιτανεία,όπως αναφέρει ο χρονογράφος Barbaro κάποιοι Ενετοί κατασκεύαζαν στα εργαστήρια τους προστατευτικές άμαξες για τους αμυνόμενους  στρατιώτες στις επάλξεις. Ο βάιλος διέταξε Έλληνες να τις μεταφέρουν στα τείχη,εκείνοι όμως αρνήθηκαν, γεγονός που ο χρονογράφος το αποδίδει στη φυλαργυρία τους, καθώς δήθεν ήθελαν να πληρωθούν. Πιθανό
τα,όπως υποστηρίζει ο σύγχρονος ιστορικός S.Runciman «αρνήθηκαν,όχι από απληστία,αλλά γιατί ένοιωθαν αγανάκτηση για αυτές τις αυθαίρετες διαταγές από έναν Ιταλό και  επειδή πραγματικά έπρεπενα έχουν χρήματα ή διαθέσιμο χρόνο για να βρουν τρόφιμα για τις πεινασμένες οικογένειές τους.»
Ας σημειωθεί στο σημείο αυτό,ότι οι Βυζαντινοί εξαιτίας του ύποπτου παιχνιδιού της τήρησης ουδετερότητας με τους Τούρκους από τη μεριά των Γενουατών δεν είχαν πλέον καμία εμπιστοσύνη στους ξένους και δεν δέχονταν υποδείξεις και διαταγές από αυτούς.Τη λιτανεία,στην οποία παρευρέθησαν Βυζαντινοί και Λατίνοι,ακολούθησε και ο ίδιος ο αυτοκράτορας.
Αργά το απόγευμα,μετά το τέλος της,ο αυτοκράτορας συγκέντρωσε τους αξιωματούχους και τους άρχοντες της Πόλης και τους μίλησε.Το θέμα της ομιλίας του, όπως ήταν φυσικό αφορούσε την επικείμενη επίθεση. Ζήτησε από όλους να δείξουν θάρρος καινα αντισταθούν με γενναιότητα στον άπιστο εχθρό,που είχε ως στόχο να καταλύσει την ορθή πίστη και να αντικαταστήσει το Χριστό με έναν  ψεύτικο προφήτη. Τόνισε, ότι αξίζει να πεθάνει κανείς όταν αγωνίζεται για μεγάλα ιδανικά όπως η πίστη,η πατρίδα,η οικογένεια και ο αυτοκράτορας, που ήταν η αρχή της πόλης και ο εκπρόσωπος του Θεού στη γη  και ανέφερε, ότι είχε έρθει αυτή η  στιγμή για το λαό του,να πολεμήσει και να θυσιαστεί.
Έπειτα αναφέρθηκε στη διάρκεια της πολιορκίας και στα κάθε είδους όπλα,τα οποία χρησιμοποίησε ο σουλτάνος και απέδωσε την μέχρι εκείνη τη στιγμή σωτηρία τους στο Χριστό,που θα αποτελούσε πάντοτε την ελπίδα και το καταφύγιο τους. Υπολείπονταν οι αμυνόμενοι σε πολεμικό εξοπλισμό και αριθμητική υπεροχή έναντι του εχθρού,
είχαν όμως την πίστη στο Θεό,σύμμαχο για τη σωτηρία τους. Επιπλέον ο αυτοκράτορας πίστευε πολύ στις ικανότητες και το θάρρος των στρατιωτών του παρόλο που ήταν ελάχιστοι αριθμητικά σε σχέση με τον εχθρό και τους ενθάρρυνε να μη φοβηθούν κατά τη διάρκεια της εφόδου των απίστων από τις κραυγές και τους αλαλαγμούς τους.Τέλος έδωσε οδηγίες σχετικά με τον τρόπομάχης και προστασίας από την επίθεση του εχθρού.Έπειτα στράφηκε προς τους Ιταλούς και τους ευχαρίστησε για όσα είχαν προσφέρει στην πόλη όλο αυτό το διάστημα της πολιορκίας.
Αφού ολοκλήρωσε την ομιλία του ο αυτοκράτορας και ευχαρίστησε το Θεό με δάκρυα στα μάτια,όλοι οι παριστάμενοι έσπευσαν να τον διαβεβαιώσουν,ότι ήταν πρόθυμοι να θυσιαστούν για ην πίστη και την πατρίδα τους.
Έπειτα από αυτά ο αυτοκράτορας και πλήθος λαού μετέβηκε στην εκκλησία της Αγίας Σοφίας,που για  αρκετό διάστημα παρέμεινε σκοτεινή,επειδή θεωρούνταν μολυσμένη μετάαπό την κοινή λειτουργία  ορθοδόξων και καθολικών την 12η Δεκεμβρίου 1452,για να εξομολογηθούν και μεταλάβουν τα άχραντα μυστήρια. Η μέρα είχε φτάσει στο τέλος της.
Μετά τη λειτουργία καθένας γύρισε στη θέση του,ενώ ο αυτοκράτορας επέστρεψε στο παλάτι των Βλαχερνών και αφούσυγκέντρωσε το προσωπικό του,ζήτησε τη συγχώρεση  τους.Έπειτα έφιππος μαζί με το Σφραντζή διέτρεξε τα χερσαία τείχη,για να επιθεωρήσει αν όλα ήταν εντάξει.Οι σκοποί βρίσκονταν άγρυπνοι  φρουροί στις θέσεις τους και οι πύλες ήταν καλά ασφαλισμένεςΈπειτα ο Κωνσταντίνος με τον πιστό  του γραμματέα έκαναν στάση κοντά στην Καλιγαρία πύλη και ανέβηκαν σε έναν από τους πύργους. Από εκεί μπορούσαν να ακούσουν καθαρά ομιλίες και θόρυβοι προερχόμενοι από τον εχθρό,ο οποίος προετοίμαζε την επίθεση από την πλευρά της θάλασσας και κοντά στα τείχη .
Η τελευταία ώρα της δύσμοιρης Πόλης είχε ήδη σημάνει.






*
1453 Η Άλωση της Κωνσταντινούπολης σύμφωνα με τις 
Βυζαντινές και Λατινικές πηγές -  
Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Φιλοσοφική Σχολή, 
Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας



ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΕΣ 2013 / ΛΑΤΙΝΙΚΑ (ΘΕΩΡ.Κ.) - ΘΕΜΑΤΑ

ΔΙΚΑΙΩΣΗ ΓΙΑ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΦΙΛΟΛΟΓΟ ΕΡΜΗ . Το κείμενο 37 το είχε προτείνει απο χθές ως sos κείμενο και το 42 προστέθηκε ως δεύτερο στις 10 το βράδυ χθές...Tα VIP μέλη μπορούν να δούν τις απαντήσεις των θεμάτων στον VIP ΦΙΛΟΛΟΓΟ ΕΡΜΗ, όπου ήδη έχουν αναρτηθεί

επιμελεία τοῦ
ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΓΕΩΡ. ΚΑΤΣΟΥΛΗ
-πτυχιούχου κλασσικῆς φιλολογίας
πανεπιστημίου Ἀθηνῶν






τα κείμενα
στα οποία εξετάστηκαν
οι υποψήφιοι
των φετινών Πανελληνίων
στα Λατινικά είναι:

ΤΟ 37 ΚΑΙ ΤΟ 42





Them Lat Kat c Hmer No 1305 by ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ ΕΡΜΗΣ





*
Τα τελειωτικά μου sos κείμενα για αυτές τις εξετάσεις ήσαν τα κατωτέρω:

1. Μάθημα XXIII: Ένας υπέροχος άνθρωπος
2. Μάθημα XXIX: Ο Οκταβιανός, ο παπουτσής και το κοράκι
3. Μάθημα XXXII: Ένας πανηγυρικός της λογοτεχνίας (το Α’ μισό)
4. Μάθημα XXXVII: Η κατάρα των εμφύλιων πολέμων
5. Μάθημα XL: Ακλόνητη αποφασιστικότητα μπροστά στις απειλές του δικτάτορα
6. Μάθημα XLI: Μίλα για να σε καταλαβαίνουν, όχι για να μιλάς
7. Μάθημα XLV: Μια επιστολή στα Ελληνικά αναπτερώνει το ηθικό των πολιορκημένων
8. Μάθημα XLVII: Ο Αύγουστος και η φιλαρέσκεια της κόρης του Ιουλίας
*
* το εσπέρας δε χθές πρόσθεσα άλλα 3 (δείτε εδώ)
*
Και οι άλλοι που διαβάζουν ΕΡΜΗ
και προτείνουν ακριβώς τα ίδια
*
Και το cleverclass «πήρε» τα sos του Ερμή

***
ΔΙΚΑΙΩΘΗΚΕ ΞΑΝΑ
Ο ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ ΕΡΜΗΣ
·        Δείτε τι έγραφε  και στο forum εδώ και εδώ (ήδη από τις 8/4)
·        Δείτε το διαγώνισμά του ΕΔΩ





Ἡ τελευταία ἐπανάληψις τῶν Λατινικῶν (ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΕΣ 2013)











επιμελεία τοῦ
ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΓΕΩΡ. ΚΑΤΣΟΥΛΗ
-πτυχιούχου κλασσικῆς φιλολογίας
πανεπιστημίου Ἀθηνῶν




Τα τελευταία sos του ΦΙΛΟΛΟΓΟΥ ΕΡΜΗ για την  εξέτασιν των Λατινικών για φέτος είναι οριστικά τα εξής:



1.     Μάθημα XXIII: Ένας υπέροχος άνθρωπος

·         Aegrotabat Caecina Paetus, maritus Arriae, aegrotabat et filius. Filius mortuus est. Huic Arria funus ita paravit, ut ignoraretur a marito; quin immo cum illa cubiculum mariti intraverat, vivere filium simulabat, ac marito persaepe interroganti, quid ageret puer, respondebat: "Bene quievit, libenter cibum sumpsit". Deinde, cum diu cohibitae lacrimae vincerent prorumperentque, egrediebatur

·         tum se dolori dabat et paulo post siccis oculis redibat. … Scribonianus arma in Illyrico contra Claudium moverat: fuerat Paetus in partibus eius et, occiso Scriboniano, Roman trahebatur. Erat ascensurus navem. Arria milites orabat, ut simul inponeretur. Non impetravit: conduxit piscatoriam naviculam ingentemque navem secuta est.
2. Μάθημα XXIX: Ο Οκταβιανός, ο παπουτσής και το κοράκι

·         Cum Octavianus post victoriam Actiacam Romam rediret, homo quidam ei occurit corvum tenens; instituerat haec dicere: "Ave, Caesar, victor imperator". Caesaris multum interfuit corvum emere; itaque viginti milibus sestertium eum emit. Id exemplum sutorem quendam incitavit, ut corvum doceret parem salutationem. Diu operam frustra impendebat;

·         quotiescumque avis non respondebat, sutor dicere solebat "Oleum et operam perdidi". Tandem corvus salutationem didicit et sutor, cupidus pecuniae, eum Caesari attulit. Audita salutatione Caesar dixit: " Domi satis salutationum talium audio". Tum venit corvo in mentem verborum domini sui: "Oleum et operam perdidi". Ad haec verba Augustus risit emitque avem tanti, quanti nullam adhuc emerat.

3. Μάθημα XXXII: Ένας πανηγυρικός της λογοτεχνίας (το Α’ μισό)

·         Pleni omnes sunt libri, plenae sapientium voces, plena exemplōrum vetustas; quae iacērent in tenebris omnia, nisi litterārum lumen accederet. Quam multas imagines fortissimōrum virōrum -non solum ad intuendum, verum etiam ad imitandum- scriptōres et Graeci et Latīni nobis reliquērunt!

4. Μάθημα XXXVII: Η κατάρα των εμφύλιων πολέμων

·         ea victōres ferociōres impotentioresque reddit, ut, etiamsi natūrā tales non sint, necessitāte esse cogantur. Bellōrum enim civilium exitus tales sunt semper, ut non solum ea fiant, quae velit victor, sed etiam ut victor obsequātur iis, quorum auxilio victoria parta sit.

·         In eum locum res deducta est, ut, nisi qui deus vel casus aliqui subvenerit, salvi esse nequeāmus. Equidem, ut vēni ad urbem, non destiti omnia et sentīre et dicere et facere, quae ad concordiam pertinērent; sed tantus furor omnes invaserat, ut pugnāre cuperent, etsi ego clamābam nihil esse bello civili miserius. Omnia sunt misera in bellis civilibus, sed nihil miserius quam ipsa victoria

5. Μάθημα XL: Ακλόνητη αποφασιστικότητα μπροστά στις απειλές του δικτάτορα

·         Quin etiam cum Sulla minitans ei instāret, dixit is Sullae: "Licet mihi ostendas agmina militum, quibus curiam circumsedisti; licet mortem minitēris, nunquam tamen ego hostem iudicābo Marium. Etsi senex et corpore infirmo sum, semper tamen meminero urbem Rōmam et Italiam a Mario conservātam esse.

·         Sulla, occupāta urbe, senātum armātus coēgerat ut C. Marius quam celerrime hostis iudicarētur. Cuius voluntāti nemo obviam ire audēbat; solus Quintus Mucius Scaevola augur de hac re interrogātus sententiam dicĕre noluit.

6. Μάθημα XLI: Μίλα για να σε καταλαβαίνουν, όχι για να μιλάς

·         Quin, homo inepte, taces, ut consequāris, quod vis? Sed antiquitātem tibi placēre dicis, quod honesta et bona et modesta sit. Sic ergo vive, ut viri antīqui, sed sic loquere,ut viri aetātis nostrae; atque id quod a C. Caesare scriptum est, habe semper in memoriā et in pectore: "tamquam scopulum, sic fugias verbum insolens atque inaudītum".

·         Curius et Fabricius, antiquissimi viri, et his antiquiōres Horatii plane ac dilucide cum suis locūti sunt; non Sicanōrum aut Pelasgōrum, qui primi colluisse Italiam dicuntur, sed aetātis suae verbis utebantur. Tu autem, proinde quasi cum matre Evandri nunc loquāris, sermōne abhinc multis annis iam obsolēto uteris, quod neminem scire atque intellegere vis, quae dicas

7. Μάθημα XLV: Μια επιστολή στα Ελληνικά αναπτερώνει το ηθικό των πολιορκημένων

·         Legātum monet (ut, (si adīre non possit), epistulam ad amentum tragulae adliget) et (intra castra abiciat). In litteris scribit se cum legionibus celeriter adfore. Gallus, periculum veritus, costituit (ut tragulam mitteret). Haec casu ad turrim adhaesit et tertio post die a quodam milite conspicitur et ad Cicerōnem defertur. Ille epistulam perlegit militesque adhortatur (ut salutem sperent).

·         Caesar ex captīvis cognoscit (quae apud Cicerōnem gerantur) (quantōque in periculo res sit). Tum cuidam ex equitibus Gallis persuadet (ut ad Cicerōnem epistulam deferat). Curat et providet (nē, interceptā epistulā, nostra consilia ab hostibus cognoscantur). Quam ob rem epistulam conscriptam Graecis litteris mittit.

8. Μάθημα XLVII: Ο Αύγουστος και η φιλαρέσκεια της κόρης του Ιουλίας

·         Tum interrogāvit filiam, (utrum post aliquot annos cana esse mallet an calva). (Cum illa respondisset) “ego, pater, cana esse malo”, mendacium illi pater obiēcit: “Non dubito (quin calva esse nolis). Quid ergo non times (nē istae te calvam faciant?)”

·         Iulia, Augusti filia, matūre habēre coeperat canos, (quos legere secrēte solēbat). Hac re audīta Augustus voluit filiam deterrēre (quominus id faceret). Eo consilio aliquando repente intervēnit oppresitque ornatrīces. (Etsi super vestem eārum deprehendit canos), tamen Augustus dissimulāvit eos vidisse  et aliiis sermonibus tempus extraxit, (donec induxit mentionem aetatis).


*εις τα ανωτέρω κείμενα δέον όπως μελετήσετε άπασας τας ασκήσεις μετατροπών που εμπεριέχονται εις την ανάρτησιν «ΛΑΤΙΝΙΚΑ Γ’ ΛΥΚΕΙΟΥ (συντακτικόν / ασκήσεις μετατροπών» και αναφέρονται εις κάθε κεφάλαιον εξ αυτών

**Σημαντικά sos συντακτικού είναι τα εξής:

  1. ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΗ ΧΡΗΣΗ ΤΗΣ ΔΟΤΙΚΗΣ & ΑΦΑΙΡΕΤΙΚΗΣ
  2. Η ΕΚΦΡΑΣΗ ΤΗΣ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗΣ ΣΤΑ ΛΑΤΙΝΙΚΑ
  3. Μετατροπή ενεργητικής σύνταξης σε παθητική
  4. Η μετοχή και η ανάλυσή της στα Λατινικά
  5. Το ΑΙΤΙΟΝ εις την Λατινικήν γλώσσα
  6. ΓΕΡΟΥΝΔΙΑΚΗ ΕΛΞΗ
  7. Η ανάλυση των χρονικών μετοχών
  8. Η αυτοπάθεια / αλληλοπάθεια εις την Λατινικήν
  9. Μετατροπή προσδιορισμού του σκοπού
  10. Οἱ ἐξηρτημένοι ὑποθετικοί λόγοι τῆς Λατινικῆς
  11. Ἡ θεωρία τοῦ Πλαγίου Λόγου τῆς Λατινικῆς
  12. Ἀσκήσεις Πλαγίου Λόγου τῆς Λατινικῆς
  13. Ἡ ἀπαγόρευση στα Λατινικά

*** Τα σημαντικά sos της γραμματικής είναι τα εξής:

  1. Ρήματα συντασσόμενα μετά γενικῆς εἰς τήν Λατινικήν
  2. Παραθετικά επιθέτων & επιρρημάτων Λατινικής
  3. Ρήματα / ουσιαστικά / επίθετα / επιρρήματα
  4. ΑΠΟΘΕΤΙΚΑ-ΗΜΙΑΠΟΘΕΤΙΚΑ ΡΗΜΑΤΑ
  5. ΑΝΩΜΑΛΑ ΡΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΛΑΤΙΝΙΚΗΣ
  6. Γραμματική της Λατινικής γλώσσης (σε πίνακες)
  7. ΚΛΙΣΙΣ ΡΗΜΑΤΩΝ 




·        Δίδουμε έμφασιν στα κείμενα 23 / 29  και 45. Εκ τούτων επιπλέον εις τας εξής ασκήσεις, άς έδωκεν το υπουργείον εις διαγωνίσματα προσομοιώσεως...


ΜΑΘΗΜΑ 23

1
Να γράψετε τους τύπους που ζητούνται για καθεμιά από τις παρακάτω λέξεις:

funus: την αιτιατική ενικού αριθμού
filium: την κλητική ενικού αριθμού
lacrimae: τη γενική πληθυντικού αριθμού
dolori: την αφαιρετική ενικού αριθμού
oculis: την αιτιατική πληθυντικού αριθμού

Απάντησις:

Funus - funus
Filium - fili
Lacrimae - lacrimarum
Dolori - dolore
Oculis oculos

2
bene, libente: να γράψετε τους αντίστοιχους τύπους των άλλων βαθμών (στα επίθετα να διατηρηθεί το γένος, ο αριθμός και η πτώση)

Απάντησις:

Bene – melius - optime
Libenter – libentius – libentissime

3
Να γράψετε τους τύπους που ζητούνται:
Illa: τη γενική ενικού αριθμού
Quid: την ονομαστική πληθυντικού αριθμού στο ουδέτερο γένος

Απάντησις:

Illa - illius
Quid – quae

4.
Να γράψετε τους τύπους που ζητούν ται για καθέναν από τους παρακάτω ρηματικούς τύπους:
ageret: το τρίτο πληθυντικό πρόσωπο του ενεστώτα της οριστικής
στην παθητική φωνή
sumpsit: το πρώτο πληθυντικό πρόσωπο του παρατατικού της υποτακτικής στην ενεργητική φωνή
egrediebatur: το απαρέμφατο μέλλοντα (να ληφθεί υπ’ όψιν το υποκείμενο)
dabat: το τρίτο πληθυντικό πρόσωπο του μέλλοντα της προστακτικής στην παθητική φωνή
redibat: τη μετοχή ενεστώτα στη δοτική ενικού

Απάντησις:

Ageret - aguntur
Sumpsit - sumeremus
Egrediebatur - egressuram esse
Dabat - dantor
Redibat - redeunti

5
Egrediebatur: να γράψετε όλες τις μετοχές του ρήματος
respondebat: να γράψετε το απαρέμφατο του παρακειμένου της ενεργητικής φωνής και το απαρέμφατο του συντελεσμένου μέλλοντα της παθητικής φωνής

Απάντησις:

egrediebatur
Μτχ. Ενεστ. egrediens
Μτχ. Μελλ . egressurus, - a, -um
Μτχ. Παρακ. egressus, - a, - um

respondebat
Απαρ. Παρακ. ε.φ . respondisse
Απαρ. Σ. Μελλ. π.φ. responsum, - am, - um fore
responsos, -as, -a fore

6
Να συμπληρώσετε τα κενά, ώστε να φαίνεται ο συντακτικός ρόλος των λέξεων:
Mariti: είναι............................στο..................
Vivere: είναι ............................  στο ..................
Paulo: είναι ............................ στο ..................

Απάντησις:

Mariti είναι γενική κτητική στο cubiculum
Vivere είναι αντικείμενο ρήματος, ειδικό απαρέμφατο στο simulabat
Paulo είναι αφαιρετική του μέτρου ή της διαφοράς στο post

7
Paulo post: να δηλώσετε τον χρόνο με ισοδύναμη έκφραση

Απάντησις:

post paulum (εμπρόθετος προσδιορισμός του χρόνου)

8
(Puer) libenter cibum sumpsit: να μετατρέψετε την ενεργητική σύνταξη
σε παθητική.

Απάντησις:

(Puer) libenter cibum sumpsit.
Cibus libenter (a puero) sumptus est.

9
Να αναγνωρίσετε το είδος της παρακάτω προτάσεως και τη συντακτική της λειτουργία, τον τρόπο εισαγωγής της και να αιτιολογήσετε την έγκλιση και τον χρόνο εκφοράς της σύμφωνα με την ακολουθία των χρόνων:

• cum lacrimae suae, diu cohibitae, vincerent

Απάντησις:

cum lacrimae suae, diu cohibitae, vincerent:
δευτερεύουσα επιρρηματική χρονική πρόταση ως επιρρηματικός προσδιορισμός του χρόνου στο περιεχόμενο της κύριας, εισάγεται με τον ιστορικό – διηγηματικό σύνδεσμο cum και εκφέρεται με υποτακτική, γιατί ο ιστορικός  - διηγηματικός σύνδεσμος cum υπογραμμίζει τη βαθύτερη σχέση της δευτερεύουσας με την κύρια και δημιουργεί μια σχέση αιτίου και αιτιατού ανάμεσά τους. Είναι φανερός ο ρόλος του υποκειμενικού στοιχείου στην υποτακτική . Συγκεκριμένα με υποτακτική παρατατικού (vincerent), γιατί εξαρτάται από ρήμα ιστορικού χρόνου (egrediebatur) και δηλώνει το σύγχρονο στο παρελθόν.

**

ΜΑΘΗΜΑ 29

1
Να γράψετε τους τύπους που ζητούνται για καθεμιά από τις  παρακάτω λέξεις:
avis: αφαιρετική ενικού
oleum: γενική ενικού
salutationem: γενική πληθυντικού
pecuniae: κλητική ενικού
talium: δοτική ενικού
sui: ίδια πτώση στον άλλο αριθμό, στο ίδιο γένος.
nullam: γενική ενικού

Απάντησις:

Avis: avi/ave
oleum: olei
salutationem: salutationum
pecuniae: pecunia
talium: tali
sui: suorum
nullam: nullius

2
diu: Να γράψετε τους αντίστοιχους τύπους των άλλων βαθμών.

Απάντησις:

Diu diutius diutissime

3
solebat: Nα γράψετε τα απαρέμφατα όλων των χρόνων (για τους περιφραστικούς τύπους να ληφθεί υπόψη το γένος και ο αριθμός του υποκειμένου)

Απάντησις:

Ενεστώτας: solere
Μέλλοντας: soliturum esse
Παρακείμενος: solitum esse
Συντελεσμένος Μέλλοντας: solitum fore

4
Να γράψετε τους τύπους που ζητούνται για καθέναν από τους παρακάτω ρηματικούς τύπους:
perdidi: το γ ́ πληθυντικό πρόσωπο οριστικής ενεστώτα στην ενεργητική φωνή
attulit: το β ́ενικό πρόσωπο προστακτικής μέλλοντα στην ενεργητική φωνή
audita: την ονομαστική πτώση ενικού αριθμού αρσενικού γένους του γερουνδιακού.
risit: το β ́πληθυντικό πρόσωπο υποτακτικής παρατατικού στην ενεργητική φωνή
emerat: το α ́πληθυντικό πρόσωπο υποτακτικής ενεστώτα στην
παθητική φωνή

Απάντησις:

Perdidi: perdunt
attulit: afferto
audita: audiendus
risit: rideretis
emerat: emamur

5
Να γίνει πλήρης συντακτική αναγνώριση των παρακάτω λέξεων :
Caesari, Domi, domini, tanti,

Απάντησις:

Caesari: έμμεσο αντικείμενο στο ρήμα attulit
Domi: γενική ως επιρρηματικός προσδιορισμός της στάσης σε τόπο στο audio
domini: γενική υποκειμενική στο verborum
tanti: γενική της αφηρημένης αξίας στο emit

6
Να χαρακτηρίσετε ως προς το είδος τις παρακάτω προτάσεις:
• “quotiescumque avis non respondebat”
• “quanti nullam adhuc emerat”

Απάντησις:

7
sutor, cupidus pecuniae, eum Caesari attulit.”: Να μετατραπεί η παραπάνω πρόταση σε απαρεμφατική με εξάρτηση από το Scriptor dicit.

Απάντησις:

“sutor, cupidus pecuniae, eum Caesari attulit”:
Scriptor dicit sutorem, cupidum pecuniae, eum Caesari attulisse.

**

ΜΑΘΗΜΑ 45

1
Να γράψετε τους τύπους που ζητούνται για καθεμιά από τις παρακάτω λέξεις:
Tragulae: την αφαιρετική ενικού αριθμού.
periculum: την ονομαστική πληθυντικού αριθμού.
casu: την αιτιατική πληθυντικού αριθμού.
turrim: την αφαιρετική ενικού αριθμού.
milite: τη δοτική πληθυντικού αριθμού.
salutem: την ονομαστική ενικού αριθμού.

Απάντησις:

tragulā
pericula
casus
turri
militibus
salus

2
Celeriter: να γράψετε τους αντίστοιχους τύπους των άλλων βαθμών

Απάντησις:

celeriter, celerius, celerrime

3
Να γράψετε τους τύπους που ζητούνται:
haec: την αφαιρετική ενικού στο θηλυκό γένος.
quodam: την αιτιατική ενικού στο ουδέτερο γένος.
ille: την αφαιρετική πληθυντικού αριθμού.

Απάντησις:

hac
quoddam
illis

4
Να γράψετε τους τύπους που ζητούνται για καθέναν από τους παρακάτω ρηματικούς τύπους:
Adire: το τρίτο πληθυντικό πρόσωπο του Μέλλοντα της Οριστικής.
abiciat: το τρίτο πληθυντικό πρόσωπο του Μέλλοντα της Προστακτικής στηνπαθητική φωνή.
adhaesit: το δεύτερο ενικό πρόσωπο του Ενεστώτα της Οριστικής στην ενεργητική φωνή.
conspicitur: το δεύτερο πληθυντικό πρόσωπο του Ενεστώτα της Υποτακτικής στην παθητική φωνή.

Απάντησις:

adibunt
abiciuntor
adhaerescis
conspicimini

5

veritus: να γράψετε όλα τα απαρέμφατα (να ληφθεί υπ’ όψιν το υποκείμενο) καθώς και τη μετοχή Ενεστώτα

Απάντησις:

ΑΠΑΡΕΜΦΑΤΑ
Ενεστώτας: vereri
Μέλλοντας: veriturum esse
Παρακείμενος: veritum esse
Συντ. Μέλλοντας: veritum fore
Μετοχή Ενεστώτα: verens

6
Να συμπληρώσετε τα κενά ώστε να φαίνεται ο συντακτικός ρόλος των λέξεων
se: είναι........................ στο .......................................
die: είναι........................ στο .......................................
ad Ciceronem: είναι........................ στο .........................

Απάντησις:

se: είναι Υποκείμενο στο adfore
die: είναι αφαιρετική του μέτρου ή της διαφοράς στο
post ad Ciceronem: είναι εμπρόθετος προσδιορισμός της κατεύθυνσης σε πρόσωπο στο defertur

7
Si adire non possit: Να μεταφέρετε τον εξαρτημένο υποθετικό λόγο στην ανεξάρτητη μορφή του και να τον αναγνωρίσετε

Απάντησις:

Legatum monet ut, si adire non possit, epistulam [...] adliget et [...] abiciat.
Πλάγιος (εξαρτημένος) υποθετικός λόγος:
Υπόθεση: si adire non possit
Απόδοση: ut epistulam [ ...] adliget et [...] abiciat.
(με εξάρτηση: Legatum monet)
(Η δευτερεύουσα υποθετική εκφέρεται με υποτακτική γιατί έχει ως απόδοση τις δευτερεύουσες βουλητικές)
Ευθύς υποθετικός λόγος:
Υπόθεση: si adire non poteris
Απόδοση: epistulam [...] adliga et [...] abice.
(υποθετικός λόγος που εκφράζει την ανοιχτή υπόθεση στο μέλλον).

9
«Haec casu ad turrim adhaesit et tertio post die a quodam milite conspicitur»:
Να μετατρέψετε τον ευθύ λόγο σε πλάγιο με εξάρτηση από το
Aliquis dixit

Απάντησις:

Aliquis dixit illam casu ad turrim adhaesisse et tertio post die a quodam milite conspici.

10
Να μετατρέψετε τον πλάγιο λόγο σε ευθύ:
In litteris scribit se cum legionibus celeriter adfore

Απάντησις:

Ego cum legionibus celeriter adero



***

Σημεία προσοχής:

I.                   Η ΚΑΤΑΡΑ ΤΩΝ ΕΜΦΥΛΙΩΝ ΠΟΛΕΜΩΝ (37)

·        nisi qui deus vel casus aliqui subvenerit: εξηρτημένος υποθετικός λόγος / ανοικτή υπόθεσις δια το μέλλον (ΕΥΘΥΣ)  nisi subvenerit

II.                ΜΙΑ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΑΝΑΠΤΕΡΩΝΕΙ ΤΟ ΗΘΙΚΟ ΤΩΝ ΠΟΛΙΟΡΚΗΜΕΝΩΝ (45)

·        si adīre non possit: εξηρτημένος υποθετικός λόγος / ανοικτή υπόθεσις δια το μέλλον (ΕΥΘΥΣ)  si adire non poteris ,…. Adliga et abice

·        interceptā epistulā: υποθετική μετοχή (si intercepta sit) ..απόδοση στο cognoscantur. Λανθάνων και εξηρτημένος υποθετικός λόγος / ανοικτή υπόθεσις δια το μέλλον (ΕΥΘΥΣ) si intercepta erit, …. Non cognoscentur








Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...